Παρακαλούμε απενεργοποιήστε το Adblocker για να έχετε πλήρη πρόσβαση στο περιεχόμενο και τις υπηρεσίες μας. Δείτε πώς.
Βρήκατε κάποιο λάθος ή παράλειψη;     Επικοινωνήστε μαζί μας  »
ΜΕΤΑΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΚΙΝΗΤΑ
 

Η Wu Tsang, που θα εκθέσει τo queer έργο της στο Μουσείο Μπενάκη, μιλά στη LIFO

Η κινηματογραφίστρια, εικαστικός και περφόμερ από το L.A. συμμετέχει στην έκθεση «Paratoxic Paradoxes» με έργα της επικεντρωμένα στην queer και trans κοινότητα
Έχω επισκεφτεί αρκετές φορές την Αθήνα τον τελευταίο καιρό και ομολογώ ότι, ναι, μου αρέσει! Τη βρίσκω ανήσυχη, συναρπαστική και γεμάτη ζωντάνια, με όλες τις αντιφάσεις και τα «μείον» της.

Η τοξικότητα, τα απόβλητα και τα «παράδοξα» που συνδέονται με αυτά, όχι μόνο με την οικολογική ή περιβαλλοντική έννοια του όρου, αλλά επίσης σε επίπεδο κοινωνικών σχέσεων και καταστάσεων στη δημόσια σφαίρα, είναι το ζητούμενο της έκθεσης «Paratoxic Paradoxes» που φιλοξενεί το Νέο Μουσείο Μπενάκη σε επιμέλεια Νάντιας Αργυροπούλου. Ανάμεσα στους καλλιτέχνες που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα να συμμετάσχουν με απευθείας ανάθεση έργου είναι η queer καλλιτέχνις, σκηνοθέτις και περφόρμερ Wu Tsang, η οποία αναδείχθηκε μέσα από την lgbt κοινότητα του Λος Άντζελες, έχοντας σταδιακά διευρύνει την οπτική και τις αναζητήσεις της «ώστε να αφορούν ολοένα περισσότερους ανθρώπους, καλλιεργώντας, κοντά στην ξεχωριστή κοινοτική μας αυτοσυνείδηση, μια συλλογικότερη». Ο χορός, η κίνηση, η επαφή ως ανατρεπτική μορφή αντίστασης ενάντια στην τοξικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος και πώς αυτή η τελευταία μπορεί να «λειανθεί» όταν άτομα και κοινότητες διαφορετικής προέλευσης και σύνθεσης επικοινωνούν και συνυπάρχουν πέρα από στεγανά ή προκαταλήψεις, είτε αυτά αφορούν τη στερεοτυπική τους απεικόνιση είτε την εικόνα που έχει διαμορφώσει ο ένας για τον άλλον, βρίσκονται στο σκεπτικό της δικής της συνεισφοράς.


— Πες μου δυο-τρία πράγματα για την έκθεση και τη συμμετοχή σου σε αυτήν.

Ανέλαβα την δημιουργία του έργου με το οποίο συμμετέχω στην έκθεση «Paratoxic Paradoxes» πρόσφατα οπότε το έργο μου είναι ακόμα υπό διαμόρφωση και δεν έχει τελικό τίτλο! Τα γυρίσματα έγιναν στο Λος Άντζελες, όμως το μοντάζ το κάνω εδώ, στην Αθήνα. Ο δικός μου προβληματισμός όσον αφορά το ζήτημα «(παρα)τοξικότητα» κινείται στο επίπεδο των τοξικών κοινωνικών περιβαλλόντων και της ανθρώπινης αλληλεπίδρασης σε αυτά. Για την καλλιτεχνική του αποτύπωση συνεργάστηκα με τον ποιητή και συγγραφέα Fred Moten, καθώς και με τον καθηγητή Stefano Harney. Πρόκειται ουσιαστικά για δύο προβολές πάνω στο ίδιο πρότζεκτ που αλληλοδιαπλέκονται και αλληλοσυμπληρώνονται: η μία είναι κάτι σαν μαύρο κουτί, μια αφηρημένη σύνθεση, η άλλη είναι ένα φιλμάκι γυρισμένο έξω, στη φύση, με τη συμμετοχή δύο χορευτών και την κάμερα να ακολουθεί την κίνηση των σωμάτων τους, «χορεύοντας» μαζί τους, αντί απλώς να την αναπαριστά. Ο χορός, η κίνηση, η επαφή ως ανατρεπτική μορφή αντίστασης ενάντια στην τοξικότητα του κοινωνικού περιβάλλοντος, κάπως έτσι το σκέφτομαι. Επίσης, πώς μπορεί η τοξικότητα αυτή να «λειανθεί», όταν άτομα και κοινότητες διαφορετικής προέλευσης και σύνθεσης μπορούν να επικοινωνούν και να συνυπάρχουν πέρα από στεγανά ή προκαταλήψεις, είτε αυτά αφορούν τη στερεοτυπική τους απεικόνιση είτε την εικόνα που έχει διαμορφώσει ο ένας για τον άλλον.

