Η ανάρτηση αποσπασμάτων από ιδιωτικές ανταλλαγές μηνυμάτων με ξένους ηγέτες έχει γίνει, για τον Ντόναλντ Τραμπ, μέρος της δημόσιας επικοινωνίας του. Στην περίπτωση του μηνύματος που δημοσιοποίησε από τον Εμανουέλ Μακρόν, το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο περιεχόμενο, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ο Γάλλος πρόεδρος διατυπώνει τις θέσεις του.
Ο Μακρόν εκφράζει απορία για την αμερικανική στάση στη Γροιλανδία, προτείνει συνάντηση της G7 στο Παρίσι μετά το Νταβός και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο επαφών «στο περιθώριο» με Ουκρανούς, Δανούς, Σύρους και Ρώσους. Το μήνυμα καταλήγει σε πρόσκληση για δείπνο.
Το Politico επιχειρεί να «αποκωδικοποιήσει» το μήνυμα, συνδέοντας τις βασικές διατυπώσεις με το πολιτικό τους βάρος. Ακολουθεί η ανάλυση ανά ενότητα.
Συρία
Τι είπε
«Συμφωνούμε απόλυτα για τη Συρία».
Τι εννοεί
Το Politico εκτιμά ότι ο Μακρόν ξεκινά από ένα πεδίο όπου μπορεί να παρουσιαστεί σύγκλιση, πριν περάσει στις πιο δύσκολες διαφωνίες. Η Συρία προσφέρεται για μια τέτοια αρχή, σε αντίθεση με άλλα μέτωπα όπου οι δύο πλευρές έχουν διακριτές θέσεις, από τη Γάζα μέχρι το κλίμα και τη ρύθμιση των τεχνολογικών κολοσσών.
Ιράν
Τι είπε
«Μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα για το Ιράν».
Τι εννοεί
Σύμφωνα με το Politico, ο Μακρόν επιχειρεί να παρουσιάσει ως κοινό έδαφος ένα θέμα όπου υπάρχει σύμπτωση, αλλά όχι χωρίς όρια. Οι χώρες της G7 έχουν προειδοποιήσει την Τεχεράνη για κυρώσεις, ενώ η ΕΕ εξετάζει πρόσθετα μέτρα. Το Politico επισημαίνει ότι Παρίσι και Τραμπ δεν ταυτίζονται ως προς τη στρατιωτική επιλογή. Η Γαλλία δεν κινείται προς σενάρια πλήγματος, την ώρα που ο Τραμπ έχει κατά καιρούς αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο. Στο φόντο υπάρχει και το προηγούμενο της συμφωνίας για τα πυρηνικά, στην οποία η Γαλλία είχε ρόλο και από την οποία ο Τραμπ αποχώρησε στην πρώτη του θητεία.
Γροιλανδία
Τι είπε
«Δεν καταλαβαίνω τι κάνεις με τη Γροιλανδία».
Τι εννοεί
Το Politico διαβάζει τη διατύπωση ως σκόπιμα ήπια παρέμβαση σε ένα θέμα που έχει προκαλέσει ένταση με τους Ευρωπαίους συμμάχους. Δεν υπάρχει ευθεία καταγγελία ούτε απειλή. Η επιλογή λέξεων επιτρέπει στον Μακρόν να καταγράψει αντίρρηση χωρίς να μετατρέψει το μήνυμα σε σύγκρουση. Το δημοσίευμα υπενθυμίζει ότι σε δημόσιες τοποθετήσεις η γαλλική στάση έχει υπάρξει πιο αυστηρή, ενώ στην Ευρώπη δεν υπάρχει ενιαία προσέγγιση για το πώς θα πρέπει να απαντηθούν οι κινήσεις του Τραμπ.
Σύνοδος G7
Τι είπε
«Μπορώ να οργανώσω συνάντηση της G7 στο Παρίσι την Πέμπτη, μετά το Νταβός».
Τι εννοεί
Το Politico δίνει βάρος στον χρόνο και στο πλαίσιο. Αν το μήνυμα εστάλη τη Δευτέρα, όπως εκτίμησε Γάλλος αξιωματούχος στο μέσο, η πρόταση συμπίπτει με έκτακτη σύνοδο ηγετών της ΕΕ στις Βρυξέλλες την ίδια ημέρα, κάτι που θα μπορούσε να δώσει εικόνα ασυνεννοησίας. Πέρα από το πρόγραμμα, η πρόταση για G7 φωτίζει και το ερώτημα του κατάλληλου φόρουμ όταν η διατλαντική σχέση δοκιμάζεται. Η ΕΕ είναι το βασικό σχήμα για την απάντηση σε απειλές δασμών, αλλά δεν περιλαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο. Το G7, από την άλλη, φέρνει στο ίδιο τραπέζι χώρες με βάρος και για την Αρκτική, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και ο Καναδάς.
Άλλοι ηγέτες
Τι είπε
«Μπορώ να καλέσω Ουκρανούς, Δανούς, Σύρους και Ρώσους στο περιθώριο».
Τι εννοεί
Η αναφορά στους Ρώσους είναι, κατά το Politico, το πιο ευαίσθητο σημείο. Ακόμη και ως επαφές «στο περιθώριο», μια πρόσκληση μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις στην Ευρώπη, καθώς ενδέχεται να εκληφθεί ως κίνηση επαναφοράς της Μόσχας σε διπλωματική κανονικότητα χωρίς σαφές σήμα προόδου για την Ουκρανία. Το δημοσίευμα σημειώνει επίσης ότι οι Ευρωπαίοι παραμένουν διχασμένοι για το ποιος θα πρέπει να ηγηθεί μιας τέτοιας διαδικασίας και αν χρειάζεται ειδικός απεσταλμένος.
Δείπνο
Τι είπε
«Ας δειπνήσουμε μαζί στο Παρίσι την Πέμπτη, πριν γυρίσεις στις ΗΠΑ».
Τι εννοεί
Το Politico το εντάσσει στη χρήση της προσωπικής φιλοξενίας ως μέσου προσέγγισης. Η τελετουργία και το πρωτόκολλο, σημειώνει, έχουν αποδειχθεί χρήσιμα για τους Ευρωπαίους όταν επιδιώκουν να κρατήσουν τον Τραμπ σε κλίμα συνεργασίας. Ως παράδειγμα αναφέρεται η εμπειρία της τελευταίας συνόδου του ΝΑΤΟ, όπου δόθηκε έμφαση σε φιλοφρονήσεις και συμβολικές κινήσεις. Υπενθυμίζεται επίσης ότι ο Μακρόν έχει χρησιμοποιήσει κατά καιρούς «διπλωματία του δείπνου» και με άλλους ηγέτες, όπως ο Βίκτορ Ορμπαν, με αποτελέσματα που δεν ήταν πάντα σταθερά.
Κατά το Politico, το μήνυμα —παρότι σύντομο— επιχειρεί να κάνει πολλά μαζί: κρατά ανοιχτό τον προσωπικό δίαυλο, προβάλλει πεδία σύγκλισης και διατυπώνει τις βασικές διαφωνίες με τρόπο που αποφεύγει τη σύγκρουση.
Με πληροφορίες από Politico
