Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
250 έργα του Πάουλ Κλέε σε μια έκθεση στο Παρίσι, πρώτη φορά από το 1969
Εικαστικά

250 έργα του Πάουλ Κλέε σε μια έκθεση στο Παρίσι, πρώτη φορά από το 1969

Το Κέντρο Πομπιντού φιλοδοξεί να προσφέρει μια νέα ανάγνωση του έργου του μεγάλου καλλιτέχνη

Η ειρωνεία είναι πολύ επίκαιρη σήμερα και το καλύτερο σημείο να την ψάξει κανείς είναι στο έργο του Πάουλ Κλέε, ενός από τους σημαντικότερους καλλιτέχνες των αρχών του εικοστού αιώνα, ο οποίος υπήρξε ζωγράφος, εκπαιδευτικός, μουσικός και ποιητής. Η κριτική και ειρωνική ματιά του στον κόσμο, σε διαφορετικές χρονικές στιγμές της ζωής του, ενέπνευσε σατιρικά σχέδια, καρικατούρες και πίνακες με τίτλους άλλοτε σοβαρούς και άλλοτε αστείους.


Μία από τις πιο αναμενόμενες εκθέσεις για το 2016 στο Παρίσι είναι η αναδρομική έκθεση «Paul Klee. Irony at work» που ετοιμάζει το Κέντρο Πομπιντού για να τιμήσει τον καλλιτέχνη – η πρώτη που γίνεται στην πόλη από το 1969. Η έκθεση, που θα περιλαμβάνει περίπου 250 έργα δανεισμένα από σημαντικές διεθνείς συλλογές αλλά, κυρίως, από το Κέντρο «Πάουλ Κλέε» στη Βέρνη, είναι αφιερωμένη στη ρομαντική ειρωνεία που χαρακτηρίζει το έργο του ζωγράφου. Ανάμεσα στα εκθέματα συμπεριλαμβάνεται και το θρυλικό «Angelus Novus» που δεν έχει εκτεθεί ποτέ στη Γαλλία. Η έκθεση, που θα ανοίξει τις πύλες της στις 6 Απριλίου, δίνει μια σαφέστερη ιδέα της επιρροής του Κλέε στην καλλιτεχνική σκηνή του 20ού αιώνα και αποτελεί μια εισαγωγή στη ρομαντική ειρωνεία, μια καλλιτεχνική ελευθερία η οποία, σύμφωνα με τον φιλόσοφο Friedrich Schlegel, που, όπως ο πρώτος Γερμανικός Ρομαντισμός, ενέπνευσε τον ζωγράφο, «επιτρέπει στον καλλιτέχνη να διορθώσει την υποκειμενική φύση της εργασίας του με αντικειμενικές στιγμές». Μέσα από το πρίσμα της ρομαντικής ειρωνείας και των παρεπόμενών της, της σάτιρας και της παρωδίας, το Κέντρο Πομπιντού φιλοδοξεί να προσφέρει μια νέα ανάγνωση του έργου του μεγάλου καλλιτέχνη.

 

Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζωγραφίζει ασταμάτητα. Από τα σημαντικότερα έργα αυτής της περιόδου είναι η «Εξέγερση του υδραγωγείου» (1937) που θεωρείται ιστορικό έργο, καθώς με αυτό ο Κλέε συμβάλλει στον αγώνα κατά του φασισμού.

 

 

Η αναδρομική χωρίζεται σε επτά κύριες φάσεις της καλλιτεχνικής και αισθητικής ανάπτυξης του έργου του Πάουλ Κλέε: «Σάτιρα και γελοιογραφία» (Τα πρώτα χρόνια), «Κυβισμός», «Μηχανικό Θέατρο» (Νταντά και Σουρεαλισμός), «Κονστρουκτιβισμός» (Bauhaus), «Μια ματιά στο Παρελθόν» (Δεκαετία '30), «Πικάσο» (τα έργα του Κλέε μετά την αναδρομική του Πικάσο στη Ζυρίχη το 1932) και «Χρόνια της κρίσης» (μεταξύ της πολιτικής των ναζί, του πολέμου και της ασθένειας).