 

Η Αμερική «έστριψε» απότομα δεξιά μέσα σε έξι μόλις μήνες. Ήταν πολύ άσχημο αυτό που συνέβη. Ξεγυμνωθήκαμε. Πρέπει να ξαναβρούμε τους δρόμους και τις αντιστάσεις μας.


— Είχες, νομίζω, τέτοιους προβληματισμούς από την εποχή του «Wildness», του ντοκιμαντέρ που γύρισες για το ιστορικό τρανς μπαρ Silver Platter στο Λος Άντζελες, σημείο αναφοράς για την ισπανόφωνη lgbt κοινότητα της πόλης.

Πράγματι, αποδείχτηκε μάλιστα ένα πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ, καθώς έδειχνε την αλληλεπίδραση που υπήρχε με μια ομάδα νεαρών καλλιτεχνών που έδιναν εκεί εβδομαδιαίες περφόρμανς. Ναι, έχω κάνει αρκετές δουλειές αναφορικά με την lgbt κοινότητα, από 'κει άλλωστε έκανα τα πρώτα μου καλλιτεχνικά βήματα, που εστίαζαν σε queer προβληματικές – είναι σημαντικό να μπορείς να συμβάλλεις στη διαμόρφωση της γλώσσας ενός καινούργιου κόσμου που εξελίσσεται, να υιοθετείς συνειδητά ακτιβιστικές στρατηγικές στην καλλιτεχνική σου δημιουργία, δίχως να εγκλωβίζεσαι στην αυτοαναφορικότητα. Πλέον, όμως, επιθυμώ να εξερευνήσω ευρύτερους ορίζοντες, όπως π.χ. το σκεπτικό και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ένα οποιοδήποτε ανθρώπινο ον γίνεται αποδεκτό ως τέτοιο από την ομήγυρή του, ενώ κάποιο άλλο όχι, γεγονός που ευνοεί από καθημερινές διακρίσεις μέχρι τις γενοκτονίες, ενώ επίσης σχετίζεται με το ποια άτομα έχουν «δικαίωμα» στην ορατότητα και ποια όχι.

 

Wu Tsang, Damelo Todo / Odot Olemad (2015)  Installation View, Migros Museum Für Gegenwartskunst, Zurich. Photo: Stefan Altenburger.
Wu Tsang, Damelo Todo / Odot Olemad (2015) Installation View, Migros Museum Für Gegenwartskunst, Zurich. Photo: Stefan Altenburger.


— Επίκαιροι προβληματισμοί σε μια Αμερική όπου πλέον διαφεντεύει ο Τραμπ.

Η Αμερική «έστριψε» απότομα δεξιά μέσα σε έξι μόλις μήνες. Ήταν πολύ άσχημο αυτό που συνέβη. Ξεγυμνωθήκαμε. Πρέπει να ξαναβρούμε τους δρόμους και τις αντιστάσεις μας. Αυτό το τελευταίο είναι και το μόνο θετικό, το ότι μετά το αρχικό σοκ βλέπω πολύ κόσμο αποφασισμένο να ξεσηκωθεί και να αλλάξει τα πράγματα.


— Η πόλη μας πώς σου φάνηκε;

Έχω επισκεφτεί αρκετές φορές την Αθήνα τον τελευταίο καιρό και ομολογώ ότι, ναι, μου αρέσει! Τη βρίσκω ανήσυχη, συναρπαστική και γεμάτη ζωντάνια, με όλες τις αντιφάσεις και τα «μείον» της. Μου αρέσει η ενέργειά της, οι άνθρωποι, που τους βρίσκω ζεστούς και γενναιόδωρους, ακόμα και η γλώσσα – θα μπορούσα μέχρι και να ζήσω κάποτε εδώ. Γνωρίζω, βέβαια, για την οικονομική κρίση και όλα αυτά τα δυσάρεστα, όμως ποια ευτυχία είναι εξαγοράσιμη και σε τι νόμισμα;


— Τι αντιπροσωπεύει για 'σένα η τέχνη;

