ΑΝ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΚΑΤΙ ΑΠΟ αυτή την πολύ πυκνή σε πολιτικές εξελίξεις και διεργασίες εβδομάδα, είναι ότι στο εξής στην πολιτική ζωή της χώρας όλοι θα είναι εναντίον όλων. Η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ. ανατρέπει τις ισορροπίες, η τράπουλα ξαναμοιράζεται και κάποιοι είναι έτοιμοι να παίξουν χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο παίκτης που άλλαξε το παιχνίδι είναι το ΚΙΝ.ΑΛ. μετά την εκλογή ηγεσίας, παρότι αυτόν τον καιρό ο Νίκος Ανδρουλάκης έβλεπε τα ποσοστά του κόμματός του να ανεβαίνουν διαρκώς και σταθερά, χωρίς να κάνει τίποτα ιδιαίτερο γι’ αυτό. Ξεκίνησε να προετοιμάζει το κόμμα του για τις αλλαγές που θέλει να φέρει και τη διατύπωση ενός νέου προγράμματος σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης, όπως την ονομάζει, και πριν προλάβει να τα ολοκληρώσει για να δείξει το νέο πρόσωπο, οι δημοσκοπήσεις έδειχναν δυσαρεστημένους κεντροαριστερούς και κεντροδεξιούς να επιστρέφουν.
Επειδή τα τελευταία χρόνια στο ΠΑΣΟΚ και στο ΚΙΝ.ΑΛ. δεν έχουν συνηθίσει σε καλές ειδήσεις, αρχικά αποφάσισαν να είναι συγκρατημένοι και να μη θεωρήσουν δεδομένη μια τόσο μεγάλη άνοδο που σχεδόν διπλασίαζε τα έως τώρα ποσοστά τους. Διατήρησαν τους χαμηλούς τόνους, συνεχίζοντας την προετοιμασία, ώσπου άρχισαν να δέχονται ξαφνικά επιθέσεις κάθε είδους, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ όσο και από τη ΝΔ, με την οποία σιγά-σιγά λήγει και η ανακωχή που εγκαινιάστηκε πριν από μία δεκαετία.
Είναι βέβαιο ότι το πολιτικό παιχνίδι χοντραίνει και θα χοντρύνει κι άλλο το επόμενο διάστημα. Η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ. άλλαξε πολλά και έγινε φανερό ότι η ΝΔ προτιμάει για αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ τη ΝΔ.
Αυτές τις μέρες και οι δύο σχεδόν το καταγγέλλουν για «ίσες αποστάσεις» και το πιέζουν να «ρυμουλκηθεί» στην πλευρά τους, παραβλέποντας ότι η διακηρυγμένη θέση του Νίκου Ανδρουλάκη είναι η αυτόνομη πορεία.
Η ΝΔ, μετά την επικράτηση του Ανδρουλάκη στο ΚΙΝ.ΑΛ. και τις πρώτες ενδείξεις για άνοδο της επιρροής του κόμματος, εμφανίστηκε σαν να μην την αφορά ή σαν η εξέλιξη αυτή να απειλούσε μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ. Η εκτίμησή της ήταν ότι το νέο ΠΑΣΟΚ ενδεχομένως να έπαιρνε πίσω κάποιους από τους ψηφοφόρους που το είχαν εγκαταλείψει υπό την ηγεσία του Γιώργου Παπανδρέου και του Ευάγγελου Βενιζέλου για να πάνε στον ΣΥΡΙΖΑ και αυτό δεν ήταν δικό της πρόβλημα.
Παρέβλεψε, όμως, το ότι και η ΝΔ είχε λεηλατήσει το ΠΑΣΟΚ. Ειδικά στις τελευταίες εκλογές ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσέλκυσε αρκετούς κεντρώους ψηφοφόρους που δεν είναι δεξιοί, αλλά τον ψήφισαν για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί, στην πρώτη «στραβή», δεν θα είχαν λόγο να μην τον εγκαταλείψουν, από τη στιγμή που υπάρχει πλέον εναλλακτική.
