Wham!: Τα καλύτερά μας χρόνια

Wham!: Τα καλύτερα μας χρόνια Facebook Twitter
Η σχεδόν παιδική φύση της φιλίας του διδύμου λάμπει μέσα από την ταινία.
0

ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟ ΥΛΙΚΟ που παρουσιάζει για πρώτη φορά το τρυφερό και συναρπαστικά «ανεβαστικό» ντοκιμαντέρ του Netflix για τους Wham!, περιλαμβάνονται και κάποιες σκηνές από τα παρασκήνια όταν ο Τζορτζ Μάικλ και ο Άντριου Ρίτζλεϊ εμφανίστηκαν μαζί για τελευταία φορά στο στάδιο Γουέμπλεϊ στις 28 Ιουνίου 1986. Οι δυο τους χαμογελούν και παίζουν ανέμελοι.

Σε αντίθεση με όλα σχεδόν τα άλλα συγκροτήματα που τελικά διαλύθηκαν από το χρήμα, τη φήμη ή τη ζήλια –ακόμα κι αν προσποιούνται το αντίθετο δημόσια– οι Wham! τερμάτισαν τη θεαματική τους καριέρα όπως είχαν ξεκινήσει: ως καλύτεροι (αλλά και ισότιμοι) φίλοι.

Η σχεδόν παιδική φύση της φιλίας του διδύμου λάμπει μέσα από την ταινία, διαψεύδοντας το επίμονο αξίωμα ότι ο Ρίτζλεϊ ήταν απλά ένας σταθμός στο ταξίδι του Μάικλ προς τη μεγάλη (προσωπική) δόξα. Τους βλέπουμε να κάνουν γκριμάτσες σε εφηβικά στιγμιότυπα ενώ ο ίδιος ο Τζορτζ Μάικλ ακούγεται να λέει κάποια στιγμή για την πρώιμη επιτυχία τους: «Εκείνη την εποχή όλοι έλεγαν "πώς μπόρεσαν αυτοί οι δύο βλάκες να γίνουν τόσο διάσημοι;"».

Οικείο και διεισδυτικό, το ντοκιμαντέρ βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στην voiceover αφήγηση των δύο μελών του συγκροτήματος, αντί για συνεντεύξεις με τους ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω του εκείνη την εποχή. Η αφήγηση του Ρίτζλεϊ ηχογραφήθηκε ειδικά για το ντοκιμαντέρ, ενώ αυτή του Τζορτζ Μάικλ προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από μια μακροσκελή αμοντάριστη συνέντευξη που είχε δώσει στο ραδιόφωνο του BBC πριν από τον τραγικό θάνατό του το 2016.

Η ταινία καθιστά προφανές ότι ο Μάικλ δεν θα μπορούσε ποτέ να αποκτήσει τέτοια τεράστια παγκόσμια φήμη χωρίς τον Ρίτζλεϊ. Είχε αυτοπεποίθηση, ήταν άνετος και απόλυτα ασφαλής στο πετσί του, ακόμη και ως έφηβος. Αντίθετα ο Μάικλ (παχουλός και με τετράγωνα γυαλιά) βασανιζόταν από ανασφάλειες όταν τον πήρε για πρώτη φορά υπό την προστασία του ο Ρίτζλεϊ στα 11 του χρόνια, ως το ντροπαλό νέο αγόρι στο σχολείο.

Κάποια στιγμή ο Μάικλ αναφέρεται στον Ρίτζλεϊ ως το «είδωλό» του και παραδέχεται: «Ο Άντριου άλλαξε τη ζωή μου ακριβώς με τον τρόπο που χρειαζόμουν κάποιον να αλλάξει τη ζωή μου αν επρόκειτο ποτέ να γίνω ποπ σταρ». Ακόμα και όταν έγινε φανερό ότι το σημαντικό ταλέντο του Μάικλ στη σύνθεση τραγουδιών σήμαινε ότι ήταν γραφτό να αφήσει κάποτε πίσω τον φίλο του και να φτάσει σε ατομικά μεγαλεία, ο Ρίτζλεϊ παραδέχεται ευγενικά ότι αυτή ήταν η μόνη δυνατή εξέλιξη.