Έναν χώρο όπου μπορώ να κατεβάσω ταχύτητες, να χαλαρώσω και να αποκωδικοποιήσω την πανταχού παρούσα γύρω μου πληροφορία, εξετάζοντας τις επιπτώσεις της από πολλές διαφορετικές οπτικές και μετουσιώνοντάς τη, στη συνέχεια, σε κάτι –ελπίζω!– δημιουργικό. Ξεκίνησα με περφόρμανς και στη συνέχεια δοκίμασα τις δυνάμεις μου στη σκηνοθεσία, εξακολουθώντας να πιστεύω στη θεμελιώδη αξία της προσωπικής εμπειρίας σε ό,τι καταπιάνεται κανείς – η παρατήρηση ακολουθεί, κι αυτό την κάνει, νομίζω, ουσιαστικότερη. Κάτι ακόμα που με έχει απασχολήσει και καλλιτεχνικά είναι η φύση «μοντέρνων» ασθενειών όπως ο καρκίνος, η ανταπόκριση των σωμάτων στις χορηγούμενες θεραπείες και πόσο εφικτές είναι οι δυνατότητες αυτοΐασης.

 

Wu Tsang, «Untitled», Video Still, 2017, Για την έκθεση «Paratoxic Paradoxes»
Wu Tsang, «Untitled», Video Still, 2017, Για την έκθεση «Paratoxic Paradoxes»

 

Ιnfo:

«Paratoxic Paradoxes»

Νέο Μουσείο Μπενάκη, Πειραιώς 138

20:00

Εγκαίνια: 23/3 έως τις 21/5

Μαθήτευσε στο Εργαστήρι Δημοσιογραφίας και το αθηναϊκό underground press. Ως επαγγελματίας γραφιάς συνεργάστηκε μεταξύ άλλων με τις εκδόσεις Τερζόπουλος, τον ΔΟΛ, την Ελευθεροτυπία, το free press Metropolis, τα περιοδικά 01, 10% και Υποβρύχιο. Ανήκει στην συντακτική ομάδα της Lifo. Έχει επίσης ασχοληθεί με επιμέλειες κειμένων και εκδόσεων.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το ελληνικό αίσθημα στη Νέα Υόρκη. Aπό τον Στάθη Τσαγκαρουσιάνο
130 αριστουργήματα από τα σημαντικότερα μουσεία του κόσμου συγκεντρώθηκαν σε μία σημαντική έκθεση στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο Νέας Υόρκης, αποκαλύπτοντας τον κόσμο των αισθημάτων της αρχαίας Ελλάδας.
Del LaGrace Volcano: «Τα πεντάχρονά μου γνωρίζουν ότι είμαι ο μόνος μπαμπαμαμάς σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα!»
Ο ρηξικέλευθος intersex Αμερικανός φωτογράφος, καλλιτέχνης, περφόρμερ και συγγραφέας μιλά στο Lifo.gr λίγο προτού εμφανιστεί στο 1ο αθηναϊκό GenderFest. (27-29/1, Booze)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