Γιατί ακριβώς αυτό είναι το πλεονέκτημα του Νίκου Ανδρουλάκη, ότι προσφέρεται ως εναλλακτική τόσο για τους απογοητευμένους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους της ΝΔ όσο και για τους απογοητευμένους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Αποδείχτηκε ότι δεν χρειαζόταν πολλά γι’ αυτό, απλώς να κάθεται εκεί και να περιμένει τους ψηφοφόρους να επιστρέψουν.
«Τελικά, το μόνο που χρειαζόταν να κάνει το ΠΑΣΟΚ ήταν να αλλάξει ηγεσία και να αναλάβει κάποιος που δεν συμμετείχε στις κυβερνήσεις που έκαναν τα λάθη για να το βγάλει από τον φαύλο κύκλο των συνεπειών της κρίσης και των μνημονίων», σύμφωνα με γνωστό και έμπειρο πολιτικό αναλυτή.
Εδώ και λίγες μέρες η ΝΔ ανησυχεί, αντιλαμβανόμενη ότι το ΚΙΝ.ΑΛ. δεν απειλεί μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά και αυτήν. Το δείχνουν άλλωστε ξεκάθαρα οι δημοσκοπήσεις, αν και ήταν προφανές από την αρχή ότι αυτό θα συνέβαινε, αλλά δεν ήθελαν να το δουν. Ο σχεδιασμός τους πλέον δεν περιλαμβάνει μόνο την αντιμετώπιση του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και του ΚΙΝ.ΑΛ.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης της πρότασης δυσπιστίας την περασμένη Παρασκευή, η ΝΔ έκανε μια κίνηση η οποία ήταν αρκετά unfair. Ο Νίκος Ανδρουλάκης, προκειμένου να τοποθετηθεί κι εκείνος ενώπιον των βουλευτών του για τα θέματα της πρότασης δυσπιστίας, ζήτησε μια αίθουσα στη Βουλή για να μιλήσει στην κοινοβουλευτική του ομάδα, όπως είχε γίνει και την προηγούμενη φορά.
Και ενώ ο πρόεδρος της Βουλής Κωνσταντίνος Τασούλας αρχικά συναίνεσε, μετά από λίγο τους ανακοίνωσε ότι δεν θα τους έδινε την αίθουσα και θα παρέπεμπε το θέμα στη διάσκεψη των προέδρων, για να αποφασίσει όταν θα συγκληθεί. Όταν του ζητήθηκε ο λόγος, επικαλέστηκε διάφορες δικαιολογίες, όπως ότι το θέμα που απασχολούσε την ολομέλεια ήταν σοβαρό και δεν ήταν σωστό οι βουλευτές του ΚΙΝ.ΑΛ. να απουσιάζουν, ευρισκόμενοι σε άλλη αίθουσα.
Αυτοί διέψευσαν τον κ. Τασούλα, παρουσιάζοντας στοιχεία για το πόσες φορές στο παρελθόν έχει επιτρέψει στις κοινοβουλευτικές ομάδες της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ να συνεδριάσουν, ενώ διεξαγόταν ολομέλεια, και αμφισβήτησαν την ειλικρίνεια του ενδιαφέροντος του προέδρου της Βουλής μη χάσουν την ολομέλεια.
«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με τους βουλευτές του ήταν στο εντευκτήριο της Βουλής και συζητούσαν την ώρα που διεξαγόταν η ολομέλεια, αλλά ο πρόεδρος της Βουλής δεν έδειξε το ίδιο ενδιαφέρον μη χάσουν τη συζήτηση», σχολίαζαν οι βουλευτές του ΚΙΝ.ΑΛ., κάποιοι και από το βήμα της Βουλής.
Οι λόγοι της απαγόρευσης ήταν προφανώς προσχηματικοί, καθώς, εκτός των άλλων, εξαιτίας της πανδημίας μόνο το ένα τρίτο των βουλευτών μπορεί να παρίσταται στην αίθουσα της ολομέλειας και η προσέλευση ήταν τόσο μικρή, που πολλές φορές δεν παρακολουθούσαν ούτε αυτοί. Ο στόχος ήταν εξίσου προφανής.
