Την πεποίθηση ότι ο Ντόναλντ Τραμπ είναι εν μέρει ένα πετυχημένο δημιούργημα της KGB, εκφράζει ο πρώην κατάσκοπος της ρωσικής μυστική υπηρεσίας, Yuri Shvets.
Ο Ντόναλντ Τραμπ «αναπτύχθηκε ως ρωσικό κεφάλαιο» για πάνω από 40 χρόνια και αποδείχθηκε τόσο πρόθυμος να παπαγαλίσει την αντιδυτική προπαγάνδα που πανηγύριζαν στη Μόσχα, δήλωσε ο Shvets στον Guardian.
Ο Yuri Shvets συγκρίνει τον πρώην πρόεδρο των ΗΠΑ με το «Cambridge Five», τον βρετανικό κλοιό κατασκοπείας που πέρασε μυστικά στη Μόσχα κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου και τις αρχές του ψυχρού πολέμου.
Τώρα, στα 67 του χρόνια, ο Shvets είναι μια βασική πηγή για το "American Kompromat", ένα νέο βιβλίο του δημοσιογράφου Craig Unger, του οποίου τα προηγούμενα έργα περιλαμβάνουν το «House of Trump, House of Putin: The Untold Story of Donald Trump and the Russian Mafia». Το βιβλίο διερευνά επίσης τη σχέση του πρώην προέδρου με τον Jeffrey Epstein.
«Αυτό είναι ένα παράδειγμα, της τακτικής του να στρατολογούνται άνθρωποι όταν είναι ακόμα απλοί πολίτες και στη συνέχεια να φτάνουν σε σημαντικές θέσεις. Κάτι τέτοιο συνέβη με τον Τραμπ» δήλωσε ο Shvets τη Δευτέρα στον Guardian.
Ο Shvets, υψηλόβαθμο στέλεχος της KGB, δήλωνε επισήμως ανταποκριτής στην Ουάσιγκτον για το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Tass κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Μετακόμισε στις ΗΠΑ μόνιμα το 1993 και απέκτησε την αμερικανική υπηκοότητα. Εργάζεται ως εταιρικός ερευνητής ασφάλειας και ήταν συνεργάτης του Alexander Litvinenko, ο οποίος δολοφονήθηκε στο Λονδίνο το 2006.
Ο Unger περιγράφει πώς ο Τραμπ εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο ραντάρ των Ρώσων το 1977 όταν παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Ivana Zelnickova (μετέπειτα Ιβάνα Τραμπ), μοντέλο από την Τσεχία. Έγινε στόχος μιας επιχείρησης κατασκοπείας που εποπτεύεται από την υπηρεσία πληροφοριών της Τσεχοσλοβακίας σε συνεργασία με την KGB.
Τρία χρόνια αργότερα, ο Τραμπ άνοιξε την πρώτη του μεγάλη μονάδα ακινήτων, το ξενοδοχείο Grand Hyatt στη Νέα Υόρκη. Ο Τραμπ αγόρασε 200 τηλεοράσεις για το ξενοδοχείο από τον Semyon Kislin, έναν Σοβιετικό μετανάστη που ήταν συνιδιοκτήτης της ηλεκτρονικής Joy-Lud στην 5η Λεωφόρο.
Σύμφωνα με τον Shvets, η Joy-Lud ελέγχεται από την KGB και ο Kislin που ήταν «πράκτορας εντοπισμού», είδε τον Τραμπ, έναν νεαρό επιχειρηματία σε άνοδο, ως πιθανό υποψήφιο. Ο Kislin αρνείται ότι είχε σχέση με την KGB.
Το 1987, ο Τραμπ και η Ιβάνα επισκέφθηκαν τη Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη για πρώτη φορά. Ο Shvets είπε ότι κολακεύτηκε από τους πράκτορες της KGB, που του «φύτεψαν» την ιδέα ότι πρέπει να μπει στην πολιτική.
«Είχαν συλλέξει πολλές πληροφορίες για την προσωπικότητά του, ώστε να ξέρουν ποιος ήταν ως χαρακτήρας. Η αίσθηση ήταν ότι επρόκειτο για έναν εξαιρετικά ευάλωτο διανοητικά και ψυχολογικά, άνθρωπο, ιδιαίτερα επιρρεπή στην κολακεία.
Αυτό είναι που εκμεταλλεύτηκαν. Έπαιξαν το παιχνίδι σαν να εντυπωσιάστηκαν πάρα πολύ από την προσωπικότητά του και πίστευαν ότι αυτός είναι ο τύπος που θα πρέπει να είναι ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μια μέρα: είναι άνθρωποι σαν αυτόν που θα μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο. Ήταν μεγάλο επίτευγμα για την KGB εκείνη την εποχή».
Λίγο μετά την επιστροφή του στις ΗΠΑ, ο Τραμπ άρχισε να εξερευνά την πιθανότητα διεκδίκησης της προεδρικής υποψηφιότητας στους κόλπους των Ρεπουμπλικανών και μάλιστα πραγματοποίησε μια εκστρατεία στο Ρότσμουθ του Νιού Χάμσαϊρ. Την 1η Σεπτεμβρίου, δημοσίευσε «παρέμβασή» του στους New York Times, Washington Post και Boston Globe με τίτλο: «Δεν υπάρχει τίποτα λάθος με την εξωτερική πολιτική άμυνας της Αμερικής που ένα μικρό κόκαλο από τη ραχοκοκαλιά δεν μπορεί να διορθώσει».
