Aπό το ομώνυμο μπλογκ του Γιάννη Κουτσομύτη 

Με άρθρο του σήμερα στους Financial Times Deutschland ο επίτιμος Καθηγητής Οικονομικών στο New York University (NYU) Melvyn Krauss αποκαλύπτει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα συνομιλία που είχε πρόσφατα με τον Πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο για την κατάσταση της Οικονομίας στην Ελλάδα, τη στάση της Γερμανίας και τι σκοπεύει να κάνει για να την αλλάξει.

Είναι η πρώτη φορά που δημοσιοποιούνται οι ουσιαστικοί στόχοι του Πρωθυπουργού, καθώς στην χθεσινή ομιλία του στη Βουλή ήταν αρκετά γενικόλογος.

Γράφει λοιπόν ο Krauss:

“Σε προηγούμενες συνομιλίες μας μου είχε εκφράσει την πλήρη και απόλυτη επιθυμία του να παραμείνει η Ελλάδα μέλος της ευρωζώνης: Δεν πρόκειται να γίνω ο Πρωθυπουργός της εξόδου από την ευρωζώνη”.

“Ο Παπαδήμος απορρίπτει παντελώς μια ενδεχόμενη στάση πληρωμών: Αυτό θα αποτελούσε τη θανατική καταδίκη της Ελλάδας και του ευρώ. Ο Παπαδήμος πιστεύει, ότι το ‘κούρεμα του 50% που προβλέπεται για τους ιδιώτες επενδυτές που κατέχουν ελληνικά ομόλογα, αποτελεί ένα ανώτατο όριο, μετά από το οποίο οι Οίκοι Αξιολόγησης θα δώσουν την αξιολόγηση default.

“Ακολούθως ο Έλληνας Πρωθυπουργός υποστηρίζει πλήρως και με θέρμη τις μεταρρυθμίσεις, οι οποίες όμως πρέπει να διέπονται από ρεαλισμό. Σε πρόσφατη συνομιλία μας μου είπε: ‘Σε τι ωφελούν οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες εάν είναι πολύ σκληρές, μπορεί ο καθένας να καταλάβει ότι είναι αδύνατον να εφαρμοσθούν;’”

Ο Παπαδήμος έχει εκπλαγεί από την ασυμβίβαστη στάση των συνεργατών της Γερμανικής Κυβέρνησης έναντι της Ελλάδας. Σχεδιάζει να αναστρέψει αυτή τη στάση, καταδεικνύοντας ότι η Ελλάδα πιστεύευ σοβαρά στις μεταρρυθμίσεις. Η αντίληψή του: ‘Αν η Ελλάδα κάνει τα σωστά στον τομέα των μεταρρυθμίσεων, τότε και η Γερμανία θα πράξει το σωστό σε οικονομική βοήθεια’”.

Από τη δημοσίευση αυτής της ιδιωτικής συνομιλίας του Καθηγητή Krauss με τον κ. Παπαδήμο μπορεί κανείς να εξαγάγει το συμπέρασμα, ότι μεγάλο μέρος του Κυβερνητικού και νομοθετικού έργου της νέας Κυβέρνησης θα πέσει στις περίφημες μεταρρυθμίσεις, τις οποίες η προηγούμενη Κυβέρνηση καθυστέρησε και αμέλησε τραγικά. Φαίνεται όμως και μια διάθεση ρεαλισμού ώστε οι συγκεκριμένες μεταρρυθμιστικές προσπάθειες να έχουν ουσιαστικό αποτέλεσμα και να μην μείνουν ανεφάρμοστες λόγω του ακραίου τους χαρακτήρα. Ίδωμεν.