Enshittification: Η λέξη της χρονιάς για το 2024 δεν μεταφράζεται 

Enshittification: Η λέξη της χρονιάς για το 2024 δεν μεταφράζεται  Facebook Twitter
Το enshittification αναφέρεται επίσης στο γεγονός πως συχνά θέλει κανείς να εγκαταλείψει μια πλατφόρμα ή μια υπηρεσία, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο. Εικονογράφηση: Rob Dobi/Getty Images/Ideal Image
0


ΠΟΣΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
υπάρχουν; Ψάχνοντας για τη λέξη του 2024, βρήκα τουλάχιστον πέντε από πέντε διαφορετικά λεξικά. Το έθιμο με τη «λέξη της χρονιάς» υπάρχει από τη δεκαετία του ’70 στη Γερμανία – στην Αμερική ξεκίνησε το 1990 από την American Dialect Society, μια επιστημονική κοινότητα γλωσσολόγων. Οι περισσότερες «λέξεις της χρονιάς», βέβαια, ξεκίνησαν τη δεκαετία των ’00s χάρη στο internet – τα λεξικά μπορούσαν πλέον να μετρήσουν τι ψάχνουν οι χρήστες τους και παράλληλα να έχουν δωρεάν διαφήμιση και διάδραση, βάζοντας το κοινό να ψηφίσει.

Ανάμεσα σε όλους όσοι δημοσιεύουν τη δική τους λέξη της χρονιάς βρίσκονται το Oxford University Press, το Cambridge University Press (οι εκδοτικοί οίκοι των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Cambridge), τα λεξικά Merriam-Webster και Collins, καθώς και δύο αυστραλιανά: το dictionary.com και το Μacquarrie.

Η Οξφόρδη «ψήφισε» το brain rot, γνωστό και ως «εγκεφαλική σήψη» ή «επιδείνωση της ψυχικής ή διανοητικής κατάστασης ενός ατόμου ως αποτέλεσμα της υπερκατανάλωσης χαμηλής ποιότητας ψηφιακού περιεχομένου». Η λέξη του Cambridge University Press ήταν το manifesting, «να φαντάζεσαι ότι πετυχαίνεις κάτι που θέλεις με την πεποίθηση ότι έτσι θα το κάνεις πιο πιθανό να συμβεί». Σαν τον Αλχημιστή του Πάολο Κοέλιο που όταν ήθελες κάτι όλο το σύμπαν συνωμοτούσε για να το αποκτήσεις, έτσι και το manifesting πάει χέρι-χέρι με την αυτοβελτίωση, την ιδέα ότι θα οραματιστείς κάτι και θα γίνει.

Πρόκειται για φαινόμενο που ήρθε για να μείνει: οι ψηφιακές πλατφόρμες αλλάζουν συνεχώς με στόχο οι χρήστες να τους δώσουν ακόμα περισσότερη αξία, και έχουν καταφέρει να εισχωρήσουν ως μεσάζοντες μεταξύ χρηστών και πωλητών, κρατώντας και τους μεν και τους δε σε μια ιδιότυπη ομηρία.

Το Collins Dictionary ψήφισε τη λέξη brat, αυτόν/-ή που «χαρακτηρίζεται από μια σίγουρη, ανεξάρτητη και ηδονιστική στάση». O όρος έγινε διάσημος από τη Βρετανή τραγουδίστρια Charli XCX. Το πραγματικά ενδιαφέρον με τη συγκεκριμένη λέξη είναι πως brat κανονικά σημαίνει «κακομαθημένο», άρα επί της ουσίας έχουμε μια ολοκαίνουρια θετική χρήση μιας λέξης με αρνητικό πρόσημο. Η λέξη του λεξικού Merriam Webster είναι το polarization (πόλωση). Δεν είναι τυχαίο που το λεξικό είναι αμερικανικό – η πόλωση αναφέρεται κυρίως στο εμφυλιακό προεκλογικό κλίμα των αμερικανικών εκλογών.

