Μπορεί η Αθήνα να ανταποκριθεί στην τουριστική έκρηξη;

Μπορεί η Αθήνα να ανταποκριθεί στην τουριστική έκρηξη; Facebook Twitter
Όταν χτίζεις, παράγεις κάτι πολύ πιο σύνθετο από απλές κλίνες, τετραγωνικά μέτρα χώρου και παροχές. Συνθέτεις κόσμους, προτείνεις αξίες και καλλιεργείς συμπεριφορές. Εικονογράφηση: bianka/ LIFO
0


— Ποιες είναι οι συνέπειες του υπερτουρισμού για την Αθήνα; Χρειάζεται να μπει ένα όριο; Έχει η πόλη τις υποδομές για να αντέξει πολυπληθή κύματα τουριστών;
Το ζήτημα της έκρηξης του τουρισμού έχει συζητηθεί πολύ. Πιστεύω πως έχει έρθει πια η ώρα να κάνουμε ένα βήμα παραπέρα. Προκειμένου να λειτουργήσουμε έξυπνα και αποτελεσματικά πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουμε και να αποδεχτούμε κάποια δεδομένα που δεν θα αλλάξουν ούτε εύκολα ούτε γρήγορα. Αυτά οφείλουμε να τα παρακάμψουμε. Πρέπει να δεχτούμε πως πιθανότατα δεν θα γίνουν οι μεγάλες, θαρραλέες παρεμβάσεις που θα θέλαμε από τους πολιτικούς για να ελεγχθεί το φαινόμενο του τουρισμού. Οι πολιτικοί λειτουργούν συχνά μυωπικά, ακολουθώντας αυτά που τους ζητούν οι περισσότεροι, αλλιώς δεν ξαναεκλέγονται. Επομένως, δεν θα υλοποιηθεί κανένα μεγάλης κλίμακας χωροταξικό ή πολεοδομικό σχέδιο που θα επιχειρήσει να ρυθμίσει στρατηγικά το ζήτημα.

Αν διαβάσει κανείς ιστορία της πολεοδομίας στην Ελλάδα, θα διαπιστώσει πως πρόκειται για μια ιστορία μεγάλων ρυθμιστικών σχεδίων που δεν εφαρμόστηκαν ποτέ. Αυτό δεν είναι απαραίτητα όσο αρνητικό ακούγεται. Δυστυχώς, έχει αποδειχθεί διεθνώς πως οι μεγαλεπήβολες πολεοδομικές παρεμβάσεις σπάνια έχουν τις προσδοκώμενες θετικές επιπτώσεις στις πόλεις όπου εφαρμόζονται. Αντίθετα, έχουν συχνά πολύ αρνητικές συνέπειες. Πρόκειται για κοινό μυστικό μεταξύ αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων που δύσκολα διαρρέει εκτός πεδίου.

«Πρέπει να δεχτούμε πως πιθανότατα δεν θα γίνουν οι μεγάλες, θαρραλέες παρεμβάσεις που θα θέλαμε από τους πολιτικούς για να ελεγχθεί το φαινόμενο του τουρισμού». 

— Τι θα λέγατε ότι πρέπει να αλλάξει; Ποιο θα θεωρούσατε ως ένα μεγάλο λάθος;
Αν θέλουμε να εκμεταλλευτούμε έξυπνα τη συγκυρία της τουριστικής έκρηξης με στόχο τη μεγιστοποίηση της υπεραξίας στο παρόν και στο μέλλον, πρέπει να λειτουργήσουμε στρατηγικά, ο καθένας στο δικό του μετερίζι. Αυτό δεν είναι κάτι που μπορούν να κάνουν όλοι. Όμως οι «ψαγμένοι» μπορούν, οι λίγοι μεν, αλλά επιδραστικοί πολίτες που δημιουργούν παραδείγματα τα οποία στη συνέχεια μιμούνται οι υπόλοιποι. Ένα πρώτο βήμα είναι να σταματήσουμε να επαναλαμβάνουμε αυτό που κάναμε ως τώρα, ακολουθώντας την οικογένειά μας ή το δίκτυο των «γνωστών» μας. Αυτά αναπαράγουν την κοινοτοπία και μας οδηγούν νομοτελειακά σε αδιέξοδο.

