Η ΤΡΙΤΗ ΣΕΖΟΝ του «Euphoria» στο HBO χάνει το κοινό της καθώς η «Ευφορία» της Κεφαλονιάς κερδίζει κοινό και σπάει τα μηχανάκια της AGB, ενώ σαρώνει σε προβολές στο κανάλια του YouTube και στα σόσιαλ. Ας ενημερώσει κάποιος τον Sam Levinson πως αν θέλει να βελτιώσει το σεναριάκι και τα ratings της σειρούλας του θα πρέπει να μελετήσει ενδελεχώς την υπόθεση «Πάσχα στο Αργοστόλι».
Στο τρόλεϊ-γαλέρα 5, Τζιτζιφιές - Πλατ. Συντάγματος - Λαμπρινή, η οθόνη του κινητού της διπλανής συνεπιβάτιδας παίζει την είδηση, στα dm του ίνστα οι φιλενάδες με ρωτάνε «Μωρή, τον ξέρεις αυτόν τον Ολίβια;».
Η κουίρ και τρανς Αθήνα παρακολουθεί τις εξελίξεις μιας τραγωδίας που τα διαθέτει όλα. Ο εικοσιτριάχρονος «τρανς» σεξεργάτης, η δεκαεννιάχρονη ξανθιά, ο Αλβανός πρώην αρσιβαρίστας, ο εξηνταεξάχρονος «ζαχαρομπαμπάς», η σαραντάχρονη τρανς σύντροφός του και η αθέατη, αλλά απόλυτη πρωταγωνίστρια του σκανδάλου: η κοκαΐνη.
Η τρανσολαγνεία και η τρανσφοβία που τα μίντια είχαν να βιώσουν από τα ’90s και το σκάνδαλο «Χειλουδάκη - εισαγγελέα» κάνει δυναμικό comeback.
Η ελληνική κοινωνία με το ένα χέρι στη σούβλα σοκάρεται με το «πασχαλινό γλέντι» της Gen Ζ: οι φήμες οργιάζουν και το «τσαγάκι» είναι καυτό για το τι τελικά συνέβη τη μοιραία νύχτα στο Αργοστόλι.
Η τρανσολαγνεία και η τρανσφοβία που τα μίντια είχαν να βιώσουν από τα ’90s και το σκάνδαλο «Χειλουδάκη - εισαγγελέα» κάνει δυναμικό comeback. Οι κάμερες ασφαλείας αποκαλύπτουν, τα κινητά ελέγχονται, τα screenshots παίζουν στα κεντρικά δελτία ειδήσεων και οι τρεις εμπλεκόμενοι προφυλακίζονται.
Η Μυρτώ είναι νεκρή. Η οικογένειά της πενθεί και απαιτεί δικαιοσύνη. Οι πασχαλινές διακοπές τελείωσαν.
Ο εικοσιτριάχρονος «Ολίβια» δεν έχει αποκαλύψει μέσω του δικηγόρου του την ταυτότητα φύλου του, μπορεί να είναι τρανς, μπορεί να είναι drag queen, μπορεί να είναι crossdresser, μπορεί να είναι απλώς αναποφάσιστος ως προς το θέμα «φύλο».
Το μόνο σίγουρο είναι πως φαίνεται αποφασισμένος ακόμα και μέσα από τον Κορυδαλλό να μην αφήσει τη μνήμη της Μυρτώς άσπιλη, προκειμένου να ανατρέψει το κυρίαρχο αφήγημα και να μην πάρει το κρίμα στον λαιμό του και τα χρόνια στην ποινή του.
Όλα αυτά όμως δεν αρκούν για έναν καλό τίτλο, δεν ανεβάζουν τα κλικ, δεν καθηλώνουν το κοινό εκεί που πρέπει να είναι καθηλωμένο. Σε οτιδήποτε άλλο, δηλαδή, εκτός από τα λάθη μιας κυβέρνησης που ανακοινώνει «έκτακτα μέτρα στήριξης» κάθε φορά που χάνει δύο μονάδες στις δημοσκοπήσεις.
Η άρση ασυλίας των δεκατριών βουλευτών της κυβέρνησης δεν πιάνει μία μπροστά στη λέξη «τρανσέξουαλ» στις οθόνες και οι δημοσιογράφοι επαναλαμβάνουν φιλήδονα τις λέξεις «περούκα»», «σεξεργάτρια», «υαλουρονικό», «ψηλοτάκουνα», «βλεφαρίδες», όσο κι αν παριστάνουν τους πρωτάρηδες σε αντίστοιχα καλιαρντέματα.
Στην ιστορία μπαίνει και ένας παπάς, όπως οφείλει σε κάθε ελληνικό crime story, για να συμπληρώσει ότι ο εικοσιτριάχρονος «Ολίβια» κοινώνησε στη λειτουργία της Μεγάλης Πέμπτης και ότι παλιότερα όλοι οι προφυλακισμένοι είχαν περιφέρει τον Επιτάφιο της ενορίας – κι αυτό τηλεοπτικά αξιοποιείται αναλόγως.
«Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, τρανς σεξεργατών και Αλβανών αρσιβαριστών», που θα έλεγε και το άσμα της χούντας, αν –λέω, αν– είχαμε χούντα σήμερα. Ευτυχώς δεν έχουμε.
Τα μέλη της εκλεγμένης μας κυβέρνησης απειλούν δημόσια τη Γενική Ευρωπαία Εισαγγελέα Λ. Κοβέσι που ήρθε να αποκαλύψει την απάτη, τη διαφθορά και το ξέπλυμα χρήματος στην Ελλάδα. Αθώα Λάουρα!
Κανείς δεν αναρωτιέται, τουλάχιστον μπροστά στις κάμερες και στα μικρόφωνα, σε ποια μεσαιωνική εργασιακή πραγματικότητα καλούνται να επιβιώσουν τα παιδιά της Gen Ζ και φτύνουν κατάμουτρα το πενθήμερο οκτάωρο και τα youth passes της κυβέρνησης, προτιμώντας λύσεις όπως τα επιδόματα, το Οnlyfans, η σεξεργασία και η συνεργασία με «ζαχαρομπαμπάδες» και «ζαχαρομανάδες», αντί για τα αφεντικά της θερινής σεζόν που ασβεστώνουν ημιυπόγεια και πληρώνουν πέντε ευρώ την ώρα χωρίς διατροφή και χωρίς ένσημα, στα παραθαλάσσια κάτεργα όπου λιάζονται οι φιλέλληνες τουρίστες.
Η Μυρτώ εγκαταλείφθηκε ημιθανής από την παρέα της σε ένα παγκάκι, ο εικοσιτριάχρονος «Ολίβια» πέταξε στα σκουπίδια τη στολή σεξεργασίας και όλα τα αξεσουάρ, ο πρώην αρσιβαρίστας, αλλά για πάντα «Αλβανός», την κουβάλησε, ο εξηνταεξάχρονος πλήρωσε 220 ευρώ, η Μυρτώ πέθανε στα δεκαεννιά της και ίσως δεν μάθουμε ποτέ τι συνέβη τελικά το τελευταίο της Πάσχα, τι την οδήγησε εκεί και κυρίως από πού ήθελε να ξεφύγει. Ίσως από μια κοινωνία κανίβαλων που μας μεγάλωσε με το λαϊκό παραμύθι του φιλότιμου, της ανθρωπιάς και της χριστιανοσύνης. Φευ!
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
