Με τίτλο «η πιο... διοίκηση όλων των εποχών» το περιοδικό Atlantic σχολιάζει τη δημοσιοποίηση των αρχείων Έπσταϊν από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, όπου παραλείπονται αρκετές αναφορές ως προς τη σχέση που διατηρούσε ο τωρινός Αμερικανός πρόεδρος με τον καταδικασμένο, για σεξουαλικά, εγκλήματα χρηματιστή.
Δίπλα στο «πιο», το Atlantic έχει βάλει ένα μαύρο πλαίσιο, το οποίο, όσοι διάβασαν τις νέες αποκαλύψεις για τη δράση του Τζέφρι Έπσταϊν διαπίστωσαν πως κάλυπτε κάποιο όνομα, για την προστασία των προσωπικών τους δεδομένων.
Η απόκρυψη έγινε από επίσημη αρχή, εν προκειμένω από το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, όπως είχε προαναγγείλει εξάλλου.
Υπόθεση Έπσταϊν: Το άρθρο του Atlantic για τον Τραμπ
«Λίγες ώρες πριν από την προθεσμία που είχε θέσει το Κογκρέσο, το αμερικανικό Υπουργείο Δικαιοσύνης έδωσε στη δημοσιότητα μέρος των λεγόμενων «αρχείων Έπσταϊν».
Η κίνηση παρουσιάστηκε από τον Λευκό Οίκο ως απόδειξη διαφάνειας, όμως το περιεχόμενο των εγγράφων -γεμάτο εκτεταμένες μαύρες διαγραφές- δεν ικανοποίησε ούτε τα θύματα ούτε το ευρύτερο κοινό.
Το υλικό περιλαμβάνει χιλιάδες έγγραφα και πάνω από 3.000 φωτογραφίες από κατοικίες του Τζέφρι Έπσταϊν στη Νέα Υόρκη και στις Παρθένες Νήσους των ΗΠΑ: χώρους γεμάτους έργα τέχνης, φωτογραφίες γυμνών ή ημίγυμνων γυναικών και στιγμιότυπα από την πολυτελή κοινωνική ζωή του. Πολλές εικόνες είναι είτε πλήρως είτε μερικώς «καλυμμένες», καθιστώντας αδύνατη την αναγνώριση προσώπων και λεπτομερειών.
Ανάμεσα στο υλικό ξεχωρίζουν φωτογραφίες στις οποίες εμφανίζεται ο πρώην πρόεδρος Μπιλ Κλίντον μαζί με τον Έπσταϊν ή με τη στενή του συνεργάτιδα Γκισλέιν Μάξγουελ, η οποία εκτίει ποινή 20 ετών για σωματεμπορία. Σε άλλες φωτογραφίες διακρίνονται δημόσια πρόσωπα όπως ο Κέβιν Σπέισι, ο Μάικλ Τζάκσον και ο Μικ Τζάγκερ. Εκπρόσωποι ορισμένων εξ αυτών δεν απάντησαν άμεσα σε αιτήματα για σχόλιο.
Στα έγγραφα περιλαμβάνονται και ελάχιστες αναφορές στον Ντόναλντ Τραμπ, μεταξύ των οποίων φωτογραφία όπου το πρόσωπό του φαίνεται ανάμεσα σε άλλα στιγμιότυπα πάνω σε γραφείο.
Υπάρχει επίσης νομική καταγγελία που κάνει λόγο για λεκτική αλληλεπίδραση του Τραμπ με τον Έπσταϊν και ένα 14χρονο κορίτσι. Ο Λευκός Οίκος δεν απάντησε επί της ουσίας στα ερωτήματα, περιοριζόμενος να τονίσει ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι «η πιο διαφανής στην ιστορία».
Παρά τον όγκο του υλικού, οι πραγματικές αποκαλύψεις είναι περιορισμένες. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει καταγγελία του 1996 για υλικό σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων, καθώς και χειρόγραφες σημειώσεις και αποδείξεις που ενισχύουν την εικόνα ενός δικτύου εκμετάλλευσης το οποίο λειτουργούσε επί χρόνια χωρίς ουσιαστικό έλεγχο. Ακόμη και οι διαγραφές, ωστόσο, αποκαλύπτουν την κλίμακα της υπόθεσης: λίστα «μασέρ» με 254 εγγραφές είναι πλήρως καλυμμένη.
Η έκταση των redactions (εσκεμμένων αποκρύψεων) έχει προκαλέσει αντιδράσεις και πολιτικές αιχμές. Υποστηρικτές της διαφάνειας κάνουν λόγο για επιλεκτική δημοσιοποίηση, ενώ επικριτές σημειώνουν ότι πρόσωπα από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους αντιμετωπίζονται με διαφορετικά μέτρα. Για τα θύματα, το άνοιγμα των αρχείων δεν συνοδεύεται από την αναμενόμενη λογοδοσία ή δικαίωση.
Το βέβαιο είναι ότι η δημοσιοποίηση αυτή δεν έβαλε τέλος στις θεωρίες συνωμοσίας, αλλά τις ενίσχυσε. Σε ένα περιβάλλον έντονης δυσπιστίας, τα μαύρα τετράγωνα πάνω στα έγγραφα λειτουργούν περισσότερο ως σύμβολα μιας ατελούς αλήθειας, παρά ως εγγύηση προστασίας. Και όσο παραμένουν, η υπόθεση Έπστεϊν δύσκολα θα πάψει να στοιχειώνει τη δημόσια συζήτηση».
Με πληροφορίες από Atlantic
