Ο ζοφερός επικυρίαρχος

Ο ζοφερός επικυρίαρχος Facebook Twitter
Εικονογράφηση: bianka/LIFO
0

ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΣΗΜΕΙΟ στον Αιματοβαμμένο Μεσημβρινό του Κόρμακ ΜακΚάρθι, ο δικαστής Χόλντεν, κοιτάζοντας γύρω του το σκοτεινό δάσος, αρχίζει να φιλοσοφεί για το τι σημαίνει για τον άνθρωπο το να γίνει επικυρίαρχος της γης. Λέει: «Μόνο η φύση μπορεί να υποδουλώσει τον άνθρωπο, και μόνο όταν η ύπαρξη και της τελευταίας μικροσκοπικής οντότητας εξιχνιαστεί και παρουσιαστεί ολόγυμνη μπροστά του, μόνο τότε θα μπορεί να γίνει επικυρίαρχος της γης».

Ο συνομιλητής του θα αντιτείνει πως κανείς δεν μπορεί να μάθει τα πάντα στη γη, όμως ο Χόλντεν έχει έτοιμη την αποστομωτική απάντηση: «Όποιος πιστεύει ότι τα μυστικά του κόσμου θα μείνουν αιώνια κρυμμένα, ζει μέσα στο μυστήριο και τον φόβο. Η δεισιδαιμονία θα τον κρατά πίσω». Με άλλα λόγια, καθετί που υπάρχει δίχως τη γνώση και τη συγκατάθεσή μου, είναι ήττα. Θα φτάσει έτσι να πει ότι «η ελευθερία των πουλιών είναι προσβολή για μένα. Θα προτιμούσα να τα έχω όλα μέσα σε ζωολογικό κήπο».

Το κακό δεν τεμπελιάζει, ούτε πτοείται. Δεν αφήνει τον κόσμο στην ησυχία του. 

Ύστερα θα συνοψίσει το επιχείρημά του με καθαρό τρόπο:

Εγώ έχω δικαιώματα σε αυτό το έδαφος. Όμως παντού εδώ πάνω υπάρχουν αυτόνομοι θύλακες ζωής. Αυτόνομοι. Για να γίνει λοιπόν δικό μου, τίποτα δεν επιτρέπεται να συμβαίνει επάνω του παρά μόνο με τη δική μου έγκριση.

 Cormak McCarthy, Αιματοβαμμένος Μεσημβρινός ή το δειλινό κοκκίνισμα στη Δύση (μετάφραση: Γιώργος Κυριαζής), Gutenberg
ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΕΔΩ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΓΟΡΑΣΕΤΕ: Cormak McCarthy, Αιματοβαμμένος Μεσημβρινός ή το δειλινό κοκκίνισμα στη Δύση, Μτφρ.: Γιώργος Κυριαζής, Gutenberg

