Ο κεντρώος πολιτικός Φρανσουά Μπαϊρού είναι ο διάδοχος του Μισέλ Μπαρνιέ ως πρωθυπουργός της Γαλλίας.
Η ανακοίνωση ήρθε αφ' ότου ο πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν συναντήθηκε με τον Φρανσουά Μπαϊρού το πρωί της Παρασκευής στο Μέγαρο των Ηλυσίων. Ο Γάλλος πρόεδρος τηλεφώνησε νωρίς το πρωί στον Μπαϊρού για να του ανακοινώσει την απόφασή του. Ο Μπαϊρού πήγε στο προεδρικό μέγαρο λίγη ώρα αργότερα και συζήτησε σε έντονο ύφος με τον Μακρόν για περίπου δύο ώρες.
Ο Μακρόν φέρεται, σύμφωνα με το France 24, να του πρότεινε τη θέση του «νούμερο δύο» στην κυβέρνηση, με πρωθυπουργό τον Ρολάν Λεσούρ. Ο πρόεδρος του κόμματος MoDem αρνήθηκε και αντιπρότεινε το όνομα του Μπερνάρ Καζνέβ, μια εναλλακτική που απορρίφθηκε από τον Μακρόν. Τελικά, λίγο μετά τη 1:30 το μεσημέρι (ώρα Ελλάδας) το Μέγαρο των Ηλυσίων ανακοίνωσε πως ανατέθηκε στον Μπαϊρού το καθήκον σχηματισμού νέας κυβέρνησης.
Ο Μπαϊρού, 73 ετών, σημαντικός εταίρος στην κεντρώα συμμαχία του Μακρόν, είναι μια πολύ γνωστή προσωπικότητα στη γαλλική πολιτική για δεκαετίες. Η πολιτική του εμπειρία θεωρείται καθοριστική στις προσπάθειες αποκατάστασης της σταθερότητας, καθώς κανένα κόμμα δεν κατέχει την πλειοψηφία στην Εθνοσυνέλευση. Στο μέτωπο της προσωπικότητας, ο Μπάιρου εγείρει αγκυλώσεις τόσο στα αριστερά όσο και στα δεξιά. Για την αριστερά θα ενσαρκώνει μια απλή «συνέχεια» των πολιτικών του προέδρου μέχρι σήμερα, είπε ο ηγέτης των σοσιαλιστών Ολιβιέ Φορ. Εν τω μεταξύ, ο Μπαϊρού είναι προσωπικά αντιπαθής στον πρώην πρόεδρο Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος εξακολουθεί να ασκεί επιρροή στη δεξιά και αναφέρεται ότι ο Μακρόν τον ακούει σε αυτά που του λέει. Ο Μπαϊρού όμως δεν διστάζει να εκφράζει τη διαφωνία του με τις πολιτικές του Γάλλου προέδρου. Παράλληλα, διατηρεί ανοιχτούς διαύλους επικοινωνίας με τη σταρ της γαλλικής Ακροδεξιάς, Μαρίν Λεπέν. Η επικεφαλής της Εθνικής Συσπείρωσης έχει εκφράσει την εκτίμησή της για τη στάση του, κυρίως μετά τις εισαγγελικές προτάσεις εναντίον της.
Ο Μπαϊρού γεννήθηκε τον Μάιο του 1951 στο Μπορντέρ στα Πυρηναία, από την πλευρά του Ατλαντικού ωκεανού. Ο πατέρας του αγρότης, έφτασε να γίνει δήμαρχος. Όταν ο Μπαϊρού ήταν στα νιάτα του, εμφάνισε τραυλισμό που τον οδήγησε να παρακολουθήσει λογοθεραπεία για επτά χρόνια. Σπούδασε λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο. Την ίδια περίπου περίοδο ο πατέρας του σκοτώθηκε σε ατύχημα με τρακτέρ. Το 1971, ο Φρανσουά Μπαϊρού παντρεύτηκε την αγαπημένη του Ελιζαμπέτ Περλάν - τη φωνάζει χαιδευτικά «Μπαμπέτ». Το ζευγάρι γνωρίστηκε στο Πανεπιστήμιο. Μέσα σε πέντε μήνες, ο Φρανσουά και η Ελιζαμπέτ ενώθηκαν με τα δεσμά του γάμου. Έχει έξι παιδιά, 17 εγγόνια, λατρεύει τη λογοτεχνία, και δεν μασάει τα λόγια του. Ο πολύτεκνος πολιτικός διατυμπανίζει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί ότι η οικογένειά του είναι πάνω απ' όλα.
