Αυτή την εβδομάδα μεταφερόμαστε στα Καλύβια Πεζούλας, ένα μικρό χωριό στη λίμνη Πλαστήρα, το οποίο ο Στέλιος Τζανετής και η Κωνσταντίνα Γκούμα επέλεξαν να κάνουν σπίτι τους, εγκαταλείποντας την Αθήνα. Όλα ξεκίνησαν από την πρώτη τους κιόλας επίσκεψη στο χωριό, με αφορμή έναν ποδηλατικό αγώνα, όταν τυχαία βρέθηκαν μπροστά σε ένα κλειστό μαγαζί. «Σταματήσαμε για μια στιγμή, κοιταχτήκαμε, δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά. Έτσι πήραμε μια απόφαση που θα άλλαζε τα πάντα», μου είπε η Κωνσταντίνα.
Ακολουθεί η ιστορία τους με τα δικά τους λόγια.
«Γεννηθήκαμε και οι δύο στην Αθήνα, όπου και μεγαλώσαμε, ο Στέλιος στην περιοχή του Βύρωνα και εγώ στο Παγκράτι, δύο γειτονιές με έντονο χαρακτήρα και ιδιαίτερη ζωντάνια.
Ο Στέλιος, ένας ιδιαίτερα ταλαντούχος και έμπειρος σεφ με πάθος για τη γαστρονομία, αποφάσισε σε νεαρή ηλικία να αναζητήσει επαγγελματικές ευκαιρίες στο εξωτερικό. Έτσι, έφυγε για αρκετά χρόνια από την Ελλάδα, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία και γνώσεις μέσα από τη δουλειά του σε χώρες όπως η Ελβετία, η Γαλλία και η Βραζιλία. Μέσα από αυτή τη διεθνή πορεία, ήρθε σε επαφή με διαφορετικές κουζίνες, τεχνικές και πολιτισμούς, εξελίσσοντας σημαντικά τις δεξιότητές του. Αργότερα, επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου συνέχισε την επαγγελματική του πορεία εργαζόμενος σε υψηλού επιπέδου εστιατόρια και πολυτελή ξενοδοχεία.
«Αυτό μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιβεβαίωση ότι η επιλογή μας δεν ήταν απλώς μια προσωπική ανάγκη αλλά μέρος μιας ευρύτερης επιθυμίας για αλλαγή, που φαίνεται να μεγαλώνει ολοένα περισσότερο».
Εγώ, από την άλλη πλευρά, ακολούθησα μια αρκετά διαφορετική διαδρομή. Παρέμεινα στην Ελλάδα, όπου σπούδασα και έθεσα τα θεμέλια της επαγγελματικής μου πορείας στον τομέα των οικονομικών, χτίζοντας σταδιακά την καριέρα μου μέσα από εμπειρίες σε οργανωμένα και απαιτητικά επαγγελματικά περιβάλλοντα. Σήμερα, βρίσκομαι σε μια φάση σημαντικής μετάβασης και επαναπροσδιορισμού, καθώς προσπαθώ να συνδυάσω την εμπειρία και τη νοοτροπία που απέκτησα δουλεύοντας σε μια πολυεθνική εταιρεία με μια πιο ήρεμη, ποιοτική και ουσιαστική ζωή στο χωριό, επιδιώκοντας μια ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής εξέλιξης και προσωπικής ευεξίας.
Στον σύγχρονο κόσμο, όπου η πληροφορία και τα δεδομένα θεωρούνται από πολλούς το πιο πολύτιμο και ακριβό αγαθό, εμείς επιλέγουμε να δούμε τα πράγματα διαφορετικά. Για εμάς, το πιο σημαντικό και αναντικατάστατο αγαθό είναι ο χρόνος που μπορούμε να αφιερώσουμε ο ένας στον άλλον, στις εμπειρίες που μας γεμίζουν και σε μια ζωή με περισσότερη ουσία και λιγότερη βιασύνη. Έτσι, γεννήθηκε μέσα μας η έντονη επιθυμία να φύγουμε από την Αθήνα και να δημιουργήσουμε μια καθημερινότητα που θα μας επιτρέπει να ζούμε πιο κοντά ο ένας στον άλλο, πιο ήρεμα και πιο συνειδητά.
