Έντουαρντ Σνόουντεν: Πως διέρρευσε η κατασκοπική ιστορία της εποχής

 

Όταν ο Σνόουντεν έφτασε στο αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ, κρατώντας ένα μαύρο χαρτοφύλακα και μερικές τσάντες για λάπτοπ (τα οποία του επέτρεψαν να αποκτήσει πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες της κυβέρνησης των HΠΑ), κανείς δεν ασχολήθηκε πολύ μαζί του, αναφέρει σε άρθρο του ο Guardian. Μόλις τρεις βδομάδες μετά, είναι αυτή τη στιγμή ο πιο διάσημος κατάσκοπος, πληροφοριοδότης και φυγάς, υπεύθυνος για τη μεγαλύτερη διαρροή πληροφοριών στην πρόσφατη ιστορία.

Ο Σνόουντεν πέταξε στο Χονγκ Κονγκ από τη Βραζιλία, όπου εργαζόταν για τον σύμβουλο άμυνας Booz Allen Hamilton του NSA, της μεγαλύτερης υπηρεσίας κατασκοπίας στον κόσμο. Τη Δευτέρα εξαφανίστηκε, αφού το δωμάτιο στο οποίο διέμενε αναγνωρίστηκε από τα μίντια, από στοιχεία που φαίνονταν στο βίντεο από τη συνομιλία που είχε με δημοσιογράφο. Τώρα υπολογίζεται ότι βρίσκεται σε κάποιο κρησφύγετο.

Έυλογο. Αν οι ΗΠΑ σκοπεύουν να φυλακίσουν ισόβια τον Μάνινγκ, υπεύθυνο για τα WikiLeaks, τα οποία αφορούσαν έγγραφα χαμηλότερης διαβάθμισης από αυτά που διέρρευσε ο Σνόουντεν, τι μπορεί να επιφυλάσσουν για τον ίδιο;

Ο Σνόουντεν επέλεξε να μιλήσει στον Guardian παρά στους Times γιατί ανακάλυψε ότι παρότι γνώριζαν ότι η κυβέρνηση Bush επέτρεψε μετά τις 9/11 να «ερευνά» χωρίς ένταλμα τους πολίτες, κράτησαν το θέμα «στο ψυγείο» για ένα χρόνο.

Facebook Twitter

Μίλησε στον Γκλεν Γκρίνγουολντ του Guardian και την δημοσιογράφο και δημιουργό ντοκιμαντέρ Λόρα Πόιτρας, για το Prism, το μυστικό πρόγραμμα το οποίο συλλέγει πληροφορίες από τις κορυφαίες εταιρείες τεχνολογίας στον κόσμο. Όσο για το λόγο που αποφάσισε να εμφανιστεί στη δημοσιότητα, είπε ότι επέλεξε να το κάνει γιατί είχε δει από πρώτο χέρι τις επιπτώσεις σε συναδέλφους του σε περιπτώσεις ανώνυμων διαρροών και δεν επιθυμούσε να τους βάλει σε αυτή τη διαδικασία.

Ο 29χρονος Σνόουντεν, για κάποιους, όπως το Αμερικανικό Κονγκρέσο είναι προδότης, ενώ για άλλους είναι ο άνθρωπος που ξεκίνησε ένα διάλογο για τη σημασία της προστασίας των προσωπικών δεδομένων και της μη καταπάτησής τους στο βωμό των συμφερόντων, με το πρόσχημα της Εθνικής Ασφάλειας.