Η αγαπημένη μου λέξη, πάντως, είναι αυτή του αυστραλιανού λεξικού Macquarie. To enshittification, γνωστό και ως crapification ή platform decay, χαριτωμένα βλάσφημο και σχεδόν αδύνατο να μεταφραστεί («σκατοποίηση»; «κουραδοποίηση»;), περιγράφει κάτι άκρως καθημερινό και εκνευριστικό: «Η σταδιακή υποβάθμιση μιας υπηρεσίας ή ενός προϊόντος που προκαλείται από τη μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης υπηρεσίας, ειδικά μιας διαδικτυακής πλατφόρμας, ως αποτέλεσμα της επιδίωξης για αυξημένο κέρδος». Όλο αυτό ακούγεται πολύ γνώριμο για οποιονδήποτε έχει μπει πρόσφατα στο Facebook και έχει έρθει αντιμέτωπος με διαφημίσεις για βελόνες πλεξίματος, αντιθρομβωτικές κάλτσες και προτάσεις για γκρουπ με τίτλους όπως «Γυναίκες που αγαπούν τη διακόσμηση» και «Ελληνίδες παρουσιάστριες με ψηλοτάκουνα»,.

Eφευρέτης του όρου είναι ο κριτικός τεχνολογίας Cory Doctorow, ο οποίος έχει περιγράψει αναλυτικά το φαινόμενο: «Στην αρχή δημιουργείται ένα προϊόν ή μια υπηρεσία υψηλής ποιότητας με σκοπό την προσέλκυση χρηστών. Στη συνέχεια η ποιότητα υποβαθμίζεται για να εξυπηρετηθούν καλύτερα οι επιχειρήσεις. Στο τέλος το προϊόν υποβαθμίζεται για όλους, χρήστες αλλά και επιχειρήσεις, προκειμένου να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους οι μέτοχοι της εταιρείας».

Ο Doctorow αναφέρει δύο ακόμα χαρακτηριστικά enshittification. Το πρώτο είναι πως η υπηρεσία ξεκινάει δωρεάν και μετά προσπαθεί να σε κάνει να αγοράσεις συνδρομή για να γλιτώσεις π.χ. τις διαφημίσεις ή για να έχεις πρώτος πρόσβαση σε συγκεκριμένες υπηρεσίες. Το Αmazon, που πλέον έχει τόσες sponsored διαφημίσεις που είναι σχεδόν αδύνατο να βρεις αυτό που θες (προκαλώ οποιονδήποτε να προσπαθήσει βρει το πραγματικό top10 του Amazon για οποιονδήποτε προϊόν, που να βασίζεται σε κριτικές), και το ΥouΤube, που «πετάει» πλέον διαφήμιση ανά 1 λεπτό, είναι δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα.

Το enshittification αναφέρεται επίσης στο γεγονός πως συχνά θέλει κανείς να εγκαταλείψει μια πλατφόρμα ή μια υπηρεσία, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο. Είτε γιατί τεχνικά η ίδια η πλατφόρμα σε εμποδίζει, είτε γιατί η υπηρεσία έχει αλλάξει ριζικά την ίδια την αγορά (π.χ. ταξί και uber), είτε γιατί όλοι χρησιμοποιούν μια συγκεκριμένη υπηρεσία και δεν συμφέρει κανέναν να βρίσκεται εκτός (π.χ. Ιnstagram).

Πρόκειται για φαινόμενο που ήρθε για να μείνει: οι ψηφιακές πλατφόρμες αλλάζουν συνεχώς με στόχο οι χρήστες να τους δώσουν ακόμα περισσότερη αξία, και έχουν καταφέρει να εισχωρήσουν ως μεσάζοντες μεταξύ χρηστών και πωλητών, κρατώντας και τους μεν και τους δε σε μια ιδιότυπη ομηρία. Απ’ ό,τι φαίνεται, αυτό δεν θα αλλάξει σύντομα, εκτός κι αν οι χρήστες αγανακτήσουν και επαναστατήσουν.  

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LIFO

Οπτική Γωνία
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Ο Τραμπ έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από το Ιράν

Οπτική Γωνία / Ο Τραμπ έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από το Ιράν

Εδώ και χρόνια αξιωματούχοι μιλούσαν για τις αρνητικές συνέπειες που θα είχε η αποσταθεροποίηση του Ιράν, και η δύσκολη θέση στην οποία έχει βρεθεί ο Αμερικανός Πρόεδρος τώρα τους επαληθεύει.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
«Όταν έκλεισα τα social media, φοβήθηκα ότι θα γίνω αόρατη»

Οπτική Γωνία / «Όταν έκλεισα τα social media, φοβήθηκα ότι θα γίνω αόρατη»

Η Μαρία Πετροπούλου πίστευε ότι θα χάσει τους φίλους της. Έναν χρόνο αργότερα, μιλά για λιγότερο άγχος και πιο ουσιαστικές σχέσεις. Ειδικοί ψυχικής υγείας εξηγούν γιατί όλο και περισσότεροι νέοι επιλέγουν την αποσύνδεση, επανεξετάζοντας τον ρόλο των social media στη ζωή τους.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Μπορούμε να αντισταθούμε στον ολοκληρωτικό πόλεμο;

Οπτική Γωνία / Μπορούμε να αντισταθούμε στον ολοκληρωτικό πόλεμο;

Οι πολεμικές επιχειρήσεις σε Ουκρανία και Ιράν και ο τρόπος που διεξάγονται παρασύρουν εμπλεκόμενους και μη σε μια λογική που βλέπει παντού γκρίζες ζώνες, κάνοντας την προστασία των αμάχων όλο και πιο δύσκολη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ
Η δηλητηριώδης πολιτική του Τραμπ

Οπτική Γωνία / Η δηλητηριώδης πολιτική του Τραμπ

Σε έναν κόσμο στον οποίο βασιλεύει η προπαγάνδα του Αμερικανού Προέδρου και του Ίλον Μασκ, η έννοια της ενσυναίσθησης υπονομεύεται πια συστηματικά, δίνοντας τη θέση της στην απανθρωποποίηση και τη μισαλλοδοξία.
ΚΩΣΤΑΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
H ριζοσπαστική καλοσύνη της Τζέιν Φόντα

Οπτική Γωνία / H ριζοσπαστική καλοσύνη της Τζέιν Φόντα

Δύο λέξεις που χρησιμοποίησε η ακτιβίστρια ηθοποιός, μιλώντας στο συγκεντρωμένο πλήθος, και συνοψίζουν την αντίσταση στη μυθοποίηση του κακού, σε όσους αντλούν απόλαυση καταναλώνοντας φασιστικές ιδέες και αισθήματα.
ΝΙΚΟΛΑΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ
Μαντρί στον 16ο όροφο: Τι επιτρέπει και τι απαγορεύει ο νόμος

Ρεπορτάζ / Μαντρί στην Αθήνα: Τι επιτρέπει και τι απαγορεύει ο νόμος

Ένα αυτοσχέδιο αγρόκτημα σε ταράτσα πολυκατοικίας στους Αμπελόκηπους ανοίγει ξανά τη συζήτηση για τα όρια της αστικής γεωργίας. Πόσο εφικτή είναι η αυτάρκεια μέσα στην πόλη και πού σταματά, όταν τίθενται ζητήματα υγείας, νομιμότητας και ευζωίας των ζώων;
ΝΤΙΝΑ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ
Πώς η κρίση με το Ιράν απειλεί ενέργεια, τρόφιμα και τιμές;

Οπτική Γωνία / Πώς η κρίση με το Ιράν απειλεί ενέργεια, τρόφιμα και τιμές;

Είναι ρεαλιστικό ένα διπλωματικό φρένο αυτήν τη στιγμή ή η κλιμάκωση θεωρείται πιθανή; Η καθηγήτρια της Νομικής Σχολής του ΕΚΠΑ και μέλος του Κέντρου Ερευνών για το Δημόσιο Διεθνές Δίκαιο, Μαρία Γαβουνέλη, απαντά.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ
Πίτερ Φράνκοπαν: «Ποιος νοιάζεται για την Ευρώπη;»

Οπτική Γωνία / Πίτερ Φράνκοπαν: «Ποιος νοιάζεται για την Ευρώπη;»

Ένας από τους σημαντικότερους ιστορικούς της εποχής μας, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και βραβευμένος συγγραφέας, μιλά για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και εξηγεί γιατί επιβιώνουν ακόμη οι θεοκρατίες.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟΣ