«Για τον Μπόρις Τζόνσον ήταν το πλήγμα που περίμεναν όλοι οι επικριτές του».
Με αυτόν τον τρόπο σχολιάζει η Rowena Mason στον Guardian τις εξελίξεις στη Βρετανία, μετά την παραίτηση του υπουργού Οικονομικών, Ρίσι Σουνάκ και του υπουργού Υγείας, Σαγίντ Τζαβίντ.
Μπορεί ο Τζόνσον να πήρε μια «ανάσα» από την ψήφο εμπιστοσύνης τον περασμένο μήνα, δίνοντας του 12 μήνες ασυλίας, ωστόσο, οι τριγμοί στην κυβέρνησή του συνεχίζονται, καθώς ορισμένοι Συντηρητικοί επιχειρούν να αλλάξουν τους κανόνες του κόμματος συντομεύοντας την περίοδο αυτή.
Παράλληλα, υπάρχουν και βουλευτές που καλούν κορυφαίους υπουργούς να ταχθούν κατά του Τζόνσον.
Reuters: Πώς μπορούν να απομακρύνουν τον Μπόρις Τζόνσον
Οι ισχυροί κλυδωνισμοί στην βρετανική κυβέρνηση δημιουργούν σενάρια για το αύριο, με το Reuters να παραθέτει τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να απομακρυνθεί ο Μπόρις Τζόνσον αλλά και το πώς θα βρεθεί ο αντικαταστάτης του.
- Ο Τζόνσον θα μπορούσε να δηλώσει ότι έχασε την υποστήριξη πάρα πολλών μελών του κόμματός του και του υπουργικού συμβουλίου και να παραιτηθεί. Μέχρι στιγμής βέβαια δεν δείχνει διατεθειμένος για κάτι τέτοιο.
- Αρκετά ακόμη μέλη του υπουργικού συμβουλίου θα μπορούσαν να παραιτηθούν και να καλέσουν τον Τζόνσον να απομακρυνθεί, αναγκάζοντάς τον σε παραίτηση.
Ωστόσο, δημοσιεύματα αναφέρουν ότι ανώτερα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, όπως η υπουργός Εξωτερικών και ο υπουργός Άμυνας, παραμένουν στη θέση τους.
- Ορισμένοι βουλευτές επιχειρούν να αλλάξουν τους κανόνες του κόμματος, ώστε να μπορέσουν να διεξάγουν νέα ψηφοφορία για ψήφο εμπιστοσύνης, νωρίτερα από το προβλεπόμενο.
Οι εκλογές της λεγόμενης Επιτροπής 1922, η οποία καθορίζει τους κανόνες θα διεξαχθούν σύντομα.
Σε αναζήτηση διαδόχου
Σε περίπτωση καθαίρεσης του Τζόνσον, η εύρεση νέου ηγέτη αποτελεί το επόμενο στάδιο για τους Συντηρητικούς, με τη διαδικασία να έχει ως εξής:
Οι υποψήφιοι που παρουσιάζονται για την ηγεσία πρέπει να υποδεικνύονται από δύο άλλους Συντηρητικούς βουλευτές. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχει ένα ευρύ πεδίο υποψηφίων.
Οι Συντηρητικοί βουλευτές διεξάγουν, στη συνέχεια, γύρους ψηφοφοριών για να μειώσουν τον αριθμό των υποψηφίων. Κάθε φορά που καλούνται στην κάλπη, ψηφίζουν και εκείνος με τις λιγότερους ψήφους αποκλείεται από τη συνέχεια.
Αυτό επαναλαμβάνεται μέχρι να μείνουν μόνο δύο. Αυτοί ρίχνονται στη μάχη και μετά από ψηφοφορία του ευρύτερου Συντηρητικού Κόμματος αναδεικνύεται ο νικητής.
Ο αρχηγός του κόμματος με την πλειοψηφία στη Βουλή των Κοινοτήτων είναι ο de facto πρωθυπουργός. Δεν χρειάζεται να προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές, αλλά έχουν τη δύναμη να το κάνουν.
Τώρα, το πόσο θα διαρκέσει η διαδικασία είναι ένα ερώτημα με πολλές απαντήσεις, καθώς ο χρόνος των ψηφοφοριών μπορεί να ποικίλλει.
Η Τερέζα Μέι, για παράδειγμα, έγινε ηγέτης σε λιγότερο από τρεις εβδομάδες αφότου ο Ντέιβιντ Κάμερον παραιτήθηκε το 2016.