Όπως ομολόγησαν και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, όταν κατέθεταν την πρόταση δυσπιστίας με το βλέμμα στο ΚΙΝ.ΑΛ. ήλπιζαν ότι θα έφερναν σε μειονεκτική θέση τον Νίκο Ανδρουλάκη, αφού θα απουσίαζε και δεν θα ακουγόταν, καθώς δεν είναι βουλευτής στο ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά στο ευρωπαϊκό.
Το ΚΙΝ.ΑΛ., όμως, βρήκε τον τρόπο να μιλήσει ο πρόεδρός του στη Βουλή και η ομιλία του να μεταδοθεί, συγκαλώντας την κοινοβουλευτική του ομάδα. Αυτό ακριβώς ήθελαν να τους ματαιώσουν, αλλά μετά τις έντονες αντιδράσεις που υπήρξαν ο πρόεδρος της Βουλής υποχώρησε, αναγκάζοντάς τους όμως να αλλάξουν την ώρα και να συνεδριάσουν νωρίς το πρωί, πριν αρχίσει η ολομέλεια.
Πάντως το ότι ο πρόεδρος της Βουλής απαγόρευσε στην κοινοβουλευτική ομάδα ενός κόμματος να συνεδριάσει ήταν πρωτοφανές και μαρτυρά ανησυχία τουλάχιστον.
Η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ. δεν είναι ο μόνος πονοκέφαλος της κυβέρνησης, ούτε ο τελευταίος. Δεν το πρόσεξαν όλοι, αλλά η ομιλία του διαγραφέντα βουλευτή της ΝΔ Κωνσταντίνου Μπογδάνου στη Βουλή ήταν προσεκτικά προετοιμασμένη για να απευθυνθεί στο δεξιό κοινό, στο οποίο το Μαξίμου βλέπει πλέον ότι μπορεί να έχει απώλειες.
Η ηγεσία της ΝΔ γνωρίζει πως έχει πρόβλημα με κάποιους δεξιούς ψηφοφόρους της, οι οποίοι διαμαρτύρονται ότι έχει γίνει Ποτάμι. Οι ψηφοφόροι αυτοί θεωρούν ότι η κυβέρνηση είναι ελαστική με το μεταναστευτικό, δεν είναι όσο πατριωτική θέλουν και δεν έχει κάνει πολλά για το θέμα της ασφάλειας.
Ωστόσο, στην ηγεσία της ΝΔ δεν ανησυχούσαν ιδιαίτερα, καθώς θεωρούσαν ότι όσο και αν γκρινιάζουν οι δεξιοί ψηφοφόροι, όταν πλησιάσουν οι εκλογές, αν το δίλημμα είναι ΝΔ ή ΣΥΡΙΖΑ, δεν θα φύγουν, ειδικά από τη στιγμή που δεν έχουν εναλλακτική, παρά τις άκαρπες προσπάθειες που γίνονται κατά καιρούς να φτιαχτεί κάποιο «σοβαρό» σχήμα με προοπτική στα δεξιά της ΝΔ.
Μετά την εξέλιξη με το ΚΙΝ.ΑΛ. όμως, από το οποίο χάνουν στα αριστερά τους, αντιλαμβάνονται ότι δεν μπορούν να εφησυχάζουν, πιστεύοντας ότι δεν θα προκύψει κάτι νέο και στα δεξιά τους. Και έχει αποδειχτεί πολλές φορές την τελευταία δεκαετία στο πολιτικό σκηνικό της χώρας πως «όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος».
