Η τριλογία του ξεπεσμού

Η τριλογία του ξεπεσμού Facebook Twitter
0
Μια ζωή βουτηγμένη στα χρέη και τη ματαιοδοξία λίγο πριν από την

Καταστροφή ζουν οι ήρωες της Τριλογίας του παραθερισμού, που ξεκινά την επόμενη εβδομάδα στο Εθνικό Θέατρο σε σκηνοθεσία Νίκου Μαστοράκη. Το έργο του Γκολντόνι σατιρίζει τη μανία των συμπατριωτών του για πολυτελή παραθερισμό και μια ζωή γεμάτη ματαιοδοξία και αυτοπροβολή, την ώρα που βουλιάζουν στα χρέη. Στο σπίτι του ξεπεσμένου πλούσιου Φίλιππο (Δημήτρης Πιατάς), η κόρη του Τζακίντα (Εύη Σαουλίδου) έχει να επιλέξει ανάμεσα στον Λεονάρντο (Γιάννος Περλέγκας), με τον οποίο έχουν δώσει λόγο, και σε αυτόν που αγαπά, τον Γκουλιέλμο (Προμηθέας Αλειφερόπουλος). Η Εύη Σαουλίδου μάς μιλά για τον ρόλο της ως Τζακίντα και την τριλογία που ανεβαίνει σε μια ενοποιημένη θεατρική παράσταση.

Βρίσκεις ότι το έργο είναι επίκαιρο στη σημερινή Ελλάδα;

Δεν βρίσκω ότι είναι τόσο επίκαιρο, γιατί πιστεύω ότι η κατάσταση στην Ελλά- δα έχει ξεπεράσει αυτό το στάδιο. Νομίζω ότι το έργο ίσως να αφορά την προηγούμενη δεκαετία.

Εννοείς ότι το έργο μάλλον θυμίζει τη νεόπλουτη Ελλάδα της δεκαετίας του '90;

Ναι, ακριβώς αυτό το «θα φάμε με χρυσά κουτάλια». Και επειδή είναι τριλογία, εμείς μάλλον ζούμε αυτό που συμβαίνει μετά τον παραθερισμό - μάλλον είμαστε στη φάση που κοιτάμε με ορθάνοιχτα μάτια τριγύρω και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι μας έχει συμβεί. Οι ήρωες του έργου είναι σαν να λειτουργούν υπνωτισμένοι μέχρι να φτάσουν στο αποτέλεσμα αυτής της ύπνωσης - ίσως κατά τη διάρκεια του αποτελέσματος να βρουν τι γίνεται.

Κάπου διάβασα ότι η Τζακίντα και ο Λεονάρντο δεν είναι το κλασικό πρότυπο ερωτευμένων νέων που βλέπουμε στα θεατρικά έργα.

Είναι αλήθεια, γιατί όταν η κινητήριος δύναμη είναι θολή, μπαίνουμε και σε θολά συναισθήματα.

Ποια είναι η κινητήρια δύναμη στην περίπτωσή τους, λοιπόν;

Εδώ η κινητήρια δύναμη είναι το φαίνεσθαι. Νομίζω ότι η Τζακίντα διαλέγει τη συμβιβαστική λύση - δεν ανακαλεί την απόφασή της περισσότερο επειδή φοβάται τι θα πει ο κόσμος. Αυτό που με απασχολεί σε αυτήν τη γυναίκα είναι ότι δεν έχει μάθει να αντιμετωπίζει το αίσθημα της αγάπης, να το καλλιεργεί, να το τροφοδοτεί. Με παραξένεψε πολύ ο λόγος που αυτή η κοπέλα δεν επιλέγει αυτό που της λέει η καρδιά της - νομίζω ότι ο τρόπος που έχει μάθει να επιβιώνει είναι να χειρίζεται τα πάντα, κάτι που μου έκανε εντύπωση. Βέβαια, οι υπόλοιποι κρίνουμε τους άλλους με την πρόθεση ή τη δύναμη που έχουμε, αλλά δεν μπορεί κανείς να αποτάξει εύκολα τις συνήθειές του.

Βρίσκεις ότι η συμπεριφορά των χαρακτήρων του έργου είναι κάπως επαρχιώτικη;

Λατρεύω την επαρχία και νομίζω ότι εκεί βρίσκεις πιο καθαρές ματιές. Ίσως το θέμα να είναι ότι σε μια μεγάλη πόλη μπορεί να έχεις να ασχοληθείς με πολλά πράγματα, ενώ στην επαρχία όλα κινούνται γύρω από κάποιες συντεταγμένες  μια εκ των οποίων μπορεί να είναι το τι θα πει ο κόσμος για σένα.

