— Μιλάμε αυτή την εποχή διαρκώς για την καινοτομία στη μάχη με τον καρκίνο. Πώς ακριβώς μεταφράζεται αυτή για τους ασθενείς;
Η καινοτομία δεν αφορά μόνο το επιστημονικό κομμάτι αλλά και την ισότιμη πρόσβαση των ασθενών στη θεραπεία που χρειάζονται, τη στιγμή που τη χρειάζονται. Οι καθυστερήσεις και τα εμπόδια δυσχεραίνουν μια ήδη δύσκολη πορεία, τη στιγμή που τα καινοτόμα φάρμακα σώζουν ζωές, μειώνουν υποτροπές, επιπλοκές και θανάτους.
— Γι’ αυτό, άλλωστε, χρησιμοποιείτε συχνά τη φράση-σύνθημα «στον καρκίνο πρέπει να σπάσουμε τα σιλό». Τι ακριβώς εννοείτε;
Πρέπει να σταματήσουμε να έχουμε αποσπασματική ματιά. «Σπάμε τα σιλό» σημαίνει ότι δεν αντιμετωπίζουμε τα ζητήματα μεμονωμένα, ότι έχουμε μια πιο ολιστική προσέγγιση σε νοσήματα που είναι χρόνια.
Ο καρκίνος είναι μια χρόνια νόσος και πρέπει να αντιμετωπιστεί στη χρονιότητά του.
— Δώστε μας ένα παράδειγμα.
Στον καρκίνο μιλάμε για πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Αυτά τα «στάδια» ή «βήματα» θα έπρεπε να είναι διαδοχικά και αλληλένδετα, αλλά στην πράξη αυτό δεν ισχύει. Έτσι, η πρόληψη και η θεραπεία μπορεί να απέχουν μήνες, οπότε δημιουργείται χάσμα. Η διάγνωση δεν γίνεται τόσο εύκολα ούτε αυτόματα. Κι αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα γιατί στον καρκίνο ο χρόνος μετρά, κάθε λεπτό είναι πολύτιμο, δεν έχεις την πολυτέλεια να περιμένεις.
πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Καρκίνου (ΕΛΛΟΚ)
Ας δούμε ένα παράδειγμα: έστω ότι μια γυναίκα κάνει, στο πλαίσιο του προσυμπτωματικού ελέγχου για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, τεστ ΠΑΠ και τα αποτελέσματα δείχνουν ένα ύποπτο εύρημα. Από την υποψία μέχρι τη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας η διαδρομή μπορεί να είναι δύσβατη και μακρά, γεμάτη καθυστερήσεις και εμπόδια – και χωρίς διάγνωση δεν έχουμε θεραπεία. Η βιοψία πρέπει να γίνει στο νοσοκομείο. Αν η ασθενής πάει στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (ΤΕΠ), δεν την εξυπηρετούν αμέσως και της ζητούν να κλείσει απογευματινό ραντεβού, το οποίο μπορεί να γίνει μετά από μήνες.
Ορισμένες διαγνωστικές πράξεις γίνονται μόνο στο νοσοκομείο, όχι σε περιβάλλον ιατρείου, εφόσον οι ασθενείς δεν μπορούν να πληρώσουν ιδιωτικό θεραπευτήριο, όπως πολλοί άνθρωποι. Η ΕΛΛΟΚ δέχεται συχνά τηλεφωνήματα από ασθενείς σε απόγνωση, που δεν μπορούν να πληρώσουν μόνοι τους τη δαπάνη και δεν ξέρουν τι να κάνουν. Πρέπει να σταματήσουμε να έχουμε αυτή την αποσπασματική ματιά. Δεν είναι χωριστά η πρόληψη, η διάγνωση και η θεραπεία.
Ο καρκίνος είναι μια χρόνια νόσος και πρέπει να αντιμετωπιστεί στη χρονιότητά του. Αντίστοιχο πρόβλημα αντιμετωπίζουμε στους προϋπολογισμούς. Ζούμε ούτως ή άλλως σε περιβάλλον κλειστών προϋπολογισμών για τις δαπάνες υγείας, δεν πρέπει να έχουμε χωριστούς προϋπολογισμούς για την εκάστοτε δαπάνη. Ο προϋπολογισμός θα έπρεπε να είναι ένας και να τα καλύπτει όλα. Γι’ αυτό λέμε πως «πρέπει να σπάσουμε τα σιλό».
