Ο Άρης Δημοκίδης στο σημερινό ηχητικό ντοκιμαντέρ επικαιροποιεί το πρώτο του αποκαλυπτικό podcast για τον Ζακ Κωστόπουλο που φωτίζει το μυστήριο των τελευταίων λεπτών της ζωής του, ανατρέποντας ισχυρισμούς και ευρέως διαδεδομένες πεποιθήσεις.
Ο Ζακ Κωστόπουλος δολοφονήθηκε βίαια την 21η Σεπτεμβρίου 2018 στο κέντρο της Αθήνας. Εγκλωβίστηκε σε ένα κοσμηματοπωλείο στην Ομόνοια, όπου δέχτηκε επίθεση από τον ιδιοκτήτη και έναν περαστικό, προτού συλληφθεί αιμόφυρτος και ξυλοκοπηθεί και από τους αστυνομικούς, με αποτέλεσμα να πεθάνει κατά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Ακολούθησε μια πρωτοφανής και εξαιρετικά επίμονη επιχείρηση συγκάλυψης αλλά και σπίλωσης του νεκρού και μια «προβληματική» δικαστική διαδικασία.
Γεννήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής στις 22 Αυγούστου 1985. Οι γονείς του ήταν μετανάστες – η οικογένεια ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία επτά ετών. Ήταν ακτιβιστής για θέματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, των οροθετικών ατόμων και άλλων κοινωνικά ευάλωτων ομάδων. Ήταν επίσης drag performer με το όνομα «Zackie Oh». Μεταξύ άλλων, εργάστηκε στο Athens Check Point, πρόσφερε εθελοντικά εργασία στη Θετική Φωνή (Σύλλογος Οροθετικών Ελλάδος), αρθρογραφούσε στο διαδίκτυο, στο περιοδικό «Antivirus» και στην εφημερίδα «Documento» για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σεξουαλικότητας και για τον HIV. Ήταν οροθετικός και πάλευε για την καταπολέμηση του στίγματος και την ενημέρωση σχετικά με τον ιό.
Η εικόνα του ξυλοδαρμού του και της ωμής βίας που υπέστη δημοσίως μια καθημερινή από «οικογενειάρχες» και αστυνομικούς προκάλεσε κύμα οργής. Έγινε καθολικά γνωστός μετά τον θάνατό του και η υπόθεσή του έγινε σημείο αναφοράς για τα δικαιώματα και την ασφάλεια της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, την αστυνομική βία, την αυτοδικία, την ομοφοβία και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ανοίγοντας τη συζήτηση σχετικά με την απόδοση Δικαιοσύνης και αλλαγές που πρέπει να γίνουν σε κοινωνία, πολιτεία και θεσμούς.
Ο Ζακ ήταν ένα από τα πιο αγαπητά παιδιά της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας και η δολοφονία του τον έκανε σύμβολο όχι μόνο της κοινότητας αλλά και όλων όσοι αντιτίθενται στις διακρίσεις, στη βία σε καμία περίπτωση και σε εξουσιαστικές συμπεριφορές, είτε πρόκειται για οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων είτε για πολιτιστικούς οργανισμούς.
Κάθε χρόνο στην επέτειο της δολοφονίας του πραγματοποιούνται εκδηλώσεις μνήμης και διεκδίκησης. Έγινε αυτοσχέδιο Playmobil, σύνθημα, street art, κόμικ, οι Echo Tides έγραψαν γι’ αυτόν το «Was I born then?». Τον τίμησε το Γαλλικό Ινστιτούτο, οι Νύχτες Πρεμιέρας, η Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η 6η Μπιενάλε της Αθήνας αφιερώθηκε στη μνήμη του. Εκδόθηκε στα ελληνικά και τα αγγλικά το βιβλίο «Ζακ/Zackie Oh», οι drag queens κάνουν show γι’ αυτόν, έγινε T-shirt (τα χρήματα από τις πωλήσεις του δόθηκαν για τη δίκη), είναι τιμώμενο πρόσωπο στα Pride και εμπνέει κάθε είδος μουσικής.
Τρία χρόνια μετά τη δολοφονία του, στο αφιέρωμα της LiFO «Δικαιοσύνη για τον Ζακ! 9 κείμενα στην επέτειο της δολοφονίας του» σε επιμέλεια Θοδωρή Αντωνόπουλου και Αλέξανδρου Διακοσάββα, διαβάζουμε στο κείμενο του ακτιβιστή, drag queen Ηλία Γκιώνη/GingerΈλα:
«Ο Ζακ άφησε μια φλόγα πίσω του, έναν αγώνα από τον οποίο πιάστηκαν αρκετοί άνθρωποι και άρχισαν, συνεχίζοντας μέχρι και σήμερα, να διεκδικούν και να παλεύουν ενάντια σε κάθε μορφή βίας. Κι εγώ προσωπικά, ως Ηλίας, ως πρώην συγκάτοικος και ως drag κόρη του, έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να παλεύω καθημερινά μέχρι να μην μπορώ άλλο ή μέχρι τα πράγματα να αλλάξουν και να ζούμε ελεύθερα, χωρίς διακρίσεις, βία και μίσος».
Μιλούν οι:
Θοδωρής Αντωνόπουλος, δημοσιογράφος
Γρηγόρης Βαλλιανάτος, ακτιβιστής
Κλειώ Παπαπαντολέων, δικηγόρος οικογένειας Ζακ Κωστόπουλου
Με γραπτή δήλωσή του συμμετέχει και ο Άρης Πορτοσάλτε, δημοσιογράφος
Συνεργάτις περιεχομένου: Ελένη Καλέση
Μουσική επένδυση: Nalyssa Green / Pan Pan / New*Deal / Teo x3 / Petros Satrazanis / Epidemic Sound / Βασίλης Κωστάκης/Armagos/ METAMAN
*Τα αποσπάσματα απ’ την ΕΡΤ προέρχονται απ’ το Αρχείο της ΕΡΤ, το οποίο ευχαριστούμε θερμά για την άδεια χρήσης
