Λάκης Παπαστάθης

 

Μικρές ιστορίες στην Πανεπιστημίου

 

 

 

αγάλματα
Μαθητές στην αγκαλιά του Κοραή, στα Προπύλαια, στις καταλήψεις του 1990. Φωτ. Σπύρος Στάβερης

 

 

Απόσπασμα από το νέο ντοκιμαντέρ του Λάκη Παπαστάθη: Μικρές ιστορίες στην Πανεπιστημίου (Υστερόγραφο, ERT2)

 

 

"Στην αρχή της δεκαετίας του 2000, όταν κατασκευαζόταν το μετρό, ξαναπέρασα από το προαύλιο του Πανεπιστημίου. Τα αγάλματα στέκονταν σαν σε βομβαρδισμένο τοπίο. 'Ολα ήταν αλλαγμένα, πάνω και κάτω από τη γη. Οι δύο άσπονδοι εχθροί, Κοραής και Καποδίστριας, αντιμετώπιζαν την κοινή τους μοίρα, τη μάχη δηλαδή με τις φθορές, τους βανδαλισμούς, την ατμοσφαιρική ρύπανση. Κοραής και Καποδίστριας, δίπλα-δίπλα, χωρίς να κοιτάζονται. Δεν θα κοιταχτούν ποτέ. Και οι δύο πίστευαν πως το νέο κράτος έπρεπε να στηριχτεί στην παιδεία. Αν προσέξει κανείς τι γράφει το βιβλίο που κρατάει στο αριστερό του χέρι [ο Καποδίστριας -σ.σ.], θα διαβάσει "δράξασθε παιδείας". Ο Κοραής, σε όλη του τη ζωή, νοιαζόταν για την ελληνική γλώσσα και τις πνευματικές αξίες του νέου κράτους. Τους χώριζαν όμως οι διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Ο Καποδίστριας, με τρόπο αποφασιστικό και κάποτε αυταρχικό, ήθελε να στήσει δομικά το κράτος, την κεντρική αρχή, κόντρα στις τοπικές, παραδοσιακές εξουσίες, ενώ ο Κοραής ήταν παιδί της γαλλικής επανάστασης και της συμμετοχικής δημοκρατίας. 'Εφτασε στο σημείο να δείξει αδιαφορία για τη δολοφονία του Καποδίστρια, και να συνεχίζει να εξαπολύει μύδρους εναντίον του, ακόμη κι όταν ο αντίπαλος ήταν νεκρός. Κάτω από τον ανδριάντα του Καποδίστρια, ξεχωρίζω μία λέξη: Αρετή. 'Ενα βράδυ, βγαίνοντας αργά από τον κινηματογράφο 'Αστυ, πέρασα από τον Κοραή. Δεν είχα ως τότε καταλάβει πόσο διαφορετικά είναι τα αγάλματα τη νύχτα. Μου φάνηκε πιο κυρτωμένη η πλάτη του και η όλη παρουσία του κάπως αλλόκοτη και μοναχική. 'Εβγαλα τη μηχανή από την τσέπη μου και τον φωτογράφισα."

 

Λάκης Παπαστάθης

 

 

Υστερόγραφο | Μικρές ιστορίες στην Πανεπιστημίου
Η εκπομπή στηρίζεται, κυρίως στις φωτογραφίες των υπαίθριων πλανόδιων φωτογράφων, που τραβήχτηκαν στην Πανεπιστημίου τις δεκαετίες του 1940 και 1950.
Στην Ελλάδα δεν αναπτύχθηκε, εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις, το νεορεαλιστικό κίνημα στον κινηματογράφο.
Την ίδια εποχή όμως, από τα μέσα της δεκαετίας του ’50, δεκάδες φωτογράφοι γύριζαν στους κεντρικούς δρόμους και φωτογράφιζαν σκηνές από την καθημερινή ζωή.
Κι αυτό έμοιαζε -κι ας ήταν στατική φωτογραφία- με την ευαισθησία, την αισθητική, αλλά και την ηθική στάση απέναντι στην πραγματικότητα των μεγάλων Ιταλών μετρ.
Κύριο χαρακτηριστικό, η αφτιασίδωτη καθημερινότητα, τα αυθεντικά πρόσωπα, τα πλήθη στους δρόμους και ο λαϊκός κόσμος με πλούσιο και σύνθετο ψυχισμό, ως πρωταγωνιστής.
Σενάριο – Σκηνοθεσία: Λάκης Παπαστάθης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Δημήτρης Κορδελάς
Ήχος: Αλέξανδρος Σακελλαρίου
Μοντάζ: Ιωάννα Σπηλιοπούλου
Αφήγηση: Λάκης Παπαστάθης
Εκτέλεση Παραγωγής: MODUS PRODUCTIONS Βασίλης Κοτρωνάρος
Φωτογραφίες γυρίσματος: Σταύρος Ανδριώτης

 

Δείτε τo ντοκιμαντέρ στο ERTFLIX:

Υστερόγραφο | Μικρές ιστορίες στην Πανεπιστημίου

 

 

αγάλματα
Μαθητές στην αγκαλιά του Κοραή, στα Προπύλαια, στις καταλήψεις του 1990. Φωτ. Σπύρος Στάβερης