Το σύνδρομο του Μεσσία και η μοίρα της Μαγδαληνής

anita lane nick cave Facebook Twitter
H Aνίτα Λέιν με τον Νικ Κέιβ
0



HTAN ΘΛΙΒΕΡΗ Η χθεσινή είδηση του θανάτου της Ανίτα Λέιν για όσους την θυμόντουσαν (κυρίως εκ των άνω των 45 εκπροσώπων της λεγόμενης Generation X) ως γλυκιά υπόμνηση των νιάτων τους ή ως μια ιδιαίτερη υποσημείωση στην ιστορία του Νικ Κέιβ, τον οποίον γνώριζε από τα πρώιμα νιάτα τους στη Μελβούρνη. Παρά τις σποραδικές προσωπικές της εξορμήσεις στην δισκογραφία ως ερμηνεύτρια και τις καλλιτεχνικές / λογοτεχνικές της ανησυχίες, στο μυαλό πολλών από τους αμέτρητους οπαδούς του διάσημου Αυστραλού, η Ανίτα Λέιν ήταν απλά το ορίτζιναλ «κορίτσι» Του, η «μούσα» Του, η νεανική Του «αθωότητα». Σε κάθε περίπτωση, δεν της είχε ακριβώς παραχωρηθεί το δικαίωμα – ίσως και να μην απασχολούσε και τόσο την ίδια να το διεκδικήσει – να είναι αυτόφωτη, ακολουθώντας κι αυτή τη μοίρα τόσων και τόσων γυναικών που βρέθηκαν εγκλωβισμένες στη σκιά Μεγάλων Ανδρών. 

Λίγες μέρες πριν από την Ανίτα Λέιν, που ήταν 62 χρονών –  ένα χρόνο μικρότερη από τον Κέιβ – είχε φύγει από την ζωή «πλήρης ημερών» (90) η Έλεν Γουίβερ, η οποία είχε συνδεθεί ερωτικά με τον Τζακ Κέρουακ την εποχή του “On the Road” και στα τέλη της περασμένης δεκαετίας, ήδη σε μεγάλη ηλικία, είχε κάτσει κι είχε γράψει ένα γλαφυρό χρονικό εκείνης της περιόδου (όταν η ζωή της μεταμορφώθηκε ξαφνικά σε «θεατρική σκηνή που βρήκε επιτέλους το έργο της»), που εκδόθηκε το 2009 με τον τίτλο “The Awakener: A Memoir of Kerouac and the Fifties”.  

Η Τζόις Τζόνσον είχε την πρόθεση να μιλήσει και εκ μέρους όλων των κοριτσιών / γυναικών που δεν κατάφεραν ποτέ να γίνουν ισότιμα μέλη στις «ανδρικές λέσχες» της υψηλής δημιουργίας, και αναγκάστηκαν να περιοριστούν σε ρόλο «ελάσσονος χαρακτήρα» καθώς το μεγάλο δράμα εξελισσόταν γύρω τους με αποκλειστικά άρρενες πρωταγωνιστές.   

«Ο Άλεν [Γκίνσμπεργκ] έλεγε ότι ήταν όλοι τους ποιητές», αφηγείται στο βιβλίο, «και ο βαθύς σεβασμός με τον οποίο άρθρωνε την λέξη ‘ποιητής’ ήταν σα να υποδηλώνει ότι το να είσαι ποιητής ήταν το διαβατήριο για οπουδήποτε. Και ο Τζακ, ο μικρός άντρας με το περίεργο επώνυμο, αυτός με το καρό πουκάμισο ξυλοκόπου που έμοιαζε σα να έχει μόλις ξεμπαρκάρει, ήταν ωραίος σαν σταρ του σινεμά παρά την αξυρισιά και τα τσαλακωμένα ρούχα». 

weaver kerouac Facebook Twitter
Η Έλεν Γουίβερ με τον Τζακ Κέρουακ. Άγνωστη ημερομηνία.

