Γεννήθηκα στον Βόλο, πέρασα τα πρώτα 8 μου χρόνια στην Ελλάδα και μετά πήγα στη Γερμανία. Έζησα εκεί μέχρι τα 18. Δέκα χρόνια. Ο λόγος που επέστρεψα ήταν ο ήλιος.
• Απ' τη Γερμανία θυμάμαι το κρύο, το κάστρο της Νυρεμβέργης, τη σύσφιξη των σχέσεων με τους ανθρώπους που μιλάνε την ίδια γλώσσα, την ανάγκη που νιώθεις, όταν είσαι έξω, να επικοινωνήσεις στη γλώσσα σου.
• Αυτό που μου κάνει μεγάλη εντύπωση είναι ότι στη Γερμανία ένιωθα Έλληνας. Εδώ δεν νιώθω τίποτα. Απλώς, άνθρωπος.
• Ποτέ δεν ήθελα να γίνω τίποτα. Όταν έφτασε η στιγμή που έπρεπε να αποφασίσω, ήθελα να γίνω αρχιτέκτονας, μου άρεσε πάρα πολύ το σχέδιο. Μέχρι που μια μέρα είδα στον Φούρνο το Suburbia του Ερίκ Μπογκοσιάν που είχε σκηνοθετήσει η Ελένη Σκότη και σκέφτηκα ότι αυτό θέλω να κάνω. Έδειχνε νέους που έψαχναν τι να κάνουν στη ζωή τους και με έπιασε ακριβώς στη φάση που ήμουνα. Από τότε ακολούθησα την Ελένη, έκανα μαθήματα μαζί της, βρήκαμε τον χώρο και φτιάξαμε το Επί Κολωνώ.
• Είμαι περήφανος που έχω χτίσει το Επί Κολωνώ. Βρήκαμε αυτό το διατηρητέο και το φτιάξαμε από την αρχή. Δούλευα επί ενάμιση χρόνο 15 ώρες τη μέρα και χαίρομαι που εδώ μέσα έχουν βρει πολλοί άνθρωποι ουσία, έχουν γνωριστεί μεταξύ τους, έχουν παντρευτεί κι έχουν κάνει παιδιά. Είναι ένας τόπος συνάντησης κοινού που διαπραγματεύεται την τέχνη. Είναι πολύ σημαντικό στην εποχή μας που όλα γυρίζουν γύρω απ' τα φράγκα και το πώς θα γίνουμε πιο πλούσιοι να υπάρχει κάτι που δεν προσανατολίζεται στα λεφτά, αλλά στην ουσία. Που δεν καταστρέφει τον κόσμο.
Είμαι περήφανος που έχω χτίσει το Επί Κολωνώ. Βρήκαμε αυτό το διατηρητέο και το φτιάξαμε από την αρχή. Είναι ένας τόπος συνάντησης κοινού που διαπραγματεύεται την τέχνη. Είναι πολύ σημαντικό στην εποχή μας που όλα γυρίζουν γύρω απ' τα φράγκα και το πώς θα γίνουμε πιο πλούσιοι να υπάρχει κάτι που δεν προσανατολίζεται στα λεφτά, αλλά στην ουσία. Που δεν καταστρέφει τον κόσμο.
• Ο Μετρ και η Μαργαρίτα του Μπουλγκάκοφ είναι ένα αριστούργημα που μπορώ να πω ότι άλλαξε τον τρόπο που σκέφτομαι καλλιτεχνικά. Κυρίως όμως ο Κασσαβέτης. Έχω δει τις ταινίες του πέντε φορές την κάθε μία - τα Πρόσωπα μπορεί να τα έχω δει και τριάντα. Μου αρέσει το πώς πειραματίζεται με την ψυχολογία των ανθρώπων. Είναι από τους λίγους που ασχολήθηκαν με αυτόν που ακούει.
• Με έχει επηρεάσει πολύ ο Μπράντο στην υποκριτική μου. Ήταν καρκίνωμα στην εποχή του γιατί δεν ήξερε να παίζει. Το μόνο που ήξερε ήταν να είναι ο εαυτός του και να λέει την αλήθεια. Ούτε τσαλίμια ούτε τεχνικές, μόνο στυγνή αλήθεια. Δεν είχε τελειώσει σχολή.
• Ο τρόπος που προσεγγίζεις έναν ρόλο δεν έχει να κάνει με το πόσο ωραία λες τα πράγματα, ή το πόσο όμορφος είσαι. Σημασία έχει πόσο το εννοείς αυτό που κάνεις και πόσο σημαντικός είναι ο συμπαίκτης σου. Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν πραγματικοί acting codes, ούτε πραγματικοί σκηνοθέτες υποκριτικής.
• Ο Επίκουρος, λίγο πριν πεθάνει, έλεγε ότι «το μόνο που με παρηγορεί είναι οι κουβέντες που έχω κάνει με τους φίλους μου». Έτσι, βάζω τους φίλους μου σε πολύ ψηλό βάθρο. Φίλοι είναι αυτοί που έχουν αντέξει στον χρόνο. Αυτοί που είναι συμπολεμιστές σου.
• Το θέατρο με έχει κάνει πιο «συγχωρετικό». Να καταλαβαίνω τον άλλον πιο εύκολα, να τον συμπονώ. Σου αυξάνει τη συναισθηματική νοημοσύνη. Όταν βλέπεις τον άλλο να υποφέρει, μπαίνεις πιο εύκολα στη θέση του. Παλιότερα θύμωνε κάποιος και θύμωνα κι εγώ, ενώ τώρα αρχίζω σιγά σιγά και τον καταλαβαίνω. Βλέποντας πίσω απ' όλον αυτό τον θυμό και τον σαματά, βλέπεις την ψυχή η οποία προσπαθεί να εκφραστεί αλλά δεν βρίσκει τρόπο.
