Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter
«Η δουλειά μου μπορεί ορισμένες φορές να χαρακτηριστεί ως απολύτως ρεαλιστική αλλά πάντα θα ενέχει μια εμφανή απάτη»
0
Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter
«Η δουλειά μου μπορεί ορισμένες φορές να χαρακτηριστεί ως απολύτως ρεαλιστική αλλά πάντα θα ενέχει μια εμφανή απάτη»

Στην πρώτη του ατομική έκθεση -εγκαινιάζεται απόψε στις 8 στην Elika Gallery και διαρκεί ως τις 4 Ιουνίου- ο Βασίλης Παπαγεωργίου, επιχειρώντας να φτιάξει μια ενιαία πλατφόρμα για τα πρόσφατα έργα του, δημιούργησε μια μεγάλων διαστάσεων εγκατάσταση εμπνευσμένη από το μπαρ ως τόπο συνάντησης. Στο μπαρ και το γύρω χώρο του συγκεντρώνονται καθημερινά, πεζά αντικείμενα που δεν σχετίζονται το ένα με το άλλο -αποτελούν όμως το προσωπικό σύμπαν του εικαστικού- αντικείμενα που επανακαθορίζονται δραστικά απ' το αθηναϊκό τοπίο στο οποίο έχουν βρεθεί. 

Ο Παπαγεωργίου κατασκευάζει μια νεκρή φύση γεμάτη σύγχρονα αρχαιολογικά ευρήματα, με σαρκασμό και χιούμορ. Εστιάζει έτσι στις σχέσεις: μεταξύ των αντικειμένων, μεταξύ των αντικειμένων και των ανθρώπων, και τελικά μιλά για το ευρή φάσμα των ανθρωπινων σχέσεων. Το μπαρ του Παπαγεωργίου παίζει με τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας, ενώ τα φτιαγμένα τοπία και οι μικρο-καταστάσεις που παρουσιάζονται στην γκαλερί, οδηγούν τον θεατή σε μια εξερεύνηση των ονείρων και του υποσυνειδήτου. 

 

Αλήθεια, τι ήθελες να γίνεις όταν ήσουν μικρός; Πώς μπήκε η τέχνη στη ζωή σου;

Θα έλεγα πως μικρός δεν είχα ιδιαίτερη σχέση με την τέχνη, πάντα ζωγράφιζα αλλά νομίζω όπως κάθε παιδί. Ίσως να ήθελα να γίνω μπάρμαν. Στην εφηβεία άρχισα να ασχολούμαι με το γκράφιτι (το οποίο δεν συνδέω απαραίτητα με την τέχνη) και παράλληλα οικογενειακά πάντα επισκεπτόμασταν μουσεία και εκθέσεις στην πόλη, χωρίς όμως να έχω ιδιαίτερο ενδιαφέρον για αυτά. Αποφάσισα να κατευθυνθώ προς την Σχολή Καλών Τεχνών γύρω στα δεκαέξι βλέποντας πως δεν με τραβούσε τίποτα άλλο περισσότερο. Το γκράφιτι έφερε ορισμένες γνωριμίες και η σχολή ακόμα περισσότερες ώστε με τον καιρό να φτάσω να ασχολούμαι με την γλυπτική. Ο Παντελής Χανδρής, καθηγητής μου στην ΑΣΚΤ πιστεύω πως ήταν καταλυτικός παράγοντας γι' αυτή την επιλογή. Παράλληλα με την πρακτική μου κάνω ένα μεταπτυχιακό στις Βρυξέλλες.

Τροποποιώ και κατασκευάζω καθημερινά αντικείμενα δίνοντας τους μία παραδοξότητα. Ένας μαρμάρινος αναπτήρας ή ένα μασίφ μπρούτζινο τσαλακωμένο μπουκαλάκι νερού δεν μπορούν πάρα να θυμίσουν ένα όνειρο.