Ο Γερμανοελβετός ζωγράφος γεννήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 1879 στο Μίνχενμπουχζε, κοντά στη Βέρνη. Με πατέρα μουσικό και μητέρα με σπουδές στο τραγούδι, ήρθε από πολύ μικρή ηλικία σε επαφή με την τέχνη. Σε ηλικία 11 ετών άρχισε να παίζει βιολί, ενώ δεν άργησε να φανεί και το ταλέντο του στη ζωγραφική, αν και οι γονείς του δεν τον ενθάρρυναν. Αποφασίζει να ασχοληθεί με τη ζωγραφική και γράφει στο ημερολόγιό του: «Θα είχα παρατήσει το σχολείο ευχαρίστως έναν χρόνο πριν αποφοιτήσω, αλλά έμεινα για χάρη των γονιών μου [...] Δεν ήθελα να κάνω τίποτε άλλο παρά να ζωγραφίζω και να γράφω, ό,τι μου είχαν απαγορεύσει δηλαδή». Το 1898 μετακομίζει στο Μόναχο, αλλά δεν γίνεται δεκτός στην Ακαδημία Καλών Τεχνών – παραμένει όμως και σπουδάζει σχέδιο για τρία χρόνια στην ιδιωτική σχολή του Χάινριχ Κνιρ. Το 1900 γίνεται δεκτός στην τάξη του Γερμανού ζωγράφου Φραντς φον Στουκ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών, έπειτα από λίγο καιρό όμως εγκαταλείπει το μάθημά του. Το 1901 επισκέπτεται τη Νάπολη και τη Φλωρεντία και μελετά το έργο των Ιταλών ζωγράφων. Επιστρέφει στη Βέρνη και παρακολουθεί μαθήματα ανατομίας για καλλιτέχνες και ζωγραφικής. Τον Ιούλιο του 1903 αρχίζει να επεξεργάζεται μία σειρά χαρακτικών με τον γενικό τίτλο «Επινοήσεις», τα οποία παρουσιάζονται δημόσια στην έκθεση της «Απόσχισης του Μονάχου», τον Ιούνιο του 1906. Την ίδια χρονιά παντρεύεται την πιανίστα Λίλι Στουμπφ και λίγους μήνες αργότερα αποκτούν τον γιο τους, Φέλιξ, του οποίου την ανατροφή αναλαμβάνει ο Κλέε, αφήνοντας τη ζωγραφική σε δεύτερη μοίρα. Το 1910 γνωρίζεται με τον Καντίνσκι και τον Φραντς Μαρκ και συνεργάζεται με το κίνημα του Γαλάζιου Καβαλάρη. Ασχολείται όλο και περισσότερο με το χρώμα και λέει χαρακτηριστικά: «Με περιμένει ένας μακρύς αγώνας σε αυτό το πεδίο του χρώματος, έτσι ώστε να φτάσω στον μακρινό, ευγενή μου στόχο». Το ταξίδι του στην Τυνησία τον Απρίλιο του 1914 τον μαγεύει και κατά τη διάρκειά του συνεχίζει να πειραματίζεται με τη χρήση των χρωμάτων. Στις 16 Απριλίου ολοκληρώνει το έργο του «Μπροστά στις πύλες του Καϊρουάν» και γράφει στο ημερολόγιό του: «Το χρώμα κι εγώ είμαστε ένα. Είμαι ζωγράφος». Ο Κλέε αρχίζει να εμβαθύνει στην αφαίρεση και τα έργα του αποτελούνται πλέον από γεωμετρικά σχήματα χρωματισμένα. «Όσο πιο τρομακτικός γίνεται ο κόσμος, τόσο η τέχνη γίνεται πιο αφηρημένη, ενώ ένας ειρηνικός κόσμος παράγει ρεαλιστική τέχνη» θα πει.

