ΚAI KAΛΑ, ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ, ο Σερβετάλης, ο οποίος αν μη τι άλλο δεν έκανε κάτι ανακόλουθο με την κοσμοθεωρία που έχει αναπτύξει, ασχέτως της «θύελλας αντιδράσεων» που προκάλεσε η πολυσυζητημένη απόφασή του. Ήταν κάτι συνεπές και αναμενόμενο από κάποιον που έχει κάνει λάβαρο την προσωπική του λύτρωση και τώρα δέχεται ως οσιομάρτυς τη χλεύη και την οργή του πλήθους, περιορίζοντας οριστικά ίσως τον εαυτό του, ως άτομο και ως καλλιτέχνη, σ’ ένα «περιθωριακό» καθαρτήριο όπου συνωστίζονται οι ανυπότακτοι και οι ψέκες.
Υπάρχουν όμως ανάμεσά μας και οι «κρυφοί», οι «λαθραίοι» του εμβολίου, που αποτελούν από μόνοι τους μια πολύ ενδιαφέρουσα κατηγορία, ως σκιώδεις δεύτεροι ρόλοι αυτής της ιστορίας.
Και το πιο εντυπωσιακό με κάποιους από τους ανθρώπους που αρνούνται ή αναβάλλουν επ’ αόριστον να κάνουν το εμβόλιο, συγχρόνως όμως περιφέρονται ως εμβολιασμένοι (με ή χωρίς πλαστό πιστοποιητικό), καθώς δεν θέλουν επ’ ουδενί να δημοσιοποιήσουν αυτήν τους την απόφαση, η οποία πλέον συνιστά κοινωνικό στίγμα, είναι το ρίσκο που παίρνουν να γίνουν από τη μια μέρα στην άλλη κολοσσιαίες ρόμπες, εμβληματικοί αγύρτες και αιώνιοι παρίες.
Είναι σαν να ζεις τη διπλή ζωή κατασκόπου, ελπίζοντας ότι θα έχει τελειώσει ο πόλεμος προτού σε ανακαλύψουν.
Είναι γεγονός, όσο χαιρέκακο κι αν μοιάζει, ότι προσφέρουν μια κάποια παρηγοριά σε μας τους παραδοσιακά ελλιπείς και προβληματικούς οι μπελάδες που αντιμετωπίζει και οι ήττες που τρώει με τη διαχείριση της πανδημίας μια χώρα τόσο καταπιεστικά συνδεδεμένη με την πειθαρχία, την αποδοτικότητα και τον αποτελεσματικό κοινωνικό προγραμματισμό.
Όπως ο προπονητής της Βέρντερ Βρέμης Μάρκους Άνφανγκ, ο οποίος υποχρεώθηκε σε παραίτηση ως ύποπτος χρήσης πλαστού πιστοποιητικού εμβολιασμού και ακολούθως κυκλοφόρησαν στο ίντερνετ φωτογραφίες που τον εξέθεσαν ακόμα περισσότερο, παρουσιάζοντάς τον να τελεί εν ευθυμία σε καρναβαλική εκδήλωση αποκλειστικά για εμβολιασμένους. Και όλα αυτά στη Γερμανία, που κατ’ αναλογία ζορίζεται ακόμα περισσότερο από εμάς με τη νέα έξαρση κρουσμάτων, ενώ εμφανίζει κι αυτή μη ικανοποιητικό ποσοστό εμβολιασμένων.
Είναι γεγονός, όσο χαιρέκακο κι αν μοιάζει, ότι προσφέρουν μια κάποια παρηγοριά σε μας τους παραδοσιακά ελλιπείς και προβληματικούς οι μπελάδες που αντιμετωπίζει και οι ήττες που τρώει με τη διαχείριση της πανδημίας μια χώρα τόσο καταπιεστικά συνδεδεμένη με την πειθαρχία, την αποδοτικότητα και τον αποτελεσματικό κοινωνικό προγραμματισμό.
Ο κορωνοϊός, όμως, στο καταστροφικό πέρασμά του, έχει διαλύσει εκτός των άλλων και διάφορα εθνικά και «φυλετικά» στερεότυπα. Μπορούν τελικά να είναι και οι Γερμανοί χαβαλέδες και ανερμάτιστοι σαν κι εμάς, σκεφτόμαστε με ανακούφιση, ειδικά από τη στιγμή που το επιβεβαιώνει αυτό κάποιος σαν τον σύζυγο της Άνγκελα Μέρκελ και πρώην καθηγητή κβαντικής χημείας Γιοακίμ Σάουερ, ο οποίος, απηυδισμένος από το γεγονός ότι το ένα τρίτο των συμπατριωτών του παραμένουν ανεμβολίαστοι, δήλωσε χθες στην ιταλική «Ρεπούμπλικα» ότι αυτό οφείλεται εν μέρει «στην τεμπελιά και στον εφησυχασμό των Γερμανών».
Μ’ αυτή την αφορμή θυμήθηκα κάτι που είχε πει στα πρώτα χρόνια της μακράς θητείας της ως Καγκελαρίου η σύζυγός του, την οποία παρά τις προσπάθειές μου δεν κατάφερα ποτέ να αντιπαθήσω πραγματικά, ακόμα κι όταν έλεγε τα πιο τρομακτικά πράγματα. «Τι σας έρχεται ιδανικά στο μυαλό όταν σκέπτεστε τη Γερμανία;» την είχαν ρωτήσει τότε. «Σκέφτομαι όμορφα παράθυρα, καλά σφραγισμένα», ήταν η απάντηση.
Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην έντυπη LiFO.
