Ο μήνας των μπλε διαβόλων και των αυτοκτονιών

(Απόπειρα μετάφρασης του ποιήματος του Thomas Hood)

Ούτε ήλιος –ούτε φεγγάρι!

Ούτε αυγή  -ούτε απόγευμα

Ούτε δείλι -ούτε ξημέρωμα -χωρίς κανονικές ώρες η ημέρα

Ούτε ουρανός - ούτε ορίζοντας

Καμία απόσταση γαλάζια

Χωρίς τέλος οι δρόμοι

Χωρίς ενδείξεις για το πού να πας

Χωρίς να αναγνωρίζεις οικεία πρόσωπα

Δεν υπάρχουν ευγένειες – δεν τους ξέρεις!

Χωρίς ταξίδια – χωρίς μετακίνηση

Ούτε γράμματα – ούτε δέματα

Χωρίς νέα από μακρινές ακτές

Χωρίς παρέα – χωρίς αβρότητα

Χωρίς ζέστη, ή χαρά, ή ήρεμη ησυχία

Χωρίς άνεση στο σώμα

Ούτε σκιά, ούτε πεταλούδες, ούτε μέλισσες

Ούτε φρούτα, ούτε λουλούδια, ούτε φύλλα, ούτε πουλιά

Νοέμβριος!

Από τους Αγγλοσάξονες ονομάστηκε «ο μήνας του αέρα» ή «ο μήνας του αίματος», επειδή τότε έσφαζαν μεγάλο μέρος των κοπαδιών προκειμένου να βγάλουν οι άνθρωποι το χειμώνα. Στο αγγλικό βιβλίο «The book of Days» του 1864 ο μήνας περιγράφεται ως εξής:

«Στις 22 αυτού του μήνα, ο ήλιος εισέρχεται στον αστερισμό του Τοξότη, ο οποίος ευνοεί την κυριαρχία του κρύου το οποίο εισχωρεί στη γη και μειώνει τις δυνάμεις της φύσης.

Ο Νοέμβριος είναι ο πιο ζοφερός μήνας του χρόνου και είναι αλήθεια ότι η άντληση ευχαρίστησης είναι πιο δύσκολη σε σχέση με τους υπόλοιπους μήνες. Είναι ο μήνας των μπλε διαβόλων και των αυτοκτονιών. Μολυβένιος ουρανός, βροχή, συχνά μαζί με δυνατούς ανέμους, οι οποίοι ρίχνουν τα τελευταία φύλλα των δέντρων, είναι συνηθισμένα φαινόμενα το Νοέμβριο.»

Ο Νοέμβριος φέτος πονάει λόγω των έκτακτων εισφορών. Κατά τ’ άλλα είναι απλώς η αρχή του χειμώνα και αν τα πράγματα ήταν καλύτερα, θα μας άρεσε η ιδέα «κουβερτούλα-τσάι-χαζομάρες στην τηλεόραση».

Όταν κρυώνουμε, φοράμε πιο ζεστά ρούχα.  Αν κρυώνουμε περισσότερο, ανάβουμε το καλοριφέρ, αν χρειαστεί, ενισχύουμε με αερόθερμο και κλιματιστικό, αν το κρύο επιμένει, τυλιγόμαστε με πάπλωμα. Όταν χρειαστούμε φαγητό, πάμε και αγοράζουμε, και μετά το μαγειρεύουμε σε ηλεκτρική κουζίνα. Μπορούμε μεν να αγοράσουμε και να μαγειρέψουμε ό,τι μας κατέβει στο κεφάλι. Όμως αν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε το γεγονός ότι ζούμε σε μία χώρα με πιο ευνοϊκό κλίμα –ή να νιώσουμε ευγνωμοσύνη για όσα έχουμε, μπορούμε αυτό το μήνα να τρώμε αυτά που φυτρώνουν, τα οποία εκτός του ηθικού πλεονεκτήματος, βρίσκονται και στην πιο νόστιμή τους κατάσταση:

Αγκινάρες, παντζάρια, σέλινο, κουνουπίδι, πράσα, πατάτες, κολοκύθες, αλμύρα, μήλα, κυδώνια, αχλάδια, αμύγδαλα, άγρια μανιτάρια, καρύδια και για τους μερακλήδες πάπια και λαγός.

Βιολογικό χασάπικο για σκύλους

Πριν από λίγους μήνες άνοιξε στο Μόναχο χασάπικο για σκύλους. Η Stefanie Fuchs, 28 χρονών, αναρωτιόταν γιατί οι τροφές σκύλων μύριζαν τόσο περίεργα, και αυτή η ερώτηση την έκανε να ανοίξει τη δική της επιχείρηση. Στην αρχή «ο κόσμος γελούσε» λέει η Stefanie αλλά τώρα έχει 100 πιστούς πελάτες. Το μυστικό της επιτυχίας της είναι ότι παρακολουθεί το προϊόν από την αρχή μέχρι το τέλος: αγοράζει το κρέας από φάρμες που σφάζουν τα ζώα σε ιδανικές και σωστές συνθήκες και τρέφονται σωστά. Κάθε σκύλος ζυγίζεται και αποκτά το δικό του πρόγραμμα διατροφής, το οποίο περιέχει επίσης άλατα, λαχανικά και δημητριακά. Το κόστος είναι μεταξύ 65 και 175 ευρώ το μήνα.

Αν ισχύει η μετενσάρκωση ελπίζω να ξαναγεννηθώ ως σκύλος στο Μόναχο παρά ως αγελάδα, ακόμα κι αν είναι στην Ινδία.