Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν το κρύβει: εδώ και χρόνια ονειρεύεται να μπει στο κλειστό κλαμπ των ηγετών που βραβεύτηκαν με Νόμπελ Ειρήνης. Όπως λέει, οι ειρηνευτικές του πρωτοβουλίες – από την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν μέχρι την Ουκρανία – θα έπρεπε να τον φέρουν στο επίκεντρο.
Όμως η τελική απόφαση ανήκει σε πέντε Νορβηγούς της Επιτροπής Νόμπελ, και τουλάχιστον τρεις από αυτούς έχουν επικρίνει τον Ντόναλντ Τραμπ δημόσια.
Ο ίδιος αποδίδει στον εαυτό του τον τερματισμό «έξι, ίσως και δέκα» συγκρούσεων, όπως είπε πρόσφατα, ενώ τονίζει ότι η προσέγγισή του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν για τον πόλεμο στην Ουκρανία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για την πολυπόθητη διάκριση. Παρ’ όλα αυτά, παραδέχεται ότι η επιτροπή πιθανόν να μην του δώσει ποτέ το βραβείο: «Ό,τι κι αν κάνω, δεν θα μου το δώσουν. Αλλά θα ήταν τεράστια τιμή», σχολίασε.
Η μάχη στο παρασκήνιο και η δύσκολη αλήθεια
Στο παρασκήνιο, ο Τραμπ έχει αναζητήσει στήριξη από τον Νορβηγό υπουργό Οικονομικών Γενς Στόλτενμπεργκ, πρώην γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, καθώς και από ηγέτες όπως ο Μπενιαμίν Νετανιάχου, που μάλιστα υπέβαλε επιστολή υποψηφιότητάς του. Παράλληλα, πρόεδροι όπως ο Αλίεφ του Αζερμπαϊτζάν και ο Πασινιάν της Αρμενίας έχουν ζητήσει να δουν τον Τραμπ να παραλαμβάνει το βραβείο.
Όμως η εικόνα στη Νορβηγία είναι διαφορετική: σε πρόσφατη δημοσκόπηση, μόλις το 7% των Νορβηγών δήλωσε ότι θα τον ψήφιζε αντί της Καμάλα Χάρις. Μέλη της επιτροπής έχουν χαρακτηρίσει τον Τραμπ «απειλή για τη δημοκρατία» και έχουν στηλιτεύσει τις επιθέσεις του κατά των ΜΜΕ. Η πρόεδρος της επιτροπής, Γιούργκεν Φρίντνες, υπενθύμισε ότι τα βραβεία σε ηγέτες κράτους είναι τα πιο αμφιλεγόμενα: «Έχουν δύναμη, αλλά συχνά και αίμα στα χέρια τους».
Θα έρθει ποτέ η στιγμή του Τραμπ;
Το 2024 θεωρείται ήδη χαμένη υπόθεση, αφού η προθεσμία για υποψηφιότητες έληξε τον Ιανουάριο. Στη λίστα για το 2025 βρίσκονται ο πρωθυπουργός του Κατάρ, το Carter Center και το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Ωστόσο, αναλυτές όπως η Νίνα Γκρέγκερ από το Peace Research Institute του Όσλο αφήνουν μια χαραμάδα: «Ο Τραμπ συγκεντρώνει ηγέτες για να μιλήσουν για ειρήνη στην Ουκρανία. Είναι ανορθόδοξο, αλλά καμιά φορά αυτό λειτουργεί».
Αν και η επιτροπή δείχνει επιφυλακτική, ο Τραμπ φαίνεται αποφασισμένος να συνεχίσει. Το αν θα καταφέρει να γράψει το όνομά του δίπλα σε εκείνα των Ρούζβελτ, Ουίλσον ή Κάρτερ, παραμένει ένα από τα πιο καυτά ερωτήματα για το επόμενο Νόμπελ Ειρήνης.
Με πληροφορίες από Washington Post
