Κάθε νέα δουλειά του Bruce Springsteen αποτελεί event. Δεν είναι καθόλου τυχαίο που ο 73χρονος μουσικός κυκλοφορεί ένα καινούργιο άλμπουμ αυτές τις ημέρες, ενώ του χρόνου το καλοκαίρι θα πάρει και πάλι τους δρόμους μαζί με τη θρυλική E Street μπάντα του για μια μεγάλη παγκόσμια περιοδεία – δυστυχώς, δεν υπάρχει πρόβλεψη για σταθμό στην Ελλάδα στο πλάνο του και ούτε θα υπάρξει, όπως όλα δείχνουν.
Το «Only the strong survive» περιέχει υλικό που έχει φτιαχτεί έτσι ώστε να παιχτεί και να ακουστεί σε συναυλίες. O Springsteen επιλέγει και διασκευάζει δεκαπέντε κλασικές και αθάνατες σόουλ και R&B επιτυχίες της δεκαετίας του ’60 και του ’70, άλλες πασίγνωστές, άλλες όχι και τόσο, ενώ δεν λείπουν και μερικές απρόσμενες εκπλήξεις, κυρίως τραγούδια που έπαιζε το ραδιόφωνο και λάτρευε όταν ήταν δεκαπέντε χρονών και μάθαινε να παίζει κιθάρα.
Είναι το δεύτερο άλμπουμ με διασκευές που επιχειρεί μετά το «We shall overcome: The Seeger Sessions», στο οποίο επανεξετάζει τα τραγούδια διαμαρτυρίας του σπουδαίου φολκ ακτιβιστή Pete Seeger.
Στη διάρκεια του άλμπουμ φαίνεται πως διασκεδάζει όταν λέει αυτά τα τραγούδια. Έχει κάνει ένα άλμπουμ που τιμάει αυτήν τη μουσική. Η χαρά του περνάει στον ακροατή και είναι το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς στην ερμηνεία του.
Το άλμπουμ έχει πάρει τον τίτλο του από το ομώνυμο κομμάτι του Jerry Butler. Είναι το τραγούδι που ανοίγει τη συλλογή, με τον Springsteen να απαγγέλλει με συμβολικό τρόπο: «I remember my first love affair./ Somehow or another the whole darn thing went wrong./ And my momma had some great advice,/ So, I thought I’d put it in the words of this song». (Θυμάμαι την πρώτη μου ερωτική σχέση/ Κάπως όλα πήγαν στραβά / Και η μητέρα μου μού έδωσε μια σοφή συμβουλή / Και έτσι σκέφτηκα να τη βάλω σε αυτό το τραγούδι).
«Ο στόχος μου είναι το νεότερο κοινό να ζήσει την εμπειρία που βίωσα όταν το άκουσα ολόκληρο», αναφέρει ο Springsteen στα credits που προλογίζουν το άλμπουμ. Και πράγματι, το πετυχαίνει. Στη διάρκεια του άλμπουμ φαίνεται πως διασκεδάζει όταν λέει αυτά τα τραγούδια. Έχει κάνει ένα άλμπουμ που τιμάει αυτήν τη μουσική. Η χαρά του περνάει στον ακροατή και είναι το πρώτο πράγμα που προσέχει κανείς στην ερμηνεία του.
Μία από τις εκπλήξεις που επιφυλάσσει στους φαν του είναι η διασκευή του «Nightshift», του κομματιού που έγραψαν οι Commodores το 1985 για να τιμήσουν τους Marvin Gaye και Jackie Wilson. Είναι λες και ο Springsteen έχει τηλεμεταφερθεί σε εκείνη την δεκαετία. Είναι μία από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ, στο οποίο συμμετέχει και ο Sam Moore, συγκεκριμένα στο «I forgot to be your lover» των William Bell and Booker T. Jones που γράφτηκε στα ’60s, αλλά απογείωσε ο Billy Idol δύο δεκαετίες αργότερα.
Ο Sam Moore των Sam & Moore, που κρυβόταν πίσω από το σπουδαίο «Soul Man», κάνει επίσης τα φωνητικά στο «Soul Days» του Jonnie Barnett. Τo δεύτερο μεγάλο σοκ είναι η διασκευή του Springsteen στο «The sun ain’t gonna shine anymore» των Walker Brothers.
