Τα «ιστορικά βιομόρια» που εντοπίστηκαν πάνω σε χειρόγραφη επιστολή του Βλαντ Τσέπες, φιλοδοξείται πως θα προσφέρουν στους επιστήμονες νέα γνώση για τον Ρουμάνο βοεβόδα που ενέπνευσε τον Δράκουλα του Ιρλανδού συγγραφέα Μπραμ Στόκερ.
Τον περασμένο Μάιο, ακριβώς 125 χρόνια μετά την έκδοση του «Δράκουλα», ενός από τα κορυφαία δείγματα του λεγόμενου «γοτθικού μυθιστορήματος», δύο επιστήμονες επικεντρώθηκαν στη μελέτη ενός εγγράφου από τον 15ο αιώνα που υπογράφει ο ίδιος ο Βλαντ - λεγόμενος και Ανασκολοπιστής, λόγω των πρακτικών εξόντωσης που εφάρμοζε στους εχθρούς του.
Στόχος των Γκλεμπ και Σβετλάντ Ζίλμπερσταϊν, να εξάγουν γενετικό υλικό, ιδρώτα, σάλιο και δαχτυλικά αποτυπώματα, από την επιστολή που έγραφε ο ίδιος ο Δράκουλας σε ένα δωμάτιο στην Τρανσυλβανία 5,5 αιώνες πριν.
Ημερομηνία της επιστολής είναι η 4η Αυγούστου του 1475 και παραλήπτης ο λαός του Σιμπίου τον οποίο ο Δράκουλας ενημέρωνε πως θα εγκαθίστατο στην πόλη τους συντόμως.
«Πρωτεϊνικοί ντετέκτιβ» της ιστορίας
Aποκαλούνται «πρωτεϊνικοί ντετέκτιβ», αν και οι ίδιοι προτιμούν το συμβατικότερο και πιο... πεζό «ιστορικοί χημικοί».
Όπως υποστηρίζουν οι Ζίλμπερσταϊν, από το γενετικό αυτό υλικό μπορούν να διαμορφώσουν εικόνα όχι μόνο του σωματικού προφίλ του βοεβόδα της Βλαχίας, αλλά και των περιβαλλοντικών συνθηκών στις οποίες έζησε.
«Ήταν μυστικιστικό το γεγονός ότι εξάγουμε τα μόρια του Δράκουλα την ημέρα που εκδόθηκε το μυθιστόρημα του Μπραμ Στρόκερ πριν από 125 χρόνια» λέει ο Γκλεμπ Ζίλμπερταϊν. «Δεν την είχαμε προγραμματίσει την ημερομηνία. Όλη τη νύχτα, μετά τη διαδικασίας συλλογής των μορίων του Δράκουλα, έβρεχε, τα σκυλιά αλυχτούσαν και οι κεραυνοί φώτιζαν τον νυχτερινό ουρανό. Ήταν πραγματικά μαγική η ατμόσφαιρα. Ο Κόμης Δράκουλας ευλόγησε την απελευθέρωσή του από το ρουμανικό αρχείο».
Γεννημένοι στο Καζακστάν και εδώ και 26 χρόνια στο Τελ Αβίβ, οι Ζίλμπερσταϊν, συνεργάστηκαν με τον καθηγητή Πιέρ Τζόρτζιο Ριγκέτι από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου για να αναπτύξουν μια βιοχημική ανάλυση που χρησιμοποιείται για τη συλλογή πρωτεϊνών από αντικείμενα που άγγιξαν ή φόρεσαν άτομα προ πολλού νεκρά. Μεταξύ των χειρογράφων που έχουν μελετήσει, ήταν των Ρώσων συγγραφέων Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ και Άντον Τσέχωφ.
«Μετά τον Μπουλγκάκοφ, αναλάβαμε τον Άντον Τσέκοφ. Αναλύσαμε το πουκάμισο το οποίο φορούσε όταν πέθανε, και την τελευταία του επιστολή. Ο Τσέκοφ έπασχε από φυματίωση και χρησιμοποιούσε διάφορες ουσίες ως παυσίπονα, όμως πέθανε από εγκεφαλικό. Μετά τον Τσέχοφ αρχίσαμε να μελετούμε την επιστολή του Τζορτζ Όργουελ στη Μόσχα και εντοπίσαμε ίχνη φυματίωσης που κόλλησε στην Ισπανία»λέει ο Ζίλμπερσταϊν.
Όπως σημειώνει, η ανάλυση αυτή προσφέρει εικόνα από τον τρόπο ζωής του εκάστοτε ατόμου, αλλά και το περιβαλλοντικό σκηνικό το οποίο έζησε.
«Με την ανάλυσή μας, προσδοκούμε μια εικόνα του βιομοριακού πορτρέτοου του Βλαντ Δράκουλα όταν έγραφε ή υπέγραφε αυτές τις επιστολές - εννοώντας την κατάσταση της υγείας του, τι έτρωγε και ποια ήταν η ατμόσφαιρα γύρω του» εξηγεί ο ίδιος.
Με πληροφορίες από Guardian
