EINAI ΛΥΣΣΑΣΜΕΝΟΣ», είπε χαμηλόφωνα η Λυσιστράτη.
Η λύσσα είχε επιστρέψει στην Κάπιτολ κατά τη διάρκεια του πολέμου. Με τους γιατρούς να είναι απαραίτητοι στο πεδίο της μάχης, και τις εγκαταστάσεις και τις προμήθειες να κινδυνεύουν από τους βομβαρδισμούς, η ιατρική περίθαλψη είχε γίνει σπάνια για τους ανθρώπους, όπως για τη μητέρα του Κοριολανού, και σχεδόν ανύπαρκτη για τα καλομαθημένα κατοικίδια της Κάπιτολ. Ο εμβολιασμός της γάτας σου δε βρισκόταν στη λίστα των προτεραιοτήτων σου όταν δεν μπορούσες να μαζέψεις αρκετά χρήματα για να αγοράσεις ψωμί. Το πώς ξεκίνησε ήταν ένα υπό αμφισβήτηση ζήτημα –ένα μολυσμένο κογιότ από τα βουνά; Μια νυχτερινή συνάντηση με μια νυχτερίδα;– αλλά εξαπλώθηκε από τα σκυλιά. Τα περισσότερα από αυτά λιμοκτονούσαν, εγκαταλειμμένες απώλειες πολέμου και τα ίδια. Από σκυλί σε σκυλί, και μετά από άνθρωπο σε άνθρωπο. Το επιθετικό στέλεχος της ασθένειας διαδόθηκε με πρωτόγνωρη ταχύτητα, σκοτώνοντας πάνω από μια ντουζίνα πολίτες της Κάπιτολ πριν ένα πρόγραμμα εμβολιασμού το θέσει υπό έλεγχο.
Ο Κοριολανός θυμήθηκε τις αφίσες που ενημέρωναν τον κόσμο για τα προειδοποιητικά σημάδια σε ζώα και ανθρώπους, προσθέτοντας άλλη μία πιθανή απειλή στον κόσμο του. Σκέφτηκε τον Τζέσαπ να πιέζει το μαντίλι πάνω στον λαιμό του. «Το δάγκωμα από τον αρουραίο;»
«Δεν είναι αρουραίος», είπε η Λυσιστράτη, με το σοκ και τη θλίψη ζωγραφισμένα στο πρόσωπό της. «Οι αρουραίοι δε μεταδίδουν σχεδόν ποτέ τη λύσσα. Μάλλον θα ήταν κάποιο από εκείνα τα ψωριάρικα ρακούν».
«Η Λούσι Γκρέι είπε ότι εκείνος ανέφερε τρίχωμα, γι' αυτό υπέθεσα...» είπε ο Κοριολανός και η φωνή του αργόσβησε. Όχι ότι είχε σημασία τι είχε δαγκώσει τον Τζέσαπ· ήταν μια θανατική καταδίκη από όποια πλευρά κι αν το έβλεπες. Θα πρέπει να μολύνθηκε πριν από δυο βδομάδες. «Ήταν γρήγορο, έτσι δεν είναι;»
«Πολύ γρήγορο. Επειδή δαγκώθηκε στον λαιμό. Όσο πιο γρήγορα φτάνει στον εγκέφαλο τόσο πιο γρήγορα πεθαίνεις», εξήγησε η Λυσιστράτη. «Και, φυσικά είναι πεινασμένος και αδύναμος».
Για να το έλεγε εκείνη, πιθανότατα ήταν αλήθεια. Αυτό ήταν ακριβώς ένα από τα θέματα που φανταζόταν την οικογένεια Βίκερς να συζητάει κατά τη διάρκεια του δείπνου, με τον ήρεμο, ψυχρό τους τρόπο.
«Καημένε Τζέσαπ», είπε η Λυσιστράτη. «Ακόμα και ο θάνατός του πρέπει να είναι φρικτός».
Η αναγνώριση της ασθένειας του Τζέσαπ άγχωσε το κοινό, ξεσηκώνοντας ένα κύμα από σχόλια γεμάτα φόβο και αποστροφή.
«Λύσσα! Πώς την κόλλησε;»
«Την έφερε από τις περιοχές, είμαι σίγουρος».
«Υπέροχα, τώρα θα μολύνει ολόκληρη την πόλη!»
Όλοι οι μαθητές κάθισαν ξανά στις θέσεις τους, καθώς δεν ήθελαν να χάσουν τίποτα, με τις παιδικές τους αναμνήσεις από την ασθένεια να έρχονται στην επιφάνεια.
Ο Κοριολανός παρέμεινε σιωπηλός για να συμπαρασταθεί στη Λυσιστράτη, αλλά η ανησυχία του μεγάλωνε καθώς ο Τζέσαπ διέσχιζε τρεκλίζοντας την αρένα προς την κατεύθυνση της Λούσι Γκρέι. Κανείς δεν μπορούσε να ξέρει τι είχε στο μυαλό του. Υπό φυσιολογικές συνθήκες, ο Κοριολανός ήταν σίγουρος ότι θα την προστάτευε, αλλά για να τρέχει εκείνη να σωθεί ήταν προφανές ότι ο Τζέσαπ είχε χάσει τα λογικά του.
Οι κάμερες εντόπισαν τη Λούσι Γκρέι καθώς διέσχιζε τρέχοντας την αρένα και μετά άρχισε να σκαρφαλώνει τον σπασμένο τοίχο για να ανεβεί στις κερκίδες όπου βρισκόταν το κεντρικό θεωρείο των δημοσιογράφων. Τοποθετημένο στα μισά της αρένας, καταλάμβανε αρκετές σειρές και με κάποιο τρόπο είχε καταφέρει να γλιτώσει από την έκρηξη της βόμβας. Σταμάτησε για μια στιγμή, λαχανιασμένη, ενώ παρακολουθούσε την ασταθή καταδίωξη του Τζέσαπ, και μετά κατευθύνθηκε προς τα συντρίμμια ενός κοντινού πάγκου που πουλούσε φαγητό. Ο σκελετός παρέμενε, αλλά το κέντρο είχε ανατιναχθεί και η οροφή είχε εκτιναχθεί δέκα μέτρα μακριά. Διάσπαρτη με τούβλα και σανίδες, η περιοχή έμοιαζε με έναν στίβο μετ' εμποδίων τα οποία πέρασε έως ότου έφτασε στην κορυφή όλου αυτού του χάους.
Οι Διοργανωτές εκμεταλλεύτηκαν την ακινησία της και ζούμαραν για ένα κοντινό πλάνο. Ο Κοριολανός έριξε μια ματιά στα σκασμένα της χείλη και έπιασε το βραχιόλι επικοινωνίας του. Από ό,τι φαινόταν δεν πρέπει να είχε πρόσβαση σε νερό από τότε που μπήκε στην αρένα, και αυτό έγινε πριν από μιάμιση μέρα. Πληκτρολόγησε μια εντολή για ένα μπουκάλι νερό. Η αμεσότητα της παράδοσης με το ντρόουν βελτιωνόταν με κάθε αίτηση. Ακόμα κι αν έπρεπε να συνεχίσει να τρέχει, θα μπορούσαν να της παραδώσουν το νερό αν παρέμενε σε ανοιχτό χώρο. Αν κατάφερνε να γλιτώσει από τον Τζέσαπ, ο Κοριολανός θα τη γέμιζε με φαγητό και νερό, για να τα καταναλώσει η ίδια αλλά και για να τους ρίξει ποντικοφάρμακο. Όμως, προς τον παρόν αυτό έμοιαζε με ένα μακρινό σχέδιο.
