Από το 1964 που έκανε πρεμιέρα, το μιούζικαλ «Funny Girl» δεν είχε επιστρέψει στο Μπρόντγουεϊ μέχρι φέτος, ίσως επειδή όλα τα μάτια θα ήταν στραμμένα φυσικά στην πρωταγωνίστρια και η αγωνία των παραγωγών θα είχε σχέση μόνο με ένα γεγονός: ότι θα έπρεπε να αναμετρηθεί με την πρώτη σταρ του έργου Μπάρμπρα Στράιζαντ, που έπαιξε δυο φορές τον ρόλο –και στο ανέβασμα του 1966 στο West End– και πρωταγωνίστησε στην κινηματογραφική μεταφορά του έργου το 1968, που της χάρισε το Όσκαρ Α' Γυναικείου Ρόλου και μια Χρυσή Σφαίρα και ήταν η ταινία με τα υψηλότερα έσοδα την ίδια χρονιά.
Η ιστορία της Φάνι Μπράις συγκινεί ακόμα το κοινό, το οποίο φτάνει στη Νέα Υόρκη για να δει από κοντά την ιστορία της νεαρής καλλιτέχνιδας του βαριετέ που γίνεται αστέρι του Μπρόντγουεϊ και τη γλυκόπικρη αισθηματική της ιστορία. Με αυτό το γερό brand name ως τίτλο, οι παραγωγοί πίστεψαν ότι θα μπορούσαν μετά την πανδημία να δουν τον κόσμο να μπαίνει στο θέατρο, όταν ανακοίνωσαν την αναβίωση του μιούζικαλ, αλλά τα πράγματα δεν πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο και η πρωταγωνίστρια αντικαταστάθηκε όχι μια αλλά δύο φορές.
Η Λία Μισέλ, η πρωταγωνίστρια του «Glee» επελέγη ως «ναυαγοσώστρια» της παράστασης και αντικαταστάτρια της Μπίνι Φέλντσταϊν που δεν πήρε καλές κριτικές, δεν άρεσε στο κοινό και άφησε την παράσταση το καλοκαίρι, πριν λήξει το συμβόλαιό της, γράφοντας ότι η παραγωγή είχε «αποφασίσει να πάει την παράσταση προς μια διαφορετική κατεύθυνση».
Η ανακοίνωση τροφοδότησε εικασίες ότι η αποχώρησή της είχε σχέση με τη Λία Μισέλ και τη φημολογούμενη αντικατάστασή της. Τελικά, η Φέλντσταϊν αντικαταστάθηκε –όχι με μεγάλη επιτυχία, για δυο μήνες– από την Τζούλι Μπένκο, που και εκείνη δεν έπεισε το κοινό ότι μπορεί να παίξει έναν ρόλο κομμένο και ραμμένο για μια λαμπερή επί σκηνής πρωταγωνίστρια.
Η επανεμφάνισή της Λία Μίσελ στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ μετά την «ακύρωσή» της, είναι η πρώτη που συμβαίνει και πολλοί άνθρωποι στον χώρο –όπως και κάποιοι θεατρικοί παραγωγοί– δεν είδαν με καλό μάτι αυτή την επιστροφή.
Η Λία Μισέλ πήρε τον ρόλο και άρχισε τις παραστάσεις πριν από λίγες ημέρες και το ενδιαφέρον για το –αμφιλεγόμενο– πρόσωπό της είναι τόσο μεγάλο που τα εισιτήρια της πρεμιέρας έφτασαν να πωλούνται πάνω από 2.600 δολάρια. Όμως η ανακοίνωση του ονόματος πυροδότησε μια σειρά αντιδράσεις και σχόλια για την επιλογή της, με πολλούς να αναρωτιούνται γιατί της δίνεται αυτή η ευκαιρία, αφού υπήρξε το κεντρικό πρόσωπο μιας διαμάχης στα σόσιαλ μίντια σχετικά με τη συμπεριφορά της στο πλατό.
Προφανώς η πίεση που ασκείται στο ταμείο είναι πιο ισχυρή από τα σχόλια που γεμίζουν εδώ και καιρό τα περιοδικά και το διαδίκτυο. Η Λία, αν και δεν είναι λίγα αυτά που της καταμαρτυρούν, δίνει το φιλί της ζωής στην παραγωγή του μιούζικαλ, του οποίου οι πωλήσεις είχαν μειωθεί, πέφτοντας σε ένα μέσο εβδομαδιαίο εισόδημα περίπου 760.000 δολαρίων τον τελευταίο μήνα που έπαιζε η Φέλντσταϊν από 1,2 εκατομμύρια δολάρια τους δύο πρώτους μήνες, σύμφωνα με τα στοιχεία της Broadway League.
