ΤΑ ΤΕΜΠΗ ΕΧΟΥΝ ΚΥΡΙΑΡΧΗΣΕΙ ξανά στην πολιτική επικαιρότητα και έχουν επιβάλει τη δική τους ατζέντα εδώ και δύο περίπου μήνες. Κατά πόσο αυτή η επιρροή είναι προσωρινή ή θα διαρκέσει για πολύ ακόμα, θα φανεί το επόμενο διάστημα. Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί για να αποσύρει τα Τέμπη από τον καθημερινό δημόσιο διάλογο. Αλλά κάτι τέτοιο δεν είναι εύκολο, γι’ αυτό και δεν το έχει καταφέρει ως τώρα. Η υπόθεση των Τεμπών κυριαρχεί, παρά τη θέλησή της, και η ίδια το αποδίδει εν πολλοίς στην εκμετάλλευσή της από την αντιπολίτευση και σε fake news. Αυτή η ερμηνεία θα μπορούσε να έχει κάποια απήχηση σε ένα ορισμένο κοινό, καθώς κυκλοφορούν πράγματι κατά καιρούς και ψευδείς ειδήσεις, εάν πριν η ίδια η κυβέρνηση δεν είχε χαρακτηρίσει ως fake news μερικά αδιαμφισβήτητα, πραγματικά γεγονότα. Δεν θα είναι εύκολο στο εξής να σταματήσει το τσουνάμι των Τεμπών, ούτε το επόμενο διάστημα, γιατί η Προανακριτική στη Βουλή θα το διατηρήσει στην επικαιρότητα.
Από την ανάκριση και την παράλληλη έρευνα των τεχνικών συμβούλων των οικογενειών των θυμάτων δεν γνωρίζει κανείς ακόμα αν υπάρχει κάτι άλλο να βγει, δεδομένου ότι σχετικά με την πρόκληση του δυστυχήματος έχουν βρεθεί όλα (και πράγματα που δεν είναι ακόμα ευρύτερα γνωστά), αλλά αποκαλύπτουν την παρακμή της λειτουργίας του ελληνικού σιδηροδρόμου και την απουσία κάθε σεβασμού για τις διαδικασίες και τους κανονισμούς. Για τα υπόλοιπα που δεν γνωρίζουμε, όπως για την αιτία πρόκλησης της φωτιάς, λόγω της απώλειας στοιχείων με ευθύνη των αρμόδιων αρχών, δεν είναι εύκολο να μάθουμε τι πραγματικά συνέβη και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ, εκτός αν παρουσιαστεί κάποιος μάρτυρας και προβεί σε αποκαλύψεις.
Το κλίμα για την κυβέρνηση, λόγω του χειρισμού της υπόθεσης των Τεμπών, είναι πιο αρνητικό από ποτέ, ειδικά στους νέους. Αν η κυβέρνηση δεν το ανατρέψει αυτό, τότε πολύ δύσκολα θα καταφέρει να ανακάμψει, ακόμα και όταν τα Τέμπη δεν θα κυριαρχούν πια στην επικαιρότητα
Το θέμα της αλλοίωσης του χώρου του σιδηροδρομικού δυστυχήματος έχει εκθέσει αρκετά την κυβέρνηση, διότι τίποτα δεν έγινε βάσει των νόμων και του κανονισμού. Κι αν στην αρχή ήταν κάπως πιο εύκολο να το μαζέψει, τώρα πια αυτό μοιάζει αδύνατο. Το να εμφανίζεται η κυβέρνηση σαν να μη γνωρίζει ποιος έδωσε την εντολή στην εταιρεία χωματουργικών εργασιών να πάρει τα συντρίμμια και να τα μεταφέρει, χωρίς να προηγηθεί έρευνα και καταγραφή, την εκθέτει, ειδικά από τη στιγμή που πλήρωσε αποδεδειγμένα για αυτές τις εργασίες, ενώ ο υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ τότε, Χρήστος Τριαντόπουλος, είχε εκδώσει δελτία Τύπου που φανερώνουν, αν όχι με ακρίβεια τον ρόλο του, σίγουρα τη συμμετοχή του και τη γνώση του. Θα δεχθεί ο πρώην περιφερειάρχης Κώστας Αγοραστός να γίνει «Ιφιγένεια» για να μην τρωθεί άλλο η ΝΔ; Όπως φαίνεται, αυτόν δείχνουν κάποιοι, παρότι δεν επιβεβαιώνεται ότι αυτενέργησε, χωρίς κεντρικές εντολές. Αναμφισβήτητα όμως στο θέμα αυτό προκύπτουν και ευθύνες της δικαστικής εξουσίας, η οποία όφειλε να περιφρουρεί την έρευνα, πολύ περισσότερο για ένα τόσο μεγάλο και τραγικό γεγονός που συγκλόνισε και συνεχίζει να συγκλονίζει την κοινή γνώμη.
Θα συνεχίσει η κυβέρνηση να καλύπτει τον Χρήστο Τριαντόπουλο, όπως κάνει μέχρι τώρα; Άλλο ένα ερώτημα του οποίου η απάντηση θα επηρεάσει τις εξελίξεις. Ο Μάκης Βορίδης ωστόσο στη Βουλή προεξόφλησε τη στάση της Νέας Δημοκρατίας, ισχυριζόμενος ότι δεν υπάρχουν στοιχεία εναντίον του.
Αποδείξεις για τον λόγο για τον οποίο έγινε αυτό όντως δεν υπάρχουν ως τώρα. Δεν αμφισβητείται όμως το γεγονός ότι έγινε, παρανόμως, και είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια κρίσιμων στοιχείων. Όλα αυτά τεκμηριώνονται και από το επίσημο πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης.