 

HUGO ERFURTH, Πορτραίτο του Paul Klee, 1922, Photo : Georges Meguerditchian/Centre
Pompidou, MNAM-CCI/Dist. RMN-GP
© Adagp, Paris 2016
HUGO ERFURTH, Πορτραίτο του Paul Klee, 1922, Photo : Georges Meguerditchian/Centre Pompidou, MNAM-CCI/Dist. RMN-GP © Adagp, Paris 2016

 

Ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος πλησιάζει και ο Κλέε τον βλέπει ως λύση, θεωρώντας ότι η Γερμανία θα επικρατήσει γρήγορα. «Η εθνική ανάταση θα μας εξασφαλίσει ξανά τα μέσα (το χρήμα και την εύνοια από τους προστάτες των τεχνών) που έχουμε τόσο στερηθεί τα τελευταία χρόνια» γράφει στον Καντίνσκι. Θα χάσει δυο αγαπημένους φίλους και θα αναθεωρήσει, ενώ ο πόλεμος θα κυριαρχήσει σε μια σειρά έργων που θα ολοκληρώσει το 1914 και το 1915. Το 1920, ο διευθυντής της σχολής του Μπαουχάους, Βάλτερ Γκρόπιους, προτείνει στον Κλέε να διδάξει στη σχολή της Βαϊμάρης. Θα παραμείνει εκεί δέκα χρόνια σχεδόν και στη συνέχεια θα διδάξει στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ντίσελντορφ. Το 1933, με την άνοδο του ναζισμού, διαγράφεται από την Ακαδημία, καθώς ο νόμος απέκλειε από τις δημόσιες υπηρεσίες και θέσεις όσους δεν ανήκαν στην Άρια Φυλή. Απαντά με την αυτοπροσωπογραφία «Von der Liste gestrichen» (Διαγραμμένος από τη λίστα), όπου ξεχωρίζει ένα μεγάλο X στο αριστερό μέρος του κεφαλιού. Οι ναζί θεωρούν την τέχνη του εκφυλισμένη και υπάρχουν φήμες πως είναι Εβραίος, οπότε αναγκάζεται να επιστρέψει στη Βέρνη. Δύο χρόνια αργότερα διαπιστώνεται πως πάσχει από σκληροδερμία – μια σπάνια και θανατηφόρα ασθένεια. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του ζωγραφίζει ασταμάτητα. Από τα σημαντικότερα έργα αυτής της περιόδου είναι η «Εξέγερση του υδραγωγείου» (1937) που θεωρείται ιστορικό έργο, καθώς με αυτό ο Κλέε συμβάλλει στον αγώνα κατά του φασισμού. Την ίδια χρονιά το ναζιστικό καθεστώς διοργανώνει έκθεση «Παρακμιακής Τέχνης», η οποία συμπεριλαμβάνει 17 έργα του.


Έπειτα από 5 χρόνια συνεχούς διαμονής στην Ελβετία, το 1939 υποβάλλει αίτηση για να αποκτήσει ελβετική υπηκοότητα. Παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει λόγω των πολιτισμικών και πολιτικών προεκτάσεων του έργου του, η αίτηση γίνεται δεκτή, δεν προλαβαίνει ωστόσο να γίνει δημότης Βέρνης, όπως επιθυμούσε, καθώς πεθαίνει στο Τιτσίνο της Ιταλίας όπου βρισκόταν για θεραπεία, στις 29 Ιουνίου του 1940. Η τέφρα του θα μεταφερθεί στη Βέρνη το 1946 και ο γιος του Φέλιξ θα ζητήσει να χαραχθούν στον τάφο του τα λόγια του: «Δεν περιορίζομαι στο εδώ και τώρα, ανήκω τόσο στους νεκρούς όσο και στους αγέννητους. Πιο κοντά στην καρδιά της δημιουργίας από τους περισσότερους, όχι όμως και αρκετά κοντά ακόμη».

