Ο Ζαν-Ξαβιέ ντε Λεστράντ, σκηνοθέτης νέας τηλεοπτικής μίνι σειράς για τους επιζώντες της τρομοκρατικής επίθεσης στο Μπατακλάν στο Παρίσι το 2015, αρνείται τις κατηγορίες ότι η απόφασή του να γυρίσει σκηνές μέσα στο θέατρο ήταν «ανήθικη».
Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης δήλωσε ότι οι όμηροι της επίθεσης στο Μπατακλάν, οι ιστορίες των οποίων βρίσκονται στη ντοκιμαντέρ-σειρά οκτώ επεισοδίων, ήθελαν η τρομακτική τους εμπειρία να αναπαρασταθεί μέσα στο κτίριο.
Η σειρά «Des Vivants» (Οι Ζωντανοί) κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα, εν όψει της 10ης επετείου της τρομοκρατικής επίθεσης στο Μπατακλάν, που άφησε 130 νεκρούς και πάνω από 490 τραυματίες.
Η σειρά αφηγείται τις προσωπικές ιστορίες επτά ανδρών και γυναικών, που προσπαθούν να ξαναχτίσουν τη ζωή τους, μετά τα όσα βίωσαν.
Στις 13 Νοεμβρίου του 2015, τρεις ένοπλοι που δήλωσαν πίστη στο Ισλαμικό Κράτος εισέβαλαν στο Μπατακλάν κατά τη διάρκεια συναυλίας του συγκροτήματος «Eagles of Death Metal». Κατά τη διάρκεια της επίθεσης, κράτησαν 11 θεατές όμηρους σε ένα μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, λέγοντάς τους να μην κινηθούν ή θα τους πυροβολούσαν στο κεφάλι.
Μπατακλάν: «Θα ήταν απάτη να γίνουν αλλού τα γυρίσματα» εξηγεί ο σκηνοθέτης
Ο Αρθούρ Ντενούβο, πρόεδρος της ένωσης «Life for Paris», που εκπροσωπεί πολλούς επιζώντες της επίθεσης, δήλωσε ότι τα γυρίσματα μέσα στο θέατρο «μπέρδεψαν τα όρια μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» και στεναχώρησαν τους επιζώντες και τις οικογένειες των θυμάτων.
«Κάποιοι θεωρούν ανήθικο να ανακατασκευάζεται η σκηνή της τραγωδίας, εκεί όπου υπέφεραν και όπου χάθηκαν οι αγαπημένοι τους», ανέφερε χαρακτηριστικά. Επτά από τους ομήρους, συναντιούνται τουλάχιστον μία φορά το μήνα τα τελευταία δέκα χρόνια και αποκαλούν τον εαυτό τους «les potages», συνδυασμός της γαλλικής λέξης pote (φίλος) και otages (όμηροι).
Ο Λεστράντ δήλωσε στην εφημερίδα «Guardian» ότι σκέφτηκε πολύ πριν αποφασίσει να κάνει γυρίσματα στο Μπατακλάν, αλλά πείστηκε ότι ήταν απαραίτητο από τους επτά επιζώντες.
«Θέλησα να μπω στη θέση των θυμάτων και να αναρωτηθώ αν θα δεχόμουν να γίνει κάτι φανταστικό σε αυτό το μέρος. Δεν ήταν εύκολη επιλογή, αλλά διηγούμασταν την ακριβή ιστορία αυτών των επιζώντων. Δημιουργούμε μυθοπλασία τόσο κοντά στις πραγματικές τους αφηγήσεις που να γυριστεί αλλού θα ήταν απάτη. Δεν θα είχε κανένα νόημα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
«Καταλαβαίνω ότι κάποιοι σοκαρίστηκαν, αλλά δεν κάναμε αυτή τη σειρά για ορισμένα θύματα αλλά για όλους. Μιλάμε για οκτώ λεπτά από μια οκτάωρη σειρά. Σε αυτά τα λίγα λεπτά, οι θεατές μπορούν να βρίσκονται μέσα στο Μπατακλάν, σε αυτόν τον χώρο τρόμου και τραγωδίας», συνέχισε.
Δήλωσε ότι η παραγωγή δεν είχε αρχικά άδεια για τα γυρίσματα, και η διοίκηση του Μπατακλάν συμφώνησε μόνο αφού οι όμηροι έγραψαν κοινή επιστολή ζητώντας άδεια.