Το κείμενο προσέφερε κάποιες εξαιρετικά ανορθόδοξες απόψεις για τον ψυχρό πόλεμο του Ρόναλντ Ρίγκαν, κατηγορώντας την σύμμαχο Ιαπωνία ότι εκμεταλλεύεται τις ΗΠΑ, εκφράζοντας σκεπτικισμό σχετικά με τη συμμετοχή των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ. Πήρε τη μορφή μιας ανοιχτής επιστολής στον αμερικανικό λαό «για το γιατί η Αμερική πρέπει να σταματήσει να πληρώνει, προκειμένου να υπερασπιστεί χώρες που έχουν την οικονομική δυνατότητα να υπερασπιστούν τον εαυτό τους».
Η παράξενη παρέμβαση προκάλεσε έκπληξη και χαρά στη Ρωσία. Λίγες μέρες αργότερα, ο Shvets, ο οποίος είχε επιστρέψει στην πατρίδα του, βρισκόταν στα γραφεία της KGB στο Yasenevo όταν έλαβε την ειδοποίηση ότι η παρέμβαση Τραμπ ήταν ένα επιτυχημένο «ενεργό μέτρο» που εκτελέστηκε από ένα νέο «περιουσιακό στοιχείο» της KGB.
«Ήταν άνευ προηγουμένου. Είμαι πολύ καλά εξοικειωμένος με τα ενεργά μέτρα της KGB που ξεκινούν στις αρχές της δεκαετίας του '70 και του '80 και στη συνέχεια με τα ενεργά μέτρα της Ρωσίας και δεν έχω ακούσει κάτι παρόμοιο. Ως τη μέρα που ο Τραμπ έγινε πρόεδρος της χώρας. Γιατί ήταν απλά ανόητο. Ήταν δύσκολο να πιστέψουμε ότι κάποιος θα το δημοσίευε με το όνομά του και ότι θα εντυπωσίαζε πραγματικά σοβαρούς ανθρώπους στη Δύση, αλλά το έκανε και, τελικά, αυτός ο τύπος έγινε πρόεδρος» επισημάνει ο πρώην πράκτορας.
Το 2016 η Μόσχα καλωσόρισε τη νίκη του Τραμπ. Αυτή τη φορά στην προεδρία. Ο ειδικός σύμβουλος Robert Mueller δεν επικύρωσε τους ισχυρισμούς περί συνωμοσίας μεταξύ των μελών της εκστρατείας Τραμπ και των Ρώσων.
Ωστόσο, το Πρόγραμμα της Μόσχας, μια πρωτοβουλία του Κέντρου για το Αμερικανικό Ταμείο Δράσης και Προόδου, διαπίστωσε ότι η εκστρατεία Τραμπ και η ομάδα μετάβασης είχαν τουλάχιστον 272 γνωστές επαφές και τουλάχιστον 38 γνωστές συναντήσεις με συνεργάτες που συνδέονται με τη Ρωσία.
Ο Shvets, ο οποίος διενήργησε τη δική του έρευνα, υποστήριξε: «Για μένα, η έκθεση Mueller ήταν μια μεγάλη απογοήτευση επειδή οι άνθρωποι περίμεναν ότι θα είναι μια διεξοδική διερεύνηση όλων των δεσμών μεταξύ του Τραμπ και της Μόσχας.
Όταν στην πραγματικότητα, αυτό που πήραμε ήταν μια έρευνα για θέματα που σχετίζονται μόνο με το έγκλημα. Δεν υπήρχαν καθόλου πτυχές που αφορούσαν την αντικατασκοπεία στις σχέσεις μεταξύ Τραμπ και Μόσχας».
«Αυτό βασικά αποφασίσαμε να διορθώσουμε. Έτσι έκανα την έρευνά μου και έπειτα συναντήθηκα με τον Craig. Γι' αυτόν τον λόγο πιστεύουμε ότι το βιβλίο του θα συνεχίσει την ιστορία από εκεί που την άφησε ο Mueller».
Ο Unger, συγγραφέας επτά βιβλίων και πρώην συντάκτης του περιοδικού Vanity Fair, είπε για τον Τραμπ: «Ήταν ένα «κεφάλαιο, ένα περιουσιακό στοιχείο».
Δεν ήταν αυτό το μεγάλο, έξυπνο σχέδιο που θα εξελίσσαμε [...] Τη στιγμή που ξεκίνησε, που ήταν περίπου το 1980, οι Ρώσοι προσπαθούσαν να στρατολογήσουν σαν τρελοί και κυνηγούσαν δεκάδες ανθρώπους.» Τελικά όμως «ο Τραμπ ήταν ο τέλειος στόχος με πολλούς τρόπους: η ματαιοδοξία του, ο ναρκισσισμός του, τον έκαναν φυσικό στόχο. Καλλιεργήθηκε για μια περίοδο 40 ετών, μέχρι την εκλογή του».
Με πληροφορίες του Guardian
