Η Έμα Τόμσον μίλησε για τα δεινά που έφεραν στη ζωή της τα βραβεία Όσκαρ καθώς, μεταξύ άλλων, αρρώστησε σοβαρά πριν και κατά τη διάρκεια των τελετών των λαμπερών βραδιών.
Μιλώντας στο podcast των Radio Times, η ηθοποιός δήλωσε: «Και τις δύο φορές που χρειάστηκε να πάω στα Όσκαρ αρρώστησα, αρκετά σοβαρά, πριν και κατά τη διάρκειά τους. Απλά βρήκα την πίεση και τη λάμψη πάρα πολύ μεγάλη. (...) Είναι κάπως εκπληκτικό - και μετά σκέφτεσαι ότι θέλεις να ξαπλώσεις σε ένα σκοτεινό δωμάτιο. Σκέφτεσαι, "Σας παρακαλώ, μη μου κάνετε ερωτήσεις ή με κάνετε να μιλήσω για τον εαυτό μου". Είναι φρικτό. Αρκετά γρήγορα ανέπτυξα ένα είδος αλλεργίας σε αυτό, αλλά είναι κατά κάποιο τρόπο μέρος της δουλειάς».
Η Τόμσον έχει κερδίσει δύο βραβεία, σε συνολικά πέντε υποψηφιότητες. Το 1993 κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ηθοποιού για το Howards End, το 1994 ήταν υποψήφια στην ίδια κατηγορία για το The Remains of the Day και για το βραβείο β' γυναικείου ρόλου για το In the Name of the Father - δεν κέρδισε κανένα από τα δύο. Το 1996 ήταν υποψήφια για καλύτερη ηθοποιός και καλύτερο διασκευασμένο σενάριο για το Sense and Sensibility, το οποίο και κέρδισε. Η νίκη της αυτή την έκανε το μόνο άτομο που έχει Όσκαρ τόσο για την υποκριτική όσο και για το σενάριο.
Στην ίδια συνέντευξη ρωτήθηκε, επίσης, για τη φήμη της και πώς αυτή επηρεάζει τη ζωή της. «Η φήμη δεν έρχεται από τη μια μέρα στην άλλη, είναι σταδιακή. Είμαι τυχερή από αυτή την άποψη- νομίζω ότι πρέπει να είναι απαίσιο αν πρέπει να αντιμετωπίσεις το να είσαι ο Τζέιμς Μποντ ή ένας από αυτούς τους ανθρώπους που πραγματικά δεν μπορούν να πάνε πουθενά. Το να χάνεις εντελώς την ανωνυμία σου (...) δεν είναι πολύ ευχάριστο για σένα ή για τους ανθρώπους γύρω σου».
«Αν είναι αυτό που θέλετε, να σας αναγνωρίζουν, τότε υποθέτω ότι μπορείτε να το αντιμετωπίσετε και δεν είναι τόσο παρεμβατικό. Αλλά δεν είναι αυτό που ήθελα εγώ, και νομίζω ότι είναι μια εξαιρετικά τοξική κατάσταση» συμπλήρωσε.
Με πληροφορίες από Guardian
