Η ΚΟΡΗ ΜΑΣ, η Ρέιτσελ Κόρι, σκοτώθηκε το 2003 στη Γάζα, ενώ προσπαθούσε να προστατεύσει ένα παλαιστινιακό σπίτι που απειλούνταν με παράνομη κατεδάφιση από τον ισραηλινό στρατό. Ήταν 23 ετών. Η τεράστια, θωρακισμένη μπουλντόζα Caterpillar D-9 που τη συνέθλιψε είχε κατασκευαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ήταν ο ίδιος τύπος στρατιωτικής μπουλντόζας που οι Πρόεδροι των ΗΠΑ, από τον Τζορτζ Μπους έως τον Ντόναλντ Τραμπ, έχουν παραδώσει στο Ισραήλ. Σήμερα, ο γερουσιαστής Μπέρνι Σάντερς επιχειρεί να επιβάλει ψηφοφορία στη Γερουσία προσπαθώντας να τερματίσει αυτόν τον κύκλο θανάτου, απαγορεύοντας τη μεταφορά αυτού του τύπου μπουλντόζας D-9 στο Ισραήλ. Ελπίζουμε ότι δεν θα είναι o μόνος.
Τους τελευταίους μήνες της θητείας του, ο Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν μπλόκαρε την αποστολή τους στο Ισραήλ, αναγνωρίζοντας επιτέλους τον ρόλο που παίζουν τα μηχανήματα αυτά στη συστηματική καταστροφή παλαιστινιακών σπιτιών από το Ισραήλ. Ωστόσο, μία από τις πρώτες ενέργειες του Προέδρου Τραμπ μετά την ανάληψη των καθηκόντων του ήταν να ανατρέψει αυτή την απόφαση και να συνεχίσει τις δοσοληψίες. Τους μήνες που ακολούθησαν το Ισραήλ επιτάχυνε την καταστροφή σπιτιών όχι μόνο στη Γάζα αλλά και στη Δυτική Όχθη, και τώρα, μετά την εισβολή, στον νότιο Λίβανο.
Το Ισραήλ έχει εμποδίσει την είσοδο βαρέων μηχανημάτων και δομικών υλικών στη Γάζα, ακόμα και τώρα που η περιοχή έχει γεμίσει ερείπια από τη γενοκτονική εκστρατεία βομβαρδισμών που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ, και σχεδόν 2 εκατομμύρια εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι δεν έχουν πού να μείνουν.
Τι λέει για τις αξίες της χώρας μας το ότι, παραβιάζοντας το διεθνές δίκαιο και τη νομοθεσία των ΗΠΑ, συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε τα χρήματα των φορολογουμένων για να προμηθεύουμε το Ισραήλ με μηχανήματα που σκοτώνουν ανθρώπους και καταστρέφουν σπίτια στην άλλη άκρη του κόσμου, ενώ ταυτόχρονα πολλοί Αμερικανοί κοιμούνται στους δρόμους και οι νέοι έχουν πάψει να ελπίζουν ότι θα αποκτήσουν κάποτε δικό τους σπίτι; Δεν έχουμε ευθύνη να αλλάξουμε αυτή την κατάσταση;
Η λέξη «μπουλντόζα» μπορεί να φέρνει στον νου εικόνες από εργασίες ανοικοδόμησης. Όμως αυτά τα μηχανήματα δεν στέλνονται στη Γάζα γι' αυτόν τον σκοπό. Το Ισραήλ έχει εμποδίσει την είσοδο βαρέων μηχανημάτων και δομικών υλικών στη Γάζα, ακόμα και τώρα που η περιοχή έχει γεμίσει ερείπια από τη γενοκτονική εκστρατεία βομβαρδισμών που έχει εξαπολύσει το Ισραήλ, και σχεδόν 2 εκατομμύρια εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι δεν έχουν πού να μείνουν. Το Ισραήλ συνεχίζει να κρατά κλειστό το πέρασμα της Ράφα προς τη Γάζα, εμποδίζοντας την είσοδο των προμηθειών και του εξοπλισμού που ο πληθυσμός έχει απεγνωσμένα ανάγκη για να ξεκινήσει την ανοικοδόμηση σπιτιών, νοσοκομείων και σχολείων.
Οι μπουλντόζες που στέλνουμε δεν χρησιμοποιούνται για να χτίσουν αλλά για να καταστρέψουν, για να εξαφανίσουν κοινότητες και να καταστήσουν σκόπιμα τη γη ακατοίκητη. Αν πρόθεση του Ισραήλ ήταν η ανασυγκρότηση, θα άνοιγε τα συνοριακά περάσματα και θα επέτρεπε την είσοδο των απαραίτητων μηχανημάτων. Αντ’ αυτού, εισάγει αμερικανικές μπουλντόζες για να γκρεμίσει ό,τι ελάχιστο έχει απομείνει.
