Οι αναφορές στον George Orwell και τον Aldous Huxley δεν είναι ακριβώς αυτό που περιμένει κανείς να ακούσει σε ένα ποπ τραγούδι, κυρίως από μπάντα του Καζακστάν, όπου η πολιτική σκηνή κυριαρχείται από ένα κόμμα για σχεδόν τρεις δεκαετίες.
Έτσι, όταν οι Ninety One, ένα δημοφιλές τοπικό συγκρότημα, κυκλοφόρησαν το «Taboo» στις τελευταίες μέρες του 2020, ήταν πολύ πιθανό να προσελκύσουν την προσοχή πέρα από το συνηθισμένο fanbase τους.
Έχοντας συγκεντρώσει περισσότερα από 3 εκατομμύρια views στο YouTube, το τραγούδι μιλά για την πανδημία, που έχει κουράσει το έθνος, τα οικονομικά δεινά, τη διαφθορά και την έλλειψη ουσιαστικού πολιτικού ανταγωνισμού στη χώρα.
Το τραγούδι χρησιμοποιεί ένα περίπλοκο παιχνίδι λέξεων για να κάνει αναφορές, μεταξύ άλλων, στον Πρόεδρο Kassym-Jomart Tokayev και τον ισχυρό πρώην Πρόεδρο Nursultan Nazarbayev.
«Ο Orwell δεν θα εκπλήσσονταν από τη χώρα μας, ο Huxley δεν θα έμενε σιωπηλός», αναφέρουν οι στίχοι του τραγουδιού, που στη συνέχει κάνει αναφορά στην ατελείωτη υποτίμηση του νομίσματος και τους διεφθαρμένους αξιωματούχους.
«Πες, Neo, ξύπνα! Και είσαι αντιφρονούντας», συνεχίζει κάνοντας αναφορά στην ταινία του Keanu Reeves «The Matrix».
Στη συνέχεια γίνεται μια προφανής αναφορά σε μια ευρέως επικριτική απόφαση του πρώην προέδρου να γιορτάσει τα 80α γενέθλια του τον περασμένο Ιούλιο, με πυροτεχνήματα εν μέσω μίας αύξησης των κρουσμάτων και των θανάτων από COVID-19.
Οι αρχές της πρωτεύουσας Νουρ-Σουλτάν υπερασπίστηκαν την κίνηση λέγοντας ότι τα πυροτεχνήματα είχαν προετοιμαστεί εκ των προτέρων και πληρώθηκαν από ιδιώτες χορηγούς. Μία εβδομάδα αργότερα, ακολούθησε εθνική ημέρα πένθους για τα θύματα του COVID-19.
Οι Ninety One, το όνομα της μπάντας που αναφέρεται στο έτος που το πλούσιο σε πετρέλαιο Καζακστάν απέκτησε ανεξαρτησία, ήταν πάντα αγαπητοί στην ποπ σκηνή της πρώην Σοβιετικής Δημοκρατίας.
Αποκλεισμένοι από τοπικούς τηλεοπτικούς σταθμούς, το συγκρότημα βασίστηκε στο YouTube και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να καθιερωθεί ως mainstream trendetters του "Q-Pop".
Επίσης όσο ασυνήθιστο και αν ακούγεται οι Ninety One δεν παίζουν ποτέ στα ιδιωτικά πάρτι που αποτελούν βασική πηγή εισοδήματος για πολλούς καλλιτέχνες του Καζακστάν.
Ο παραγωγός της μπάντας, Yerbolat Bedelkhan, δήλωσε ότι ενώ η ιδέα της κυκλοφορίας ενός τραγουδιού που εστιάζει σε κοινωνικά ζητήματα βρίσκεται στο τραπέζι για μεγάλο χρονικό διάστημα, το συγκρότημα καθοδηγείται σε μεγάλο βαθμό από όσα απασχολούν τους θαυμαστές του.
«Οι θαυμαστές μας είναι νέοι και πρέπει να ακουστεί η φωνή των νέων», είπε σε συνέντευξή του. «Η μουσική είναι ήρεμη δύναμη».
Σύμφωνα με το μέλος της μπάντας Zaq, το τραγούδι, που έγινε σε συνεργασία με την τοπική ραπ μπάντα Irina Kairatovna, επισημαίνει επίσης την αυτολογοκρισία που υιοθετήθηκε από την κοινωνία του Καζακστάν.
«Γιατί Taboo; Επειδή φαίνεται ότι δεν επιτρέπεται να λέμε πολλά πράγματα», είπε ο παραγωγός. «Αλλά κανείς δεν λέει στην πραγματικότητα ότι αυτό δεν επιτρέπεται»
Ο συνεργάτης του συγκροτήματος, Ace, χαρακτήρισε το κομμάτι ως άσκηση για τη «μουσική δημοσιογραφία».
Στο τέλος του μουσικού βίντεο, δε, όπου οι ερμηνευτές κάθονται σε ένα στρογγυλό τραπέζι, όλοι φεύγουν θυμωμένοι από τη συνάντηση, αρνούμενοι να σφίξουν τα χέρια με τους δύο ερμηνευτές - τους οποίους ορισμένοι θεατές είδαν ως σύμβολα των Tokayev και τον Nazarbayev.
Η μπάντα και ο παραγωγός της, ωστόσο, δεν σχολιάζουν τις αλληγορίες του τραγουδιού, αναφέροντας τους δικούς της στίχους: «Το νόημα είναι μέσα στο μυαλό σας και αυτά είναι απλές λέξεις».
Με πληροφορίες του Reuters