Πανικόβλητος με την άνοδο του ΚΙΝ.ΑΛ., όμως, είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπου αντιλαμβάνονται τώρα ότι έχουν σοβαρό πρόβλημα, όσο και αν αρνούνται να το αναγνωρίσουν, υποστηρίζοντας ότι οι δημοσκοπήσεις είναι στημένες και ότι το κόμμα τους είναι πρώτο, όπως έλεγαν βουλευτές του τις προηγούμενες μέρες στη Βουλή. Γι’ αυτό και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έχει επιλέξει να παίξει για άλλη μια φορά το χαρτί της όξυνσης και της πόλωσης με τη ΝΔ, ελπίζοντας ότι έτσι θα συμπιέσουν το ΚΙΝ.ΑΛ.
Απ’ ό,τι φάνηκε, και η ΝΔ θεωρεί ότι τη συμφέρει η πόλωση που επιδιώκει ο ΣΥΡΙΖΑ και προετοιμάζεται γι’ αυτό με τον πολύ επαγγελματικό τρόπο που αντιμετωπίζει την επικοινωνία. Δεν είναι άσχετο με όλα αυτά το ότι το προεδρείο της Βουλής αφαίρεσε τον λόγο από τον Παύλο Πολάκη όταν βγήκε εκτός θέματος στη συζήτηση για τον αναπτυξιακό νόμο, μιλώντας για τη Novartis, φροντίζοντας να τον «κουρδίσουν».
Έτσι ακολούθησαν τα γνωστά επεισόδια, από τα οποία τόσο ο Πολάκης όσο και η ΝΔ θεώρησαν ότι βγήκαν κερδισμένοι. Ο πρώτος επειδή απευθύνθηκε με προνομιακό τρόπο στο κοινό του και η ΝΔ γιατί βρήκε την ευκαιρία να αλλάξει την ατζέντα και να αναδείξει αυτό που αποκαλεί «ακραίο ΣΥΡΙΖΑ». Και μπορεί ο Πολάκης να βγαίνει πράγματι κερδισμένος από τέτοια περιστατικά, αλλά δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι αυτά ωφελούν συνολικά τον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι το κοινό του Κρητικού βουλευτή είναι σκληροπυρηνικό και τα επιδοκιμάζει αυτά, αλλά οι μετριοπαθείς που χρειάζεται ο ΣΥΡΙΖΑ φεύγουν.
Τελευταία, στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ διακινούσαν ένα σενάριο που θέλει δήθεν την Κομισιόν να πιέζει για τεχνοκρατική κυβέρνηση στην Ελλάδα. Πρώτος είχε αφήσει δημοσίως υπονοούμενα ο Νίκος Παππάς, σχολιάζοντας στο Τwitter το ΚΙΝ.ΑΛ., ακολούθησαν μεσαία στελέχη με σχετικές αναφορές και δημοσιεύματα στον φιλικό τους Τύπο, μέχρι που διαψεύστηκαν την Τετάρτη από την Κομισιόν ως φαιδρότητες.
Είναι βέβαιο ότι το πολιτικό παιχνίδι χοντραίνει και θα χοντρύνει κι άλλο το επόμενο διάστημα. Η άνοδος του ΚΙΝ.ΑΛ. άλλαξε πολλά και έγινε φανερό ότι η ΝΔ προτιμάει για αντίπαλο τον ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ τη ΝΔ.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως τώρα εμφάνιζε το κόμμα του ως τη μοναδική πολιτική δύναμη ευθύνης και ο Αλέξης Τσίπρας το δικό του ως τη μοναδική εναλλακτική απέναντι στη δεξιά. Τώρα αυτό άλλαξε και τα ανατρέπει όλα.
Οι πρώτοι που εγκαταλείπουν τη ΝΔ είναι όσοι την ψήφισαν για να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι άνετοι με μια κυβέρνηση που έχει υπουργούς τον Άδωνη, τον Βορίδη και τον Πλεύρη. Αντίστοιχα τον ΣΥΡΙΖΑ αποχαιρετούν όσοι δεν ήθελαν «να βγει η δεξιά», αλλά δεν είναι εντάξει με ένα κόμμα του οποίου η ηγεσία ταυτίζεται με τον Πολάκη.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.