Wham!: Τα καλύτερα μας χρόνια Facebook Twitter
Club Tropicana: Ίμπιζα, 1983. Φωτ.: Bauer-Griffin/Getty Images/ Ideal Image

Οικείο και διεισδυτικό, το ντοκιμαντέρ βασίζεται εξ’ ολοκλήρου στη voiceover αφήγηση των δύο μελών του συγκροτήματος, αντί για συνεντεύξεις με τους ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω του εκείνη την εποχή. Η αφήγηση του Ρίτζλεϊ ηχογραφήθηκε ειδικά για το ντοκιμαντέρ, ενώ αυτή του Τζορτζ Μάικλ προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από μια μακροσκελή αμοντάριστη συνέντευξη που είχε δώσει στο ραδιόφωνο του BBC πριν από τον τραγικό θάνατό του το 2016.

Υπάρχει ακόμη και υλικό από τα γυρίσματα του βίντεο για το Last Christmas στην Ελβετία, όταν το συγκρότημα χρησιμοποίησε τους ίδιους τους φίλους του ως κομπάρσους και έπινε πραγματικό αλκοόλ καθ' όλη τη διάρκεια των γυρισμάτων.

«Πώς ο σκηνοθέτης το έκανε βίντεο όλο αυτό, δεν ξέρω», λέει σήμερα η Σίρλι Κεμπ, ήμισυ του ντουέτου Pepsi and Shirlie που συνόδευε το γκρουπ από την αρχή του, η οποία παρέμεινε στενή φίλη και των δύο και μετά την διάλυση των Wham!. «Κάθε φορά που έλεγε κάτι, εμείς πηγαίναμε προς την αντίθετη κατεύθυνση».

Wham!: Τα καλύτερα μας χρόνια Facebook Twitter
H Σίρλι Κεμπ με τον Άντριου Ρίτζλεϊ.

Ο προβολέας παραμένει σταθερά στους Wham!, οπότε η σεξουαλικότητα του Μάικλ –η οποία ήταν κρυμμένη δημοσίως μέχρι το 1998– μένει εκτός συζήτησης, καθώς το συγκρότημα εκτοξεύεται στα ύψη. Ωστόσο, γίνεται σαφές ότι ο Μάικλ την είχε αποκαλύψει στους δύο πιο οικείους ανθρώπους του μόλις συνειδητοποίησε ότι ήταν γκέι, καλώντας τον Άντριου Ρίτζλεϊ και την Σίρλι Κεμπ στο δωμάτιό του όταν γύριζαν το βίντεο του Club Tropicana στην Ίμπιζα

Η Κεμπ παραδέχεται ότι στην αρχή φοβόταν να δει την ταινία, αλλά τώρα δηλώνει ευτυχής που την είδε, λέγοντας ότι ταιριάζει απόλυτα στη νοσταλγική πλευρά του Μάικλ. «Ο Τζορτζ πάντα έλεγε ότι η πιο ευτυχισμένη περίοδος της ζωής του ήταν όταν ήμασταν νέοι», εξηγεί. «Κάθε φορά που ερχόταν στο σπίτι μου έλεγε "θυμάσαι όταν κάναμε αυτό;". Αν αυτή η ταινία κάνει τον κόσμο να αγαπήσει ακόμα περισσότερο τον ίδιο και τη μουσική του, τότε είμαι σίγουρη πως θα μας χαμογελάει από εκεί που βρίσκεται».

WHAM! | Official Trailer

Με στοιχεία από The Telegraph

Οθόνες
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΕΠΕΞ Robert Duvall

Απώλειες / Ρόμπερτ Ντιβάλ (1931-2026): Η σιωπηλή δύναμη του αμερικανικού σινεμά

O Ρόμπερτ Ντιβάλ ανέδειξε τα χαρακτηριστικά και τις αντιφάσεις της «λευκής» αμερικανικής ψυχής και πήρε Όσκαρ Α' ρόλου, παίζοντας έναν ρημαγμένο μουσικό της κάντρι σε μία από τις πολλές ιδιοφυείς και εξαιρετικά σύνθετες ερμηνείες του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 150 χρόνων;

Μόδα & Στυλ / «Ανεμοδαρμένα Ύψη»: Πώς καταστρέφεται ένα ρομάντζο 180 χρόνων;

Χωρίς ψυχή, παρά την καυτή χημεία μεταξύ Μάργκο Ρόμπι και Τζέικομπ Ελόρντι, το μυθιστόρημα της Έμιλι Μπροντέ διαβάζεται σαν ένα σύγχρονο μελόδραμα με άπειρα κοστούμια και σουρεαλιστικά σκηνικά.
ΣΤΕΛΛΑ ΛΙΖΑΡΔΗ
Τι κοινό έχουν ο Μπάρακ Ομπάμα και η Ντούα Λίπα;