Ποια είναι η έμπνευση πίσω απ' την έκθεση Somebody had to do it;

Ο τίτλος Somebody had to do it θα έλεγα ότι λειτουργεί γενικότερα στην δουλειά μου και στον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζω τη ζωή και την καθημερινότητα μου. Δουλεύω καθημερινά χωρίς να αναζητώ αφορμές και λογούς για τα έργα μου, πράγμα που συχνά οδηγεί σε αποτυχημένες προσπάθειες. Πολλές φορές προσπαθώ να βρω τον λόγο γι' αυτό και οδηγούμαι σ' αυτήν την απάντηση. Κάποιος έπρεπε να το κάνει, ίσως κάποιος να το 'χει ήδη κάνει, παρ' όλα αυτά το κάνω κι εγώ, σαν κάτι τόσο ασήμαντο που γίνεται πιά απαραίτητο, αρχικά για μένα και έπειτα για τους γύρω μου- εύχομαι.

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter
«Η Αθήνα καταφέρνει και επιβιώνει διατηρώντας παραδόσεις και επαγγέλματα και παράλληλα φιλοξενώντας στον ιστό της έντονα διαφορετικούς ανθρώπους. Όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι δεν μπορούν να μην συναντηθούν στην πόλη. Μπορεί να συναντηθούν σε ένα μπαρ...»

Μίλησέ μου για το μπαρ και το πώς εντάσσεται το αθηναϊκό τοπίο στη δουλειά σου...

Ζω και κυκλοφορώ στην Αθήνα από μικρός και τα τελευταία 7 χρόνια μένω στα Εξάρχεια. Έχω μία έντονη εξάρτηση από το αυτοκίνητο και μία εξίσου έντονη σχέση με την πόλη. Θεωρώ την Αθήνα ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με κάποια άλλη πρωτεύουσα. Η Αθήνα καταφέρνει και επιβιώνει διατηρώντας παραδόσεις και επαγγέλματα και παράλληλα φιλοξενώντας στον ιστό της έντονα διαφορετικούς ανθρώπους. Όλοι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι δεν μπορούν να μην συναντηθούν στην πόλη. Μπορεί να συναντηθούν σε ένα μπαρ, σε ένα βενζινάδικο ή απλά στο δρόμο.
Το μπαρ πέραν του ότι αποτελεί μια πλατφόρμα που φιλοξενεί τα αντικείμενα μου στην προκείμενη περίπτωση, για μένα συνιστά ένα πολύ σημαντικό στοιχείο των πόλεων. Το μπαρ σαν σημείο συνεύρεσης αλλά και σαν ένα όριο ανάμεσα στους ανθρώπους.
Θα ήθελα οι σχέσεις μου να μπορούν να περνάνε από το φίλτρο της χαλαρότητας και της έντασης μιας μπάρας.

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter

Πώς θα περιέγραφες τα υλικά και τις τεχνικές που χρησιμοποιείς;

Ασχολούμαι κατά κύριο λόγω με τη γλυπτική και όσον αφορά στα υλικά μου θα μπορούσαν να έχουν σαν κοινό χαρακτηριστικό τον τρόπο με τον οποίο τα αντιμετωπίζω. Προσπαθώ να συμπεριφερθώ σε όλες μου τις πρώτες ύλες σαν να ήταν μια κόλα χαρτί. Η υλικότητα, η ευθραυστότητα, η πλαστικότητα και τα χαρακτηριστικά των υλικών συχνά αποτελούν την κινητήριο δύναμη για την δημιουργία ενός έργου. Στην συγκεκριμένη έκθεση νομίζω κυριαρχεί το σίδερο, το αλουμίνιο και ο χυτός μπρούτζος καθώς και τα νέον φώτα που επίσης λειτουργούν σαν ρευστά όρια.