Η Ρέιτσελ πίστευε ότι είχε ευθύνη να αγωνιστεί για την αλλαγή. Πήγε στη Γάζα για να δείξει την αλληλεγγύη της προς τις παλαιστινιακές οικογένειες που εκδιώκονταν παράνομα από τα σπίτια τους. Τις εβδομάδες πριν από τη δολοφονία της έγραψε για τις γειτονιές που είχαν μετατραπεί σε ερείπια και για την απειλή των D-9 που μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να εξαφανίσουν σπίτια και οικογενειακές ιστορίες.
Γύρω στις 5 το απόγευμα, στις 16 Μαρτίου 2003, φορώντας ένα φωτεινό χρωματιστό γιλέκο, η Ρέιτσελ ετοιμάστηκε να εμποδίσει άλλη μια τέτοια καταστροφή σπιτιού. Μάρτυρες λένε ότι οι χειριστές της 60 τόνων μπουλντόζας Caterpillar D-9, δυο Ισραηλινοί στρατιώτες, ενώ την έβλεπαν κανονικά, δεν σταμάτησαν.
Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, η οικογένειά μας επιδίωξε την απόδοση ευθυνών όχι μόνο για τη δολοφονία της Ρέιτσελ αλλά και για το σύστημα που την επέτρεψε. Από τον θάνατό της και μετά, πάνω από μια ντουζίνα Αμερικανοί έχουν σκοτωθεί από τον ισραηλινό στρατό ή από ισραηλινούς εποίκους. Ωστόσο, η ισραηλινή κυβέρνηση δεν απήγγειλε ποτέ κατηγορίες σε κανέναν – και οι κυβερνήσεις, η μία μετά την άλλη, απέτυχαν να ξεκινήσουν ανεξάρτητες έρευνες για την υπόθεση της Ρέιτσελ και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις. Η καταστροφή παλαιστινιακών σπιτιών έχει γίνει όλο και πιο συνηθισμένο φαινόμενο, για να μην αναφέρουμε τη φρίκη της γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ. Και οι Αμερικανοί φορολογούμενοι συνεχίζουν να τα χρηματοδοτούν όλα αυτά.
Καμία πολιτική δεν μπορεί να φέρει πίσω όσους μας έχουν στερήσει αυτές οι ενέργειες: παιδιά, συγγενείς και άλλους αγαπημένους μας. Ωστόσο, η Γερουσία έχει τώρα την ευκαιρία να τιμήσει τη μνήμη της κόρης μας, καθώς και των άλλων Αμερικανών αλλά και των χιλιάδων Παλαιστίνιων αμάχων που έχουν σκοτωθεί, και να δείξει ότι ο θάνατός τους, καθώς και όλη η καταστροφή που έχει συντελεστεί, δεν θα γίνονται πλέον ανεκτά ούτε θα χρηματοδοτούνται από εμάς τους ίδιους. Ελπίζουμε ότι όσοι εκλέχθηκαν για να εκπροσωπούν τον αμερικανικό λαό κατανοούν το μήνυμα που θα στείλει η ψήφος για την παρεμπόδιση αυτών των μηχανών καταστροφής. Αυτό δεν θα είναι μια συμβολική χειρονομία αλλά ένα σαφές βήμα προς την προστασία της ανθρώπινης ζωής.
Λίγες εβδομάδες προτού σκοτωθεί στη Γάζα, η Ρέιτσελ μας έγραψε: «Αυτό πρέπει να σταματήσει. Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα να αφιερωθούμε όλοι σε αυτόν τον σκοπό, να σταματήσουμε αυτό το κακό… Είμαι απογοητευμένη που αυτή φαίνεται να είναι η πραγματικότητά μας και είμαστε μέρος της». Η Ρέιτσελ ενσάρκωνε την πεποίθηση και το θάρρος που συνεχίζουν να εμπνέουν την οικογένειά της και πολλούς άλλους. Καλούμε όλους τους εκλεγμένους αξιωματούχους μας να ενεργήσουν με την ίδια πεποίθηση και το ίδιο θάρρος, αφοσιωμένοι στην ιδέα μιας καλύτερης χώρας και ενός καλύτερου κόσμου στον οποίο πίστευε και για τον οποίο αγωνίστηκε η Ρέιτσελ.