Τι άλλο σου έχει κάνει εντύπωση στο έργο;

Ότι είναι ένα εξαιρετικά σκληρό έργο. Παρότι κωμωδία, οι ήρωες είναι σχεδόν τραγικά πρόσωπα, κάτω από μια επίφαση κωμικότητας ή μάλλον κωμικών καταστάσεων, όπως το γεγονός ότι δυο γυναίκες μπορεί να φοράνε το ίδιο φόρεμα, το οποίο δεν έχουν καν τα λεφτά να αποκτήσουν.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

73 λεπτά με τη Βίκυ Βολιώτη

Θέατρο / «Βίκυ, πώς το έκανες αυτό;»

Η Βίκυ Βολιώτη είναι η μοναδική γνωστή Ελληνίδα ηθοποιός όπου, χωρίς προηγούμενη εμπειρία με το χορό, κατόρθωσε να περάσει τις αυστηρές οντισιόν για την παράσταση «Kontakthof». Πώς τα κατάφερε; Και τι σημαίνει να είσαι μέλος ενός θιάσου που ζει στον κόσμο της Πίνα Μπάους;
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Το ξενοδοχείο “Η νύχτα που πέφτει”»: Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Θέατρο / Ένα άγνωστο έργο του Νάνου Βαλαωρίτη ανεβαίνει στον Πειραιά

Το «Ξενοδοχείο "Η νύχτα που πέφτει"», μια μοντέρνα και σουρεαλιστική προσέγγιση του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», που έγραψε και ανέβασε στο Παρίσι το 1959 ο Έλληνας ποιητής, παρουσιάζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Θέατρο / Ανέστης Αζάς: «Πρέπει ν' αφήσουμε πίσω μας την αντρίλα»

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης ανεβάζει μια παράσταση για τον πατέρα, όσα γνωρίζουμε για την ανατροφή, την πατριαρχία, το διαφορετικό μεγάλωμα αγοριών και κοριτσιών και πώς επηρεάζονται οι ζωές και οι κοινωνίες από αυτήν τη συνθήκη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου

Οι Αθηναίοι / Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου: «H νέα μου ζωή άρχισε στο ΚΑΤ»

Ήρθε από την Τασκένδη, ήθελε να γίνει νευροεπιστήμονας αλλά τελικά την κέρδισε η ηθοποιία. Ένα ατύχημα έκοψε τη ζωή της στα δύο. Ξεκίνησε πάλι, δεν είδε ποτέ την αναπηρία της μοιρολατρικά και έγινε μια από τις πιο αγαπημένες ηθοποιούς της Ελλάδας. Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου αφηγείται τη ζωή της στη LifO.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Άρης Μπαλής

Θέατρο / Άρης Μπαλής: «Το ζήτημα είναι πώς βλέπεις το προνόμιό σου και πώς το μαζεύεις»

Ο ηθοποιός μιλάει για την πρόκληση που συνιστά το να υποδύεται έναν διάσημο συνθέτη μέσα στο περιβάλλον της δεκαετίας του ’50, στο πλαίσιο της σχέσης του με μια καταξιωμένη συνθέτρια.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Θέατρο / «Ιβάνοφ» ή «Ιβάνοφ!»: Ζοφερή κωμωδία ή ξεκαρδιστικό δράμα;

Μια σειρά από συμβάντα που μοιάζουν καθημερινά και την ίδια στιγμή τόσο εξωπραγματικά συγκροτούν το αριστουργηματικό έργο του Τσέχοφ που κάνει πρεμιέρα στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά στις 23 Ιανουαρίου.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Waacking: Ο street χορός της κουίρ κοινότητας σε ένα φεστιβάλ στην Αθήνα

Χορός / Το waacking είναι γκέι, στρέιτ, κουίρ, αγκαλιάζει τα πάντα

Χορογράφος και βασική συνεργάτιδα της Μαρίνας Σάττι, η Ειρήνη Δαμιανίδου διοργανώνει το πανευρωπαϊκό φεστιβάλ Follow the Waack, συστήνοντας στο ελληνικό κοινό το είδος που γεννήθηκε στα αμερικανικά γκέι κλαμπ.
M. HULOT
Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

The Review / Γιατί ο «Οιδίποδας» κάνει απανωτά sold-out;

Μετά τον θρίαμβο σε Λονδίνο και Νέα Υόρκη, ο Ρόμπερτ Άικ σκηνοθετεί με Έλληνες ηθοποιούς τη σύγχρονη διασκευή της τραγωδίας του Σοφοκλή στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση – και ο θρίαμβος συνεχίζεται, με παράταση των παραστάσεων ως τις αρχές Φεβρουαρίου. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τη Στεφανία Γουλιώτη για το έργο και την παράσταση, τον σκηνοθέτη και το ρίσκο που συνιστούν πάντα οι διασκευές αρχαίου δράματος.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