Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST

 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
0

Στην γκαλερί Richard Taittinger, στη Νέα Υόρκη εκτίθενται τα έργα του Νάσου Δάφνη,  Pixel Fields. Πρόκειται για έργα του καλλιτέχνη που δεν έχουν εκτεθεί ξανά και δημιουργήθηκαν  από το 1988-1992 με την βοήθεια ενός Atari ST.

O Δάφνης με αιχμή του δόρατος την εισαγωγή νέων μέσων, όπως ήταν ο υπολογιστής δημιούργησε γραφικά και σχήματα pixelated, χρησιμοποιώντας παράλληλα την πιο παραδοσιακή μορφή της ζωγραφικής στη δεκαετία του 80.

«Γεννήθηκα στις Κροκεές, ένα μικρό χωριό κοντά στην Σπάρτη, κάτω  από τον Ταΰγετο. Ήρθα στην Αμερική το 1930 σε ηλικία 16 χρονών. Τότε για πρώτη φορά είδα ζωγραφική διαφορετική από τις εικόνες που έβλεπα στην εκκλησία του χωριού μου. Οι οικονομικές δυσκολίες εκείνης της εποχής, επισκίασαν κάθε επιθυμία μου να ασχοληθώ με τη ζωγραφική. Όμως η σκέψη μου ήταν γεμάτη με χρώματα και θέματα από τη μυθολογία, με γραμμές του ορίζοντα να τέμνονται από παραστάσεις δέντρων.»

ΔΑΦΝΗΣΟ Νάσος Δάφνης έζησε όλα του τα χρόνια στο Μανχάταν και πέθανε το 2010 σε ηλικία 96 ετών.

Τα πρώιμα έργα του είναι βασισμένα στις αναμνήσεις του από την Ελλάδα, είναι ναΐφ, ωστόσο διακρίνει κανείς το ένστικτό του στο χρώμα και τη φόρμα. Μοιραζόταν το ατελιέ του με το Θόδωρο Στάμο και αργότερα αφού είχε υπηρετήσει στον στρατό, και χρησιμοποιώντας τα προνόμια που είχαν οι βετεράνοι πήγε στις αρχές της δεκαετίας του '50 για σπουδές σε Γαλλία, Ιταλία, αλλά και Ελλάδα. Επηρεάστηκε από τον αφηρημένο εξπρεσιονισμό που κυριαρχούσε στην Ευρώπη και άρχισε να ζωγραφίζει με βασικά χρώματα και άσπρο μαύρο, γεωμετρικές φόρμες που χαρακτηρίζουν το έργο του.  Ο περίφημος γκαλερίστας Λίο Καστέλι όταν πρωτόδε τα έργα του Δάφνη σημείωσε δίπλα στο όνομά του: Piet Mondrian. Τη δεκαετία του 60 άρχισε να ασχολείται με τα σφαιρικά σχήματα, ενώ αργότερα έγινε ένας από τους σημαντικούς εκπροσώπους της γεωμετρικής αφαίρεσης στην Αμερική.

Θα ήταν μεγάλη παράλειψη να αναφερθεί κάποιος στον Δάφνη, χωρίς να επισημάνει την μεγάλη του αγάπη στην ανθοκομία. Λάτρευε τις παιώνιες και διασταύρωνε τα δέντρα τους δημιουργώντας νέα υβριδικά είδη, τα οποία ονόμασε Ηφαιστος, Πλούτωνας, Νίκη αλλά και Γκογκέν. Είναι μια ιδιότητα που υπάρχει παντού σε κάθε λεξικό τέχνης: καλλιεργητής δέντρων παιώνιας.