Η ταλαντούχα Λία Μισέλ λαχταρούσε πάντα να παίξει τον ρόλο, αν και η διαδρομή της προς τη σκηνή ήταν τελικά πιο δαιδαλώδης και δύσκολη από όσο φανταζόταν και αυτή και οι παραγωγοί της σειράς. Η Λία λάτρευε το «Funny Girl» από τότε που ήταν έφηβη, 14 ετών, και το ανακάλυψε όταν έπαιζε στο βραβευμένο με Τόνι μιούζικαλ «Spring Awakening».
Λίγο αργότερα πρωταγωνίστησε στην τηλεοπτική κωμική σειρά «Glee» του Ράιαν Μέρφι. Έφτασε πολύ κοντά στον ρόλο των ονείρων της, καθώς ο Μέρφι απέκτησε τα δικαιώματα για την αναβίωση του «Funny Girl» στο Μπρόντγουεϊ. «Ήταν μια δύσκολη περίοδος και ένιωθα αβέβαιη για το σχέδιο, επειδή μόλις είχα ερμηνεύσει πολλά από τα τραγούδια της παράστασης στην τηλεόραση», λέει σήμερα.
Αποσύρθηκε για μερικά χρόνια, γέννησε τον γιο της και ζούσε σε μια σχετική «ησυχία» μέχρι τον Ιούνιο του 2020. Η εκρηκτική αντίδραση του διαδικτύου για το casting της στο «Funny Girl» δεν ήταν, ίσως, η αφήγηση της επιστροφής στο Μπρόντγουεϊ που είχε φανταστεί.
Όταν έγραψε στο Twitter ένα μήνυμα με το hashtag Black Lives Matter, η Σαμάνθα Μαρί Γουέαρ, μια μαύρη ηθοποιός που εμφανιζόταν στο «Glee», δήλωσε ότι η Λία ήταν υπεύθυνη για «τραυματικές μικροεπιθέσεις» προς το πρόσωπό της, λέγοντας ότι ανάμεσα σε άλλα απείλησε ότι θα την απολύσει και έκανε ένα ταπεινωτικό σχόλιο μπροστά στους συμπρωταγωνιστές της.
Ακολούθησε καταιγισμός επικρίσεων, μεταξύ άλλων από πρώην ηθοποιούς του «Glee» που ανέφεραν ότι φερόταν υποτιμητικά στους συναδέλφους της, είχε συμπεριφορά πριμαντόνας και εταιρείες όπως η HelloFresh τερμάτισαν τη συνεργασία μαζί της. Ακολούθησε και άλλη συμπρωταγωνίστριά της από το «Glee» που όταν ανακοινώθηκε το όνομά της στο casting του «Funny Girl» έγραψε ότι ήταν πολύ δυσάρεστο να δουλεύει μαζί της. Από τότε η Λία έκλεισε τους λογαριασμούς της και τα tweets της έγιναν ιδιωτικά, ενώ ζήτησε συγγνώμη για τη συμπεριφορά της στο παρελθόν. «Δουλεύω πολύ σκληρά. Δεν αφήνω περιθώρια για λάθη», δήλωσε. «Αυτό το επίπεδο τελειομανίας, ή αυτή η πίεση της τελειομανίας, μου άφησε πολλά τυφλά σημεία», είπε στους ΝΥΤ.
Η Λία Μισέλ απέδωσε αυτή την ψυχολογία στις μέρες που ήταν παιδί-ηθοποιός στο Μπρόντγουεϊ, όπου, όπως είπε, η προσδοκία να αποδίδει σε σταθερά υψηλό επίπεδο την έβαζε συχνά σε μια «ημι-ρομποτική κατάσταση». Παίζει στο Μπρόντγουεϊ από 8 ετών και ο πρώτος της ρόλος ήταν στο «Les Misérables», ενώ έναν χρόνο αργότερα πήρε μέρος στο μιούζικαλ «Ragtime».
