Η πολιτική σκηνή της Ιταλίας χαρακτηρίζεται εδώ και δεκαετίες από συγκρούσεις μεταξύ δικαστών και εισαγγελέων με τους συντηρητικούς πολιτικούς. Από το 1994, όταν ο τότε πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι κλήθηκε σε ανάκριση κατά τη διάρκεια συνεδρίου για το οργανωμένο έγκλημα, αυτός και οι υποστηρικτές του ισχυρίζονται συνεχώς ότι είναι θύματα πολιτικά υποκινούμενων διώξεων.Τώρα, τι γίνεται με την Τζόρτζια Μελόνι;
Στις 21 Οκτωβρίου, η κυβέρνηση της Τζόρτζια Μελόνι βρέθηκε αντιμέτωπη με παρόμοιες κατηγορίες, όταν δικαστήριο της Ρώμης αποφάσισε ότι 12 μετανάστες, που είχαν σταλεί στην Αλβανία, έπρεπε να επιστρέψουν αμέσως στην Ιταλία. Η απόφαση αυτή ήρθε μόλις λίγες ημέρες μετά την παρουσίαση δύο νέων κέντρων φιλοξενίας προσφύγων, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ύψους 670 εκατ. ευρώ για την αντιμετώπιση του μεταναστευτικού. Σε απάντηση, η κυβέρνηση ψήφισε ένα διάταγμα που ορίζει μια λίστα «ασφαλών» χωρών για επιστροφές, αλλά είναι αμφίβολο αν τα δικαστήρια θα το αποδεχτούν.
Η Μελόνι αντιμετωπίζει πλέον τον κίνδυνο μιας μακράς διαμάχης με τα δικαστήρια, παρόμοια με αυτή που έζησε η Βρετανία σχετικά με το σχέδιο αποστολής μεταναστών στη Ρουάντα. Παρά την επιτυχία της στην αποτροπή του μεταναστευτικού κύματος, η ξαφνική αναστολή του σχεδίου αποτελεί τη μεγαλύτερη αποτυχία της από την ανάληψη των καθηκόντων της πριν από δύο χρόνια, σύμφωνα με τον Economist.
Μέχρι πρόσφατα, η Μελόνι είχε διαχειριστεί με επιτυχία το πολιτικό τοπίο. Η αντιπολίτευση είναι διχασμένη, ενώ οι κυβερνητικοί της εταίροι, το Forza Italia του Αντόνιο Ταγιάνι και η Λίγκα του Ματέο Σαλβίνι, διαφωνούν μεταξύ τους, χωρίς ωστόσο να διασπάσουν τον συνασπισμό. Η ιταλική οικονομία καταγράφει μικρή ανάπτυξη, αλλά η επιτυχία της Μελόνι δεν βασίζεται μόνο στην τύχη.
Η ικανότητά της να ελίσσεται πολιτικά φάνηκε στις ευρωπαϊκές εκλογές του Ιουνίου, όταν η Μελόνι διαμαρτυρήθηκε για τον αποκλεισμό της από τις διαπραγματεύσεις που οδήγησαν στην επανεκλογή της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Παρότι φαινόταν ότι η Ιταλία θα χάσει σημαντική εκπροσώπηση, η χώρα εξασφάλισε το χαρτοφυλάκιο για το Ταμείο Ανάκαμψης, το μεγαλύτερο δικαιούχο των ευρωπαϊκών κονδυλίων.
Στο εσωτερικό μέτωπο, η Μελόνι χειρίζεται προσεκτικά τις προκλήσεις, καθυστερώντας επίμαχες συνταγματικές μεταρρυθμίσεις. Η διαχείριση της οικονομίας, αν και συνετή, δεν έχει επιλύσει τα δομικά προβλήματα της χώρας, με το δημόσιο χρέος να αναμένεται να φτάσει το 140% του ΑΕΠ έως το 2026.
Παρά τις προκλήσεις, η δημοτικότητα της Μελόνι παραμένει πάνω από το 40%, πολύ υψηλότερη από αυτή των ηγετών άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Ωστόσο, η μικροδιαχειριστική της τάση ενδέχεται να τη φέρει αντιμέτωπη με κινδύνους στο μέλλον, εάν δεν αναθέσει περισσότερες αρμοδιότητες στους συνεργάτες της. Προς το παρόν, όμως, παραμένει ισχυρή στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας.
Αντιδράσεις με την κυβέρνηση Μελόνι μετά τους ύμνους στους στρατιώτες του Μουσολίνι
Παράλληλα, η ακροδεξιά κυβέρνηση της Ιταλίας, υπό την Τζόρτζια Μελόνι, βρίσκεται αντιμέτωπη με αντιδράσεις μετά τη δήλωση του υπουργείου Άμυνας της χώρας ότι οι ηττημένοι φασίστες στρατιώτες του δικτάτορα Μπενίτο Μουσολίνι πέθαναν για την ελευθερία της χώρας.
«Τιμούμε τους γενναίους Ιταλούς στρατιώτες που πολέμησαν στην άμμο της Βόρειας Αφρικής. Μαζί τους θυμόμαστε με σεβασμό όλους τους πεσόντες στρατιώτες που θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία μας», ανέφερε το υπουργείο Άμυνας σε ανάρτησή του στο Χ την Τετάρτη, με αφορμή τη συμπλήρωση 82 ετών από την ήττα των Ιταλών φασιστών στη δεύτερη μάχη του Ελ Αλαμέιν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.
Εκείνη η μάχη του 1942, στην οποία οι στρατοί του Άξονα της φασιστικής Ιταλίας και της ναζιστικής Γερμανίας υπέστησαν μεγάλη ήττα, θεωρείται σημαντικό βήμα προς τη νίκη των Συμμάχων στον πόλεμο, καθώς απέτρεψε την περαιτέρω προέλαση του εχθρού στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή.
Η ανάρτηση προκάλεσε άμεση κριτική από ακαδημαϊκούς και κόμματα της αντιπολίτευσης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
