Πώς θα έμοιαζε η γη αν εξαφανιζόμασταν, ξαφνικά; Σε αυτό το ερώτημα επιχειρεί να απαντήσει ο Γάλλος φωτογράφος Romain Veillon μέσα από τον φακό του.
Στο βιβλίο του με τίτλο «green urbex», παρουσιάζει το πώς θα μπορούσε να μοιάζει αυτή η πραγματικότητα μέσα από τουλάχιστον 200 φωτογραφίες εγκαταλελειμμένων τόπων σε όλο τον κόσμο.
Στις φωτογραφίες αποκαλύπτονται κτίρια και ανθρώπινες υποδομές να σαπίζουν, πριν τελικά επιστρέψουν στη φύση.
Για να παρουσιάσει αυτή τη σταδιακή διαδικασία, το βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη. Η πρώτη ενότητα δείχνει την αρχική εγκατάλειψη, τα τοπία είναι άδεια αλλά παραμένουν λίγο πολύ ανέπαφα, στη δεύτερη η ανθρωπότητα έχει χαθεί προ πολλού και τα κτίρια γίνονται όλο και πιο ερειπωμένα, ενώ στην τρίτη η φύση κυριαρχεί σε έναν κόσμο γεμάτο ερείπια και βλάστηση.
Το κείμενο που συνοδεύει κάθε μέρος του βιβλίου περιγράφει τι θα γινόταν στον κόσμο «χωρίς εμάς» χρησιμοποιώντας τις πιο πρόσφατες μελέτες.
«Θα βρείτε κάθε είδους εγκαταλελειμμένα μέρη: σπίτια, κάστρα, παλάτια, εκκλησίες, εργοστάσια, λούνα παρκ, νοσοκομεία, σιδηρόδρομοι, θερμοκήπια, σχολεία», λέει ο Veillon για το νέο του βιβλίο. Υπάρχει ιδιαίτερη έμφαση στην ιστορία και σε όλα τα ενδιαφέροντα γεγονότα σε αυτήν. Για παράδειγμα, το πάρκο «nara dreamland» στην Ιαπωνία, οποίο δημιουργήθηκε για να μοιάζει με τον κόσμο της disney, επειδή ο ιδιοκτήτης ερωτεύτηκε το αρχικό πάρκο κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού στις ΗΠΑ ωστόσο, δεν είχε την άδεια να χτίσει και να διευθύνει την ιαπωνική disneyland.
Ο φωτογράφος ερωτεύτηκε το εγκαταλελειμμένο καζίνο της Κόνσταντα στη Ρουμανία, με το art-nouveau στιλ. «Η αρχιτεκτονική εκεί είναι απλά υπέροχη: η κύρια αίθουσα έχει ένα όμορφο παράθυρο σε σχήμα κοχυλιού και μέσα, μπορείτε ακόμα να βρείτε τεράστιους πολυελαίους, πίνακες ζωγραφικής και στολίδια από την εποχή που μαζεύονταν όλες οι πλούσιες οικογένειες. Ήταν ένα από τα μέρη που βρίσκονταν στην Ευρώπη πριν από τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Δυστυχώς, παρά το ένδοξο παρελθόν του, τελικά εγκαταλείφθηκε στη δεκαετία του '90 αφού είχε λειτουργήσει ως εστιατόριο, νοσοκομείο ή πολιτιστικός χώρος. Τώρα, χαίρομαι που το καζίνο αποκαθίστανται και που θα γνωρίσει μια νέα ζωή σύντομα!»
«Νομίζω ότι η έκρηξη της επιτυχίας των social media άλλαξε πραγματικά τον τρόπο που αισθανόμαστε για τα εγκαταλελειμμένα μέρη. Νιώθω ότι οι άνθρωποι έχουν την εντύπωση ότι μπαίνουν σε ένα απαγορευμένο μουσείο όπου μπορούν να έχουν πρόσβαση σε μέρη που δεν μπορούσαν να πάνε. Την αίσθηση του να ταξιδεύεις αμέσως στο χρόνο και τις χώρες χάρη στις φωτογραφίες», λέει ο Veillon για τη μαγεία των εγκαταλελειμμένων τόπων.
«Σε όλους αρέσει να χάνονται εκεί μέσα και να φαντάζονται πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή των κατοίκων και τι θα μπορούσε να είχε συμβεί όταν ήταν γεμάτο ζωή», προσθέτει.
Ο φωτογράφος βλέπει τους ανθρώπους να έλκονται από τους εγκαταλελειμμένους τόπους και αυτό οφείλεται στα social media, όπως υποστηρίζει, ενώ παρατηρεί ότι πολλά μέρη πέφτουν θύματα βανδαλισμών.
Το green urbex κυκλοφόρησε από τον εκδότη albin michel στις 6 Οκτωβρίου 2021, σε σκληρό εξώφυλλο.
Με πληροφορίες design boom