Σε αυτό το έπος της σκληρότητας μια ομάδα-συμμορία ετερόκλητων τύπων, στα χρόνια πριν από τον Αμερικανικό Εμφύλιο, μετακινείται στη βραχώδη γη των συνόρων με το Μεξικό, σφαγιάζοντας αγρίως Ινδιάνους, ντόπιους, φτωχούς Μεξικανούς και όσους/-ες εν τέλει θα χρησιμεύσουν για το τριχωτό της κεφαλής τους, το σκαλπ. Ο δικαστής παρουσιάζεται ως ο διανοούμενος της ομάδας, ο φιλοσοφικός της εγκέφαλος. Είπα όμως να τον επικαλεστώ σε αυτό το κείμενο επειδή η φυσιογνωμία του –που ο ΜακΚάρθι την ανασύρει από τις ιστορικές του έρευνες για μια συγκεκριμένη περίοδο της αμερικανικής ιστορίας– φαίνεται πως έχει ακόμα λόγο στη δική μας εποχή. Αν και πολλά από τα λόγια και τις πράξεις του δικαστή προξενούν αποτροπιασμό και θα φαίνονταν τελείως ανάρμοστα στο τρυφερό αυτί του εικοστού πρώτου αιώνα, εντοπίζει κανείς και μια άλλη πλευρά. Αυτή είναι νομιμοποιημένη. Ο δικαστής Χόλντεν είναι οπαδός της ταχείας, σαρωτικής προόδου. Έχει ένα πλάνο απόλυτης γνώσης. Ο επιστημονισμός του είναι το πιο ενδιαφέρον του στοιχείο και όχι απλώς η ωμή βία, στην οποία άλλωστε διαπρέπουν και οι άλλοι της ομάδας. Αν και συμβαίνουν πάντα θηριωδίες στον κόσμο μας, το πνεύμα του δικαστή Χόλντεν δεν κατευθύνεται τόσο στις πολεμικές συγκρούσεις και στο αίμα που χύνεται στις μάχες. Δικαστής είναι κάποιος που κρίνει τον κόσμο (Judge). Στο μυθιστόρημα του ΜακΚάρθι έχει την όψη ενός θεόρατου, άτριχου ανθρώπου. Είναι ένας αδηφάγος εγκυκλοπαιδιστής, έτοιμος να συμμετάσχει στα χειρότερα εγκλήματα. Θυμίζει κάτι από τον καπετάνιο Άχαμπ στον Μόμπι Ντικ ή τον άλλον διεστραμμένο δικαστή στο Σαλό του Πιερ Πάολο Παζολίνι.

Το ουσιαστικό όμως θέμα εδώ είναι η ενεργητικότητα του κακού. Το κακό δεν τεμπελιάζει, ούτε πτοείται. Δεν αφήνει τον κόσμο στην ησυχία του. Στην ουσία ο δικαστής αναπαριστά το σφρίγος του κακού όταν συνδυάζεται με το κέρδος, αλλά δεν στέκεται μόνο στο κυνήγι του κέρδους. Ο κόσμος του δικαστή Χόλντεν έχει περιέργεια για την εξόρυξη όλων των μυστικών του κόσμου, ανεξάρτητα από το αν αυτά αποφέρουν πλούτο ή όχι.

Τι θα ήταν ένας ολικός ζωολογικός κήπος σήμερα σαν αυτόν που φανταζόταν αυτός ο σκοτεινός ήρωας του ΜακΚάρθι; Μια χαρά θα μπορούσε να είναι μια τεράστια αποθήκη δεδομένων, ένα στοκ από Big Data. Ένας πανίσχυρος αλγόριθμος.

Στο μυθιστόρημα και στη λογοτεχνία γενικότερα το κακό είναι υποχρεωτικά ένα πρόσωπο με πάθη, ένας σμιλεμένος χαρακτήρας, μια χρωματισμένη ιδιοσυγκρασία. Αν θέλουμε, ωστόσο, να πάμε πέρα από τη μυθοπλασία, να κοιτάξουμε τα δικά μας σκοτεινά δάση, δεν είναι ανάγκη να ψάξουμε πρόσωπα. Ο σημερινός κριτής των πάντων είναι ο ανταγωνισμός για την επικυριαρχία από φορείς και δυνάμεις που αγνοούν ή περιφρονούν τα όρια. Το κακό είναι εν τέλει αυτή η απροσμέτρητη βούληση που δεν δίνει την παραμικρή σημασία στα εύθραυστα θεμέλια του κοινού μας κόσμου.

ΑΓΟΡΑΣΤΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΕΔΩ

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σας με ένα κλικ.

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Πάπας Λέων ΙΔ΄, ο σθεναρός αντίπαλος του Τραμπ

Νέος Άγνωστος Κόσμος / Πάπας Λέων ΙΔ΄, ο σθεναρός αντίπαλος του Τραμπ

Το Βατικανό ανακοίνωσε ότι ο Πάπας δεν θα παρευρεθεί στον εορτασμό της 4ης Ιουλίου, αν και του έγινε επίσημη πρόσκληση από την αμερικανική κυβέρνηση, επιβεβαιώνοντας τη διαφαινόμενη ρήξη του με τις πρακτικές του Πλανητάρχη.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
Ο Χάμπερμας και η ήττα της σκέψης