 

PAUL KLEE,
Insula dulcamara, 1938
PAUL KLEE, Insula dulcamara, 1938

 

PAUL KLEE,
Bild aus dem Boudoir, 1922
PAUL KLEE, Bild aus dem Boudoir, 1922

 

PAUL KLEE, 
Ohne Titel (Zwei Fische, ein Angelhaken, ein Wurm), 1901
PAUL KLEE, Ohne Titel (Zwei Fische, ein Angelhaken, ein Wurm), 1901

 

PAUL KLEE,
Candide, chapitre 16, 1911
PAUL KLEE, Candide, chapitre 16, 1911

 

PAUL KLEE,
Übermut, 1939
PAUL KLEE, Übermut, 1939

 

PAUL KLEE,
Der Schöpfer, 1934
PAUL KLEE, Der Schöpfer, 1934

 

PAUL KLEE,
(Jugendlicher) Schauspieler=Maske, 1924, The Museum of Modern Art, New York
The Sidney and Harriet Janis Collection
© 2016. Digital Image, The Museum of
Modern Art, New York/Scala, Florence
PAUL KLEE, (Jugendlicher) Schauspieler=Maske, 1924, The Museum of Modern Art, New York The Sidney and Harriet Janis Collection © 2016. Digital Image, The Museum of Modern Art, New York/Scala, Florence

 

PAUL KLEE,
Vorführung des Wunders, 1916
PAUL KLEE, Vorführung des Wunders, 1916

 

PAUL KLEE,
Angelus novus, 1920, The Israel Museum, Jérusalem
PAUL KLEE, Angelus novus, 1920, The Israel Museum, Jérusalem

 

PAUL KLEE,
La Belle jardinière, 1939
PAUL KLEE, La Belle jardinière, 1939

 

PAUL KLEE
Landschaft bei E. (in Bayern), 1921
PAUL KLEE Landschaft bei E. (in Bayern), 1921

 

PAUL KLEE,
Der Held mit dem Flügel, 1905
PAUL KLEE, Der Held mit dem Flügel, 1905

 

PAUL KLEE,
Tänze vor Angst, 1938
PAUL KLEE, Tänze vor Angst, 1938

 

PAUL KLEE,
Verkommenes Paar, 1905
PAUL KLEE, Verkommenes Paar, 1905

 

PAUL KLEE,
von der Liste gestrichen, 1933
PAUL KLEE, von der Liste gestrichen, 1933

 

PAUL KLEE,
Dame Daemon, 1935
PAUL KLEE, Dame Daemon, 1935

 

PAUL KLEE,
Liebeslied bei Neumond, 1939
PAUL KLEE, Liebeslied bei Neumond, 1939

 

PAUL KLEE
URCHS aus dem heroischen Zeitalter, 1939
PAUL KLEE URCHS aus dem heroischen Zeitalter, 1939

 

