«Οι Ευρωπαίοι αντέδρασαν με ανακούφιση σε ό,τι θεωρείται ευρέως ως παράδοση της ελληνικής κυβέρνησης στις τεταμένες συνομιλίες για την επέκταση του προγράμματος διάσωσης για την Αθήνα», γράφει στους Financial Times ο Μαρσέλ Φράτσερ, διευθυντής του Ινστιτούτου Οικονομικής Ερευνας DIW, του μεγαλύτερου think tank της Γερμανίας.
Στο άρθρο γνώμης, με τίτλο «Τώρα που παραδόθηκε, αφήστε τον ΣΥΡΙΖΑ να λέει στο εσωτερικό ότι νίκησε», ο Φράτσερ συνεχίζει ότι «η επιστροφή της κρίσης της ευρωζώνης φάνηκε ότι αποτράπηκε ή τουλάχιστον να αναβλήθηκε. Αλλά η Ευρώπη είναι έτοιμη να επαναλάβει το μεγαλύτερο λάθος της των τελευταίων πέντε ετών, αν προσπαθεί να αναγκάσει τους Έλληνες σε μια συνθηκολόγηση στις διαπραγματεύσεις».
Αφού κάνει λόγο για αποτυχία των προηγούμενων προγραμμάτων διάσωσης και την επίρριψη ευθυνών από την Ελλάδα στην τρόικα και την Ευρώπη, το άρθρο επισημαίνει πως: «Η μοναδική ευκαιρία της Ελλάδας για να βγει από την κρίση είναι να αναλάβει την ευθύνη για τις μεταρρυθμίσεις της. Και αυτό μπορεί να συμβεί μόνο αν η κυβέρνηση είναι ισχυρή στο εσωτερικό. Οι διαπραγματεύσεις μπορεί να είναι επιτυχείς μόνο εάν και οι δύο πλευρές μπορούν νομίμως να ισχυρίζονται νίκη. Η Γερμανία το γνωρίζει αυτό πολύ καλά.
»Ο Αλέξης Τσίπρας και το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, απολαμβάνουν τεράστια λαϊκή υποστήριξη. Η ευρωζώνη πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτή την ευκαιρία για να βοηθήσει την κυβέρνηση να μετατρέψει την δημοτικότητά της σε ένα εποικοδομητικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, που θα απαιτεί από τους Έλληνες να είναι σε θέση να εφαρμόσουν τουλάχιστον κάποιες από τις προεκλογικές τους υποσχέσεις.
»Η Ευρώπη πρέπει να μάθει από τα λάθη της στις τρέχουσες διαπραγματεύσεις. Οι συνομιλίες αυτές δεν πρέπει να επικεντρωθούν στο ποιες μεταρρυθμίσεις είναι καλύτερες, αλλά μάλλον στο ποιες μπορούν να εφαρμοστούν ρεαλιστικά».
Σύμφωνα με τον Φράτσερ, οι διαπραγματεύσεις πρέπει να οδηγήσουν σε ένα τρίτο πρόγραμμα που πρέπει να αντιμετωπίσει τρεις προκλήσεις. Πρώτον, πρέπει να περιορίσει τις παρεμβάσεις των κατεστημένων συμφερόντων που επηρεάζουν τη λειτουργία των αγορών και των θεσμικών οργάνων. Ο αρθρογράφος προτείνει να ασκηθεί πίεση ώστε να παταχθεί η φοροδιαφυγή των πλουσίων και να σπάσουν τα μονοπώλια, για παράδειγμα.
«Η δεύτερη πρόκληση είναι να κλείσει το χρηματοδοτικό κενό της κυβέρνησης. Αυτό αυξάνεται καθώς η οικονομική ανάπτυξη και τα φορολογικά έσοδα συρρικνώνονται – και θα αυξηθεί περαιτέρω εάν αυξηθούν οι κοινωνικές δαπάνες. Η Ελλάδα θα χρειαστεί επιπλέον 30- 40 δισ. ευρώ στα επόμενα τρία χρόνια».
«Η τρίτη πρόκληση είναι να καταστεί το υπέρμετρα υψηλό δημόσιο χρέος βιώσιμο. Η καλύτερη επιλογή δεν είναι ένα ολοκληρωτικό κούρεμα του ποσού του χρέους, αλλά να συνδεθούν οι πληρωμές των τόκων με την ανάπτυξη.
Αν αυτή είναι χαμηλή, η κυβέρνηση θα πρέπει να πληρώνει λίγους τόκους, αν αυξηθεί, περισσότερους. Αυτό δεν θα βελτιώσει μόνο τη βιωσιμότητα του χρέους της Ελλάδας, αλλά και τις πιθανότητες των πιστωτών να πάρουν πίσω τα χρήματά τους.
»Η έκκληση από ορισμένους Γερμανούς πολιτικούς και οικονομολόγους να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ευρώ είναι ανοησίες. Αυτό θα ήταν η χειρότερη δυνατή λύση για όλες τις πλευρές. Το πρόβλημα της Ελλάδας δεν είναι ότι τα προϊόντα της είναι πάρα πολύ ακριβά στις παγκόσμιες αγορές, αλλά μάλλον ότι δεν έχει αποτελεσματικούς θεσμούς και παγκοσμίως ανταγωνιστικά προϊόντα.
»Το «Grexit» δεν θα διορθώσει αυτά τα προβλήματα. Αντίθετα, θα μπορούσε να προκαλέσει μια βαθιά ύφεση, καθιστώντας την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων ακόμα πιο δύσκολη. Και η Ευρώπη θα πρέπει να διαγράψει πολλές από τις οικονομικές απαιτήσεις της.
Ας επιχειρήσουμε, λοιπόν, ένα νέο ξεκίνημα για την Ελλάδα και ας δώσουμε στην κυβέρνησή της μια πραγματική πιθανότητα επιτυχίας. Η χώρα μπορεί να βγει από την κρίση μόνο αν αναλάβει την ευθύνη για τις μεταρρυθμίσεις της, και εάν η κυβέρνησή της μπορέσει να δείξει κάτι για τις προσπάθειες της και να εκπληρώσει ορισμένες από τις προεκλογικές υποσχέσεις της», καταλήγει το άρθρο.