Διαβάζοντας για την Έλεν Γουίβερ και το βιβλίο της στις σχετικές νεκρολογίες (στους τίτλους των οποίων δεσπόζει βεβαίως το όνομα του Κέρουακ παρότι υπήρξε και σημαντική μεταφράστρια αλλά και επιφανής αστρολόγος), θυμήθηκα ένα άλλο, σχετικό βιβλίο που με είχε συγκινήσει πολύ όταν το είχα διαβάσει πριν από χρόνια. Συγγραφέας του η Τζόις Τζόνσον, μια άλλη γυναίκα που είχε συνδεθεί με τον Κέρουακ, την ίδια εποχή περίπου, πριν βρεθεί κι αυτή αντιμέτωπη με τον ναρκισσισμό, τον μισογυνισμό και διάφορα άλλα κουσούρια του πιο διάσημου εκπρόσωπου της ‘Beat’ λογοτεχνίας. Το βιβλίο λέγεται “Minor Characters (A Beat Memoir)”, εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1983, και ο τίτλος του μαρτυρά την πρόθεση της συγγραφέως να μιλήσει και εκ μέρους όλων των κοριτσιών / γυναικών που δεν κατάφεραν ποτέ να γίνουν ισότιμα μέλη στις «ανδρικές λέσχες» της υψηλής δημιουργίας, και αναγκάστηκαν να περιοριστούν σε ρόλο «ελάσσονος χαρακτήρα» καθώς το μεγάλο δράμα εξελισσόταν γύρω τους με αποκλειστικά άρρενες πρωταγωνιστές.   

«Γύρω στα 16 μου συνειδητοποίησα ότι, όπως ας πούμε τα κορίτσια προστατεύουν την παρθενιά τους, τα αγόρια διαφυλάττουν πάση θυσία κάτι λιγότερο απτό, το οποίο αποκαλούν ο Εαυτός Τους», παρατηρεί στην αρχή του βιβλίου. «Φαίνονται να πιστεύουν ότι έχουν μια αποστολή στη ζωή, και ότι η υπερβολική τους έκθεση στο συναίσθημα μπορεί εύκολα να τους αποσπάσει την προσοχή από την εκπλήρωσή της». 

Διακόσιες σελίδες περίπου αργότερα, στην τελευταία σελίδα του βιβλίου, κοιτάζοντας πίσω, στην εποχή που βρέθηκε, όπως λέει, στο «κέντρο του σύμπαντος», βλέπει «το κορίτσι των 22 χρονών, με τα μαλλιά της να κρέμονται κάτω από τους ώμους, ντυμένη στα ολόμαυρα σαν την Μάσα από τον Γλάρο –  μαύρο καλσόν, μαύρη φούστα, μαύρο πουλόβερ – αντίθετα όμως από την Μάσα, δεν θρηνεί την ζωή της. Πώς θα μπορούσε άλλωστε, με τη θέση της σ’ ένα τραπέζι που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο του σύμπαντος, σ’ εκείνο το μέρος που είναι πάντα μεσάνυχτα και συγκλίνουν μεταξύ τους τόσα πολλά, στο μόνο μέρος στην Αμερική που μοιάζει ζωντανό; Ως θηλυκό, δεν αποτελεί σημαντικό μέρος αυτής της σύγκλισης, γεγονός που αγνοεί, ενώ κάθεται ενθουσιασμένη και ακούει τις φωνές των ανδρών, πάντα των ανδρών, να υψώνονται και να πέφτουν με πάθος, πάνω από τα ατέλειωτα ποτήρια μπίρας, μαζί με τον καπνό που αναδύεται προς το ταβάνι… Τώρα είμαι μια 47χρονη γυναίκα με μια μόνιμη αίσθηση παροδικότητας. Αν γινόταν να είναι ο χρόνος σαν μια ενότητα ενός μουσικού έργου, ώστε να μπορούμε να γυρίζουμε διαρκώς πίσω μέχρι να το παίξουμε σωστά».   