Οπτική Γωνία / Ο Χάμπερμας και η ήττα της σκέψης

Ο φιλόσοφος αφήνει πίσω έναν κόσμο που μοιάζει με εφιαλτική αντιστροφή όσων επιθύμησε μέσα και έξω από τη θεωρία. Σαν να κέρδισε τη μακροβιότητα για να αντικρίσει την έκταση των δικών του και των δικών μας απωλειών.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Σαχράμ Χοσραβί: «Ο πόλεμος ρίχνει “σανίδα σωτηρίας” στο καθεστώς της Τεχεράνης, το οποίο μόνο ο λαός μπορεί να ανατρέψει»

Οπτική Γωνία / «Κανείς πια δεν διαδηλώνει, κινδυνεύει να τον εκτελέσουν εν ψυχρώ»

Ο Ιρανός ανθρωπολόγος και συγγραφέας Σαχράμ Χοσραβί, ο οποίος ζει από το 1987 αυτοεξόριστος στη Σουηδία, μιλά έξω από τα δόντια για τον πόλεμο και τις εξελίξεις στη χώρα του.
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Πότε θα αλλάξει η εικόνα παρακμής στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο;

Ρεπορτάζ / Πότε θα αλλάξει η εικόνα παρακμής στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο;

Τα έργα, οι καθυστερήσεις και τα χρόνια προβλήματα του ιστορικού δικτύου Πειραιάς - Κηφισιά. Eιδικοί περιγράφουν στη LiFO πώς θα αποκτήσει ξανά την αξιοπιστία που απαιτεί ένα σύγχρονο δίκτυο μεταφορών
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
«Αυτός ο πόλεμος προετοιμαζόταν από το 2000»: Η «φουτουρίστρια» του ΝΑΤΟ προβλέπει το μέλλον

Οπτική Γωνία / «Αυτός ο πόλεμος προετοιμαζόταν από το 2000», λέει η «φουτουρίστρια» του ΝΑΤΟ

Η Γαλλογερμανίδα πολιτική επιστήμονας Φλόρενς Γκάουμπ μιλά στην εφημερίδα «El Pais» για το Ιράν, τη Γροιλανδία, την Ουκρανία και τη Γάζα, τονίζοντας ότι «το μέλλον είναι μια στρατηγική ιδέα».
THE LIFO TEAM
Η τεχνητή νοημοσύνη στα σχολεία και στις startups

Οπτική Γωνία / Πώς η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αλλάξει τελείως την εκπαίδευση;

Το πιλοτικό σχολικό πρόγραμμα και ο επιταχυντής για τις ελληνικές startups στον χώρο της ΤΝ που προέκυψαν από τη συνεργασία κυβέρνησης και OpenAI αποτέλεσαν αντικείμενο μελέτης του Harvard Business School. Οι καθηγητές George Serafeim και Debora Spar αναλύουν πώς επηρεάζονται εκπαίδευση και επιχειρηματικότητα.
ΜΙΧΑΛΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΙΔΗΣ
«Ο Τραμπ είναι νταής. Απεχθάνεται το να μην παίρνει αυτό που θέλει»

Οπτική Γωνία / «Ο Τραμπ είναι νταής. Απεχθάνεται να μην παίρνει αυτό που θέλει»

Ο έγκριτος δημοσιογράφος της «Guardian», Τζον Γκρέις, μιλά για τον πόλεμο στο Ιράν που κινδυνεύει να γίνει «πόλεμος όλων μας» και εξηγεί γιατί ο κόσμος μας γίνεται όλο και πιο απρόβλεπτος.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Ουκρανία, τέσσερα χρόνια μετά: Ο πόλεμος που άλλαξε την Ευρώπη

Οπτική Γωνία / Ουκρανία: Ο πόλεμος που άλλαξε την Ευρώπη

Γιατί αυτός ο πόλεμος θέτει σε δοκιμασία τα όρια του διεθνούς δικαίου; Η καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ και μέλος του Κέντρου Ερευνών για το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, Μαρία Γαβουνέλη, απαντά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