Μέχρι το 2016 η Κίνα θα έχει 800 ουρανοξύστες, τέσσερις φορές περισσότερους από τους ουρανοξύστες των Ηνωμένων Πολιτειών. Όπως σημειώνει η εφημερίδα Global Times, ένας ουρανοξύστης χτίζεται κάθε πέντε ημέρες στις κινεζικές μεγαλουπόλεις. Οι πιο πολλοί υψώνονται στο Χονγκ Κονγκ, συνολικά 58 και ακολουθούν η Σαγκάη με 51, και η Shenzhen με 46. Ήδη από τα 10 υψηλότερα κτίρια στον κόσμο, τα πέντε βρίσκονται στην κινεζική επικράτεια.
Για να θεωρηθεί ένα κτίριο ουρανοξύστης θα πρέπει το ύψος του να υπερβαίνει τα 500 πόδια, δηλαδή τα 152,4 μέτρα και στην Κίνα από την αρχή του χρόνου έπεσαν τα θεμέλια σε 200 τέτοια “μεγακτίρια”. Παρά την ανάπτυξη πάντως, υπάρχουν κι αυτοί που πιστεύουν ότι η κατασκευή τόσων ουρανοξυστών θα αλλοιώσει το κινεζικό αστικό τοπίο και θα εκφυλιστεί η εικόνα της χώρας στο εξωτερικό. Όμως, όπως επισημαίνει ο καθηγητής Οικονομικών Wang Jianmao, η Κίνα έχει ανάγκη από πραγματικά υψηλά κτίρια καθώς η χώρα έχει τεράστιο πληθυσμό. “Οι ουρανοξύστες θα μπορούσαν να βοηθήσουν σε κάποιο βαθμό στον περιορισμό της χρήσης γης”, επισημαίνει ο καθηγητής, τονίζοντας πάντως ότι δεδομένου του κόστους κατασκευής και συντήρησης τους και των περιβαλλοντικών προβλημάτων που προκαλούν, οι κυβερνητικές αρχές θα πρέπει να είναι προσεκτικές όταν δίνουν την άδεια για την ανέγερση τους. Το ύψους 421 μέτρων κτίριο που κατασκευάστηκε στη Σαγκάη και είναι το δεύτερο ψηλότερο στην πόλη, είχε κόστος κατασκευής 3.088 δολάρια ανά τ.μ. Ωστόσο τώρα που είναι σε χρήση το ανά ημέρα κόστος για τη συντήρηση του πλησιάζει τις 150 χιλιάδες δολάρια.
Η τρέλα με τους ουρανοξύστες είναι τόσο μεγάλη στην Κίνα που ακόμη και πόλεις με πληθυσμό λιγότερο από 1 εκατομμύριο έχουν πάρει άδεια για ανέγερση ουρανοξύστη, σε ένα παράξενο ανταγωνισμό με τις άλλες κινεζικές πόλεις για το “άγγιγμα του ουρανού” και τη “βιτρίνα” ενός “ιδιόρυθμου” καπιταλισμού. Οι ειδικοί προειδοποιούν πάντως για το ρίσκο, καθώς αν τα γραφεία ή κατοικίες ενός ουρανοξύστη δεν πουληθούν ή ενοικιαστούν, τότε η κατασκευή θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα τεράστιο χρέος, καθώς οι περισσότεροι επενδυτές δανείζονται από τις τράπεζες για να χρηματοδοτήσουν το έργο.
