ΘΑ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ο τίτλος «O Απόστολος Λύτρας μιλά για πρώτη φορά για τη νέα του σύντροφο» ταιριάζει σε ηθοποιό, δημόσιο πρόσωπο ή αγαπητό τραγουδιστή. Δεν ταιριάζει σε πρόσωπο που απασχόλησε ελάχιστους μήνες πριν την ειδησεογραφία επειδή κακοποίησε τη σύζυγό του.
Το θέμα δεν είναι αν ένας εγκληματίας μπορεί να έχει ζωή μετά το έγκλημα αλλά για ποιον λόγο η συγκεκριμένη είδηση είναι διατυπωμένη έτσι ώστε να παραπέμπει σε κοσμικά νέα για έναν άνθρωπο ο οποίος εύκολα θα μπορούσε να μείνει στη σκιά. Εξάλλου, η Ελλάδα έχει πολλά πρόσωπα που θα μπορούσαν να δώσουν περιεχόμενο τέτοιου είδους.
Η είδηση της σχέσης του, οι φωτογραφίες της ευτυχίας του, τα σχόλια για το πόσο ερωτευμένος είναι με τη νέα του σύντροφο δεν είναι απλώς περιττά. Ανάλογα με το πόσο πολύ θέλουμε να το σκεφτούμε, είναι από συνειδητά «ξεπλυματικά» μέχρι κατά λάθος αναίσθητα. Και δεν ξέρω τι είναι χειρότερο, καθότι το συνειδητό ξέπλυμα κρύβει, τουλάχιστον, κάποιο συμφέρον. Η σκέτη αναισθησία έχεις συστημικές ρίζες και ως εκ τούτου είναι πολύ πιο αποδεκτή κοινωνικά.
Έχουν περάσει πέντε μήνες απ’ την στιγμή που κάθε ιστοσελίδα μάς έλεγε πόσο απόλυτα σοκαριστικό είναι το ότι «γνωστός ποινικολόγος κατηγορείται για τον ξυλοδαρμό της συζύγου του». Και τώρα; Τώρα φτερά και γκλίτερ, ο έρωτας είναι θεραπευτικός και ο χρόνος ο καλύτερος γιατρός.
Ένας άλλος τίτλος έγραφε «Η ζωή μετά την αποφυλάκιση - Νέος έρωτας για τον γνωστό ποινικολόγο», λες και είναι η φυλακή ασθένεια, διαζύγιο ή μετακόμιση, μια κοινή ανθρώπινη εμπειρία, μια συνθήκη φυσιολογική και μεταβατική. Το διάβασα δύο φορές για να βεβαιωθώ γιατί είπα, εντάξει, μπορεί να είναι συνωνυμία, κάποιος που δεν ξέρω. Αλλά όχι, είναι το ίδιο πρόσωπο.
Έχουν περάσει πέντε μήνες απ’ τη στιγμή που κάθε ιστοσελίδα μάς έλεγε πόσο απόλυτα σοκαριστικό είναι το ότι «γνωστός ποινικολόγος κατηγορείται για τον ξυλοδαρμό της συζύγου του». Και τώρα; Τώρα φτερά και γκλίτερ, ο έρωτας είναι θεραπευτικός και ο χρόνος ο καλύτερος γιατρός.
Χάνονται τα όρια μεταξύ ριάλιτι και σοβαρού. Χάνεται το «εκεί δεν πάω, αυτό δεν θα το πω, θα με πάρουν με τις πέτρες αν γράψω κάτι τόσο αναίσθητο». Είναι παράξενο να σκρολάρεις σε μια κουτσομπολίστικη σελίδα και να βλέπεις, τον έναν κάτω απ’ τον άλλον στη στήλη «gossip», τους τίτλους «ποια ομάδα κερδίζει στο "Survivor"», «νέος έρωτας για τον Απόστολο Λύτρα» και «γιατί κλαίει η Ιωάννα Τούνη;».
Κάθε μέσο έχει τον σκοπό του και αυτές οι στήλες εκπληρώνουν τον δικό τους, αλλά μέχρι τώρα είχα την εντύπωση ότι υπήρχε μια νοητή γραμμή την οποία δεν περνούσαν· ότι μένουν στο star system, σε ανερχόμενα πρόσωπα, σε influencers και φιγούρες που πρόθυμα πιάνονται στον ιστό τους. Αυτή η απουσία κάθε διαφοροποίησης όσον αφορά τα πρόσωπα, είτε λεκτικά είτε αισθητικά, δημιουργεί την εντύπωση μιας εξίσωσης. Εγώ που το διαβάζω συγκρατώ «survivor, Τούνη, Λύτρας» στο ίδιο συννεφάκι σκέψης. Στο ανάλαφρο, που λέει «άκουσες ότι συνέβη το τάδε;».
Προσπαθώ να σκεφτώ αν μετά τη δίκη Πελικό θα υπάρξει κάποιος τίτλος του στυλ «ερωτευμένος ο Dominique, στη Μασσαλία, με νέα σύντροφο!». «Μπάμπης Αναγνωστόπουλος - Ποιο είναι το μοντέλο που του στέλνει στη φυλακή;», «Ο 53χρονος του Κολωνού μόλις αποφυλακίστηκε, δείτε εδώ την Κολωνιώτισσα που του έχει κλέψει την καρδιά!». Δεν σκοπεύω να εξισώσω πρόσωπα και εγκλήματα, μόνο να δείξω, ελπίζω, ότι αυτό το λεξιλόγιο δεν ταιριάζει σε πρόσωπα που έχουν απασχολήσει το ποινικό δικαστήριο.