cover
Μυρτώ Κιούρτη, 
αρχιτέκτονας και διδάκτωρ του ΕΜΠ

Αντίθετα, πρέπει να αναζητήσουμε συμβούλους, συνομιλητές και συνεργάτες ανάμεσα σε αυτούς που έχουν τολμήσει να κάνουν διαφορετικά βήματα. Τα νέα ευφυή παραδείγματα θα προκύψουν όταν συνεργαστούμε με εκείνους που καινοτομούν στον τομέα τους. Γνωρίζουμε πως πλανητικού επιπέδου εξελίξεις αλλάζουν τα δεδομένα. Η κλιματική αλλαγή είναι μία. Οι αναδυόμενες μεσαίες τάξεις της Ασίας και της Αφρικής είναι μια άλλη. Το να κυνηγάμε τα μεγάλα νούμερα σήμερα είναι σαν να κυνηγάμε την ουρά μας.

Ούτε είναι έξυπνη στρατηγική η απομάκρυνση από τον τουρισμό και ο περιορισμός του. Το κλειδί βρίσκεται στην επιλογή των επισκεπτών και στη σχέση που θα αναπτύξουμε μαζί τους. Χρειάζεται να δημιουργήσουμε και να συντηρήσουμε περιβάλλοντα που θα μαγνητίσουν το κοινό που επιθυμούμε κάτω από συνθήκες που εμείς ορίζουμε.

Τα περιβάλλοντα αυτά πρέπει να τα δημιουργήσουμε σε συνεργασία με εξαίρετους αρχιτέκτονες. Όταν χτίζεις, παράγεις κάτι πολύ πιο σύνθετο από απλές κλίνες, τετραγωνικά μέτρα χώρου και παροχές. Συνθέτεις κόσμους, προτείνεις αξίες και καλλιεργείς συμπεριφορές. Ο συμβατικά πολυτελής χώρος προς τον οποίο προσανατολιζόμαστε σήμερα είναι ήδη ξεπερασμένος από τα πράγματα. Ελκύει έναν κόσμο που αντιμετωπίζει τους προορισμούς ως προϊόντα κατανάλωσης, και αφού τους «χορτάσει» φθείροντάς τους, τους εγκαταλείπει για τον επόμενο προορισμό.

Αντίθετα, εμείς έχουμε μόνο να κερδίσουμε αν στοχεύσουμε σε επισκέπτες που θα νοιαστούν όχι μόνο για το φυσικό αλλά και για το ανθρωπογενές περιβάλλον μας και θα θελήσουν να συνδεθούν μ’ αυτό σε μεγαλύτερο βάθος, έστω και προσωρινά. Αυτό όμως προϋποθέτει ότι οι ίδιοι αντιλαμβανόμαστε αυτό που είμαστε και το εξελίσσουμε δημιουργικά, αντί να προσπαθούμε να αντιγράψουμε παθητικά το χθεσινό «κόνσεπτ» του Λονδίνου ή της Νέας Υόρκης.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.

To νέο τεύχος της LiFO δωρεάν στην πόρτα σου με ένα κλικ.

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Τι συμβαίνει με το επιτελικό κράτος;

Οπτική Γωνία / Τι συμβαίνει με το επιτελικό κράτος;

Επτά χρόνια μετά, το κεντρικό αφήγημα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από τις επιτυχίες της πανδημίας έως τις σκιές των Τεμπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ, βρίσκεται στο επίκεντρο έντονης πολιτικής και εσωκομματικής αμφισβήτησης.
ΤΟΥ ΑΓΓΕΛΟΥ ΑΛ. ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
Νέο χωροταξικό για τον τουρισμό: Αυστηρότερο πλαίσιο με ανοιχτά μέτωπα

Ελλάδα / Νέο χωροταξικό για τον τουρισμό: Αυστηρότερο πλαίσιο με ανοιχτά μέτωπα

Ως πιο αυστηρό και πιο φιλοπεριβαλλοντικό παρουσιάζει η κυβέρνηση το νέο Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, με αυστηρότερους όρους για την εκτός σχεδίου δόμηση και ειδικό καθεστώς για τα νησιά, αλλά κρίσιμα ζητήματα παραμένουν ανοιχτά.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

Αθήνα / Γιατί πετσοκόβονται οι νεραντζιές της Αθήνας;

