Τα, επί χρόνια καταγγελλόμενα από τους εργαζομένους του, κενά ασφαλείας φαίνεται πως πλήρωσε το Μουσείο του Λούβρου, όπως αποτυπώνεται στην προκαταρκτική έκθεση που έδωσαν στη δημοσιότητα οι αρχές του Παρισιού.
Πολλοί έλεγχοι, μεταξύ των οποίων και εκείνος του οίκου Van Cleef & Arpels το 2019, τον οποίο είχε δημοσιεύσει η Le Monde, είχαν ήδη αναδείξει σοβαρά κενά που απειλούσαν την ασφάλεια των χώρων και των έργων τέχνης. Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας, και η Αστυνομική Διεύθυνση Παρισιού είχε προειδοποιήσει για τους κινδύνους στους οποίους ήταν εκτεθειμένο το μουσείο.
Ωστόσο, η σχετική έκθεση διαβιβάστηκε στη διοίκηση του Λούβρου μόλις στις 29 Αυγούστου 2025, δηλαδή ενάμιση μήνα πριν από τη διάρρηξη. Το έγγραφο, που συντάχθηκε από την Υπηρεσία Επιχειρησιακής Πρόληψης της Αστυνομικής Διεύθυνσης Παρισιού και χαρακτηρίστηκε ως «εμπιστευτικό», περιέγραφε «όλα τα μέσα που είναι αφιερωμένα στην ασφάλεια ως απαρχαιωμένα και ακατάλληλα για τις εγκαταστάσεις».
Ληστεία στο Λούβρο: Ξεπερασμένος ο ηλεκτρονικός εξοπλισμός
Μεταξύ άλλων, οι ειδικοί εξέφραζαν έκπληξη για «τα παρωχημένα έπιπλα και τον ξεπερασμένο ηλεκτρονικό εξοπλισμό που διατίθενται στους αστυνομικούς στο κεντρικό κέντρο ελέγχου και στα επιμέρους κέντρα εποπτείας». Ο αριθμός των οθονών κρινόταν ανεπαρκής σε σχέση με τον αριθμό των καμερών, οι οποίες λειτουργούσαν με ασύμβατα λογισμικά, ανάλογα με το αν ήταν ψηφιακές ή αναλογικές.
Αν και καλύτερα εξοπλισμένο, το κεντρικό κέντρο ελέγχου, σύμφωνα με την έκθεση, «δεν αρκούσε για να διαχειριστεί μια μεγάλη κρίση που θα απαιτούσε τη συγκέντρωση όλου του εξοπλισμού».
Στα συμπεράσματά της, η έκθεση συνιστούσε «άμεση αναπροσαρμογή των πόρων του μουσείου» και ζητούσε πλήρη αναθεώρηση του μοντέλου ασφαλείας, ώστε το κεντρικό κέντρο ελέγχου -που συχνά είχε παθητικό ρόλο- να καταστεί «ο νευραλγικός πυρήνας του συστήματος», μέσω «κεντρικής διαχείρισης εικόνων και συναγερμών». Όπως επισημαινόταν, το κέντρο αναζητούσε συνεχώς πληροφορίες που θα έπρεπε να του διαβιβάζονται αυτόματα, ενώ δεν είχε προτεραιότητα στη διαχείριση των καμερών.
Ληστεία στο Λούβρο: Ο κρίσιμος αδύναμος κρίκος
Το ζήτημα των καμερών αποδείχθηκε καθοριστικό τη νύχτα της διάρρηξης. Στις 19 Οκτωβρίου 2025, επτά ανεκτίμητα αντικείμενα κλάπηκαν, ανάμεσά τους το διάδημα από το σετ της βασίλισσας Marie-Amélie, το σμαραγδένιο κολιέ της Marie-Louise και ο μεγάλος φιόγκος του κορσάζ της αυτοκράτειρας Eugénie.
Σύμφωνα με έκθεση της Γενικής Επιθεώρησης Πολιτιστικών Υποθέσεων (IGAC), «τα απαρχαιωμένα κέντρα ελέγχου δεν επέτρεψαν την ταυτόχρονη προβολή των καμερών που κάλυπταν ευαίσθητες ζώνες, με αποτέλεσμα να χαθούν πολύτιμα λεπτά».
Την ώρα της διάρρηξης, μόνο μία κάμερα κατέγραψε το περιστατικό, κοινώς την άφιξη των μοτοσικλετών των δραστών, το βαν με το ανυψωτικό μηχάνημα και την τοποθέτηση των σφηνών. Ήταν μια εξωτερική αναλογική κάμερα, χαμηλής ποιότητας, στη γωνία της rue de l’Amiral-de-Coligny.
Παρότι κατέγραψε την ανάπτυξη του ανυψωτικού και την ανάβαση των δραστών προς τις γαλλικές πόρτες της αίθουσας του Απόλλωνα, το υλικό εξετάστηκε καθυστερημένα - όταν οι διαρρήκτες πιθανότατα είχαν ήδη μπει στον χώρο.
Ληστεία στο Λούβρο: Πώς ειδοποιήθηκε η ασφάλεια του μουσείου
Η ασφάλεια του μουσείου ειδοποιήθηκε μόνο από τους συναγερμούς των παραθύρων και των βιτρινών που έσπασαν οι δράστες, χάνοντας κρίσιμο χρόνο. «Αν ένας υπάλληλος σε κάποιο από τα δύο κέντρα ελέγχου παρακολουθούσε ζωντανά την εικόνα αυτής της κάμερας», σημειώνει η IGAC, «θα μπορούσε εύκολα να διαπιστώσει ότι δεν υπήρχαν προγραμματισμένες εργασίες συντήρησης και να ζητήσει άμεσο έλεγχο από τη φύλαξη». Μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα, προσθέτει η έκθεση, οι δράστες θα μπορούσαν να είχαν συλληφθεί.
Η παλαιότερη έκθεση της Van Cleef & Arpels, με τίτλο «Προστασία των Κοσμημάτων του Στέμματος», είχε ήδη χαρακτηρίσει τις πόρτες της Αίθουσας Απόλλωνα ως ένα «βασικό σημείο ευπάθειας» σε περίπτωση διάρρηξης: «Ανοίγουν εύκολα και επιτρέπουν την αφαίρεση κοσμημάτων σε χρόνο ρεκόρ». Παρά τις συστάσεις για υπέρυθρα εμπόδια, τίποτα δεν είχε γίνει έξι χρόνια αργότερα.
Η διοίκηση του Λούβρου αναγνώρισε, μιλώντας στη Le Monde, τις ελλείψεις της, κυρίως στην περιμετρική επιτήρηση και την κεντρική παρακολούθηση, σημειώνοντας ότι είχε επανειλημμένα κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου για την παλαιότητα των υποδομών.
Με πληροφορίες από Le Monde
