Η Τεχεράνη και άλλες πόλεις του Ιράν ζουν πρωτόγνωρες στιγμές φόβου και αβεβαιότητας, καθώς οι επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν καλύψει τον ουρανό με μαύρο καπνό, φέρνοντας σκοτάδι και ρύπανση.
Η χιονόπτωση που σημειώθηκε την Τρίτη το βράδυ έδωσε μια ψευδαίσθηση κανονικότητας, αλλά η καθημερινότητα των κατοίκων έχει αλλάξει δραματικά. Παρά την απειλή των βομβαρδισμών, πολλοί νέοι Ιρανοί προσπαθούν να συνεχίσουν τη ζωή τους όσο το δυνατόν φυσιολογικά.
" Snow fell in parts of Tehran on Tuesday night, blanketing the Iranian capital with a layer of white after air strikes on oil depots caused days of dark skies and black rain.
— Silja🏴☠️🇨🇦 🇫🇮 🇫🇷 🇮🇷 🇺🇦 Russia=Genocide (@SiljaLynx) March 12, 2026
But life goes on, even as the war drags on. " https://t.co/QSSvXOeMrU pic.twitter.com/3IwAdSrTJ8
Η 20χρονη Sahar, περιγράφει πώς περνάει τις μέρες της στο σπίτι, μαγειρεύοντας, διαβάζοντας και παίζοντας ένα βιντεοπαιχνίδι προσομοίωσης ζωής. «Νομίζω ότι η δημιουργικότητά μου έχει αυξηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου», λέει.
Ταυτόχρονα, μιλά για το σοκ που υπέστη, όταν έμαθε ότι μια συμμαθήτριά της σκοτώθηκε και το σώμα της δεν έχει βρεθεί. «Γιατί πρέπει να βιώνουμε τέτοιο τρόμο στις πιο όμορφες και παραγωγικές στιγμές της ζωής μας; Εύχομαι να τελειώσει πριν το Nowruz», προσθέτει, αναφερόμενη στην ιρανική πρωτοχρονιά, που σηματοδοτεί την άφιξη της άνοιξης. Οι δρόμοι και τα μέσα μαζικής μεταφοράς στην πρωτεύουσα είναι σχεδόν άδεια, ενώ οι κάτοικοι προσαρμόζουν τη ζωή τους ανάλογα με τις επιθέσεις. Ο 30χρονος Peyman, αναφέρει πως «η Τεχεράνη είναι τόσο άδεια που θα μπορούσες να παίξεις ποδόσφαιρο στη μέση του δρόμου. Ακόμη και υπό πύραυλους, συνεχίζουμε να ζούμε. Δεν έχουμε άλλη επιλογή».
Η πρόσβαση στο διαδίκτυο αποτελεί ζωτική ανάγκη, αλλά η κυβέρνηση έχει διακόψει μεγάλο μέρος της σύνδεσης, αφήνοντας το ιντερνέτ στο 1% των κανονικών επιπέδων. Οι νέοι που διαθέτουν τεχνογνωσία χρησιμοποιούν δορυφορικό internet μέσω Starlink για να επικοινωνούν με φίλους και συγγενείς στο εξωτερικό.
Η Mehran λέει ότι μοιράζεται τη σύνδεσή του με περίπου 25 άτομα, κρύβοντας τη συσκευή για να αποφύγει τις αρχές, ενώ η Shima τονίζει ότι οι συνδέσεις είναι ακριβές αλλά αποτελούν τη μοναδική δυνατότητα να ενημερώνει τους αγαπημένους της ότι είναι ζωντανή.
Η εμπειρία των νέων στο Ιράν δείχνει πώς η καθημερινή ζωή προσαρμόζεται υπό την πίεση του πολέμου. Οι άνθρωποι προσπαθούν να διατηρήσουν στιγμές κανονικότητας, να επικοινωνούν με φίλους και συγγενείς, και να ελπίζουν σε καλύτερες μέρες μετά το τέλος των συγκρούσεων.
Παρά την αβεβαιότητα, η αίσθηση συλλογικότητας και η προσπάθεια για ψυχική αντίσταση παραμένουν ισχυρές.
Με πληροφορίες από BBC