Ο Μπάιρου υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής σε διάφορα θέματα, όπως η μεταρρύθμιση της πολιτικής διαδικασίας, οι πολιτικές ελευθερίες. Κατά τη διάρκεια της εκστρατείας για τις προεδρικές εκλογές του 2007 περιέγραψε την Ευρωπαϊκή Ένωση ως «το πιο όμορφο κατασκεύασμα όλης της ανθρωπότητας». Κάλεσε τη Γαλλία να διαδραματίσει μεγαλύτερο ρόλο στις υποθέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και υποστηρίζει την επικύρωση ενός Ευρωπαϊκού Συντάγματος, σε πιο συνοπτική και ευανάγνωστη μορφή από αυτό που καταψηφίστηκε από το γαλλικό εκλογικό σώμα το 2005.
Σε συνέντευξή του στους New York Times το 2007, ο Μπαϊρού είπε: «Είμαι δημοκράτης, είμαι 'Κλιντονικός', είμαι άνθρωπος του 'τρίτου δρόμου'». Τοποθέτησε τον εαυτό του ως κεντρώο, αν και έχει ιστορικούς δεσμούς με τα δεξιά. Η πλατφόρμα του δίνει έμφαση στη δημιουργία θέσεων εργασίας, τη βελτίωση των εκπαιδευτικών προτύπων, τις βελτιωμένες συνθήκες στα προβληματικά προάστια, τη μείωση των κρατικών δαπανών, έναν ισορροπημένο προϋπολογισμό και μια ισχυρότερη Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη Γαλλία ως de facto ηγέτη της.
Ο Μπαϊρού ήταν πολύ επικριτικός για το αμερικανικό οικονομικό μοντέλο υπό τον Τζορτζ Μπους και για την ανεξέλεγκτη ελεύθερη αγορά γενικότερα. Περιέγραψε το οικονομικό μοντέλο των Ηνωμένων Πολιτειών ως ένα σύστημα «επιβίωσης του ισχυρότερου», όπου συχνά δηλώθηκε ότι τα χρήματα ήταν το μόνο κίνητρο των ανθρώπων, όπου η τριτοβάθμια εκπαίδευση ήταν πολύ ακριβή και όπου η μεσαία τάξη συρρικνώθηκε.
Ο Μπαϊρού ηγείται του κεντρώου Δημοκρατικού Κινήματος, γνωστό ως MoDem, το οποίο ίδρυσε το 2007.
Το 2017, υποστήριξε την πρώτη προεδρική υποψηφιότητα του Μακρόν και έγινε ένας σημαντικός εταίρος στην κεντρώα συμμαχία του Γάλλου προέδρου. Εκείνη την εποχή, ο Μπαϊρού διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης, αλλά παραιτήθηκε γρήγορα από την κυβέρνηση εν μέσω έρευνας για την υποτιθέμενη υπεξαίρεση κεφαλαίων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το MoDem.
Ο Μπαϊρού φέτος απαλλάχθηκε για την υπόθεση από δικαστήριο του Παρισιού, το οποίο έκρινε ένοχους άλλα οκτώ στελέχη του κόμματος και καταδίκασε το κόμμα σε πρόστιμο.
Ήταν τρεις φορές υποψήφιος πρόεδρος, το 2002, το 2007 και το 2012. Μάλιστα στην κούρσα του 2007, ο Μπαϊρού τερμάτισε στην τρίτη θέση με 18,57% των ψήφων (6.820.119 ψήφοι), πίσω από τον Νικολά Σαρκοζί και τη Σεγκολέν Ρουαγιάλ, με το κόμμα του να καταγράφει την καλύτερη επίδοση σε προεδρικές εκλογές από το 1981. Ο Μπαϊρού δήλωσε ότι δεν μπορούσε να υποστηρίξει ούτε τον Σαρκοζί ούτε τον Ρόγιαλ στον δεύτερο γύρο, αν και κατέδειξε ότι ο Σαρκοζί ήταν ο χειρότερος από τους δύο.
