Την πρώτη φωτογραφία του Φρέντι Μπελέρη μετά την αποφυλάκισή του, ανάρτησε στα social media η σύζυγός του.
Μετά από 16 μήνες στη φυλακή, ο Φρέντι Μπελέρης επέστρεψε στο σπίτι του και φωτογραφήθηκε αγκαλιά με τη σύζυγό του, Αντωνία Τάτου. Η ίδια δημοσιοποίησε τη φωτογραφία τους στα social media, γράφοντας μεταξύ άλλων πώς επιτέλους ο ευρωβουλευτής είναι και πάλι κοντά τους.
«Επιτέλους κοντά μας! Περίεργο συναίσθημα. Μεγάλη χαρά αλλά και πολύ θυμό γι’ αυτή την αδικία. Τέλος πάντων: τέλος καλό, όλα καλά», έγραψε χαρακτηριστικά. Ο ίδιος νωρίτερα, μετά την ανακοίνωση της αποφυλάκισής του, τόνισε πως «η σημερινή απόφαση αποτελεί μόνο μια σταγόνα στον ωκεανό της δικαίωσης που περιμένει μπροστά μας. Ο αγώνας μου τώρα αρχίζει».
Η ανακοίνωτη του Φρέντι Μπελέρη μετά την αποφυλάκισή του
«Μετά από 16 μήνες συνεχόμενης κράτησης, είμαι πλέον ελεύθερος και υπερήφανος, αλλά σίγουρα όχι χαρούμενος», και τούτο επειδή, όπως σημειώνει, «το Κράτος Δικαίου και η Δημοκρατία στην Αλβανία δεν αποκαταστάθηκαν, οι θεσμοί δεν λειτούργησαν, η Δικαιοσύνη δεν αποδόθηκε με τον τρόπο που έπρεπε», αναφέρει αρχικά.
Υπογραμμίζει, επίσης, ότι θεωρεί «αυτονόητο» ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων «για όσα με πραξικοπηματικό τρόπο μου αρνήθηκε το αλβανικό καθεστώς», όπως σημειώνει, προσθέτοντας ότι «πλέον, ασκώντας τα καθήκοντα του Έλληνα ευρωβουλευτή, θα μπορώ να εστιάσω στα ζητήματα της ελληνικής εθνικής μειονότητας και Κράτους Δικαίου, χωρίς φόβο παρά μόνο με πάθος».
Σημειώνει δε πώς σήμερα, θα βρεθεί «ανάμεσα στα αδέρφια μου στη Χειμάρρα, εκεί όπου ξεκίνησε η περιπέτεια μου και θεωρώ μόνο σωστό να βρίσκομαι». Στην ανακοίνωσή του, ευχαριστεί «από καρδιάς» τον Έλληνα πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, «που με τη θαρραλέα απόφασή του να με συμπεριλάβει στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ άλλαξε την πορεία της ιστορίας μου» και τους «στενούς» του φίλους, Άγγελο Συρίγο και Σταύρο Παπασταύρου, για την «αμέριστη συμπαράστασή τους».
«Ήταν πάντα εκεί, δεν θα το ξεχάσω», αναφέρει χαρακτηριστικά και καταλήγει, ευχαριστώντας τους Έλληνες πολίτες «που όλον αυτόν τον καιρό μου έδωσαν τη δύναμη να μη λυγίσω, να αντέξω και να συνεχίσω να μάχομαι».