Daily
0

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Όταν ο Κέρουακ ζητούσε ένα μικρό δάνειο από τη μητέρα του: πωλείται η χειρόγραφη επιστολή του συγγραφέα

Culture / Όταν ο Κέρουακ ζητούσε ένα μικρό δάνειο από τη μητέρα του: πωλείται η χειρόγραφη επιστολή του συγγραφέα

Ο κυριότερος εκπρόσωπος της Beat Generation ζητά οικονομική βοήθεια από τη μητέρα του μέσα από μία ειλικρινή και χαριτωμένη επιστολή που πλέον διατίθεται προς πώληση

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Αυτό το υπεροπτικό μειδίαμα που απευθύνει ο μη οπαδός στον «αφελή» υποστηρικτή μιας ομάδας

Daily / Αυτό το υπεροπτικό μειδίαμα που απευθύνει ο μη οπαδός στον «αφελή» υποστηρικτή μιας ομάδας

Στα 101 του αποχαιρέτησε για πάντα ο Αμερικανός ποιητής της «αθλητικογραφίας» Ρότζερ Έιντζελ, που τα κείμενά του στο «New Yorker» λειτουργούσαν ως η ιδανική έκφραση της φωνής του μέσου οπαδού, αν βέβαια αυτός ο οπαδός μπορούσε να γράφει σαν άγγελος.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Το λένε αμερικάνικο όνειρο επειδή μόνο κοιμισμένος μπορείς να το πιστέψεις»: Η μπαλάντα του Τζορτζ Κάρλιν

Daily / «Το λένε αμερικάνικο όνειρο επειδή μόνο κοιμισμένος μπορείς να το πιστέψεις»: Η μπαλάντα του Τζορτζ Κάρλιν

Ένα νέο ντοκιμαντέρ του HBO με τίτλο «George Carlin’s American Dream» ξεδιπλώνει την περιπετειώδη ζωή και την γεμάτη μεταμορφώσεις καριέρα του πιο σημαντικού ίσως Αμερικανού κωμικού όλων των εποχών.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
bruce willis

Daily / Μια συνάντηση με τον Μπρους Γουίλις πριν από χρόνια

Αυτή η ανάμνηση ανασύρθηκε τώρα πρόσφατα με την είδηση της οριστικής του αποχώρησης από το σινεμά λόγω της διάγνωσής του με αφασία, πάθηση που εμφανίζεται με διαφορετικές διαβαθμίσεις ανά ασθενή, αλλά η λέξη και μόνο προκαλεί τις πιο δυσοίωνες σκέψεις.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Shortcut / Το λυκόφως του χρόνου: Ο Ιάπωνας υπολοχαγός που έμαθε ότι ο πόλεμος τέλειωσε 30 χρόνια μετά

Μια πρόσφατη ταινία και η νουβέλα που έγραψε στην καραντίνα ο Βέρνερ Χέρτζογκ και κυκλοφορεί αυτές τις μέρες φέρνουν ξανά στο προσκήνιο την ιστορία του Χιρόο Ονόντα που έμεινε για τρεις δεκαετίες μόνος στη ζούγκλα πολεμώντας σκιές, χωρίς να ξέρει ότι ο πόλεμος είχε λήξει.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το σύνδρομο της Στοκχόλμης

Daily / Clark: Ο χαρισματικός ψυχοπαθής νάρκισσος και το Σύνδρομο της Στοκχόλμης

Σαν δυνατό κοκτέιλ με παραισθησιογόνα συστατικά καταναλώνεται η μίνι σειρά που ξετυλίγει την τρελή κι απίστευτη διαδρομή του Κλαρκ Όλαφσον, του πιο διαβόητου ληστή – δραπέτη – σταρ που γνώρισε ποτέ η Σουηδία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
KAPOUTZIDIS

Δημήτρης Πολιτάκης / Αδερφές και «παλικάρια»

Ο Καπουτζίδης τόλμησε να εκφράσει κάτι σημαντικό και το έκανε με τον πλέον ταιριαστό για την περίσταση τρόπο: υπό μορφή απόκρισης σε ένα επίμονο και κακόβουλο κλισέ, και με την ελαφρότητα που υπαγορεύει η πλατφόρμα που του δόθηκε.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Daily / «Ζούμε σε μια εντελώς νέα εποχή»: Θα μας θάψει όλους ο Κίσινγκερ;

