Αφίξεις και μετεγγραφές....

...Ή αλλιώς, κόσμος πάει κι έρχεται. Γιατί, νομίζατε πως μόνο στα αθλήματα έχουμε μετακινήσεις, αλλαγές, νέους... προπονητές και «ρόστερ» (θυμίστε μου να βγάλω την ΕΡΑΣΠΟΡ από τις προεπιλογές - με επηρεάζει); Πλανάστε. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το πάλαι ποτέ all time classicDeals, στο Ψυχικό, που πέρασε στα χέρια του Αλέξανδρου Λούβαρη (ιδιοκτήτης του ΤΙΚΕ, μεταξύ άλλων) και μεταμορφώθηκε σε Patron,έναν all day χώρο στην ίδια λογική με το Deals, στο ελαφρώς πιο «κυριλέ». Στην ίδια περίπου περιοχή, στο θηριωδών διαστάσεων Capital, οι (πρώην Oil Resto) chef Ηλίας Μπαλάσκας καιΒασίλης Τσαγκάρης θα επιμεληθούν μια πολύ πιο gourmet κάρτα, την οποία θα προτείνουν στον επάνω όροφο του εστιατορίου, αφήνοντας τα burger και τα ζυμαρικά για τον all day χώρο του ισογείου.

Στον Κεραμεικό, τώρα, αποφάσισε να αναζητήσει τη (γαστρονομική) τύχη του ένας από τους πλέον ταλαντούχους νέους σεφ της πόλης, ο Αλέξανδρος Καρδάσης. Έκλεισε το μικροσκοπικό του Αθήρι στον Κορυδαλλό, και το στέγασε στο πάλαι ποτέ στέκι του Μάνου Χατζιδάκι, τον Ηριδανό. Στην όμορφη αναπαλαιωμένη κατοικία του Κεραμεικού με τον καταπράσινο κήπο με τις μπανανιές, φιλοδοξεί να συνεχίσει τη δική του εκλαϊκευμένη γκουρμέ εκδοχή της ελληνικής κουζίνας, προσθέτοντας αυτήν τη φορά και πιάτα μοριακής γαστρονομίας. Εξίσου «ανήσυχος» αποδεικνύεται και ο δρυίδης της ελληνικής γαστρονομίαςΓιάννης Μπαξεβάνης, ο οποίος παρά τη μεγάλη εμπορική επιτυχία της Γιορτής Μπαξεβάνη, στο Χαϊδάρι, συνεχίζει να πρωτοτυπεί. Επόμενο βήμα του θα είναι φέτος η δημιουργία του Εργαστηρίου Μπαξεβάνη, στην Πλάκα, το οποίο, εκτός από εστιατόριο, θα λειτουργήσει και σαν σχολή μαγειρικής-σεμιναριακό κέντρο. Ο ίδιος φιλοδοξεί να το καταστήσει φυτώριο chef, καθώς εκτός από τη θεωρητική κατάρτιση οι μαθητές του θα έχουν την τύχη να δουλεύουν μαζί του στην κουζίνα. Την ίδια στιγμή οΧριστόφορος Πέσκιας στο 48 του,παράλληλα με την υψηλή γαστρονομία που σερβίρει στη minimal σάλα του, μετατρέπει την κομψή του μπάρα σε wine bar με πλήθος αλλαντικών, τυριών και άλλων... λαχταριστών τινών από όλη την Ελλάδα και τον κόσμο. Για το τέλος άφησα το πιο hot, ίσως, νέο όνομα της τελευταίας διετίας, τον Βασίλη Καλλίδη, ο οποίος παράλληλα με την επιτυχία τουΆνετον που διατηρεί στο Μαρούσι μαζί με τον Δημήτρη Φωτόπουλο, θα επιμελείται από το Νοέμβριο το μενού του Brillant, ενός νέου εντυπωσιακού εστιατορίου στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου δημιουργεί ένα μενού αποκλειστικά σχεδόν βασισμένο σε προϊόντα της κρητικής γης.