Οι συνθήκες σχεδόν σαν να συνωμότησαν υπέρ μας· δημιούργησαν το σωστό timing, που μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε αυτό το μεγάλο βήμα. Η πρώτη μας επίσκεψη στα Καλύβια Πεζούλας, στη μαγευτική περιοχή της λίμνης Πλαστήρα, έγινε με αφορμή έναν ποδηλατικό αγώνα στον οποίο συμμετείχε ο Στέλιος. Ήταν ένα ταξίδι που αρχικά είχε καθαρά πρακτικό σκοπό, όμως τελικά εξελίχθηκε σε κάτι πολύ πιο καθοριστικό για τη ζωή μας. Τυχαία –ή ίσως όχι και τόσο τυχαία– περάσαμε έξω από ένα μαγαζί, το οποίο εκείνη την περίοδο ήταν κλειστό. Σταματήσαμε για μια στιγμή, κοιταχτήκαμε, δεν χρειάστηκε να πούμε πολλά. Έτσι πήραμε μια απόφαση που θα άλλαζε τα πάντα.
Από εκείνη τη στιγμή, όλα άρχισαν να παίρνουν τον δρόμο τους. Χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά με σιγουριά και ενθουσιασμό, ξεκινήσαμε τις διαδικασίες για να κάνουμε αυτό το όραμα πραγματικότητα, αφήνοντας πίσω το γνώριμο και προχωρώντας προς κάτι νέο, αυθεντικό και βαθιά δικό μας.
Θα περίμενε κανείς ότι το περιβάλλον μας θα ήταν επιφυλακτικό απέναντι σε μια τόσο μεγάλη και ριζική απόφαση ζωής. Κι όμως, η πραγματικότητα μάς εξέπληξε ευχάριστα, καθώς όλοι οι φίλοι μας και η οικογένειά μας στάθηκαν από την πρώτη στιγμή δίπλα μας με ειλικρινή ενθουσιασμό, κατανόηση και ουσιαστική υποστήριξη.
Μέσα από αυτές τις συζητήσεις και τις αντιδράσεις, συνειδητοποιήσαμε κάτι που δεν είχαμε φανταστεί: πόσοι άνθρωποι γύρω μας αισθάνονται εγκλωβισμένοι στην καθημερινότητα της Αθήνας, παγιδευμένοι σε έναν έντονο ρυθμό ζωής που δεν τους εκφράζει πλέον. Πολλοί από αυτούς μάς εκμυστηρεύτηκαν ότι σκέφτονται εδώ και καιρό να κάνουν μια αντίστοιχη αλλαγή, να αφήσουν πίσω τους την πόλη και να αναζητήσουν μια πιο ήρεμη, πιο αυθεντική ζωή – και κάποιοι μάλιστα ήδη το εξετάζουν σοβαρά.
Αυτό μας έδωσε ακόμα μεγαλύτερη δύναμη και επιβεβαίωση ότι η επιλογή μας δεν ήταν απλώς μια προσωπική ανάγκη αλλά μέρος μιας ευρύτερης επιθυμίας για αλλαγή, που φαίνεται να μεγαλώνει ολοένα περισσότερο.
Η μετάβαση που έχουμε επιλέξει να κάνουμε είναι ακόμη εν εξελίξει, σε καμία περίπτωση δεν τη θεωρούμε ολοκληρωμένη, καθώς όλα είναι ακόμα πολύ πρόσφατα και ζωντανά. Κάθε μέρα φέρνει νέες προκλήσεις, αλλά και μικρές νίκες που μας βοηθούν να προσαρμοζόμαστε σταδιακά. Βήμα-βήμα, προσπαθούμε να βρούμε τους δικούς μας ρυθμούς, να δημιουργήσουμε μια καθημερινότητα που να μας εκφράζει και να μας ισορροπεί πραγματικά. Μέσα από αυτήν τη διαδικασία μαθαίνουμε συνεχώς, τόσο πρακτικά πράγματα όσο και βαθύτερα για τον εαυτό μας, τις αντοχές μας και το τι έχει τελικά αξία για εμάς. Είναι ένα ταξίδι αυτογνωσίας και επαναπροσδιορισμού, που εξελίσσεται μαζί με εμάς.
Η καθημερινότητά μας είναι γεμάτη ποικιλία, εναλλαγές και συνεχείς μικρές προκλήσεις, καθώς σχεδόν κάθε μέρα προκύπτει κάτι καινούργιο που χρειάζεται τη φροντίδα και την προσοχή μας. Από πρακτικές δουλειές και χειρωνακτικές εργασίες μέχρι δημιουργικά πρότζεκτ και ιδέες που θέλουμε να υλοποιήσουμε, τίποτα δεν είναι ποτέ στατικό ή βαρετό. Το μεγαλύτερο, όμως, και πιο αγαπημένο κομμάτι του χρόνου μας το αφιερώνουμε στην Μπέλα, το τρουφόσκυλό μας, που έχει γίνει αναπόσπαστο μέρος της ζωής και της καθημερινότητάς μας. Μαζί της πηγαίνουμε συχνά για τρουφοκυνήγι στο βουνό, μια διαδικασία που συνδυάζει τη φύση, την αναζήτηση και την αίσθηση της ανακάλυψης, αλλά και στα μποστάνια που έχουμε αρχίσει να καλλιεργούμε γύρω από το μαγαζί μας. Ο στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε έναν χώρο που να λειτουργεί με τη φιλοσοφία του “farm to table”, όπου ό,τι προσφέρεται θα είναι όσο το δυνατόν πιο φρέσκο, τοπικό και δικής μας παραγωγής. Είναι ένα όραμα που απαιτεί χρόνο, κόπο και αφοσίωση, αλλά ταυτόχρονα μάς γεμίζει ενθουσιασμό και νόημα, καθώς βλέπουμε σιγά-σιγά αυτό που έχουμε φανταστεί να παίρνει μορφή.