Ανάμεσα σε όσα γράφτηκαν στο διαδίκτυο, εκτός από τις κατηγορίες για τη δημιουργία τοξικού περιβάλλοντος στο «Glee», υπήρξε και η φήμη ότι είναι αναλφάβητη, μια «είδηση» που γέμιζε επί μήνες τα κουτσομπολίστικα περιοδικά. Απέδωσε αυτή τη φήμη στο γεγονός ότι είναι γυναίκα. «Πήγαινα στο “Glee” κάθε μέρα, ήξερα τις ατάκες μου κάθε μέρα», δήλωσε στους «Times». «Και ανακαλύπτω ότι υπάρχει μια φήμη στο διαδίκτυο ότι δεν μπορώ να διαβάσω ή να γράψω; Είναι λυπηρό. Πραγματικά είναι. Σκέφτομαι συχνά ότι αν ήμουν άντρας, πολλά από αυτά δεν θα συνέβαιναν».
Η επανεμφάνισή της στη σκηνή του Μπρόντγουεϊ, μετά την «ακύρωσή» της, είναι η πρώτη που συμβαίνει και πολλοί άνθρωποι στον χώρο, όπως και κάποιοι θεατρικοί παραγωγοί, δεν είδαν με καλό μάτι αυτή την επιστροφή. Η επίθεση και το διαδικτυακό μίσος εναντίον της έκανε άλλον ένα γύρο, με ειρωνικά σχόλια ότι μπορεί να της απονείμουν και το Νόμπελ Ειρήνης, αλλά κάποιοι έθεσαν ένα διαφορετικό ζήτημα: της άξιζε μια δεύτερη ευκαιρία;
Η ιδέα της δεύτερης ευκαιρίας στην Αμερική αποτελεί κεντρικό στοιχείο των προγραμμάτων αποκατάστασης και ανανέωσης, όπου υπάρχει μια βασική αρχή: οι άνθρωποι δεν είναι ποτέ το άθροισμα των χειρότερων λαθών τους. Κριτής όλων των ιστοριών δεν μπορεί να είναι μόνο τα σόσιαλ μίντια και αυτό το δείχνει η περίπτωση του Τζόνι Ντεπ, που μετά τις κατηγορίες από την πρώην σύζυγό του για κακοποίηση συνεχίζει την καριέρα του ακάθεκτος, η περίπτωση του Γουίλ Σμιθ, ο οποίος ζήτησε συγγνώμη στο YouTube αυτό το καλοκαίρι για το διαβόητο πλέον χαστούκι του στα Όσκαρ στον κωμικό Κρις Ροκ και συνεχίζει την καριέρα του. Στελέχη που έχουν κατηγορηθεί για διακρίσεις συνεχίζουν αλλού και επιτυχημένα τη διαδρομή τους, ωστόσο υπάρχουν πολλές αποχρώσεις σε αυτές τις «επιστροφές».
Υπάρχει μια γενική ατμόσφαιρα όπου, όπως έγραψε το «Atlantic», η «τοξικότητα» έχει γίνει λέξη της μόδας και φαίνεται ότι έχουμε δώσει στον εαυτό μας την άδεια να βγάλουμε από τη ζωή μας όποιον ενσαρκώνει κάτι τέτοιο –τελεία και παύλα–χωρίς καμία υποχρέωση συγχώρεσης. Θα πρέπει αυτοί οι άνθρωποι να φύγουν; Για πόσο καιρό; Αρκεί να πάρουν χρόνο για να σκεφτούν, ή θα πρέπει να κάνουν κάτι πιο συγκεκριμένο, πιο συντονισμένο, πιο δημόσιο; Τι οφείλουν σε αυτούς που υποτίθεται ότι πλήγωσαν; Τι οφείλουν, αν οφείλουν κάτι, στο κοινό;
Δεν υπάρχει εύκολη απάντηση, ούτε επιτυχημένη διαδικασία εξιλέωσης για τα δημόσια πρόσωπα. Η Λία Μισέλ έμαθε μόλις τώρα τι σημαίνει να είσαι ευάλωτη στη δημόσια σφαίρα αλλά και τι σημαίνει συμπεριφορά στο πλατό: «Σημαίνει όχι μόνο να πηγαίνεις και να κάνεις καλή δουλειά όταν η κάμερα γυρίζει, αλλά και όταν δεν γυρίζει. Και αυτό δεν ήταν πάντα το πιο σημαντικό πράγμα για μένα» είπε στους «Times».
Το κοινό και ίσως και οι συνάδελφοί της της δίνουν μια δεύτερη ευκαιρία, όχι μόνο να παλέψει με τον ρόλο και το «φάντασμα» της Μπάρμπαρα Στρέιζαντ, αλλά να αναμετρηθεί με τον ίδιο της τον εαυτό.