• Δεν θα άλλαζα τίποτα, αν μπορούσα να γυρίσω πίσω στον χρόνο. Προσπαθώ να ζω κάθε στιγμή έτσι όπως θέλω, τίποτα δεν γίνεται ερήμην μου. Ακόμα και τις κατραπακιές που έχω φάει τις έφαγα επειδή ήθελα. Προσπάθησα ν' αντέξω και είμαι ευγνώμων ακόμα και για τα λάθη μου.
Το θέατρο με έχει κάνει πιο «συγχωρετικό». Να καταλαβαίνω τον άλλον πιο εύκολα, να τον συμπονώ. Σου αυξάνει τη συναισθηματική νοημοσύνη. Όταν βλέπεις τον άλλο να υποφέρει, μπαίνεις πιο εύκολα στη θέση του. Παλιότερα θύμωνε κάποιος και θύμωνα κι εγώ, ενώ τώρα αρχίζω σιγά σιγά και τον καταλαβαίνω. Βλέποντας πίσω απ' όλον αυτό τον θυμό και τον σαματά, βλέπεις την ψυχή η οποία προσπαθεί να εκφραστεί αλλά δεν βρίσκει τρόπο.
• Ό,τι έχω θυσιάσει μέχρι τώρα άξιζε τον κόπο. Έχω θυσιάσει πολλή από αυτή που ονομάζεται «προσωπική ζωή», διασκέδαση, το να πάω να πιω έναν καφέ, ένα ποτό, επειδή από τα 19 μου βρήκα έναν συγκεκριμένο στόχο. Δεν το βλέπω σαν θυσία γιατί μου αρέσει πολύ αυτό που κάνω. Έχει πιο πολύ πλάκα το να κάτσω να γράψω ένα σενάριο. Ζώντας έξω ένιωσα έντονα όλους γύρω μου να περιμένουν πότε θα έρθει ο Αύγουστος για να έρθουν στην Ελλάδα. Δεν το άντεξα, ήρθα στην Ελλάδα και ζω κάθε μέρα σαν να κάνω διακοπές.
• Ήμουν τις προάλλες στη Νίσυρο και περνώντας από ένα δρομάκι είδα μια γιαγιά μπροστά στην τηλεόραση. Απορροφημένη, να ακούει για τον «Πλανητάρχη». Ποιον Πλανητάρχη; Σου πιπιλίζουν το μυαλό. Νομίζεις ότι πράγματι υπάρχει και είναι ο Πρόεδρος της Αμερικής.
• Δεν βλέπω τηλεόραση, καθόλου. Αν σου πω «σκέψου οτιδήποτε εκτός από μια μαϊμού» είναι αδύνατο να μην τη σκεφτείς, γιατί έτσι λειτουργεί ο εγκέφαλος. Στην τηλεόραση υπάρχουν άνθρωποι που έχουν σπουδάσει ακριβώς πώς να σου προγραμματίσουν το κεφάλι. Με εξοργίζει το ψεύτικο lifestyle. Τα πράγματα που πουλάνε και σε κάνουν να πιστέψεις ότι τα έχεις ανάγκη, ενώ δεν τα έχεις. Κι αυτό σε κάνει να νιώθεις φτωχός. Οι ανάγκες που έχεις είναι πολύ συγκεκριμένες, μπορείς να είσαι αυτάρκης με ελάχιστα.
• Ζω με λίγα. Με πολύ λίγα. Και προσπαθώ να ζω μόνο με τα ουσιαστικά. Πετάω ό,τι δεν χρειάζομαι, κι είναι πολλά αυτά. Κι όχι μόνο υλικά.
• Τη βρίσκω τέλεια την Αθήνα. Γουστάρω πολύ αυτό το χάος. Όλοι θέλουν να τα μαζέψουν και να φύγουν από εδώ, να πάνε κάπου αλλού. Ξέρεις γιατί; Γιατί δεν είναι μέσα τους καλά. Σκοπός δεν είναι να μαζέψεις τις βαλίτσες και να φύγεις, γιατί όπου κι αν πας θα είναι το ίδιο.
• Την ευτυχία μπορείς να τη βρεις μέσα σου. Αν συμφιλιωθείς με αυτό που είσαι, αν δεν αρνηθείς τους φόβους σου. Αν συνειδητοποιήσεις ότι είσαι μαλάκας, έχεις περάσει το στάδιο και δεν είσαι.
• Το σχολείο είναι το μεγαλύτερο κακό που έχει γίνει στην ανθρωπότητα γιατί μετατρέπει τη γνώση σε κάτι εξαναγκαστικό και βαρετό. Δεν υπάρχει πιο ωραίο πράγμα απ' τη γνώση.
• Δεν αντέχω την ξενολατρία. Πιστεύω ότι πρέπει να απαγορευτούν εκφράσεις όπως «εδώ στην Ελλάδα», «εμείς οι Έλληνες» και «στην Ελλάδα δεν γίνεται αυτό». Καθόμαστε και μιζεριάζουμε. Πώς δεν γίνεται, ρε φίλε; Όλα γίνονται, είναι όλα μέσα στο κεφάλι μας.
• Η ζωή με έμαθε να είμαι όσο πιο αληθινός γίνεται, να μη λέω ψέματα. Κάθε φορά που το έχω κάνει μου έχει γυρίσει πίσω δεκαπλάσιο.