To κλάδεμα στην Αθήνα μοιάζει να έχει ξεφύγει. Ειδικοί μιλούν για μια καταστροφική πρακτική που έχει παγιωθεί, ένα ζωντανό παράδειγμα του συνδρόμου της μετατοπιζόμενης βάσης αναφοράς, όπου αυτό που κάποτε θα θεωρούνταν περιβαλλοντική υποβάθμιση σήμερα περνά απαρατήρητο.
M. HULOT
Ποιος (δεν) καταλαβαίνει τον 89χρονο;

Ιλεκτρίσιτυ / Ποιος (δεν) καταλαβαίνει τον 89χρονο;

Το βίωμα της περιφρόνησης που εισπράττεις από το κράτος είναι σχεδόν καθολικό, ακόμα κι αν οι περισσότεροι δεν κάνουν επιθέσεις. Ο κυρίαρχος δημόσιος λόγος επιλέγει να το αγνοήσει· συσκοτίζει την κατάσταση, εστιάζοντας στην ασφάλεια και επιστρατεύοντας το στερεότυπο του «επικίνδυνου τρελού».
ΧΑΡΗΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ
ΕΠΕΞ Golden Visa 250.000: Αναζωογόνηση ακινήτων ή χαριστική βολή στο μικρεμπόριο;/ Golden Visa 250.000: «Σώζει» κτίρια ή «σβήνει» το λιανεμπόριο;/ Η Golden Visa των 250.000 και ο θάνατος του εμποράκου

Ρεπορτάζ / Golden Visa 250.000: «Σώζει» κτίρια ή «σβήνει» το λιανεμπόριο;

Ισόγεια καταστήματα και παλιά γραφεία μετατρέπονται σε κατοικίες, ακίνητα που έμεναν ανενεργά χρησιμοποιούνται ξανά. Αυτή η νέα δυναμική αγορά ζωντανεύει κτίρια-φαντάσματα ή δίνει τη χαριστική βολή στα παραδοσιακά καταστήματα των αθηναϊκών γειτονιών;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Οπτική Γωνία / Φραντσέσκα Αλμπανέζε: «Η σφαγή παιδιών είναι απαράδεκτη και πρέπει να σταματήσει»

Η Ειδική Εισηγήτρια του ΟΗΕ για τα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη βρέθηκε στην Αθήνα για μια σειρά εκδηλώσεων όπου κατήγγειλε την ισραηλινή πολιτική ως συστηματική καταπίεση και κάλεσε τη διεθνή κοινότητα σε ουσιαστική δράση, δηλώνοντας πως «δεν μπορεί να εξισώσει τον καταπιεστή με τον καταπιεσμένο».
ΘΟΔΩΡΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ
Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Οπτική Γωνία / Γιατί έχουν μειωθεί σημαντικά οι εμβολιασμοί;

Η αισθητή πτώση των ποσοστών εμβολιασμού στην Ελλάδα προκαλεί ανησυχία στους ειδικούς, καθώς αυξάνεται ο κίνδυνος επανεμφάνισης ξεχασμένων ασθενειών. Ο Δημήτρης Παρασκευής, καθηγητής Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής στην Ιατρική Σχολή του ΕΚΠΑ, εξηγεί.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Οπτική Γωνία / Ένα «αριστερό Ποτάμι»; Το μανιφέστο Τσίπρα και το στοίχημα της επιστροφής

Ο ιστορικός Αντώνης Λιάκος και ο καθηγητής Πολιτικής Συμπεριφοράς, Γιάννης Κωνσταντινίδης, αναλύουν τη στόχευση, το timing και τις προοπτικές του εγχειρήματος επιστροφής του πρώην πρωθυπουργού στην κεντρική πολιτική σκηνή.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Λυκαβηττός: Το σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη που καταρρέει

Ρεπορτάζ / Λυκαβηττός: To σχολείο-μνημείο του Δημήτρη Πικιώνη καταρρέει

Η δύσκολη διαχείριση της καθημερινότητας, τα συνεχή ατυχήματα και οι βανδαλισμοί στο εμβληματικό σχολείο του Πικιώνη στον Λυκαβηττό συνθέτουν μια ασφυκτική πραγματικότητα, ενώ η τύχη της αποκατάστασης του κτιρίου παραμένει μετέωρη.
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