Εμείς αγαπήσαμε αυτόν τον τόπο από την πρώτη στιγμή, χωρίς να έχουμε καμία προηγούμενη σχέση ή καταγωγή από εδώ, και αυτό από μόνο του λέει πολλά. Αυτό που μας κέρδισε ήταν, πάνω απ’ όλα, η αυθεντική και ανεπιτήδευτη φυσική του ομορφιά, που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Τα Καλύβια Πεζούλας συνδυάζουν βουνό, νερό και πράσινο με έναν τρόπο που δημιουργεί ένα τοπίο πραγματικά μοναδικό, ήρεμο και γεμάτο ενέργεια.
Πέρα όμως από την εμφανή ομορφιά του, αυτό που βλέπουμε εμείς είναι έναν τόπο με τεράστιες, ανεκμετάλλευτες δυνατότητες, ένα μέρος που έχει όλα τα στοιχεία για να αναπτυχθεί με τρόπο βιώσιμο και ποιοτικό – από τη φύση και τα τοπικά προϊόντα μέχρι την αυθεντική φιλοξενία και τον εναλλακτικό τουρισμό. Ταυτόχρονα, πιστεύουμε πως αυτό που του λείπει είναι περισσότερες δραστηριότητες, νέες ιδέες και κυρίως νέοι άνθρωποι με όρεξη να επενδύσουν χρόνο, ενέργεια και δημιουργικότητα.
Πρόκειται περισσότερο για μια διαφορετική πραγματικότητα, με άλλες απαιτήσεις και προσαρμογές. Τα θετικά είναι πολλά και ουσιαστικά: περισσότερος προσωπικός χρόνος, καλύτερη ποιότητα ζωής, άμεση επαφή με τη φύση και μια καθημερινότητα με λιγότερο άγχος και πίεση. Ωστόσο, αν θα μπορούσαμε να επισημάνουμε κάτι που χρειάζεται βελτίωση, αυτό αφορά κυρίως τη στήριξη προς όσους θέλουν να κάνουν αυτήν τη μετάβαση. Πιστεύουμε ότι τόσο το κράτος όσο και οι κοινωνικοί φορείς θα μπορούσαν να αναπτύξουν περισσότερες οργανωμένες δράσεις και πρωτοβουλίες, ώστε να υποστηρίξουν ουσιαστικά νέους ανθρώπους που σκέφτονται να κάνουν αυτό το βήμα, παρέχοντας πρακτική καθοδήγηση και πραγματική βοήθεια. Η επαρχία, κατά τη γνώμη μας, έχει ανάγκη από νέους ανθρώπους – και τους χρειάζεται άμεσα. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες και δυνατότητες, αρκεί να δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες για να αξιοποιηθούν.
Από την Αθήνα, αυτό που μας λείπει πραγματικά δεν είναι η ίδια η πόλη αλλά οι δικοί μας άνθρωποι – η οικογένεια και οι φίλοι μας. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που επιστρέφουμε συχνά, ώστε να τους βλέπουμε, να περνάμε χρόνο μαζί τους και να διατηρούμε αυτές τις σχέσεις ζωντανές. Με αυτόν τον τρόπο βρίσκουμε την ισορροπία, κρατώντας κοντά μας ό,τι έχει πραγματική αξία. Θα θέλαμε περισσότερους νέους ανθρώπους να επιλέξουν τα Καλύβια ως μόνιμο τόπο κατοικίας. Όπως αναφέραμε και πριν, η επαρχία έχει πραγματική ανάγκη από νέο κόσμο – όχι περιστασιακά ή μόνο για διακοπές, αλλά με σταθερή παρουσία και διάθεση να δημιουργήσει. Πιστεύουμε ότι μόνο μέσα από τη μόνιμη εγκατάσταση και την ενεργή συμμετοχή νέων ανθρώπων μπορεί να υπάρξει ουσιαστική και βιώσιμη ανάπτυξη, που θα δώσει στον τόπο την προοπτική και τη ζωή που του αξίζει».
Στείλτε τις προτάσεις σας για τη στήλη «Γειτονιές της Ελλάδας» στο [email protected]