Τα 99 κλείνει στα τέλη του μήνα ο αμφιλεγόμενος ινστρούχτορας του realpolitik κυνισμού που βρέθηκε ξανά στην επικαιρότητα με τις προβλέψεις του γύρω από τις προοπτικές του πολέμου στην Ουκρανία αλλά και της ανθρωπότητας γενικότερα, στο πλαίσιο ενός νέου ψυχρού πολέμου.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
depp heard

Shortcut / Από το #MeToo στο #MenToo: Το κωμικοτραγικό τσίρκο της «δίκης Ντεπ - Χερντ»

Μοιάζει να δημιουργείται ένα κλίμα που, με αφετηρία την πλήρη απαξίωση της Άμπερ Χερντ ακόμα και σε επικεφαλίδες mainstream μέσων, υπονομεύει τις αλλαγές που έφερε το #MeToo, αναβιώνοντας το στερεότυπο της ανισόρροπης και ραδιούργας «μέγαιρας».
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Daily / Μπαμπά, ποιος ήταν αυτός ο Γκουσγκούνης;

Ο Κώστας Γκουσγκούνης δεν αποχαιρετίστηκε ως πορνοστάρ, που δεν ήταν ακριβώς, έτσι κι αλλιώς, αλλά ως κάτι ανάμεσα σε πορνοβοσκό-περφόρμερ για τη γενιά της μεταπολίτευσης και σε σύμβολο μιας υπόγειας ηθογραφίας.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Navalny: Ένα κοντινό πορτρέτο του πιο επιφανούς Ρώσου αντικαθεστωτικού

Daily / Navalny: Ένα ντοκιμαντέρ για τον πιο επιφανή Ρώσο αντικαθεστωτικό

Το «πολύκροτο» ντοκιμαντέρ για τον Αλεξέι Ναβάλνι που προβάλλεται ήδη στις πλατφόρμες είναι μια συμπαραγωγή CNN και HBO και προσφέρει αποκαλύψεις, απαντήσεις αλλά και επίμονα ερωτηματικά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Daily / «We Own This City»: Επιστροφή στα λημέρια του θρυλικού «Wire»

Όπως και στο «Wire», έτσι και σ’ αυτήν εδώ τη μίνι αστυνομική σειρά που έγραψε ο Ντέιβιντ Σάιμον μαζί με τον Τζορτζ Πελεκάνο και βασίζεται σε πραγματικά περιστατικά, η πόλη της Βαλτιμόρης λειτουργεί ως περιπτωσιολογική μελέτη μιας βαθιάς συστημικής κρίσης που έχει ως αιχμή την αστυνομική αυθαιρεσία.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Shortcut / Ελευθερία του Τύπου στην Ελλάδα: Ντροπιαστική «πρωτιά» με προβληματικά κριτήρια

Πρώτη από το τέλος ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες και 108η στον κόσμο εμφανίστηκε η Ελλάδα στην ετήσια κατάταξη του Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου που δημοσίευσαν οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα. Όχι ότι δεν έχουμε τα χάλια μας, αλλά μοιάζει κάπως υπερβολική αυτή η θέση.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ
«Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Daily / «Athos» στο Netflix: Από πού πάνε για το Άγιο Όρος;

Παρά τις σκιές που έχουν κυκλώσει κατά καιρούς την Αθωνική Πολιτεία, είναι αναμφισβήτητη η έλξη που ασκεί στην κοινή συνείδηση το «άβατο» του Αγίου Όρους, που παρουσιάζεται με διακριτικό και ελκυστικό τρόπο στο γερμανικό ντοκιμαντέρ που βρίσκεται σταθερά στο top10 του ελληνικού Netflix.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΛΙΤΑΚΗΣ

σχόλια

Δεν υπάρχει δυνατότητα σχολιασμού

ΘΕΜΑΤΑ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

THE GOOD LIFO ΔΗΜΟΦΙΛΗ