 Το παράξενο σύμπαν του (ελληνικής καταγωγής) Manuel Osterholt
Ο Γερμανός εικαστικός (ζωγράφος, γλύπτης και φωτογράφος) με ελληνική καταγωγή από την πλευρά της μητέρας του ξεκίνησε από τις υποκουλτούρες του δρόμου για να φτάσει σε ένα στιλ με έντονα στοιχεία από τη βυζαντινή ζωγραφική και την ελληνική μυθολογία. τη βυζαντινή ζωγραφική και την ελληνική μυθολογία.
ΑΝΙΜΑ Ι: Η παράδοξη γοητεία των τοτέμ του Γιάννη Βαρελά
Μια μεγάλη ατομική έκθεση του Έλληνα καλλιτέχνη ανοίγει τη φθινοπωρινή εικαστική σεζόν στο Μουσείο Μπενάκη.
Πίτερ Λίντμπεργκ (1944-2019): «Ο τρόπος που βλέπω και φωτογραφίζω είναι κατεξοχήν ευρωπαϊκός»
Όταν ο σπουδαίος φωτογράφος που πέθανε σήμερα είχε μιλήσει στη LiFO με αφορμή μια έκθεση της δουλειάς του στην Gallery Gagosian
 Christian Zervos στο Μουσείο Μπενάκη: Ένας μεγάλος Έλληνας στην σημαντικότερη έκθεση του 2020
Ο Κριστιάν Ζερβός μεσουράνησε στην ακμή του μοντερνισμού ως εκδότης, κριτικός τέχνης και συλλέκτης τέχνης. Ωστόσο, λίγοι στην Ελλάδα γνωρίζουν την τεράστια επίδραση που είχε στην εποχή του και στο Παρίσι αυτός ο σπουδαίος Έλληνας. Τον Δεκέμβριο στο Μουσείο Μπενάκη θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε μια μεγάλη έκθεση για τη ζωή και το έργο του.
13 καλοκαιρινές εικαστικές εκθέσεις που θα επισκεφθούμε στα νησιά
Τα μουσεία και οι γκαλερί των καλοκαιρινών προορισμών έχουν ετοιμάσει ενδιαφέρουσες προτάσεις για τις διακοπές
«Στο ίδιο ποτάμι δύο φορές»: η εικαστική εξέλιξη της Αθήνας σε μία συλλογική έκθεση
Περισσότεροι από τριάντα δημιουργοί κάθε ηλικίας και εθνικότητας συμμετέχουν στην έκθεση που άνοιξε στο Μουσείο Μπενάκη, σε συνεργασία με το Ίδρυμα ΔΕΣΤΕ και το New Museum της Νέας Υόρκης
Ο εγγονός του Πικάσο μιλά για την έκθεση «Πικάσο και Αρχαιότητα. Γραμμή και Πηλός»
Ο νόμιμος κληρονόμος του Πάμπλο Πικάσο, Μπερνάρ Ρουίζ Πικάσο, αποκαλύπτει τα μυστικά του έργου του παππού του με αφορμή τη νέα έκθεση στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
Athens Photo World 2019: οι καλύτεροι φωτορεπόρτερ εκθέτουν στην Αθήνα
Η φωτογραφική έκθεση που επικεντρώνεται στο έργο του Γιάννη Μπεχράκη και σημαντικών φωτοειδησεογράφων έρχεται για πρώτη φορά στους δημόσιους χώρους του κέντρου της Αθήνας.
O Thomas Bellinck και οι φωνές των κυνηγημένων
«Το άγριο κυνήγι» στο Fast Forward Festival 6: Ο Βέλγος καλλιτέχνης επιστρέφει στην Αθήνα με ένα έργο για το δικαίωμα στην ελεύθερη διακίνηση του ατόμου.
Onassis AiR: Μια νέα πλατφόρμα για καλλιτέχνες
Στην Ύδρα ολοκληρώθηκε το προηγούμενο Σάββατο το πρώτο πιλοτικό πρόγραμμα του Onassis AiR (Artists in Residence), ενός νέου διεθνούς πρότζεκτ που εγκαινιάζεται φέτος από το Ίδρυμα Ωνάση.
Nick Cave στη LIFO: «Με συναρπάζει η παράξενη, οραματική τέχνη του Στέφανου Ρόκου»
Ο Έλληνας ζωγράφος και ο Αυστραλός μουσικός μιλούν αποκλειστικά στη LiFO για τη συνεργασία τους στο πρωτότυπο πρότζεκτ εικαστικής προσέγγισης του δίσκου «No more shall we part» που εκτίθεται στο Μουσείο Μπενάκη.
Το ινστιτούτο Γκαίτε γιορτάζει τα 100 χρόνια Bauhaus
Με αφορμή τα 100ά γενέθλια του Bauhaus, της σχολής που ίδρυσε ο αρχιτέκτονας Βάλτερ Γκρόπιους το 1919 και αποτέλεσε το πιο διάσημο κίνημα του μοντερνισμού στην αρχιτεκτονική και το ντιζάιν, το Ινστιτούτο Γκαίτε συνεχίζει το αφιέρωμα που ξεκίνησε τον Οκτώβριο του 2018
Ο Δρομέας του Βαρώτσου συγχωνεύεται με τον Μεγαλέξανδρο των Σκοπίων
Μετά την εικονοκλαστική τους παρέμβαση στη «διαμάχη» Ζορμπά – Βαρώτσου, οπότε πρότειναν τη… συγχώνευση του «Δρομέα» με τον «Μεγαλέξανδρο» των Σκοπίων, οι Most Mechanics Αre Crooks μάς προσκαλούν σε έναν παράδοξο όσο και η μεταψηφιακή μας συνθήκη «χορό» στο Ινστιτούτο Γκαίτε.
Βόλτα σε γκαλερί και μουσεία του Κολωνακίου που παρουσιάζουν ενδιαφέρουσες εκθέσεις
Ο πυρήνας της εικαστικής κίνησης της Αθήνας βρίσκεται στο Κολωνάκι
Η Ηώ Αγγελή μάς δείχνει τα εκπληκτικά της έργα λίγο πριν τα εκθέσει
«Ο τίτλος της νέας μου αυτής έκθεσης είναι "Is it a trap?". Είναι σαν να αναρωτιέμαι: "Θα μπορούσαν να είναι παγίδα αυτά τα τοπία;". Είναι ένα χάσμα;»

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΔΗΜΟΦΙΛΗ

Συνεχίζοντας την περιήγηση στο lifo.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies.     Μάθετε περισσότερα.     Αποδοχή