Άνοιξαν πρόσφατα τις πόρτες τους: Το Meat Square στην Ηροδότου στο Κολωνάκι, το Ρακάκι στην Καισαριανή, το Dakos στη Γλυφάδα, τοCrudo στο Γκάζι, τοKreasion, κρεατοφαγικό (το λέει και το όνομά του) εστιατόριο στο Γκάζι, το νέο Oro-Toroστα Βριλήσσια, το café bar restaurantCafé Bohemeστην Ομήρου στο Κολωνάκι, το ιταλικό με ειδίκευση στις πάστες Nanninellaστην Αγ. Παρασκευή, το Ψαρο-Κόκαλο, που «παίζει» ταυτόχρονα με ψάρι και κρέας, στη Σόλωνος, το βραζιλιάνικο Fogo de Rio πίσω από το Κάραβελ και το Castingστη Φωκιανού & Αμύντα.

Ξανανοίγουν τις πόρτες τους: το Cilentio, το Central και το (αγνώριστο)Frame στο Κολωνάκι. Θα επανέλθω με λεπτομέρειες σύντομα.

Τα προσέξαμε...

Ιδιαίτερης αναφοράς αξίζουν: το El Bandoneon, για τη φημολογούμενη νέα του συνεργασία με τον... αστεράτο (Michelin) chef Jerome Serres, του Jerome Serres et Πιλ Πουλ. Περιμένω εναγωνίως τη συνάντηση της φινέτσας της γαλλικής κουζίνας με το πάθος και το φαντεζί της Αργεντινής. Το μικρούλιCrudo, το νέο παιδί του Antonio του Il Postino, για την ντεκοντρακτέ ατμόσφαιρα και φιλοσοφία του, μια vineria με μεγάλη ποικιλία κρασιών και νόστιμα αλλαντικά και τυριά για να τα συνοδέψεις. Ο Κατσούρμπος, γιατί εκτός από πρωτοπόρος ουσιαστικά στην Cretan τάση των τελευταίων ετών στην εστίαση... μπήκε και στο τελευταίο τεύχος του αγαπημένου μου «Monocle»(www.monocle.com)! Το ολοκαίνουργο Salero, η νέα προσπάθεια των ιδιοκτητών τουΓιάντες, γιατί, εκτός από το ότι εκτιμώ την εξυπηρέτηση και το χαρακτήρα τους, μια ισπανική νότα ταιριάζει μια χαρά στην πλατεία Εξαρχείων (No Passaran! κ.λπ.). Αξιόλογες δείχνουν επίσης οι προσπάθειες στοΨαράκι, με τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα«θαλασσινά» του πιάτα στη Βουλιαγμένη, στο... φουλ της pastaPasta la Vistaστο Γκάζι, αλλά και στο Oil Resto, το οποίο δείχνει να ξεπερνά την αποχώρηση των πρώην σεφ του με αξιοπρέπεια.

Σε πρόσφατη βόλτα μου στο Θησείο ανακάλυψα το Νοστιμιά, ένα καλόγουστο, με αστική, φιλική ατμόσφαιρα εστιατόριο με προσεγμένες γεύσεις από Ελλάδα, Κύπρο και Μεσόγειο, φιλική εξυπηρέτηση και καλές τιμές. Στην ίδια περιοχή η Αγορά Αδριανού και το Αμπιμπάγιο έχουν πολλές προτάσεις για καλό φαγητό. Για μεσημεριανό θα επέλεγα, τώρα που αρχίζει και ψυχραίνει ο καιρός και αναζητάμε «παρηγορητικές» γεύσεις, τοΚεντρικόν, κάτω από το Σύνταγμα, με τα καλά μαγειρευτά του, τον Τζίτζικα και Μέρμηγκα της Μητροπόλεως για τους πολυάριθμους μεζέδες που σερβίρει στο σαν μοντέρνο μπακάλικο χώρο του, τοΑρχοντικό, στους Αμπελόκηπους, με τα μαμαδίστικα μαγειρευτά που τα παίρνεις και σε πακέτο, τις θρυλικές πια Γιάντες,με τον όμορφο κήπο αλλά και τη Ροζαλία, στα Εξάρχεια και αυτή, με καλό ψαράκι αλλά και κρεατικά.

Για συνδυασμό διασκέδασης-ποτού και φαγητού, όσοι μένουν Νότια θα προτιμήσουν σίγουρα το Fish Bar,στη Γλυφάδα, ενώ στο Κέντρο το Baccaratστο Μεταξουργείο με την κάτι από γαλλικό bistrot κουζίνα και το έθνικ διαθέσεων και γεύσεων Caminitoστην ίδια περιοχή αποτελούν καλές επιλογές. Λίγο πιο μακριά, στο Ρουφ, ταProsopa συνεχίζουν να είναι το αγαπημένο στέκι των καλλιτεχνών (και wannabe) της πόλης.

Αν βρεθείτε στα Βόρεια, συνιστώ ανεπιφύλακτα το υπέροχο, με αρχιτεκτονική που παραπέμπει στον Gaudi και ψαγμένα ισπανικά πιατάκια και μεζέδεςBarceloneta, ενώ μια χαρά θα περάσετε και στη L'Osteria da Claudio στο Χαλάνδρι, τρώγοντας σωστά βρασμένα ζυμαρικά και κλασικά ιταλικά πιάτα ημέρας, όπως και στο κομψό, με μεσογειακή κουζίνα Robin Hood, στην ίδια γειτονιά.

Ακόμα, καλό φαγητό θα βρείτε στη Σχάρα στη Βουλιαγμένη, στην Ανεμώσα στην Καισαριανή, αλλά και στην περιοχή του μουσείου η Αλεξάνδρεια εξακολουθεί να σερβίρει ωραίες μεσανατολίτικες γεύσεις.

Τάσεις

Χώρος για να αναπτύξουμε τις γαστρονομικές τάσεις αυτού του χειμώνα δυστυχώς δεν υπάρχει πολύς - θα επανέλθω στο θέμα όμως σύντομα. Με λίγα λόγια, φέτος πιστεύω πως θα ωριμάσει ακόμη περισσότερο η τάση της «Νέας Ελληνικής» κουζίνας. Όχι των «δήθεν», trendy ταβερνών και εστιατορίων που πουλάνε στυλ και διάκοσμο, ενώ την ίδια στιγμή μας ταΐζουν αδιάφορα, προκάτ πιάτα. Μιλάω για σεφ με μεράκι, ταλέντο, στην πλειοψηφία τους νέους, ακόμα και ηλικιακά -όπως ο Δημήτρης Κουτσός στο Oil Resto, οι Βασίλης Τσαγκάρης και Ηλίας Μπαλάσκας στο Capital, ο Γιώργος Βενιέρης στο Electra Restaurant ή οι Αλέξανδρος Καρδάσης και ο Βασίλης Καλλίδης με τα ιδιόκτητα Αθήρι και Άνετον αντίστοιχα-, οι οποίοι στα εστιατόρια που δουλεύουν προσφέρουν απλόχερα ενθουσιασμό, αγάπη και νοστιμιά - και όχι μόνο μέσα από τα πιάτα τους. Φυσικά, παράλληλα, υπάρχουν οι μέγιστοι (για τα ελληνικά δεδομένα ειδικά) Λευτέρης Λαζάρου, Έκτορας Μποτρίνι, Γιάννης Μπαξεβάνης, Χριστόφορος Πέσκιας και φυσικά (η προσωπική μου αδυναμία) ο πλέον ταλαντούχος Έλληνας σεφ, ο Χρύσανθος Καραμολέγκος. Ο καθένας με τη δική του οπτική, φιλοσοφία και τεράστια εμπειρία, θα δίνει το στίγμα για το πού κατευθύνεται η συχνά πολύπαθη γαστρονομική μας σκηνή. Καλή μας όρεξη - Αμήν.