Γεννήθηκε, μεγάλωσε και ζει στη Σαλαμίνα. Σπούδασε Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων και εργάζεται ως εκπαιδευτικός.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Μια βραδιά με τον πειρατή της σύγχρονης τέχνης Mark Leckey στην Αθήνα
Ο βραβευμένος με Turner Βρετανός καλλιτέχνης βρέθηκε στον μικρό χώρο του 3 137, καλεσμένος του Onassis Air, για να μιλήσει για τη δουλειά του
Η Λένα Κιτσοπούλου ζωγράφος (και καλή μάλιστα)
H σαρωτική κι αισθαντική προσωπικότητα του θεάτρου και της λογοτεχνίας εισέρχεται πλέον στον στίβο της ζωγραφικής με την έκθεση «Between my legs» που ανοίγει τον Δεκέμβριο στην γκαλερί The Breeder
Ο ζωγράφος Γιώργος Ρόρρης αφηγείται τη ζωή του στη LifO
Ζωγράφος. Γεννήθηκε στον Κοσμά Κυνουρίας και ζει στην πλατεία Μαβίλη.
Μήπως είναι καιρός να αποκαθηλωθεί η Μόνα Λίζα, «η Κιμ Καρντάσιαν των διάσημων πορτρέτων»;
Με άρθρο του στους New York Times, ο κριτικός τέχνης της εφημερίδας γράφει ότι ο διάσημος πίνακας έχει καταστεί «στην εποχή του μαζικού τουρισμού και του ψηφιακού ναρκισσισμού, μια μαύρη τρύπα αντι-τέχνης που κοντεύει να διαλύσει το Λούβρο» με τις ορδές που συνωστίζονται καθημερινά για να τον δουν.
6 εκθέσεις εικαστικών που αξίζει να δείτε αυτή την περίοδο στη Θεσσαλονίκη
Gallery Walk στη Θεσσαλονίκη
Η σημασία της Μπιενάλε Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης
Όλοι οι λόγοι για να επισκεφθείτε το μείζον εικαστικό γεγονός στην πόλη
Αν αξίζει να δείτε μόνο ένα πράγμα στη Θεσσαλονίκη τώρα, είναι η σπάνια έκθεση της Λιουμπόβ Ποπόβα
Η μεγαλύτερη έκθεση διεθνώς για τη Λιουμπόβ Ποπόβα τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, με περισσότερα από 200 έργα και αντικείμενα, γίνεται στο MOMus-Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης-Συλλογή Κωστάκη (Μονή Λαζαριστών).
Γερμανός στην Ελλάδα, Έλληνας στη Γερμανία ο Μπουζιάνης υπήρξε η ψυχή του ελληνικού εξπρεσιονισμού
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Μουσείου Μπουζιάνη, Φοίβος Κυπραίος, και ο ιστορικός τέχνης Γιώργος Μυλωνάς μιλούν στο LIFO.gr για τον μεγάλο εξπρεσιονιστή που πεθαίνει σαν σήμερα το 1959
Η τέχνη του Taxis: Αληθινές ιστορίες σε κτίρια όλου του κόσμου
Ένας από τους πιο δυνατούς Έλληνες εικαστικούς τη νέας γενιάς αλλάζει παλέτα και ταξιδεύει παντού με την τέχνη του.
Δύο έργα του Ελ Γκρέκο ταξιδεύουν από το Μουσείο Μπενάκη στο Grand Palais - Όλο το χρονικό της μεταφοράς
Οι εικόνες «Ο Λουκάς ζωγραφίζει τη Παναγία» και «Η Προσκύνηση των Μάγων» από την πρώιμη περίοδο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου συμμετέχουν στη μεγάλη αναδρομική έκθεση «Greco» που ανοίγει στο Παρίσι.
Η πολύχρωμη street art των ΚΑΦΑΟ της Αθήνας
83 καλλιτέχνες γέμισαν με τέχνη τα κουτιά του ΟΤΕ στο εμπορικό τρίγωνο της Αθήνας και τα μετέτρεψαν στα πιο instagram friendly σημεία του κέντρου.
Τα ζωγραφικά έργα του Νίκου Κούνδουρου στο 60ό Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης
Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει το σύνολο του ζωγραφικού έργου του Νίκου Κούνδουρου, καλύπτοντας μια περίοδο 75 χρόνων, από τα πρωτόλεια σχέδια μέχρι τα τελευταία του σκιαγραφήματα με μολύβι.
H εκρηκτική συνάντηση του Francis Bacon με τον Peter Beard
Ο Βασίλης Κιμούλης μεταφράζει αποκλειστικά για το LIFO.gr αποσπάσματα από τις συνομιλίες του μεγάλου ζωγράφου με τον γοητευτικό ταξιδευτή και φωτογράφο
Επιτέλους, η πρώτη ατομική έκθεση της Ariana Papademetropoulos στην Αθήνα
Η ελληνικής καταγωγής νεράιδα της ζωγραφικής έρχεται από το Λος Άντζελες με τα ονειρώδη έργα της για μια ατομική έκθεση στην γκαλερί The Breeder
Φράνσις Μπέηκον: «Πάντα ήθελα να ζωγραφίσω το στόμα όπως ο Μονέ ζωγράφιζε το ηλιοβασίλεμα»
Δείτε το σημαντικότερο ντοκουμέντο της μεγαλοφυίας του Φράνσις Μπέηκον, στο BBC το 1963, που επηρέασε όσο ελάχιστα την τέχνη του εικοστού αιώνα. Ο μεγάλος ζωγράφος μιλά στον Ντέιβιντ Σιλβεστερ με ορμητική ειλικρίνεια, διαύγεια και ... κέφι!
Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή