Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η Wu Tsang, που θα εκθέσει τo queer έργο της στο Μουσείο Μπενάκη, μιλά στη LIFO

Η κινηματογραφίστρια, εικαστικός και περφόμερ από το L.A. συμμετέχει στην έκθεση «Paratoxic Paradoxes» με έργα της επικεντρωμένα στην queer και trans κοινότητα
Έχω επισκεφτεί αρκετές φορές την Αθήνα τον τελευταίο καιρό και ομολογώ ότι, ναι, μου αρέσει! Τη βρίσκω ανήσυχη, συναρπαστική και γεμάτη ζωντάνια, με όλες τις αντιφάσεις και τα «μείον» της.

Η τοξικότητα, τα απόβλητα και τα «παράδοξα» που συνδέονται με αυτά, όχι μόνο με την οικολογική ή περιβαλλοντική έννοια του όρου, αλλά επίσης σε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων και καταστάσεων στη δημόσια σφαίρα, είναι το ζητούμενο της έκθεσης «Paratoxic Paradoxes» που φιλοξενεί το Νέο Μουσείο Μπενάκη σε επιμέλεια Νάντιας Αργυροπούλου. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα να συμμετάσχουν με απευθείας ανάθεση έργου είναι η queer καλλιτέχνις, σκηνοθέτις και περφόρμερ Wu Tsang, η οποία αναδείχθηκε μέσα από την lgbt κοινότητα του Λος Άντζελες, έχοντας σταδιακά διευρύνει την οπτική και τις αναζητήσεις της «ώστε να αφορούν ολοένα περισσότερους ανθρώπους, καλλιεργώντας, κοντά στην ξεχωριστή κοινοτική μας αυτοσυνείδηση, μια συλλογικότερη». Ο χορός, η κίνηση, η επαφή ως ανατρεπτική μορφή αντίστασης ενάντια στην τοξικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος και πώς αυτή η τελευταία μπορεί να «λειανθεί» όταν άτομα και κοινότητες διαφορετικής προέλευσης και σύνθεσης επικοινωνούν και συνυπάρχουν πέρα από στεγανά ή προκαταλήψεις, είτε αυτά αφορούν τη στερεοτυπική τους απεικόνιση είτε την εικόνα που έχει διαμορφώσει ο ένας για τον άλλον, βρίσκονται στο σκεπτικό της δικής της συνεισφοράς.


— Πες μου δυο-τρία πράγματα για την έκθεση και τη συμμετοχή σου σε αυτήν.

Ανέλαβα την δημιουργία του έργου με το οποίο συμμετέχω στην έκθεση «Paratoxic Paradoxes» πρόσφατα οπότε το έργο μου είναι ακόμα υπό διαμόρφωση και δεν έχει τελικό τίτλο! Τα γυρίσματα έγιναν στο Λος Άντζελες, όμως το μοντάζ το κάνω εδώ, στην Αθήνα. Ο δικός μου προβληματισμός όσον αφορά το ζήτημα «(παρα)τοξικότητα» κινείται στο επίπεδο των τοξικών κοινωνικών περιβαλλόντων και της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης σε αυτά. Για την καλλιτεχνική του αποτύπωση συνεργάστηκα με τον ποιητή και συγγραφέα Fred Moten, καθώς και με τον καθηγητή Stefano Harney. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο προβολές πάνω στο ίδιο πρότζεκτ που αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοσυμπληρώνονται: η μία είναι κάτι σαν μαύρο κουτί, μια αφηρημένη σύνθεση, η άλλη είναι ένα φιλμάκι γυρισμένο έξω, στη φύση, με τη συμμετοχή δύο χορευτών και την κάμερα να ακολουθεί την κίνηση των σωμάτων τους, «χορεύοντας» μαζί τους, αντί απλώς να την αναπαριστά. Ο χορός, η κίνηση, η επαφή ως ανατρεπτική μορφή αντίστασης ενάντια στην τοξικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος, κάπως έτσι το σκέφτομαι. Επίσης, πώς μπορεί η τοξικότητα αυτή να «λειανθεί», όταν άτομα και κοινότητες διαφορετικής προέλευσης και σύνθεσης μπορούν να επικοινωνούν και να συνυπάρχουν πέρα από στεγανά ή προκαταλήψεις, είτε αυτά αφορούν τη στερεοτυπική τους απεικόνιση είτε την εικόνα που έχει διαμορφώσει ο ένας για τον άλλον.

 

Η Αμερική «έστριψε» απότομα δεξιά μέσα σε έξι μόλις μήνες. Ήταν πολύ άσχημο αυτό που συνέβη. Ξεγυμνωθήκαμε. Πρέπει να ξαναβρούμε τους δρόμους και τις αντιστάσεις μας.


— Είχες, νομίζω, τέτοιους προβληματισμούς από την εποχή του «Wildness», του ντοκιμαντέρ που γύρισες για το ιστορικό τρανς μπαρ Silver Platter στο Λος Άντζελες, σημείο αναφοράς για την ισπανόφωνη lgbt κοινότητα της πόλης.

Πράγματι, αποδείχτηκε μάλιστα ένα πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ, καθώς έδειχνε την αλληλεπίδραση που υπήρχε με μια ομάδα νεαρών καλλιτεχνών που έδιναν εκεί εβδομαδιαίες περφόρμανς. Ναι, έχω κάνει αρκετές δουλειές αναφορικά με την lgbt κοινότητα, από 'κει άλλωστε έκανα τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα, που εστίαζαν σε queer προβληματικές – είναι σημαντικό να μπορείς να συμβάλλεις στη διαμόρφωση της γλώσσας ενός καινούργιου κόσμου που εξελίσσεται, να υιοθετείς συνειδητά ακτιβιστικές στρατηγικές στην καλλιτεχνική σου δημιουργία, δίχως να εγκλωβίζεσαι στην αυτοαναφορικότητα. Πλέον, όμως, επιθυμώ να εξερευνήσω ευρύτερους ορίζοντες, όπως π.χ. το σκεπτικό και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα οποιοδήποτε ανθρώπινο ον γίνεται αποδεκτό ως τέτοιο από την ομήγυρή του, ενώ κάποιο άλλο όχι, γεγονός που ευνοεί από καθημερινές διακρίσεις μέχρι τις γενοκτονίες, ενώ επίσης σχετίζεται με το ποια άτομα έχουν «δικαίωμα» στην ορατότητα και ποια όχι.

 

Wu Tsang, Damelo Todo / Odot Olemad (2015)  Installation View, Migros Museum Für Gegenwartskunst, Zurich. Photo: Stefan Altenburger.
Wu Tsang, Damelo Todo / Odot Olemad (2015) Installation View, Migros Museum Für Gegenwartskunst, Zurich. Photo: Stefan Altenburger.


— Επίκαιροι προβληματισμοί σε μια Αμερική όπου πλέον διαφεντεύει ο Τραμπ.

Η Αμερική «έστριψε» απότομα δεξιά μέσα σε έξι μόλις μήνες. Ήταν πολύ άσχημο αυτό που συνέβη. Ξεγυμνωθήκαμε. Πρέπει να ξαναβρούμε τους δρόμους και τις αντιστάσεις μας. Αυτό το τελευταίο είναι και το μόνο θετικό, το ότι μετά το αρχικό σοκ βλέπω πολύ κόσμο αποφασισμένο να ξεσηκωθεί και να αλλάξει τα πράγματα.


— Η πόλη μας πώς σου φάνηκε;

Έχω επισκεφτεί αρκετές φορές την Αθήνα τον τελευταίο καιρό και ομολογώ ότι, ναι, μου αρέσει! Τη βρίσκω ανήσυχη, συναρπαστική και γεμάτη ζωντάνια, με όλες τις αντιφάσεις και τα «μείον» της. Μου αρέσει η ενέργειά της, οι άνθρωποι, που τους βρίσκω ζεστούς και γενναιόδωρους, ακόμα και η γλώσσα – θα μπορούσα μέχρι και να ζήσω κάποτε εδώ. Γνωρίζω, βέβαια, για την οικονομική κρίση και όλα αυτά τα δυσάρεστα, όμως ποια ευτυχία είναι εξαγοράσιμη και σε τι νόμισμα;


— Τι αντιπροσωπεύει για 'σένα η τέχνη;

Έναν χώρο όπου μπορώ να κατεβάσω ταχύτητες, να χαλαρώσω και να αποκωδικοποιήσω την πανταχού παρούσα γύρω μου πληροφορία, εξετάζοντας τις επιπτώσεις της από πολλές διαφορετικές οπτικές και μετουσιώνοντάς τη, στη συνέχεια, σε κάτι –ελπίζω!– δημιουργικό. Ξεκίνησα με περφόρμανς και στη συνέχεια δοκίμασα τις δυνάμεις μου στη σκηνοθεσία, εξακολουθώντας να πιστεύω στη θεμελιώδη αξία της προσωπικής εμπειρίας σε ό,τι καταπιάνεται κανείς – η παρατήρηση ακολουθεί, κι αυτό την κάνει, νομίζω, ουσιαστικότερη. Κάτι ακόμα που με έχει απασχολήσει και καλλιτεχνικά είναι η φύση «μοντέρνων» ασθενειών όπως ο καρκίνος, η ανταπόκριση των σωμάτων στις χορηγούμενες θεραπείες και πόσο εφικτές είναι οι δυνατότητες αυτοΐασης.

 

Wu Tsang, «Untitled», Video Still, 2017, Για την έκθεση «Paratoxic Paradoxes»
Wu Tsang, «Untitled», Video Still, 2017, Για την έκθεση «Paratoxic Paradoxes»

 

Ιnfo:

«Paratoxic Paradoxes»

Νέο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138

20:00

Εγκαίνια: 23/3 έως τις 21/5

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ανήκει στην συντακτική ομάδα της Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το ελληνικό αίσθημα στη Νέα Υόρκη. Aπό τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
130 αριστουργήματα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου συγκεντρώθηκαν σε μία σημαντική έκθεση στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Υόρκης, αποκαλύπτοντας τον κόσμο των αισθημάτων της αρχαίας Ελλάδας.
Del LaGrace Volcano: «Τα πεντάχρονά μου γνωρίζουν ότι είμαι ο μόνος μπαμπαμαμάς σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα!»
Ο ρηξικέλευθος intersex Αμερικανός φωτογράφος, καλλιτέχνης, περφόρμερ και συγγραφέας μιλά στο Lifo.gr λίγο προτού εμφανιστεί στο 1ο αθηναϊκό GenderFest. (27-29/1, Booze)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

10 εκθέσεις εικαστικών στην Αθήνα που μένουν ανοικτές όλο το καλοκαίρι
Ευκαιρία να τις επισκεφθούμε.
Στην Άνδρο θα δεις φέτος έργα από Takis, Chryssa, Κουνέλλη, Λουκά Σαμαρά και άλλους μεγάλους καλλιτέχνες
«Αφαιρετικές προσεγγίσεις Ελλήνων καλλιτεχνών της διασποράς»: Εντυπώσεις από τη νέα καλοκαιρινή έκθεση του Ιδρύματος Βασίλη & Ελίζας Γουλανδρή.
Το σατυρικό καλοκαίρι του Διονύση Καβαλλιεράτου
Η νέα δουλειά του καλλιτέχνη είναι μια πυκνή και οξυδερκής διακωμώδηση των ρηχών δραμάτων της σημερινής ανθρώπινης κατάστασης.
Onassis ENTER: 4 καλλιτέχνες από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη δημιούργησαν νέα έργα μέσα στην καραντίνα
Μας περιγράφουν ποιες ιδιαιτερότητες παρουσίασαν οι πόλεις και οι κάτοικοι σε σχέση με τον τρόπο που βίωσαν τον εγκλεισμό.
«Ένας Ένας» στο σύμπαν των μικρών αφηγήσεων του Απόστολου Γεωργίου
Η νέα έκθεση του Απόστολου Γεωργίου στην γκαλερί Rodeo
Οι γκαλερί της Αθήνας ανοίγουν ξανά
Πέντε εκθέσεις που μπορείτε να δείτε αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα.
Ο Ai Weiwei μιλά στη LIFO: «Ο ΠΟΥ και η Κίνα διέπραξαν έγκλημα»
Ο πολυσυζητημένος καλλιτέχνης και ακτιβιστής, κάτοικος Βερολίνου πλέον, επισημαίνει τις ευθύνες του Πεκίνου (και όχι μόνο) στην εξάπλωση της πανδημίας, στην οποία μάλιστα εστιάζει ένα πρότζεκτ που ήδη «τρέχει».
Death in Athens: ένα φεστιβάλ εμπνευσμένο από τον «Θάνατο στη Βενετία»
Εναλλακτικοί χώροι τέχνης της Αθήνας συνεργάζονται σε ένα φεστιβάλ για την έμπνευση, τη δημιουργία και την ιδιαίτερη σχέση τους με την πόλη και την τοποθεσία.
Ο Ραέντ Γιασίν στη Στέγη με ένα ροκ μιούζικαλ για τη Μεσόγειο
Ο Λιβανέζος εικαστικός καλλιτέχνης, μουσικός και σκηνοθέτης Ραέντ Γιασίν βρίσκεται στην Αθήνα για την προετοιμασία μιας ιδιότυπης πολυαισθητηριακής παράστασης με τίτλο «The sea between my soul».
Πήγα στην έκθεση «Untitled 1958» με έργα του ντιζάινερ Σταύρου Παπαγιάννη
Ο ντιζάινερ Σταύρος Παπαγιάννης έβγαλε έργα από τα συρτάρια του μετά από τριάντα πέντε χρόνια και τα παρουσίασε στην κομψή γκαλερί Crux.
5 εκθέσεις εικαστικών και φωτογραφίας που θα δούμε τους επόμενους δύο μήνες
Σύγχρονη τέχνη, ιστορικές φωτογραφίες, εξαιρετική ζωγραφική στις γκαλερί και τα μουσεία της πόλης
Το  '21 αλλιώς: Η Ελληνική Επανάσταση με φιγούρες Playmobil στο Εθνικό Ιστορικό Μουσείο
Το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο παρουσιάζει μικρά και μεγάλα διοράματα, κατασκευασμένα με φιγούρες και εξαρτήματα Playmobil, που απεικονίζουν σκηνές από την καθημερινή ζωή στην Ελλάδα των αρχών του 19ου αιώνα και γεγονότα της Επανάστασης του 1821.
Η Λένα Κιτσοπούλου ζωγράφος (και καλή μάλιστα)
H σαρωτική κι αισθαντική προσωπικότητα του θεάτρου και της λογοτεχνίας εισέρχεται πλέον στον στίβο της ζωγραφικής με την έκθεση «Between my legs» που ανοίγει τον Δεκέμβριο στην γκαλερί The Breeder
Τρεις επιμελήτριες εκθέσεων ανθολογούν όσα βίωσαν στην εικαστική Αθήνα της τελευταίας δεκαετίας
Πληγές, δυνάμεις, ψυχραιμία: Οι σημαντικές στιγμές στην εικαστική Αθήνα της δεκαετίας 2010-2019.
«Christian Zervos & Cahiers d’Art»: Η σημαντικότερη έκθεση ζωγραφικής που έγινε το 2019 στην Αθήνα
Μια υπέροχη περιήγηση στον κόσμο ενός σχεδόν άγνωστου στο πλατύτερο κοινό Έλληνα που διέπρεψε στον κόσμο των εκδόσεων και των τεχνών στο Παρίσι του Μεσοπολέμου και κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή