Οι εφηβικές επιστολές του Λούσιαν Φρόιντ

Οι εφηβικές επιστολές του Λούσιαν Φρόιντ Facebook Twitter
0

O Βρετανός ζωγράφος Λούσιαν Φρόιντ (1922-2011) ήταν πάντα απρόθυμος στην αφήγηση της εφηβείας του, τόσο ώστε είχε μάλιστα κατηγορηθεί ότι όλες οι αφηγήσεις του ήταν φανταστικές.

Τώρα, δέκα ανέκδοτες επιστολές του έφηβου καλλιτέχνη στον φίλο του, τον διάσημο ποιητή και κριτικό Στίβεν Σπέντερ (1909-1995), έχουν προκύψει από τη συλλογή της οικογένειας Σπέντερ μετά από 70 χρόνια που έμειναν στο σκοτάδι. Φωτίζουν την εύπλαστη ηλικία ενός από τους πιο σημαντικούς Βρετανούς καλλιτέχνες και βγαίνουν σε δημοπρασία από τον οίκο Σόθμπις, στις 2 Ιουλίου του 2015.

Γεμάτες αγάπη και χαρά για το απροσδόκητο οι αγορίστικες επιστολές αποκαλύπτουν την άγρια φαντασία ενός πνευματώδους νέου καλλιτέχνη από την αρχή της καριέρας του.

Ενώ είναι σχετικά λίγα αυτά που ξέρουμε για την εφηβική ζωή του Φρόιντ, η εμφάνιση αυτών των γραμμάτων είναι μια συγκλονιστική στιγμή και μας δίνει μια γεύση από το πως λειτουργεί ένα καλλιτεχνικό μυαλό. Περισσότερο από απλά γράμματα, είναι έργα τέχνης από μόνα τους. Γεμάτα σχέδια ακουαρέλες, που αντανακλούν την καλλιτεχνική του παραγωγή εκείνη την περίοδο.

Οι επιστολές χρονολογούνται από τα πρώτα χρόνια του Β' παγκοσμίου πολέμου όταν ο Freud φοιτούσε υπό την κηδεμονία του Cedric Morris στην East Anglian School of Painting and Drawing in Dedham, Essex - ένα από τα λίγα σχολεία της τέχνης που είχαν μείνει ανοιχτά κατά τη διάρκεια του πολέμου. Οι οικογένειες Φρόιντ και Σπέντερ ήταν γνωστές και ζούσαν στο ίδιο κτίριο στο Maresfield Gardens στο Βόρειο Λονδίνο, και παρά τη διαφορά ηλικίας δεκατριών χρόνων, ο Φρόιντ και ο Σπέντερ έγιναν στενοί φίλοι.

Η σχέση τους ήταν αποφασιστικής σημασίας σε αυτή την κρίσιμη περίοδο της πρόωρης σταδιοδρομίας του καλλιτέχνη. Ο Σπέντερ ήταν το θέμα πολλών έργων του Φρόιντ το 1940, κατά τη διάρκει ενός μήνα που πέρασαν και οι δυο μαζί στο σπίτι ενός συνταξιούχου ανθρακωρύχου στην Ουαλία όταν ο καλλιτέχνης το είχε νοικιάσει για να γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς στο Λονδίνο.

 

Οι εφηβικές επιστολές του Λούσιαν Φρόιντ Facebook Twitter

 

Οι εφηβικές επιστολές του Λούσιαν Φρόιντ Facebook Twitter

Γεμάτες αγάπη και χαρά για το απροσδόκητο οι αγορίστικες επιστολές αποκαλύπτουν την άγρια φαντασία ενός πνευματώδους νέου καλλιτέχνη από την αρχή της καριέρας του. Ακουαρέλες και σχέδια αποκαλύπτουν έναν άντρα που τραβά ένα μικρό άλογο με λουρί, εξωτικά πουλιά ενώ ο Φρόιντ υπογράφει ως "Lucelli, "Lucio Fruit" ή "Lucionus Fruitata", αποκαλεί τον Σπέντερ "Spethan", "Schuster" or "Step-hanio" και γράφει απίθανα πράγματα όπως “Συνειδητοποιείς ότι αν ξυρίζεις τη μύτη σου κάθε μέρα θα μπορέσεις να έχεις μια γενειάδα πάνω σε αυτήν;” 

Στο επίκεντρο της συλλογής είναι μια επιστολή από το 1940 που αναφέρεται σε μια προσωπογραφία του Φρόιντ από τον Σέντρικ Μόρις που υπάρχει σήμερα στην Τέιτ. Ο Φρόιντ γράφει: «Ο Cedric έχει ζωγραφισμένο ένα πορτρέτο μου που είναι εκπληκτικό. Το πρόσωπό μου είναι πράσινο, είναι μια θαυμάσια εικόνα ".

Τα γράμματα θα εκτεθούν δημοσίως από τις 27 Ιουνίου έως την 1η Ιουλίου. 

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τζεφ Κουνς συζητά με Έλληνες δημοσιογράφους στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης

Εικαστικά / Τζεφ Κουνς: «Η τέχνη είναι κάτι που μας ενώνει»

Στο πλαίσιο της παρουσίασης του έργου του «Balloon Venus Lespugue (Orange)» στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο Αμερικανός εικαστικός μίλησε για τη ζωή, την τέχνη, το έργο του και την οφειλή του ως καλλιτέχνη στην ανθρωπότητα.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