Κατά τη διάρκεια των ετών 1780 - 1782 ο αιρετικός -για την εποχή και την μετα-αναγεννησιακή τέχνη- γλύπτης και ανατόμος Clemente Susini, δημιούργησε την... Αφροδίτης Ανατομίας. Την είχε σχεδιάσει από κερί, προκειμένου να διδάξει στους φιλοπερίεργους μαθητές και βοηθούς του στο εργαστήριο την τέχνη της ανατομίας, αλλά και βασικές αρχές δεοντολογίας τόσο στην ιατρική, όσο και στις απαιτήσεις αναπαράστασης της εποχής.
Σε φυσικό μέγεθος και διατηρώντας όσο το δυνατόν τα φυσικά χαρακτηριστικά της σoρού που είχε κατά νου να αναπαραστήσει ο Susini έφτιαχνε τα εσωτερικά όργανα των γυναικείων σωμάτων από κερί, προκειμένου οι μαθητές του να μπορούν να τα αφαιρέσουν, να τα περιεργαστούν, να κάνουν τα λογικά άλματα και τις σχεδιαστικές υπερβάσεις που απαιτούσε η τέχνη της εποχής τους.
Σ' αυτή την πτυχή της τέχνης, την κάπως σκοτεινή, κάποτε και αηδιαστική, εστιάζει το βιβλίο της Joanna Ebenstein's, η οποία με φωτογραφίες και ιστοριογραφικές αναφορές καταγράφει ενθουσιασμένη "μία συναρπαστική εποχή που η μελέτη της φύσης ήταν ταυτόχρονα και μελέτη της ιστορίας των φυσικών επιστημών.
Φυσικά, ο φιλοπερίεργος και λάτρης της παρατήρησης γλύπτης δεν γλίτωσε από τη σκληρή κριτική που τον ήθελε ακόμη και νεκρόφιλο και ασεβή απέναντι στην ανθρώπινη φύση: αν τέτοια ζητήματα μας απασχολούν τώρα, τον 18ο αιώνα ήταν τα μεγαλύτερα ταμπού που θα μπορούσαν να υπάρξουν, ακόμη κι αν είχε ανοίξει τον δρόμο προς την ανατομία και την αναζήτηση των μυστικών του ανθρώπινου σώματος ο μέγας Λεονάρντο Ντα Βίντσι.
Σ' αυτή την πτυχή της τέχνης, την κάπως σκοτεινή, κάποτε και αηδιαστική, εστιάζει το βιβλίο της Joanna Ebenstein's, η οποία με φωτογραφίες και ιστοριογραφικές αναφορές καταγράφει ενθουσιασμένη "μία συναρπαστική εποχή που η μελέτη της φύσης ήταν ταυτόχρονα και μελέτη της ιστορίας των φυσικών επιστημών. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η συγγραφέας, είμαστε τόσο συνηθισμένοι στην κοινή πορεία επιστήμης και ανθρώπινης φύσης, που αντικρίζοντας τα κατορθώματα των πρωτοπόρων αυτής της συμπόρευσης, νιώθουμε περίεργα.
Κι όμως, σ' αυτούς και στην ανάγκη τους για σχεδιαστική τελειότητα και πίνακες απαράμιλλης πιστότητας οφείλουμε όχι μόνο τις πρώτες ανατομίες, αλλά και το ξεπέρασμα ταμπού και απόψεων που για χρόνια δαιμονοποιούσαν το εσωτερικό του ανθρώπινου σώματος.
Το βιβλίο η "Αφροδίτη της Ανατομίας" κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα από τις εκδόσεις "Thames & Hudson" και είναι μία κάπως άγρια, σίγουρα γκροτέσκα εμβάθυνση στα καλλιτεχνήματα μίας εποχής που καθόρισε τόσο την τέχνη, όσο και την πορεία των επιστημών.
Με στοιχεία από τον Guardian
