Τρία σκίτσα αγροτών ζωγραφισμένα από τον Βίνσεντ Βαν Γκογκ βρέθηκαν μέσα σε ένα βιβλίο και πρόκειται για ένα ασυνήθιστο εύρημα. Τα τρία μικρά έργα είναι σχεδιασμένα σε μια λεπτή λωρίδα χαρτιού, το ένα κάτω από το άλλο, και είναι μια μορφή που δεν χρησιμοποιούσε συνήθως ο Βαν Γκογκ όταν σχεδίαζε.
Τα σχέδια βρέθηκαν σε ένα μυθιστόρημα και το χαρτί στο οποίο είναι σχεδιασμένα έχει ακριβώς το ίδιο ύψος με το βιβλίο. Οι ανακαλύψεις σχεδίων του Βαν Γκογκ είναι πλέον σπάνιες και αυτά τα συγκεκριμένα τα αποκάλυψε το Μουσείο Βαν Γκογκ που είναι αρμόδιο τόσο για την εμφάνιση όσο και για την πιστοποίηση των αυθεντικών έργων του Ολλανδού ζωγράφου.
Απεικονίζουν μια γυναίκα που περπατά, έναν άντρα που κάθεται μετωπικά προς τον θεατή δίπλα σε μια φωτιά –ένα έργο που θυμίζει ένα ολοκληρωμένο σχέδιο που βρίσκεται τώρα στο Μουσείο Kröller-Müller– και μια καθιστή γυναίκα μπροστά από ένα δέντρο και όλα έχουν διάσταση 28 x 5 εκατοστά, ενώ φιλοτεχνήθηκαν το 1881.
Τα σχέδια θεωρούνται σημαντικά, αφού είναι από τα λίγα πρώιμα έργα του που διασώζονται μέχρι σήμερα. Χρονολογούνται από το 1881 όταν ο Βαν Γκογκ ζούσε στο χωριό των γονέων του και προσπαθούσε να συλλάβει και να απεικονίσει τις φιγούρες των ντόπιων αγροτών σε ώρα εργασίας.
Οι επιμελητές της έκθεσης, προσπαθώντας να κατανοήσουν το σχήμα, έχουν καταλήξει ότι πρόκειται για ένα σελιδοδείκτη. Ο Βαν Γκογκ ήταν μανιώδης αναγνώστης και χάρισε το βιβλίο «Ιστορία ενός αγρότη» (Histoire d'un paysan), ένα μυθιστόρημα των Ερκμάν-Σατριάν, γραμμένο το 1868, στο φίλο του Ολλανδό καλλιτέχνη Άνθον Βαν Ράπαρντ.
Σύμφωνα με μια επιστολή του Βαν Γκογκ στις 15 Ιουνίου 1883, του έστειλε ένα πακέτο στην Ουτρέχτη όπου διέμενε με το βιβλίο των συγγραφέων που θαύμαζε πολύ. Το μυθιστόρημα αφηγείται την ιστορία της Γαλλικής Επανάστασης μέσα από τα μάτια ενός αγρότη της Αλσατίας και την εικονογράφηση είχε κάνει ο διάσημος εικονογράφος και ζωγράφος Τεοφίλ Σουλέρ.
Ο Βαν Ράπαρντ πέθανε το 1892, δυο χρόνια μετά τον θάνατο του Βαν Γκογκ σε ηλικία 33 ετών, και το βιβλίο έμεινε στα υπάρχοντα της συζύγου του. Η «ιστορία ενός αγρότη» έμεινε στην οικογένεια μέχρι το 2019, όταν το βιβλίο και ο σελιδοδείκτης πουλήθηκαν στο μουσείο Βαν Γκογκ.
Τα σχέδια θεωρούνται σημαντικά, αφού είναι από τα λίγα πρώιμα έργα του που διασώζονται μέχρι σήμερα. Χρονολογούνται από το 1881, όταν ο Βαν Γκογκ ζούσε στο χωριό των γονέων του και προσπαθούσε να συλλάβει και να απεικονίσει τις φιγούρες των ντόπιων αγροτών σε ώρα εργασίας. Προφανώς όταν έστειλε το βιβλίο στον Βαν Ράπαρντ είχε ξεχάσει μέσα τον σελιδοδείκτη. Στην πρώτη σελίδα το έχει υπογράψει με το όνομά του, «Vincent».
Η πιο γνωστή και στενή φιλία του Βαν Γκογκ κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν με τον Βαν Ράπαρντ, αλλά διαλύθηκε, όταν λίγα χρόνια αργότερα ο Βαν Ράπαρντ έγραψε κριτική για τη μοναδική λιθογραφία του Βαν Γκογκ που απεικονίζει τους διάσημους «The Potato Eaters».
Ο Βαν Γκογκ εξοργισμένος κατάστρεψε το πορτρέτο του φίλου του που είχε σχεδιάσει και χρησιμοποίησε τη πίσω όψη του πάνω μέρους του πορτρέτου για να κάνει τα σκίτσα ενός άνδρα και μια γυναίκας που κουβαλούν ξύλα.