 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 7-90, 1990, oil on canvas, 24¼ x 30 inches.COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.CHARLIE RUBIN/COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 6-88, 1988, enamel on canvas, 45 x 55 inches.COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, ‘Pixel Fields,’ 2015, installation view.
 Ο Νάσος Δάφνης εμπνέεται από ένα Atari ST Facebook Twitter
Nassos Daphnis, 6-87 THE EXPLOSION, 1987, enamel on canvas, 76¼ x 92¼ inches.CHARLIE RUBIN/COURTESY RICHARD TAITTINGER GALLERY
0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

«Είσαι ό,τι φοράς», μια έκθεση για την τέχνη και το ρούχο στον 21ο αιώνα

Εικαστικά / «Είσαι ό,τι φοράς» και ό,τι φοράς ίσως είναι τέχνη

Με επίκεντρο το έργο της Σοφίας Κοκοσαλάκη, η έκθεση στο Μουσείο Μπενάκη φέρνει σε δημιουργικό διάλογο 32 Έλληνες και διεθνείς καλλιτέχνες και σχεδιαστές, προτείνοντας τη μόδα ως μορφή τέχνης, στάση ζωής και πολιτισμική δήλωση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Εικαστικά / Πότε θα προλάβουμε να δούμε τόσες εκθέσεις;

Αληθινή πoπ αρτ από τον πρωτοπόρο Τομ Γουέσελμαν, ποίηση με νέον από τον Stephen Antonakos, τα λησμονημένα αλλά αριστουργηματικά έργα της Αλεξάνδρας Χρήστου. Όλες οι εκθέσεις εικαστικών που έχουν εγκαίνια τώρα και αξίζουν την προσοχή σας.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Βαγγέλης Γκόκας ανακαλύπτει τη ζωγραφική ξανά

Εικαστικά / Βαγγέλης Γκόκας: «Αυτό που πρέπει να μείνει στο τέλος είναι μια συγκίνηση»

Μπορεί να σταθεί σε ένα μήλο, σε ένα αχλάδι πολλές μέρες, δουλεύει σε οικείες επιφάνειες, όχι στο παγωμένο λευκό του τελάρου και έχει πάντα τον θεατή στο μυαλό του. Στη νέα του έκθεση δείχνει μικρά έργα που έχουν περάσει άπειρα στάδια και αποτυπώνουν μια κατάσταση που δεν τελειώνει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Αλεξάνδρα Χρήστου / Όσο ζούσε η ζωγραφική της δεν εκτιμήθηκε. Τώρα θριαμβεύει

Η Αλεξάνδρα Χρήστου δεν κατόρθωσε όσο ήταν εν ζωή να δει τους πίνακές της σε μια γκαλερί. Τα θέματά της, μια μοναδική καταγραφή των ανθρώπων του περιθωρίου, ήταν απαγορευτικά. 16 χρόνια μετά τον θάνατό της, πήραν τη θέση που τους αξίζει με εκθέσεις στο εξωτερικό και την Ελλάδα. Αυτή είναι η ιστορία της.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χλόη Ακριθάκη: Φωτογράφος. Γεννήθηκε στο Βερολίνο, ζει στα Εξάρχεια.

Οι Αθηναίοι / Χλόη Ακριθάκη: «Θαύμαζα τον πατέρα μου, κάποιες φορές τον αμφισβήτησα»

Μεγάλωσε δίπλα σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες ζωγράφους ενώ από την ηλικία των 8 έζησε το θρυλικό εστιατόριο της μητέρας της, το Fofi's Bar στο Βερολίνο. Είναι φωτογράφος και ακόμα θυμάται τον Χέλμουτ Νιούτον να της λέει στα πρώτα της βήματα «Τι κάθεστε και διαβάζετε; Βγείτε έξω, ζήστε». Η Χλόη Ακριθάκη αφηγείται τη ζωή της στη LiFO.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Ο Μιχάλης Κιούσης ζωγραφίζει ανθρώπινες φιγούρες σε αφρικανικά τοπία

