Οι επιζώντες του φονικού σεισμού στο Αφγανιστάν, ακόμη περιμένουν ακόμα βοήθεια.
Στα κατεστραμμένα σπίτια του χωριού Wadeer, στην επαρχία Κουνάρ του Αφγανιστάν, οι επιζώντες του καταστροφικού σεισμού της Κυριακής, εξακολουθούν να περιμένουν τη βασικότερη βοήθεια. Δηλαδή φαγητό και στέγη.
Ο φονικός σεισμός μεγέθους 6 Ρίχτερ, που έπληξε την ανατολική πλευρά του Αφγανιστάν και οι δύο που ακολούθησαν στη συνέχεια, αύξησαν τον αριθμό των νεκρών στους 2.200, ενώ πάνω από 3.600 άτομα έχουν τραυματιστεί.
Η περιοχή Nurgal, στα δυτικά της επαρχίας Κουνάρ όπου βρίσκεται το χωριό Wadeer, ήταν το επίκεντρο της καταστροφής, με 1.000 επιβεβαιωμένους νεκρούς και 2.500 τραυματίες. Την ίδια ώρα πάνω από 5.700 σπίτια έχουν καταστραφεί.
Οι Ταλιμπάν έχουν απευθύνει κάλεσμα σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, επιχειρηματίες και πολίτες να συμβάλουν στην προσπάθεια αντιμετώπισης της κρίσης. Τραπεζικοί λογαριασμοί δημοσιοποιήθηκαν στο διαδίκτυο από εκπροσώπους τους, με την υπόσχεση ότι οι δωρεές θα διαχειρίζονται με «διαφάνεια».
Οι ζημιές στους δρόμους από τον σεισμό και οι πρόσφατες βροχές έχουν κάνει την πρόσβαση ακόμα πιο δύσκολη για τα σωστικά συνεργεία, τα οποία συνεχίζουν τις έρευνες αδιάκοπα. Μάλιστα σε περιοχές όπου τα ελικόπτερα δεν μπορούν να φτάσουν, πήγαν μονάδες κομάντο για να μεταφέρουν τους τραυματίες σε ασφαλή μέρη. Ωστόσο, στην πράξη, το χάσμα ανάμεσα στις ανακοινώσεις και την πραγματικότητα μεγαλώνει.
Αφγανιστάν: «Δεν έχω λεφτά για να αγοράσω ένα παυσίπονο» λέει επιζήσασα
Κάποιες εθελοντικές ομάδες διάσωσης έχουν φτάσει στο Wadeer και κινητές μονάδες υγείας έχουν σταλεί, αλλά οι κάτοικοι λένε πως η υποστήριξη παραμένει ανεπαρκής. Σε άλλα χωριά, επιζώντες περιμένουν ακόμα να ανασύρουν τα πτώματα των αγαπημένων τους από τα χαλάσματα.
«Χρειαζόμαστε επειγόντως σκηνές και φαγητό. Οι άνθρωποι έχασαν τα σπίτια τους, δεν έχουν ούτε τα βασικά για να μαγειρέψουν. Και χρειαζόμαστε περισσότερους γιατρούς. Οι ιατρικές ομάδες είναι πολύ λίγες και υπάρχουν ακόμη άνθρωποι θαμμένοι κάτω από τα ερείπια», λέει ένας ηλικιωμένος του χωριού Wadeer στον Guardian.
«Καθόμαστε ακόμα κάτω από τον ήλιο γιατί δεν υπάρχει σκηνή. Αν είχαμε μια σκηνή, τουλάχιστον θα μπορούσα να κρατήσω τα παιδιά στη σκιά», λέει μια γυναίκα από το Wadeer, η οποία είναι με τα δύο εγγόνια της. Η νύφη της και ο σύζυγός της μεταφέρθηκαν με ελικόπτερο στο νοσοκομείο, αλλά δε γνωρίζει πού. Κανείς δεν έχει επιστρέψει με πληροφορίες ή βοήθεια.
Κοντά της, μια άλλη γυναίκα που λέει ότι έχασε πάνω από 30 συγγενείς, δηλώνει: «Έχασα τον άντρα μου, τους γιους μου, τα εγγόνια μου. Τα πάντα. Το μόνο που μου έμεινε είναι αυτό το ύφασμα. Δεν έχω ούτε λεφτά για να αγοράσω ένα παυσίπονο». «Ολόκληρες κοινότητες έχουν άμεση ανάγκη από βοήθεια, οι πόροι έχουν φτάσει στα όριά τους», αναφέρει από την πλευρά του το Νορβηγικό Συμβούλιο Προσφύγων (NRC). Η περιοχή Nurgal διαθέτει μόλις ένα λειτουργικό νοσοκομείο, που δεν μπορεί να διαχειριστεί τον τεράστιο αριθμό τραυματιών. Οι περισσότεροι διασωθέντες μεταφέρονται με ελικόπτερα στην Καμπούλ ή στην γειτονική επαρχία Nangarhar για θεραπεία.
Οι διεθνείς οργανώσεις αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην ενίσχυση των επιχειρήσεων ανακούφισης, όχι μόνο λόγω του δύσκολου εδάφους, αλλά και εξαιτίας σοβαρών ελλείψεων χρηματοδότησης, κυρίως λόγω της γενικότερης κατάρρευσης της διεθνούς υποστήριξης προς το Αφγανιστάν. «Η κατάσταση στο έδαφος είναι κρίσιμη. Οι τοπικοί πόροι έχουν εξαντληθεί, και η έλλειψη χρηματοδότησης περιορίζει το εύρος και την ταχύτητα της ανθρωπιστικής ανταπόκρισης», συνεχίζει το NRC.
Ο ΠΟΥ και άλλοι φορείς έχουν αναπτύξει κινητά ιατρικά συνεργεία, κιτ έκτακτης ανάγκης και πρόσθετα ασθενοφόρα στην περιοχή, ωστόσο, για πολλούς σε απομακρυσμένα μέρη, η πρόσβαση στην περίθαλψη παραμένει αδύνατη.
Με πληροφορίες από Guardian
