«ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΛΕΝΕ ότι είμαι ένας από τους καλύτερους παίκτες στο NBA, αλλά εγώ δεν μπορώ να το δω», εμφανίζεται να λέει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στο καλόγουστο και κατά τόπους γνήσια συγκινητικό βιογραφικό ντοκιμαντέρ με θέμα την παραμυθένια διαδρομή του και τίτλο Giannis: The Marvelous Journey, που έκανε μόλις πρεμιέρα στην πλατφόρμα του Amazon Prime.
«Δεν μπορώ να το νιώσω. Είμαι απλά κάποιος που δουλεύει σκληρά, που ακόμα προσπαθεί να επιβιώσει, επειδή πάντα φοβάμαι ότι κάτι θα συμβεί και θα γυρίσω πίσω, ότι θα τα χάσω όλα αυτά».
Και όποιος τον έχει παρακολουθήσει στο NBA, ακόμα και σήμερα, μια δεκαετία και πλέον μετά την κατάκτηση του ονείρου, όποιος έχει δει το σθένος, το πείσμα, την απουσία έστω και ίχνους κακομαθημένου κωλοπαιδισμού που χαρακτηρίζει άλλους σούπερ σταρ του πρωταθλητισμού, αλλά και μια διαρκή αγωνία που βγάζει στο παρκέ, πιστεύει ότι το εννοεί.
Ο Γιάννης Αντετονκούμπο πέρασε μια Οδύσσεια, αλλά έφτασε μέχρι την κορυφή του Ολύμπου, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Δύο πράγματα δεν κουράζεται ποτέ να τονίζει ο Γιάννης, και το κάνει και σ' αυτό το δίωρο περίπου ντοκιμαντέρ: την απαράμιλλη αφοσίωσή του στην οικογένειά του και την αγωνία που τον διακατέχει ακόμα και σήμερα, «να μη γυρίσει πίσω» ποτέ.
Και δεν εννοεί να μη γυρίσει ποτέ πίσω στην Ελλάδα, όπου επιστρέφει τακτικά –το ντοκιμαντέρ ξεκινά και τελειώνει στην Αθήνα ενώ υπάρχουν πολλές σκηνές που γυρίστηκαν εδώ, δραματοποιημένες και μη– αλλά πίσω σ’ εκείνα τα χρόνια ανέχειας και ανασφάλειας που έζησε η οικογένεια Αντετοκούνμπο στη χώρα μας, από τον ερχομό της εδώ μέχρι την απογείωση του Γιάννη στη Γη της Επαγγελίας.
Σε κάποια στιγμή βάζει τα κλάματα καθώς θυμάται κάποια βράδια στην Αθήνα που γυρνούσε βιαστικά στο σπίτι με τα τρία αδέλφια του υπό την απειλή των χρυσαυγίτικων πογκρόμ και μαζί με τον μεγαλύτερο αδελφό του, τον Θανάση, έλεγαν στα δύο μικρά τότε –τον Κώστα και τον Αλέξη– για να δικαιολογήσουν τη βιασύνη, ότι παίζουν το παιχνίδι «ποιος θα φτάσει πιο γρήγορα σπίτι».
Προς το τέλος του ντοκιμαντέρ βλέπουμε και τον «χαμένο» μεγάλο αδελφό, τον 35χρονο σήμερα Φράνσις, το παιδί που έμεινε πίσω στη Νιγηρία με τον παππού και τη γιαγιά όταν οι γονείς του αναζήτησαν μια καλύτερη ζωή στα μέρη μας, ξεκινώντας από το μηδέν (τα υπόλοιπα αγόρια θα αντάμωναν μετά από 26 χρόνια με τον Φράνσις, ο οποίος είναι μουσικός και ζει μόνιμα εδώ και λίγα χρόνια στην Αθήνα).
Ο δεσμός όμως των τεσσάρων αγοριών, που γεννήθηκαν εδώ και μεγάλωσαν σε πολύ δύσκολες συνθήκες, είναι αξιοθαύμαστος. «Είμαστε κώλος και βρακί», λέει χαρακτηριστικά ο Γιάννης σε άπταιστα δημώδη ελληνικά. Σε ένα άλλο πλάνο, κατά τα επινίκια για την κατάκτηση του πρωταθλήματος από τους Milwaukee Bucks το 2021, βλέπουμε τον Γιάννη δακρυσμένο να μιλά στο κινητό με τον αδελφό του τον Κώστα, που βρισκόταν τότε στην Αθήνα, και να του λέει: «Κώστα, σ’ αγαπάω πολύ ρε μαλάκα».
«Αυτό που μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση όταν τον πρωτογνώρισα», λέει η σύζυγος του Γιάννη, Μαράια, «ήταν ότι ενώ ήταν ένας σούπερ σταρ, δεν κυκλοφορούσε με κουστωδία, δεν φαινόταν καν να έχει φίλους, μόνο τους γονείς και τα αδέλφια του». Καμία έκπληξη. Ο Γιάννης Αντετονκούμπο πέρασε μια Οδύσσεια, αλλά έφτασε μέχρι την κορυφή του Ολύμπου, όπου εγκαταστάθηκε μόνιμα.
Το μόνο που του λείπει, όπως λέει, είναι να κατακτήσει ένα μετάλλιο με (και για) την Ελλάδα, κάτι που μπορεί να συμβεί με τον πιο συγκλονιστικό τρόπο αν καταφέρει η Εθνική να προκριθεί από το προολυμπιακό τουρνουά του ερχόμενου Ιουλίου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024, στο Παρίσι.
Giannis: The Marvelous Journey - Official Trailer | Prime Video