«Σύγχρονα αρχαιολογικά ευρήματα». Τι σημαίνει αυτό για σένα;

Τα βασικά αντικείμενα που έχω επεξεργαστεί, ανακατασκευάσει και χρησιμοποιήσει στην συγκεκριμένη δουλειά, είναι κατά κύριο λόγω προσωπικά μου καθημερινά αντικείμενα. Ένας αναπτήρας, ένα ποτήρι ή ακόμα και κάποια φώτα αυτοκίνητων. Το σκηνικό που θέλω να δημιουργήσω είναι ίσως ένα ενσταντανέ από μια ανύπαρκτη ταινία. Μια εικόνα που κάνεις δεν ξέρει αν ξεκίνησε να κινείται, αν σταμάτησε ή αν κινήθηκε ποτέ. Υπάρχουν αναφορές σε χαρακτήρες, και σε μέρη αλλά κατά κύριο λόγω έχει να κάνει με μια άγνωστη ιστορία και αφήγηση. Το σύνολο αυτής αφήγησης δημιουργεί για μένα μια ιδέα τόσο πάγια, τόσο απόκοσμα διαχρονική που θα μπορούσε να περιγράφει ως ένα σύγχρονο αρχαιολογικό εύρημα.

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter
Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter

Πώς ενώνεται η πραγματικότητα με τη φαντασία στη δουλειά σου;

Η δουλειά μου μπορεί ορισμένες φορές να χαρακτηριστεί ως απολύτως ρεαλιστική αλλά πάντα θα ενέχει μια εμφανή απάτη. Τροποποιώ και κατασκευάζω καθημερινά αντικείμενα δίνοντας τους μία παραδοξότητα. Ένας μαρμάρινος αναπτήρας ή ένα μασίφ μπρούτζινο τσαλακωμένο μπουκαλάκι νερού δεν μπορούν πάρα να θυμίσουν ένα όνειρο.

Τι ρόλο μπορεί να παίξει η τέχνη στην Αθήνα της κρίσης;

Η τέχνη ευτυχώς δεν μπορεί να σώσει κανέναν και τίποτα, δεν είναι η δουλειά της.
Η κρίση γεννάει τη θέληση για πρωτοβουλίες οι οποίες μπορούν να είναι πολύ διαφορετικές από αυτό που ήδη υπάρχει και παράλληλα να βοηθήσουν σε πολλά επίπεδα.
Εύχομαι η επίδραση που θα έχει η τέχνη πάνω στην κρίση να είναι μεγαλύτερη τελικά από την επίδραση που θα έχει η κρίση πάνω στην τέχνη. 

Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter
Ο Βασίλης Παπαγεωργίου έφτιαξε στο κέντρο της Αθήνας μια μεγάλη εγκατάσταση εμπνευσμένη απο τα μπαρ Facebook Twitter

*Somebody had to do it / 22 Απριλίου με 4 Ιουνίου

Elika Gallery, Ομήρου 27.

0

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Η «λίστα Τραμπ» και τα «απαράδεκτα έργα τέχνης» οδηγούν σε μια άλλη Αμερική

Εικαστικά / Tο μένος του Τραμπ για το Smithsonian: Λογοκρισία, ρατσισμός, λίστες με «απαράδεκτα» έργα

Με στόχο το μεγαλύτερο συγκρότημα μουσείων και ερευνητικών κέντρων στον κόσμο, ο Τραμπ επιχειρεί να ασκήσει έλεγχο και λογοκρισία σε έργα τέχνης και στο περιεχόμενο εκθέσεων, κατηγορώντας το Smithsonian ως «woke» και απειλώντας με περικοπές της χρηματοδότησής του.
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Εικαστικά / Το σπίτι-μουσείο της Πολίν Καρπίδα βγάζει τους θησαυρούς του στο σφυρί (μέχρι κεραίας)

Μια από τις πιο εξέχουσες συλλέκτριες στην Ευρώπη, η οποία έχει αφήσει το αποτύπωμά της και στην Ύδρα, αποφάσισε να πουλήσει τη συλλογή σουρεαλιστικής και μεταπολεμικής τέχνης που στεγάζει στο σπίτι της στο Λονδίνο -τη μεγαλύτερη αυτού του είδους- σε μια δημοπρασία-ορόσημο.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Χάρις Επαμεινώνδα: Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις

Εικαστικά / Χάρις Επαμεινώνδα: «Η γλώσσα μου δεν είναι οι λέξεις»

Η βραβευμένη με Αργυρό Λέοντα Κύπρια εικαστικός συνθέτει έναν κόσμο θραυσμάτων, αποκομμάτων της εσωτερικότητας, με ελλειπτικές εικόνες, τον οποίο μας προκαλεί να ανακατασκευάσουμε μέσα από τη σταδιακή του αποκάλυψη.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
 Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Εικαστικά / Μαρία Λοϊζίδου και Πέτρος Μώρης στη 13η Μπιενάλε του Λίβερπουλ

Οι δύο καλλιτέχνες με καταγωγή από Κύπρο και Ελλάδα αντίστοιχα, παρουσιάζουν νέα έργα τους σε μια από τις σημαντικότερες εικαστικές διοργανώσεις της Βρετανίας που φιλοξενεί 30 καλλιτέχνες και συλλογικότητες, με αναθέσεις και θεματικές που έχουν να κάνουν με τη γεωγραφία και τις αξίες που διαπερνούν την πόλη αυτή: καταγωγή και μνήμη.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Μια έκθεση για την πολύχρωμη, πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Εικαστικά / Μια έκθεση για την πολύχρωμη και πολύπλοκη Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Ο Τόνι Μιλάκης καταγράφει μια πόλη που η πραγματικότητα προσφέρει τις καλύτερες ζωγραφικές λύσεις, που ακόμη και το πιο ευφάνταστο μυαλό ενός καλλιτέχνη δεν μπορεί να τις επινοήσει.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
CHECK Ο Ζαν Φρανσουά Μιλέ και η ατέρμονη γοητεία της φύσης και των εργατών της γης

Εικαστικά / Ζαν Φρανσουά Μιλέ: ο ζωγράφος που ο Βαν Γκογκ αποκαλούσε «πρωτοπόρο»

«Όσο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο νομίζω ότι ο Μιλέ πίστευε σε κάτι ανώτερο» έγραφε ο Βαν Γκογκ για τον «ζωγράφο των χωρικών» αλλά και έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του γαλλικού ρεαλισμού. Η Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου τον τιμά με μια μεγάλη έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το Μοναστήρι του Καρόλου: Το μουσείο του «κομμωτή των σταρ»

Εικαστικά / Κάρολος: O «κομμωτής των σταρ» έχει πλέον δικό του μουσείο στα Χανιά

Το «Μοναστήρι του Καρόλου», ένα ενετικό κτίσμα του 1583 και κατοικία του αυτοδίδακτου δημιουργού από το 1991, έχει μετατραπεί σε ένα μοναδικό καταφύγιο όπου συνυπάρχουν η ιστορία της κομμωτικής, έργα Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών μαζί με μνήμες της Μαρίας Κάλλας, της Μπριζίτ Μπαρντό αλλά και της Μαντάμ Ορτάνς.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

Εικαστικά / Γιγάντιοι φαλλοί, το σεξ ως ζωτική δύναμη: Τα «ερωτικά» του Takis αναστατώνουν ακόμα

«Τα έργα του αποθεώνουν την ικανότητα του έρωτα να μας αποσπά από την ιδέα του θανάτου». Και έχουμε την ευκαιρία να τα δούμε στην αναδρομική έκθεση του Ιδρύματος Γουλανδρή στην Άνδρο, και στην Αθήνα. Όλα σχεδόν, εκτός από το πιο γνωστό του, το οποίο οι επιμελητές απέρριψαν ως «κραυγαλέο»...
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Το Fondation Louis Vuitton υποδέχεται 270 έργα του Gerhard Richter σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση

Εικαστικά / Gerhard Richter: «Τώρα που δεν απέμειναν ιερείς ή φιλόσοφοι, οι καλλιτέχνες είναι οι σημαντικότεροι άνθρωποι στον κόσμο»

270 έργα ενός από τους σημαντικότερους εν ζωή ζωγράφους θα εκτεθούν το φθινόπωρο στο Fondation Louis Vuitton σε μια μεγάλη αναδρομική έκθεση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Εικαστικά / Μια αθέατη ως τώρα πλευρά της Φρίντα Κάλο στη Θεσσαλονίκη

Μια διεθνής έκθεση με 241 φωτογραφίες, που μέχρι πρόσφατα δεν είχαν δει το φως δημοσιότητας και αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της ζωής της πιο διάσημης ζωγράφου του 20ού αιώνα, κάνει στάση το φθινόπωρο στη συμπρωτεύουσα.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Έκθεση αφισών στην Ύδρα μιας Ελλάδας ανόθευτης και ταπεινής

Εικαστικά / Πώς διαφήμιζε η Ελλάδα τον εαυτό της στο εξωτερικό από το ’30 έως το ’60;

Μια σειρά αφισών του ΕΟΤ, σε μια έκθεση που φιλοξενείται στην οικία Λαζάρου Κουντουριώτη, αποκαλύπτει τις πρώτες απόπειρες και τα αρχικά βήματα του ελληνικού τουρισμού, με την υπογραφή σημαντικών Ελλήνων καλλιτεχνών.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ
Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Εικαστικά / Νίκος Τρανός: «Η τέχνη είναι ένα πολύ αποτελεσματικό αντικαταθλιπτικό» 

Έχει βοσκήσει πρόβατα, έχει πουλήσει κουλούρια και έχει δουλέψει στην οικοδομή, μέχρι που αποφάσισε ότι το μόνο που ήθελε να γίνει είναι καλλιτέχνης. Τελικά, εξελίχθηκε σε έναν από τους κορυφαίους και διεθνώς αναγνωρισμένους Έλληνες δημιουργούς. Ο πρώην πρύτανης της ΑΣΚΤ είναι άνθρωπος από σπάνια πάστα.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
«Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Εικαστικά / «Οι πρώτοι ομοφυλόφιλοι» και η γέννηση μιας νέας ταυτότητας

Μια μεγάλη έκθεση στο Σικάγο εξετάζει την γκέι ταυτότητα ως ιστορικό φαινόμενο μέσα από 300 έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως στην περίοδο μεταξύ του 1869, όταν δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά η λέξη «ομοφυλόφιλος», και του 1939
THE LIFO TEAM
Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Εικαστικά / Η Χίλμα αφ Κλιντ έβρισκε γαλήνη ζωγραφίζοντας λουλούδια

Σε μια σειρά έργων που παρουσιάζει το θαύμα της ανθοφορίας των λουλουδιών και των φυτών, μια από τις πιο αξιοσέβαστες καλλιτέχνιδες της Σουηδίας στρέφεται σε έναν κόσμο ομορφιάς, γαλήνης και ισορροπίας για να αποκαλύψει αλήθειες για την ανθρώπινη κατάσταση.
ΑΡΓΥΡΩ ΜΠΟΖΩΝΗ
Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση που μας ταξιδεύει στις διαχρονικές του συνδέσεις

Εικαστικά / Το «Πλέγμα των Κυκλάδων» και μια έκθεση για τις διαχρονικές του συνδέσεις

Μπορεί η σύγχρονη τέχνη να συνομιλήσει δημιουργικά με την αρχαία πολιτιστική κληρονομιά; Στην ΕΦΑ Κυκλάδων πίστεψαν στο «στοίχημα» και έτσι προέκυψε μια έκθεση με ξεχωριστό ενδιαφέρον στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ίου.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