Πρόσωπο που γνωρίζει καλά την υπόθεση και έχει παρακολουθήσει τις έρευνες από την πρώτη μέρα υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση «μπάζωσε» τον χώρο για επικοινωνιακούς λόγους, αλλά αυτό ίσως να είναι χειρότερο και από το να έγινε για λόγους συγκάλυψης, κατά την άποψή του. Αυτή η εκδοχή, πάντως, δένει και με τις μαρτυρίες εργαζομένων που υπάρχουν από εκείνες τις ημέρες. Φαίνεται ότι κάποιοι στην κυβέρνηση είχαν άγχος να αποκατασταθεί άμεσα ο χώρος και να απομακρυνθούν τα συντρίμμια για επικοινωνιακούς λόγους.
Παρ’ όλα αυτά, η επιμονή κυβερνητικών στελεχών να υποστηρίζουν την εκδοχή της Hellenic Train για τα έλαια σιλικόνης ως αιτία πρόκλησης της φωτιάς, αποκλείοντας ότι μπορεί να υπήρχε κάποιο φορτίο με εύφλεκτα υλικά, αν και αυτό αποτελεί έμμεση ανάμειξη σε ένα θέμα που ερευνά η Δικαιοσύνη και δεν θα έπρεπε να κάνουν δηλώσεις γι’ αυτό, και παρότι ο ισχυρισμός τους έρχεται σε σύγκρουση ακόμα και με το επίσημο πόρισμα του Εθνικού Οργανισμού Διερεύνησης, είναι αυτή που ενισχύει την καχυποψία όσων μιλούν για συγκάλυψη. Στο ερώτημα για ποιον λόγο η κυβέρνηση έφερε μόνη της τον εαυτό της σε τόσο δύσκολη θέση, τοποθετούμενη για κάτι που ερευνά και θα κρίνει η Δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κάποια εύλογη και προφανής εξήγηση.
Το κλίμα για την κυβέρνηση, λόγω του χειρισμού της υπόθεσης των Τεμπών, είναι πιο αρνητικό από ποτέ, ειδικά στους νέους. Αν η κυβέρνηση δεν το ανατρέψει αυτό, τότε πολύ δύσκολα θα καταφέρει να ανακάμψει, ακόμα και όταν τα Τέμπη δεν θα κυριαρχούν πια στην επικαιρότητα.
Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΑΣΟΚ είχαν αντιληφθεί εγκαίρως το κύμα των Τεμπών που φούσκωνε, μέχρι που τους παρέσυρε όλους. Είναι ενδεικτικό ότι ούτε ο Σωκράτης Φάμελλος ούτε ο Νίκος Ανδρουλάκης είχαν καλέσει τους συγγενείς των θυμάτων για να τους ακούσουν, και μόνο μετά τις πρωτοφανούς μαζικότητας διαδηλώσεις κινητοποιήθηκαν.
Ο Αλέξης Τσίπρας, πάντως, που αναμένει την κατάλληλη στιγμή για να επανεμφανιστεί στο προσκήνιο, είχε αντιληφθεί από την αρχή ότι τα Τέμπη μπορεί να προκαλέσουν πολιτική κρίση και άρα «ευκαιρία» για την αντιπολίτευση και είχε προσκαλέσει στα γραφεία του (ορισμένους) συγγενείς και πραγματογνώμονες, διαθέτοντάς τους και ως δικηγόρο τον διευθυντή του γραφείου του, Μιχάλη Καλογήρου. Υποσχέθηκε, μάλιστα, και οικονομική βοήθεια για τα έξοδα, που κάποιοι βάζουν από την τσέπη τους, αλλά αυτή δεν δόθηκε ποτέ, σύμφωνα με μαρτυρίες.
Για το θέμα του «μπαζώματος», πάντως, παρά τα στοιχεία που έστειλε η Δικαιοσύνη στη Βουλή σε βάρος του Χρήστου Τριαντοπούλου τον Αύγουστο, ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την αρχική του αντίδραση, στη συνέχεια επέλεξε να το αποσιωπήσει και μόνο όταν το ΠΑΣΟΚ ανέσυρε τη δικογραφία με καθυστέρηση μηνών και μετά από την πρώτη μαζική διαδήλωση αναγκάστηκε να συνταχθεί μαζί του.
Κανένας από τους δύο όμως, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΠΑΣΟΚ, δεν επιδοκιμάζεται από την κοινή γνώμη. Το ΠΑΣΟΚ στέκεται μάλλον αμήχανο απέναντι σε αυτό, αδυνατώντας να διαβάσει την κατάσταση, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ αναζητά τρόπους για να κατατροπώσει το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, που φαίνεται να πετυχαίνει αυτό που εκείνοι δεν μπορούν. Βέβαια, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν δίπλα στους συγγενείς των θυμάτων όλο το προηγούμενο διάστημα. Δεν ήταν από αυτούς που ξύπνησαν όταν ο κόσμος βγήκε στον δρόμο, αλλά από αυτούς που προσπαθούσαν για να ανάψει η φωτιά.
Η κυβέρνηση τελευταία μοιάζει να μπαίνει στον πειρασμό να σκεφτεί ότι ίσως τη βολεύει περισσότερο να έχει απέναντι και να προβάλλει ως φόβητρο στο κοινό της τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, όπως τη βόλευε όσο υπήρχε στο προσκήνιο ο Αλέξης Τσίπρας, για να συσπειρώνει το κοινό της.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, κάποιοι, όπως ο πρώην υπουργός Εξωτερικών του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Κοτζιάς, προτείνουν την κυρία Μαρία Καρυστιανού, παρότι δεν είναι ένα πολιτικό πρόσωπο, ως επόμενη πρωθυπουργό της χώρας, γιατί δεν βλέπουν, όπως λένε, να υπάρχει κάποιος καλύτερος.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