Είναι δύσκολο να ανταγωνιστείς τη φωνή του Scott Walker σε ένα κομμάτι που δεν περίμενες να λειτουργήσει, ο Springsteen όμως το κάνει δικό του χωρίς εύκολους εντυπωσιασμούς. Το ίδιο συμβαίνει και με την μπαλάντα των Temptations, «I wish it would rain». Στο «Do I love you (indeed I do)» του Frank Wilson η Motown έχει την τιμητική της. Το άλμπουμ είναι γεμάτο δυνατές στιγμές. Από τα λίγα αρνητικά του σημεία είναι η διάρκειά του (πενήντα λεπτά), με τα τελευταία τραγούδια να κουράζουν τον ακροατή.
Επιπλέον, επιχειρεί να πλησιάσει ηχητικά όσον το δυνατόν περισσότερο τις αρχικές ενορχηστρώσεις των πρώτων ή των πιο διάσημων εκτελέσεων των τραγουδιών, με το βάρος να πέφτει στο πώς θα τα προσεγγίσει. Ορισμένοι κριτικοί ήδη κατηγορούν αυτή την προσέγγιση στην παραγωγή ως ανέμπνευστη, που στερείται φαντασίας, όμως αυτό δείχνει τον σεβασμό του Springsteen σε αυτά τα τραγούδια αλλά και μια διάθεση να δώσει τη δική του εκδοχή με την ερμηνεία του. Σε αυτό το σημείο να πούμε ότι η παραγωγή ανήκει στον μακροχρόνιο συνεργάτη του, Ron Aniello, και ότι το άλμπουμ ηχογραφήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας.
Bruce Springsteen - Nightshift
Την τελευταία δεκαετία ο Springsteen επιστρέφει συχνά στο παρελθόν. Κυκλοφόρησε την αυτοβιογραφία του, η οποία έγινε παράσταση στο Μπρόντγουεϊ, ενώ oι προηγούμενοι δίσκοι του, το «Western Stars» (2019), στο οποίο έκανε ένα tribute στην ποπ μουσική της Καλιφόρνιας της δεκαετίας του ’70 και σε συνθέτες όπως ο Glen Campbell και ο Burt Bacharach, και το «Letter to you» (2020), περιείχαν τραγούδια που έγραψε στις αρχές της καριέρας του. Σε αυτή τη φάση θα μπορούσε να πει κάποιος ότι δεν χρειαζόταν να κυκλοφορήσει τίποτα.
Τον Δεκέμβριο του 2021 πούλησε τα δικαιώματα των μάστερ του στη Sony για 550 εκατομμύρια δολάρια. Πλέον τα έχει καταφέρει όλα, οπότε δεν χρειάζεται παραπάνω βραβεία, λεφτά ή αναγνώριση, κι όμως συνεχίζει να δημιουργεί, έστω και μόνο για τη δική του ευχαρίστηση. Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του στον Howard Stern, o ραδιοφωνικός παραγωγός τον ρώτησε αν στην ηλικία που είναι σκέφτεται να αποσυρθεί. «Δεν μπορώ να το φανταστώ», απάντησε ο Springsteen, «δεν ξέρω αν θα μπορώ να κάνω τρίωρα σόου πια, αλλά έχω τόσο διαφορετικά είδη μουσικής που θέλω, και μπορώ, να παίζω», εξομολογήθηκε.
Βέβαια, το αν το νεότερο κοινό θα ανταποκριθεί στο συγκεκριμένο άλμπουμ είναι μια άλλη ιστορία. Οι νοσταλγοί μιας παλιότερης ηχητικά εποχής και όσοι αγαπούν τον Springsteen και το έργο του γενικότερα σίγουρα θα το απολαύσουν με τον ίδιο τρόπο που και ο ίδιος φαίνεται να το χάρηκε όταν το έφτιαχνε. Και γιατί όχι; Είναι μια καλή ευκαιρία να επιστρέψεις στα ορίτζιναλ τραγούδια.
Το «Only the strong survive» κυκλοφορεί από την Panik Records στις 11 Νοεμβρίου.
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη LIFO.