The Review / Ας μιλήσουμε για το βιβλίο που ενθουσίασε τη Ντούα Λίπα και τον Μπάρακ Ομπάμα

Διάβασαν και προώθησαν και οι δυο το μυθιστόρημα «Σάρκα» του Ουγγροβρετανού Ντέιβιντ Σόλοϊ, που κέρδισε το βραβείο Booker του 2025 και θα κυκλοφορήσει στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός. H Βένα Γεωργακοπούλου συζητά γι’ αυτό με τον σκηνοθέτη Λευτέρη Χαρίτο, πρόεδρο της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
«Uchronia»: Τα ΦΥΤΑ πάνε στο Φεστιβάλ του Βερολίνου με μια κουήρ ταινία για τον Rimbaud

Οθόνες / ΦΥΤΑ: «Ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε το hate-base μας»

Ο Φιλ και ο Φοίβος, το conceptual duo που αποτελεί τα θρυλικά ΦΥΤΑ, μιλούν στη LifO για τη νέα τους ταινία. Το «Uchronia» είναι εμπνευσμένο από το το βιβλίο του Rimbaud «Μια εποχή στην κόλαση», και είναι η μόνη ελληνική ταινία που συμμετέχει φέτος στο φεστιβάλ του Βερολίνου.
M. HULOT
«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Οθόνες / «Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Το ντοκιμαντέρ για την πολυτάραχη διαδρομή της «βασίλισσας του grunge» προβλήθηκε στο Φεστιβάλ του Sundance, προκαλώντας αίσθηση, ωστόσο η ίδια δεν παρευρέθηκε στην πρεμιέρα, για αδιευκρίνιστους λόγους.
THE LIFO TEAM
«Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

The Review / «Άμνετ»: Από το βιβλίο-φαινόμενο στην οσκαρική ταινία της Κλόε Ζάο

Ανάμεσα στα μεγαθήρια «Μια μάχη μετά την άλλη» και «Sinners», το «Άμνετ» της Κλόε Ζάο, μια τολμηρή, φανταστική ιστορία για το πώς ο Σαίξπηρ έγραψε τον «Άμλετ», διεκδικεί 8 Όσκαρ. Η ταινία παίζεται στις ελληνικές αίθουσες, ενώ στα βιβλιοπωλεία κυκλοφορεί και το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ, στο οποίο η Ζάο χρωστάει πολλά. Η Βένα Γεωργακοπούλου συζητά με τον Ορέστη Ανδρεαδάκη, διευθυντή του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, για την ταινία και το βιβλίο.
ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Pulp Fiction / Οι 16 οσκαρικές υποψηφιότητες του «Sinners» δεν είναι έκπληξη!

Δέκα μήνες μετά την έξοδό του στις αίθουσες, το «Sinners» του Ράιαν Κούγκλερ μετατρέπει ένα τολμηρό μουσικό horror σε κινηματογραφικό γεγονός που διεκδικεί την κορυφή και επιστρέφει στο προσκήνιο ως το απόλυτο φαινόμενο της φετινής οσκαρικής σεζόν.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Winter PREVIEW LIFO ΤΑΙΝΙΕΣ

Οθόνες / Η χρονιά ξεκινά με πολύ καλό σινεμά

Από τον Σαίξπηρ και τη χαμένη του οικογένεια μέχρι rave τραγωδίες στην έρημο, πολιτικά θρίλερ στη σκιά δικτατοριών, απρόσμενα ρομάντσα και γοτθικούς εφιάλτες, η σεζόν είναι γεμάτη με βραβευμένες ταινίες, που βάζουν πλώρη για τα Όσκαρ.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Έχει, τελικά, σημασία η ιστορική ακρίβεια στην ταινία «Καποδίστριας»;

Pulp Fiction / Καποδίστριας: Έχει σημασία η ιστορική ακρίβεια της ταινίας;

Η νέα ταινία του Γιάννη Σμαραγδή για τον Καποδίστρια γέμισε τις αίθουσες, δίχασε το κοινό και άναψε τη συζήτηση στα social media. Είναι όμως το σινεμά πεδίο εθνικής εξύψωσης ή χώρος κριτικής σκέψης; Ο ιστορικός και συγγραφέας Τάσος Σακελλαρόπουλος μιλά για την ταινία, τον μύθο και την αναγκαιότητα της ιστορικής ακρίβειας.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