Εικαστικά / Η αγάπη του Μιχάλη Κιούση για την Αφρική φαίνεται στα έργα του

Στην τρίτη προσωπική του έκθεση με τίτλο «The spaces in between», ο μυστικισμός, ο ανιμισμός και ο θρησκευτικός συμβολισμός συνυπάρχουν και συγκρούονται σε συνθέσεις μεγάλων διαστάσεων που δημιουργούν έναν δικό του κόσμο, αναγνωρίσιμο και γεμάτο χρώματα.
M. HULOT
Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εικαστικά / Stephen Antonakos, ο καλλιτέχνης που έκανε ποίηση με νέον

Εκατό χρόνια από τη γέννησή του, το Ίδρυμα Β. & Μ. Θεοχαράκη τιμά τον σπουδαίο εικαστικό με μια μεγάλη έκθεση που φέρνει το έργο του σε δημιουργικό διάλογο με κορυφαίες μορφές της διεθνούς πρωτοπορίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
ΕΠΕΞ Έξι χώροι τέχνης των Εξαρχείων ενώνουν τις δυνάμεις τους με θέμα το νερό

Εικαστικά / Έξι γκαλερί των Εξαρχείων, έξι εκθέσεις για το νερό

Μια διαδρομή σε έξι χώρους τέχνης μέσα από τα έργα 46 καλλιτεχνών/καλλιτέχνιδων διαμορφώνει μια συνολική εμπειρία που αναδεικνύει το κέντρο της πόλης σε τόπο παραγωγής, συνομιλίας και πνευματικής κίνησης.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
«The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Εικαστικά / «The End»: Το εμβληματικό έργο του Νίκου Αλεξίου εκτίθεται ξανά

Η γκαλερί Ζουμπουλάκη οργανώνει μια έκθεση τιμώντας τον πρόωρα χαμένο καλλιτέχνη, στην οποία θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε την εμβληματική εγκατάσταση που μας εκπροσώπησε το 2007 στην Μπιενάλε της Βενετίας.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Αποστολή στο Ριάντ / Diriyah Biennale 2026: Ράπερ, αραβικό χιπ χοπ και σύγχρονη τέχνη

Η LiFO ταξίδεψε στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας για την 3η Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Ντιρίγια. Από τις μνήμες της προσφυγιάς έως τα σύγχρονα εικαστικά τοπία, η φετινή διοργάνωση εξερευνά την κίνηση ως θεμελιώδη εμπειρία της εποχής μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Guest Editors / Επιτύμβιο του Νίκου Στεφάνου

Mε αφορμή το έργο του «Νεκρή φύση σε άσπρο τραπέζι», θυμόμαστε τον σπουδαίο εικαστικό που χάθηκε πριν από μερικούς μήνες, τον τρόπο που τα τοπία του υπαινίσσονται την πραγματικότητα, χωρίς να υπενθυμίζουν τον χυδαίο χαρακτήρα της.
Ν. Π. ΠΑΪ́ΣΙΟΣ
Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το μακρινό 1951

Εικαστικά / «Υπέροχη κόλαση, η Αθήνα»: Μια αποκαλυπτική επιστολή του Γιάννη Τσαρούχη από το 1951

Ο μεγάλος Έλληνας ζωγράφος γράφει από το Παρίσι στη φίλη του και ζωγράφο Ελένη Σταθοπούλου για την εμπειρία της έκθεσής του στην Πόλη του Φωτός, τονίζοντας τη νοσταλγία του για την «υπέροχη κόλαση, την Αθήνα».
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Οι «Άηχοι διάλογοι» του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Εικαστικά / Μια έκθεση φέρνει κοντά το έργο του Νίκου και του Γιώργου Χουλιαρά

Τα έργα των δύο Ηπειρωτών δημιουργών παρουσιάζονται στην Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων με τον τίτλο «Άηχοι Διάλογοι». Παρότι οι καλλιτεχνικές τους διαδρομές αποκλίνουν, ένα κοινό ρεύμα τις διαπερνά, επιτρέποντας μια διακριτική αλλά ουσιαστική «συνομιλία» ανάμεσά τους.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